C3

LORIE LOVE

“Ninong?”

“Ikaw? Ikaw na naman?”

“Why are you here?” nakakunot ang noo na tanong niya sa akin.

“Dito po ako nagtatrabaho?” Sagot ko sa kanya.

“Aminin mo nga sa akin. Sinusundan mo ba ako?” Tanong niya sa akin na ikinagulat ko.

“Ano pong sinasabi mo na sinusundan? Nagtatrabaho ako dahil hindi mo naman ako tinulungan, kung tinulungan mo ako ay baka natitinda ako ng talbos ngayon,” sabi ko naman sa kanya.

“Ewan ko sa ‘yo,” sabi niya at naglakad na siya pababa. 

Hindi ko na lang siya pinansin dahil wala naman yata akong aasahan sa kanya. Ganun talaga siguro siya. Baka nga sa taong bayan lang talaga siya mabait. Ngayon na dito na ako nakatira ay malalaman ko na talaga ang tunay niyang ugali.

Kaysa isipin ang ninong ko na hindi naman ako kayang tanggapin na inaanak ay mas pinili ko na lang na simulan ang trabaho ko sa paglilinis ng mga rooms. Dahil sa huli na lumabas si ninong at dahil medyo masungit siya sa akin ay ang room niya ang huli kong lilinisin mamaya.

Tinuro na nila sa akin kung saan nakalagay ang mga gamit na gagamitin ko kaya madali na ang lahat para sa akin. Hindi naman ito ang unang beses na maglilinis ako sa silid ng mayaman. Noon ay sumasama na ako sa kapitbahay namin kapag kailangan niya ng makakasama.

On call kasi ito na cleaner kaya naman kapag malaking bahay ay hindi niya kayang mag-isa. Sinasama niya ako lagi. At sabi naman ni Nanay Flor ay magtanong lang ako sa kanya kapag may hindi ako alam.

May luma akong mp3 player kaya naman ito ang ginagamit ko ngayon. Binigay ito sa akin ng kaibigan ko noong first year high school ako, kaya lang nasa America na ito ngayon. Doon na nag-aral.

Ewan ko ba kapag talaga may music ay ang bilis lang para sa akin na gawin ang trabaho ko. Mas maganda kasi talaga kapag maganda ang mood ko. Mas nagagawa ko ng maayos ang mga kailangan kong gawin.

Dalawang rooms na ang natapos ko at mataas pa rin ang energy ko. Hindi ko nga alam kung alin ba ang uunahin ko kung itong sa room ng ninong kong hilaw o itong room ng parents nila. Malinis naman ang guest room kaya hindi na ito pinapalinis ni nanay Flor.

“Ano pang tinatayo mo d’yan? Hindi mo pa ba lilinisan ang room ko?” narinig ko na tanong niya mula sa likuran ko na kahit pa hindi ako lumingon ay ang ninong kong hilaw ito.

“Maglilinis na po ako,” sagot ko sa kanya at pumasok na ako sa loob.

Pero nanlaki ang mga mata ko sa bumungad sa akin. Ganito ba talaga ito?

“Ninong, I mean, Sir pala. May super typhoon po ba na pumasok dito sa room mo?” tanong ko sa kanya at lumingon ako sa kanya pero nakakunot lang ang noo niya na nakatingin sa akin.

“Anong sabi mo?”

“Sabi ko po parang dinaanan ng bagyo,” sagot ko sa kanya.

“Wala kang pakialam kung may bagyo man na dumaan dito. Ang trabaho mo ay ayusin at linisin ang room ko,” masungit na sabi niya sa akin.

“Ang sungit mo talaga. Nagtatanong lang naman ako, masama bang magtanong. Eh para naman talagang dinaan ng bagyo itong room mo. ‘Yung room ni Sir Pogi ang ayos, walang kalat sa sahig at kahit ang kama niya ay nakaayos rin. Kabaliktaran naman sa ‘yo kahit sa ugali ay kabaliktaran mo si–”

“Whatever!” sabi niya sa akin at pumasok na siya sa loob ng banyo.

“Pogi ka sana kaya lang apakasungit mo naman,” sabi ko na lang habang nakatingin sa pinasukan niyang pintuan.

Hinayaan ko na lang dahil wala naman akong magagawa at sinimulan ko na lang na damputin ang kalat na nandito sa sahig. Sanay naman ako sa mga kalat. Pero ito? Ka-gwapo na lalaki eh.

Napabuntong hininga na lang ako sa bawat pagdampot kong damit niya sa sahig. Hindi lang damit dahil may brief pa. Grabe talaga ang lalaking ito, sobrang burara niya. Matino lang talaga siya tingnan kapag nasa labas pero iba pala ang tinatago niya dito sa room niya. 

Nang madampot ko na ang lahat ng kalat at nagsimula na akong magpalit ng beddings niya. Isa isa kong inalis ang mga pillowcase ng unan niya.

Ang bango ng unan niya. Hindi tulad sa unan ko na amoy laway, hindi naman lagi pero minsan. Minsan kasi amoy pawis rin, sa init ba naman sa bahay namin ay talagang hindi ‘yon maiiwasan. Sa hirap ng buhay ay hindi naman ako nakahiga sa malambot na kutson tulad nito. Gusto kong humiga para sana masubukan ko kung gaano ba kalambot ang kama na ito pero mas pinili ko na hindi na lang.

Hindi kasi tama na gawin ko ito dahil katulong ang trabaho ko dito. Ayaw ko naman na magalit sa akin ang boss ko.  Masungit pa naman ang ninong kong hilaw. Ibang-iba sa pinapakita niya kapag sa maraming tao. Ngayon ko talaga na napatunayan na wala na sa basurahan ang plastik kundi nandito na mismo sa silid na ito.

“Hindi ka pa rin tapos?’

“Ay ninong kang hilaw na burara!” dahil sa gulat ko ay hindi ko na mapigilan ang lumabas sa bibig ko.

“What did you say?”

“Bakit mo po kasi ako ginulat?”

“Magugulatin ka pala?” tanong niya sa akin.

“Medyo po,” sagot ko sa kanya.

“I don’t care,” sabi niya kaya ako naman itong nakatingin lang sa kanya.

Hindi ko alam kung ano ba ang mayroon sa lalaking ito. Bakit ganito ugali nito sa akin? First day ko pa lang sa trabaho ko pero mukhang papahirapan na niya agad ako. Kung ganito siya araw-araw ay baka bigla na lang ako lumayas dito.

“Staring is rude kaya umayos ka,” sabi niya sa akin.

“Ikaw nga itong bastos. Alam na may babae dito n*******d ka,” sabi ko sa kanya at tinalikuran ko na siya para tapusin na ang ginagawa ko.

“This is my room. At akala ko ba ninong mo ako? Pero bakit ganyan ka makipag-usap sa akin?” tanong niya sa akin pero hindi ko na siya pinapansin.

“Alam mo ba kung ano ang pinaka-ayaw ko sa lahat? Ang hindi ako pinapansin kapag kinakausap ko,” sabi niya at nagulat ako dahil bigla na lang niya ako pinaharap sa kanya.

At sa hindi inaasahan na pangyayari ay bigla na lang…