บทที่ 1

มาทักทายกับนิยายเรื่องที่ 3 ในเซต..BAD เรื่องนี้ใช้เวลาเขียนสามเดือนเต็ม เนื้อหาบอกเล่าถึงความสัมพันธ์แบบToxic เน้นหนักในเชิงบรรยาย จึงใช้เวลาเขียนนานกว่าปกติ

โทนเรื่องเป็นช่วงชีวิตวัยรุ่นเหมือนกับสองเรื่องที่ผ่านมา คาแรคเตอร์ของตัวละครสามารถพบเห็นได้ในชีวิตจริง เน้นบทบาทของพระ-นางเป็นหลัก มีปมและดรามาค่อนข้างหนัก แต่ยังคงมีเลิฟซีนตามสไตล์ของไรท์เหมือนเดิม ไม่มีนอกกายไม่มีนอกใจแล้วมาลุ้นตอนจบกันนะคะ

** อยากให้ทุกคนสัมผัสถึงแก่นแท้ของตัวละคร มนุษย์มีด้านขาวและด้านดำปะปนกันไป และทุกการกระทำมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ หวังว่านักอ่านจะมีความสุขในการอ่าน และสุดท้าย..หวังว่าพวกเราจะเจอกันอีกในนิยายเรื่องถัดไป **

.

.

.

.............................................................

บทนำ

เวลาสิบโมงเช้าจิรกรก็มาตามนัด ทั้งคู่อยู่ในร้านอาหารที่มีห้องส่วนตัว แปลกใจที่ไออุ่นจองห้องนี้ ปกติเธอเป็นคนง่าย ๆ ไม่ติดหรู ไม่เหมือนอ้อมดาว รายนั้นใช้แบรนด์เนมทั้งตัว ร้านไม่ดังก็ไม่เข้า ของทุกอย่างสำหรับเธอต้องพรีเมียม

แล้วเขาคิดถึงเจ้าหล่อนทำไมอีก..

“ขอบคุณนะคะที่ยอมมาเจอ” หญิงสาวที่เคยมีใบหน้าสดใสเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่บัดนี้ซีดเซียวไร้เลือดฝาด ดวงตาอิดโรยเหมือนคนอดนอน

“ไม่สบายหรือเปล่า”

“ค่ะ” ไออุ่นพยักหน้ายอมรับ กำบางอย่างในมือไว้แน่น เธอก้มหน้ากัดปากอย่างครุ่นคิด ตั้งแต่มีอาการผิดปกติจนวันที่รู้สาเหตุเธอก็แทบไม่ได้นอน คิดมาก หวาดกลัว ไม่รู้จะคุยกับใคร สิรินาถไปทัวร์ยุโรปกับครอบครัว จึงไม่อยากเอาปัญหาไปถมให้เพื่อน ช่วงปิดเทอมทุกคนก็ต้องพักผ่อน ส่วนกล้าหาญก็ไม่ได้สนิทจนสามารถเล่าทุกอย่างได้

ยกเว้นผู้ชายคนนี้เท่านั้น..

“เงยหน้ามาสบตากับพี่หน่อยสิ” เวลาเธอไม่มั่นใจก็มักจะหลบตา เรื่องนี้เขารู้ดี

“พี่จะโกรธอุ่นไหม ถ้า เอ่อ แบบ..” คนเคร่งเครียดน้ำเสียงไม่สู้ดี

“พูดมาครับ” หัวใจจิรกรเต้นตึกตัก มีลางสังหรณ์บางอย่างวิ่งเข้ามาในสมอง

“พี่คะ..” เธอวางวัสดุแท่งยาวสามอันลงบนโต๊ะ มองเขาอย่างสับสนวุ่นวายใจ

จิรกรเป็นคนแรกที่รู้ เธอหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอ หากแม่รู้คงถูกตีตาย แม่รักเธอก็จริง แต่แม่ไม่ได้เป็นเซฟโซนให้ทุกเรื่อง พ่อยิ่งแล้วใหญ่ ดังนั้นไออุ่นจึงไม่มีใครนอกจากเขา เธอกำลังหวาดกลัว เพราะถ้าที่บ้านรู้คงถูกสั่งให้ทำเรื่องใจร้ายอย่างแน่นอน

เฝ้าถามตัวเองว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร เป็นคนใจง่ายไม่พอ เธอยังเป็นคนไม่รอบคอบอีกหรือ

เพียงเพราะรักจึงหลงระเริงในรสสวาท แต่วันนั้นก็เห็นว่าเขาใส่ถุง แล้วไอ้ถุงนั่นแหละที่ทำให้แม่จับได้ว่าเธอนอนกับผู้ชาย

“คืออะไร..อุ่นติดโควิดเหรอครับ” เขาหัวเราะหึในลำคอ ความจริงมันไม่ตลก แต่เขาพูดให้ตลกเอง

สองขีด!! ห่าอะไร กูไม่เข้าใจ กูโง่ กูไม่ฉลาดเลย ให้ตายสิวะ!!

“อุ่นท้อง”

จิรกรเครียดเขม็งเมื่อได้ยินคำพูดสองพยางค์ของเธอ ยื่นมือไปหยิบเจ้าสิ่งนั้นมาดูใกล้ ๆ สามอันผลเหมือนกันหมด แต่อาจจะคลาดเคลื่อน เป็นไปไม่ได้ที่ไออุ่นจะท้อง เขาเอาแค่ครั้งเดียวแล้วก็ป้องกันอย่างดี

ถุงก็ไม่แตกแล้วเธอจะท้องได้ยังไง!!

“อุ่นยังไม่บอกที่บ้าน ถ้าแม่รู้คง..”

“ไปตรวจที่โรงพยาบาลให้ละเอียด เอาบัตรพี่ไปรูดจ่าย หรืออยากซื้ออะไรก็รูดใช้ได้เลยไม่ต้องเกรงใจ พี่ให้อุ่นไว้ใช้”

จิรกรวางบัตรเครดิตให้หญิงสาว สีหน้าและน้ำเสียงเรียบเฉย ไร้แววตื่นเต้นหรือตกใจใด ๆ

ท่าทีของชายหนุ่มเป็นสิ่งที่ไออุ่นไม่คาดคิด..เขาเฉยมาก ต่างกับเธอที่หลังจากรู้ก็กินไม่ได้นอนไม่หลับ ร้องไห้มาสามวันเต็มจนร่างกายอ่อนเพลีย แค่หอบร่างมาถึงที่นี่ได้ก็บุญเท่าไรแล้ว

“พี่ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอคะ”

ความเจ็บที่ถูกเขาปฏิเสธความรักในวันนั้น ยังไม่เจ็บเท่าวันนี้ จิรกรยิ่งกว่าซาตานเสียอีก หรือเพราะเป็นเธอจึงไม่มีค่าพอให้ใส่ใจ ฉายา ‘เจ้าชายแห่งสวรรค์’ ห่าเหวอะไรนั่นมันก็ปลอม เขาใจร้าย ใจร้ายที่สุด

“พี่ต้องรู้สึกอะไรล่ะ”

“อุ่นท้อง! ท้องลูกของพี่อยู่นะ!”

“พี่ก็ให้ไปตรวจที่โรงพยาบาลนี่ไงครับ อุ่นจะเอาอะไรอีก” จิรกรพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้ตะคอก

ขึ้นสองขีดแล้วไง?

ไอ้สองขีด..มันบอกด้วยเหรอว่าใครเป็นพ่อ ไออุ่นใช่จะมีเขาคนเดียว เห็นไปไหนมาไหนกับกล้าหาญอยู่บ่อย ๆ เขาก็มีสิทธิ์คิดไหมว่าไม่ใช่ลูกตัวเอง จะมาคาดคั้นเอาอะไร ในเมื่อเธอขาดการติดต่อไปตั้งเป็นเดือน หรือเดือนกว่า ๆ ด้วยซ้ำ

“จะแก้ปัญหายังไง อย่างน้อยก็ต้องคุยกันเพื่อหาทางออก อุ่นยังไม่บอกที่บ้าน เพราะอยากปรึกษาพี่ก่อน อยากให้พี่ช่วยคิดว่าทำยังไงถึงจะเก็บเด็กไว้ได้”

“พี่ไม่มีไอเดีย..เอาเป็นว่าวันนี้อุ่นไปตรวจก่อนแล้วกัน ตรวจให้ละเอียดเลยนะ” สมองของจิรกรตื้อไปหมด แค่พูดได้ปกติก็บุญหัวแล้วเถอะ

“แค่ไปตรวจมันไม่ได้สร้างความมั่นใจให้อุ่นเลย”

“จะเอาความมั่นใจอะไรครับ ในเมื่ออุ่นก็ไม่ได้มีพี่คนเดียว!!”

“พี่เจค!!” ไออุ่นหน้าชากับคำพูดเสมือนปัดความรับผิดชอบ

“คบกับไอ้กล้าไม่ใช่เหรอ ปิดเทอมก็เห็นไปเที่ยวกับมันตลอด แต่พอท้องกลับมาบอกพี่ แบบนี้ไม่แฟร์เลย”

“..........” ไออุ่นเหมือนน้ำท่วมปาก เขาเอาอะไรมาพูด ไปเที่ยวอะไร? เธอไม่เข้าใจ

“อยากให้ไปตรวจให้ชัวร์ ส่วนเรื่องอื่นค่อยคุยกัน”

“พี่ก็พาอุ่นไปสิคะ”

“พี่ไม่ว่างต้องทำงาน อุ่นไปเองได้ มันคงไม่ลำบากหรอกมั้ง” จิรกรหยิบบัตรเครดิตที่วางอยู่บนโต๊ะยัดใส่มือให้ แต่ไออุ่นปัดทิ้ง เขาจึงเก็บกลับมา ไม่เอาก็อย่าเอา! กูก็ไม่แคร์!

“ช่วยเป็นลูกผู้ชายที่มีความรับผิดชอบหน่อยเถอะ อุ่นไม่โอเคเลยที่พี่เป็นแบบนี้”

"อุ่นตกหลุมรักเพลย์บอยตัวพ่ออย่างพี่ แต่คาดหวังให้พี่เป็นเจ้าชายผู้แสนดีเนี่ยนะ น่าขำชะมัด"

“..........” ไออุ่นถึงกับพูดไม่ออก

เธอกับเขาแตกต่างกันไกลลิบ เขามีแต่ถ้อยคำเสียดแทง สีหน้าก็เรียบเฉยไร้ความรู้สึก ส่วนเธอมีแต่คำถาม สีหน้าและแววตาวิงวอนอย่างเต็มเปี่ยม

“ไปตรวจให้ชัวร์ว่าท้องจริงหรือเปล่า หมอน่าจะบอกอายุครรภ์ได้ แล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่” จิรกรตัดสินใจลุกเดินออกจากห้องอาหาร

“ได้โปรดเถอะค่ะ”

ไออุ่นรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายวิ่งตามมารั้งข้อมือแกร่งเอาไว้ ดวงตาของเธอพร่าเบลอจึงมองไม่เห็นตอนเขาแสยะยิ้ม เขาดึงมือออกจากการเกาะกุมด้วยท่าทีอ่อนโยน แต่เหมือนเป็นการทำร้ายที่แสนสาหัสสำหรับเธอ บอกไม่ได้ว่าเจ็บตรงไหน รู้แค่ว่าทรมานเหลือเกิน

“พี่จ๋า..อุ่นไม่มีใคร ถ้าพ่อรู้ พ่อคงให้ทำแท้ง พี่ต้องช่วยอุ่นนะคะ อุ่นอยากเก็บลูกไว้” มืออันสั่นเทายกลูบท้องตัวเอง ต่อให้ลูกเกิดจากความผิดพลาด แต่เธอจะไม่ยอมทำแท้งเด็ดขาด

“พี่จะคุยก็ต่อเมื่อมีผลตรวจจากโรงพยาบาลเท่านั้น!”

ไออุ่นไม่รู้ว่าเขาเดินไปทางไหน สติของเธอหลุดลอย ก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจบีบรัด อากาศที่หายใจอัดแน่นไปด้วยความรวดร้าว

เป็นเธอเองหรอกเหรอที่โง่ดักดาน คิดว่าเขาจะหาทางออกร่วมกัน อย่างน้อยก็ช่วยเป็นเกาะคุ้มภัยในระหว่างอุ้มท้อง แต่สิ่งที่ได้รับ กลับเป็นบัตรเครดิต และคำพูดแสนร้ายกาจที่พ่นออกมาอย่างเย็นชา

ไม่เคยมีใครตายเพราะความรักก็จริง แต่เธอกำลังจะตายเพราะความผิดหวัง ผิดหวังซ้ำซากมานับครั้งไม่ถ้วน..จากผู้ชายที่ชื่อจิรกร

พรึบ!!

“คุณคะ!! เป็นอะไรหรือเปล่า ทุกคนช่วยด้วยค่ะ..ตรงนี้มีคนเป็นลม!!”

.

.

.

........................................................

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเซต..BAD (มีทั้งหมด 3 เรื่อง)

1. My bad boy สุดร้ายที่รัก

2. My bad Friend เพื่อนร้ายกักขังรัก

3. My bad love รักสุดร้าย

** ฝากติดตามทั้ง 3 เรื่องด้วยนะคะ **