LOGINJalina POV“Wala si Aira rito,”sabi ko agad sa tatlo. “At hindi rin siya rito tumutuloy.”Nagsinungaling na ako. May sakit si Aira, hindi niya kayang harapin ang mga ito. Sasakit lang lalo ang ulo niya.“Sinungaling!” sigaw ng lalaking nakaitim.“Hindi ako nagsisinungaling. Wala siya rito ngayon.”“Kung ganoon, bakit ayaw mo kaming papasukin?!”“Dahil hindi ninyo puwedeng basta-bastang pumasok sa bahay ng ibang tao!”Mali ang naging sagot ko.Sa isang iglap, lumapit ang lalaki at hinablot ako sa braso.“Wala akong pakialam kung kaninong bahay ito!”“Bitawan mo ako!” sigaw ko.Ngunit sa halip na bumitaw siya sa akin, mas hinigpitan niya ang pagkakahawak sa akin.At bago pa ako makapaghanda, bigla niya akong tinadyakan sa tiyan.“Argh!” Napayuko ako sa tindi ng sakit ng tiyan ko. Parang may kung anong pumilipit sa loob ng tiyan ko, at halos mawalan ako ng lakas.. Napaatras ako habang napahawak sa bahaging tinamaan.“Sabihin mo kung nasaan si Aira!” sigaw niya sa mukha ko.Nangingilid an
Jalina POVRainn: “Pupunta muna ako sa Krovana Lake. Titingnan ko kung na-deliver na ang mga gamit para sa itatayo nating pasalubong shop. Sandali lang ako roon. Magpahinga ka muna rito sa hacienda.”Basa ko sa message ni Rainn habang nandito ako sa sala at nagliligpit ng mga gulo-gulong gamit.Mabilis naman akong nag-reply. Mainam na rin na nandito ako sa bahay at baka kasi may kailanganin ang bruhang may sakit na si Aira.“Sige. Mag-ingat ka. I-message mo ako kapag nakabalik ka na.”Ilang segundo lang ay nag-reply na siya.Rainn: “Of course. Huwag kang mag-alala, uuwi naman agad ako. Hindi naman ako mambababae. Loyal ako.”Napangisi ako sa sinabi niya. Pero nagulat ako nung sundan pa niya ng message iyon.Rainn: “Sa iyo.”Halos mabilaukan ako nung mabasa ko ang huling message niya. Siraulo talaga, e. Pero, ewan, kinilig naman ako bigla. Naisip ko na naman tuloy ‘yung mahaba, mainit at madulas niyang dila habang kinakain ang puke ko.Matapos kong ibaba ang cellphone, sumandal ako sa
Jalina POV“Oh, ano ‘yan?” tanong ni Rainn. Cold ang boses niya kasi alam naming naka-monitor na sa amin palagi si Tita Hera sa CCTV.“May sakit po kasi si Aira, dadalhan ko ng pagkain at gamot,” magalang kong sagot.Nakakatawa kasi hindi ako sanay na ganito. Maging si Rainn, sigurado akong pinipigil ang tawa niya ngayon.“Inaalagaan mo pa ang walangyang iyon, dapat doon gutumin at hayaang magdusa sa sakit niya,” masungit niyang sagot. Inirapan pa niya ako para makita pa rin ni Tita Hera na hindi talaga kami close at sweet. Ako naman ay kunyaring umirap din kay Rainn para ulit makita ni Tita Hera sa CCTV na hindi ko bet ‘yang lalaking ‘yan, kahit ang totoo ay kinain na niya ang puke ko.Ay, naku, kapag naaalala kong nakipaglạplapan na rin si Rainn sa puke ko, natatawa at parang kinikilabutan ako. Wala lang, hindi lang ako makapaniwala na nangyari na iyon.Tumuloy na ako sa hallway papunta sa kuwarto ng bruhang princessa.Kumatok muna ako nang dalawang beses sa pintuan ng kuwarto ng br
Jalina POVRest day namin ni Ash, so hindi ko need pumunta sa Krovana Lake. Kaya nga rin nagkukulong lang si Rainn sa kuwarto niya dahil alam niya rin iyon.Dapat bed rest din ako, pero nung maalala kong may sakit si Aira, napaisip ako bigla.Naalala ko, siya nga pala ang kusinera, tagalinis ng hacienda dahil iyon ang usapan nila ni Rainn dahil sa pagpapatuloy ni Tita Hera sa kaniya.Pero ngayong may sakit siya, napapaisip ko kung tama bang gumalaw pa rin siya sa bahay.Nakakaawa pa rin kahit tatlo ang sungay niya.No choice ako, bumangon at lumabas sa kuwarto ko.Tanghaling-tanghali na nang maamoy kong kumakalat na sa kusina ng hacienda ang mabangong amoy ng adobong baboy. Habang ginagawa niya iyon, nakita kong sinusundan niya ang pagluluto sa pinapanuod niyang tutorial. Hawak niya ang sandok habang hinahalo ang karne sa kawali. Nakakunot ang noo niya at halatang iritable sa init ng kusina. Pawisan na rin ang noo niya, ngunit hindi iyon ang dahilan kung bakit napatingin ako sa kaniya
Rainn POVNasa saka ako at nagse-cellphone nung mapansing kong may nagsasalita sa may bintana. Tumayo ako at sumilip. Doon ko nakita si Hera.Nasa may fish pond siya, seryosong nakatambay doon habang hawak ang kaniyang cellphone. Mukhang paalis na siya pero dahil ayaw nitong nay makarinig sa kaniya ay lumayo siya. Iyon lang, hindi niya ata alam na dito ako nakatambay sa sala, na kung saan ay nasa tapat lang nang kinaroroonan niya.Hindi ko sana siya papansinin. Tutal, wala naman akong interes sa kung anong ganap niya o kung sino ang makakasama niya sa lakad niya ngayon.Pero hindi ko rin alam kung bakit gusto ko pa ring mapakinggan ang sinasabi at pinag-uusapan nila ng kausap niya sa phone.“Siguraduhin mong matatapos ninyo ang trabaho. Ayokong makarinig ng anumang palusot,” cold niyang sabi.Kumunot ang noo ko.Sino ba ang kausap niya at parang boss na boss siya?Lumapit pa tuloy ako sa bintana. Hindi naman kalayuan ang fish pond mula sa kinaroroonan ko, kaya malinaw kong naririnig an
Jalina POVMaaga pa lang nang umagang iyon ay gising na ako. Nakaupo ako sa gilid ng kama habang hawak ang cellphone ko. Ngayong umaga kasi, napunta bigla ang pag-iisip ko sa nanay ko. Ewan ko ba, nakukunsensya kasi ako na panay ang buhos ko ng atensyon sa business at pati na rin sa mission ng bigay ng HGK, pero sarili kong ina, hindi ko matulungang mahanap. Kaya naman habang nakanganga, panay ang dasal kong may matatanggap na akong balita kay Sir Nico, Sir Enzo o kay Sir Lucas. Nabanggit kasi sa akin sa message nung nakaraan ni Sir Nico na tulong-tulong na silang tatlo sa paghahanap kay Nanay Hira. Kaya nga isa pa iyon sa reason kung bakit panatag ang loob ko. Pero dahil ilang araw na ang nakakalipas na walang balita sa kaniya, medyo nasa-sad na naman ako.Hanggang ngayon, hindi ko alam kung nasaan siya at kung maayos ba ang kalagayan niya. Maraming tanong ang gumugulo sa isip ko, pero wala akong makuhang sagot. Ilang beses ko nang sinubukang maging kalmado, ngunit tuwing sumasagi sa
Janessa POVPagkakain ni Uncle River ng tanghalian, naligo at gumayak na siya kasi kailangan niyang sundan si Tita Merbella sa ospital. Manghihina raw kasi iyon sa oras na ma-chemo na ito.Hindi pala pumasok ngayong araw si Uncle River sa trabaho dahil gusto niyang suportahan ang asawa niya sa unan
River POVNakapasok na ako sa bakery ngayong umaga. Sabi ni Merbella ay kaya naman niyang mag-isa sa bahay kahit wala kami ni Janessa. Ang bilin ko sa kaniya, kapag nagkaroon ng problema o kailanganin niya ako ay tumawag lang siya sa cellphone ko.“Ano bang nangyari at ilang araw kang hindi nakapas
Janessa POVPagod na pagod si Tita Merbella pag-uwi nila ni Uncle River dito sa bahay. Ni umakyat sa itaas ng bahay namin ay hindi na nito nagawa. Kaya ang ginawa namin ni Uncle River, binigyan namin siya ng higaan sa may sala. Doon na namin ito pinahiga kasi maging si Tita Merbella ay ayaw na raw
Janessa POVNakita kong bumaba na si Uncle River mula sa itaas. Pagbaba sa hagdan ay nakita ko siyang topless, pawisan pa rin at tanging boxer short lang ang suot. Agad siyang nagulat nang mapatingin sa akin.“Excuse me, pero sino ka?” tanong niya nang lapitan ako rito sa mahabang bangko sa sala.H







