LOGINLIBBY“I miss you so much, mga anak ko!” masaya na sambit ko sa mga alaga ko.Kakauwi lang namin ng asawa ko ngayon. Talagang nag-enjoy kaming dalawa sa naging bakasyon namin kaya sobrang na miss ko ang mga alaga ko. Halos three weeks ko silang hindi nakita at nakasama. Halatang na miss rin nila ako dahil lumapit talaga agad sila sa akin.“Miss niyo rin ba ako? Kasi ako, miss na miss ko na kayo,” kausap ko sa kanila.“Mabuti naman at tapos na ang bakasyon mo. Makakapagpahinga na ako sa kanila,” sabi sa akin ni mommy Lavinia.“Mga anak, nagpasaway ba kayo sa lola niyo?” pabiro na sabi ko.“Sa tingin mo mabait ang mga ‘yan. Diyos ko, Liberty. Bata ang hinihiling ko sa ‘yo hindi ang mga ito. Para akong may sampung apo sa kakulitan nila,” sabi ni mommy kaya mas lalo akong tumawa kahit pa ang asawa ko ay tumawa rin.“Arthur, dalian mo na ang paggawa sa bata para naman hindi hayop ang inaalagaan ko,” sabi pa ni Lavinia sa asawa ko.“Mommy, on the way na po. Mukhang na traffic lanng,” sabi n
LIBBY“Ano ang ibig sabihin nito?” tanong ko sa kanya.“Liberty Jane Villamor, will you marry me again?” nakaluhod siya at may hawak siyang singsing.“M–Mister ko,” nauutal na sambit ko. “Kung papayag ka ay ibibigay ko sa ‘yo ang pangarap mong kasal. Gusto kitang iharap sa altar, misis ko. Gusto ko na pakasalan ka ngayon, kasal na hindi ka pinilit,” sagot niya sa akin.“Arthur,” sambit ko sa pangalan niya at may pumatak na luha sa mga mata ko.He’s proposing to me at nandito kami sa Paris. Isa sa pangarap kong lugar, ang lugar na gusto ko kapag may nag-propose sa akin. At ginagawa niya ito ngayon. Nangyayari na ito ngayon at alam ko na hindi ito panaginip.“I love you, Libby. Mahal na mahal kita at handa akong ibigay ang buong buhay ko sa ‘y–”“I love you too, Arthur. Mahal na mahal rin kita, Mister ko and yes. I’ll marry you, I’ll marrying you again,” putol ko sa sasabihin pa niya habang umiiyak ako.Sinuot niya ang singsing sa daliri ko at hinalikan niya ako sa labi. Mabilis naman a
LIBBY (PRESENT TIME)“Talagang ako ang crush mo? Bakit?” tanong ko sa kanya dahil hindi ako makapaniwala.“Hindi ko rin alam. Basta ang tanging alam ko lang ay nakuha mo ang atensyon ko.”“Ang swerte ko pala dahil nakuha ko ang atensyon mo at ikaw naman ang malas dahil hindi ko nakuha ang atensyon mo,” pang-aasar ko sa kanya.“Misis ko, ang harsh mo talaga. Bakit ka ba ganyan?” parang bata na sabi niya sa akin.“Masasanay ka rin, ganito talaga ako maglambing,” sabi ko sa kanya at tumawa ako.“Sa tingin ko ay ibang dinner na ang gusto ko,” sabi niya sa akin.“Tumigil ka nga, nagugutom na talaga ako,” natatawa na sabi ko sa kanya dahil alam ko na naman ang ibig niyang sabihin.“Kasi naman eh, ikaw binubuhay mo na naman ang hindi dapat mabuhay.”“Wala naman akong ginagawa.”“Mayroon kaya, nilalambing mo ako,” sabi niya sa akin.“Wala talaga, hindi ko alam ang sinasabi mo. Inaasar lang naman kita pero wala akong ibang ibig sabihin. Malay ko ba ang bilis magreact ng ano mo. Napakahilig mo t
ARTHUR ALCANTARIABest decision talaga ang makasama ang asawa ko sa trabaho na ito. Alam ko naman na nagpapanggap lang siya pero masaya na ako. Masaya na ako ganito siya. Feel na feel ko pa nga na totoo ang lahat ng ito. Malaya ko na siyang maalagaan at nahahalikan. Kakaiba sa pakiramdam at talaga namang gustong-gusto ko.Sa totoo lang wala akong balak na umalis sa trabaho ko. Hangga’t agent itong asawa ko ay gano’n rin ako. Walang puwedeng maghiwalay sa aming dalawa. “Cherriepie, can we talk?” tanong ko sa kanya.“Of course, kuya, ano po ba ang pag-uusapan natin?” mahinhin na sabi niya pero never talaga akong naakit sa isang ito.Sa totoo lang ay iniisip ko talaga na may gusto ito sa akin. At nag-assume pa ako na nagseselos ang asawa ko kaya kahit na wala naman talaga akong interest ay pinili ko na kausapin lagi itong batang ito. Para makuha ko ang atensyon ng asawa ko at ang inis niya pero kakaiba talaga siya dahil sa ibang paraan siya gumaganti kay Cherriepie. Naawa na nga ako pero
ARTHUR ALCANTARIABadtrip ako, sobrang badtrip ko na malaman ko na hinalikan niya si Kuya Adam. Mas lalo akong nainis dahil mukhang gusto niya pa ito. At kahit na nakita na niya ang tunay kong mukha ay inis na inis siya sa akin at tinatawag pa niya ako na mukha akong paa pero kapag si Adam naman ay gwapong-gwapo siya. Hindi na ako papayag na magtagal pa ito.Alam ko rin na nagbibigay siya ng bulaklak sa lalaki. Mukhang timaan talaga siya at ako naman itong timaan rin. ‘Yon nga lang ay sakit sa puso dahil nasasaktan ako. Sa ilang taon na pagtitiis ko ay makukuha lang ng iba ang atensyon niya. Kaya naman wala na akong sinayang na oras.“Tita, may ibang gusto si Libby,” sabi ko kay Tita Lavinia.“What? Loko na bata ‘yan,” halatang nagulat rin siya.“Mukhang wala na po yatang pag-asa na matuloy ang kasal,” sabi ko sa kanya.“Don’t worry, ako ang bahala. Basta’t siguraduhin mo lang na hindi mo ipagpapalit ang anak ko sa iba. At siguraduhin mo lang sa akin na aalagaan mo siya. Bantayan mo na
ARTHUR ALCANTARIATulad ng code name ko ay para lang rin akong anino na laging nakasunod sa kanila. Alam ko na alam nila na kasama nila ako lagi s amisyon dahil ang main goal ko lang naman talaga ay bantayan si Libby at nagtagal ito ng ilang taon. “Bakit hindi mo sinabi sa akin?” tanong sa akin ni mommy dahil umuwi ako sa Pinas kahit pa ang totoo ay ayaw ko naman talaga sana na iwan ang Libby ko.Yes, siya ang Libby ko dahil sa akin lang siya. She’s mine, only mine.“Mom, sorry kung hindi ko sinabi sa ‘yo pero safe naman po ako,” sabi ko sa kanya.“Alam ko naman ‘yon kaya ka nga nandito eh. Pero kasi–”“Gusto ko po ang ginagawa ko kaya sana po ay maintindihan niyo po ako,” sabi ko sa kanya.“Iyan ba talaga ang nais mo?”“Yes, mom,” sagot ko sa kanya.“Papayagan kita pero sa isang kondisyon,” sabi niya sa akin.“Ano naman po ‘yon?”“Magpapakasal kayong dalawa ng anak ni Lavinia,” sabi niya sa akin kaya feeling ko ay umangat ang mga paa ko ngayon sa saya.“Po?” kunwari na sabi ko.“Pasa
MARIANNETumambay muna ako dito kasama ko siya. Nagpaalam ako sa kanya dahil balak kung tumulong kila manang na magluto ng hapunan namin. Paglabas ko sa may pintuan ni Alden ay nagulat ako dahil nasa tapat ng pintuan ko si Anica at bigla na lang niyang binuksan ang pinto ng room ko.“Anica!”Grabeng
THIRD PERSON POV“Chicky, sorry ha.” umiiyak na sambit ni Gene. Nilibing na niya ang manok na nagsakripisyo para sa kanya.“Why are you here?” tanong ni Romell sa manang na babae na umiiyak.“Nilibing ko lang po si Chicky, Sir.” sagot nito sa kanya.“That’s just a chicken. Bakit iniiyakan mo pa?” ta
MARIANNEKinabukasan ay tanghali na ako nagising. Nasa tabi ko pa rin si Alden at mahimbing pa rin siyang natutulog. Nang bumangon ako ay nakahiga naman sa may couch si ninong. Ibig sabihin ay ayaw niyang tumabi sa akin. Hindi ko na lang siya pinansin pa. Dahil nakikita ko pa lang ang mukha niya ay
MARIANNE“Baby, isa pang banggit mo ng matanda. Paparusahan kita dito, aangkinin kita dito at wala akong pakialam kahit pa may makakita sa ating dalawa,” sabi niya sa akin.“Hindi ka na mabiro,” sabi ko sa kanya.“Baby, gusto ko lang malaman mo na seryoso ako. Matanda na ako para maglaro pa ng apoy







