LOGINAngel Mendoza’s Point Of View
Mabilis na kinuha ng matandang babae ang pera at ang mamahaling relo. Kuminang ang mga mata nito sa sobrang sakim bago ako binigyan ng isang nakakalokong ngiti.
“Sandali lang, ganda. Hintayin mo ako dito,” malanding saad nito bago tumalikod.
Ilang saglit pa ay bumalik na rin ito, mas lalong malapad ang ngiti nito ngayon. Para bang nanalo ito sa lotto, “Come this way, ganda.”
Wala sa sarili akong sumunod.
Habang umaakyat kami papunta sa VIP floor ng club, tila unti-unting nanlalamig ang katawan ko. Ang tapang na naramdaman ko kanina ay parang bula na mabilis naglaho.
Nahihimasmasan na yata ako. Unti-unting rumehistro sa utak ko ang kabaliwang pinapasok ko.
Ano ba itong ginagawa ko? Magbabayad ako ng lalaki para turuan akong makipagsex?
Pagbukas ng elevator, itinuro sa akin ng matanda ang isang pinto sa dulo ng madilim at tahimik na hallway. “Pasok ka na riyan, ganda. Huwag kang mag-alala, sulit ang ibinayad mo.” Pagkasabi niyon ay mabilis na itong tumalikod at bumalik sa elevator.
Nanginginig ang mga kamay ko nang abutin ko ang doorknob ng VIP suite. Pagkabukas ko, sumalubong sa akin ang isang malawak at madilim na kwarto. Tanging ang mga ilaw mula sa siyudad sa labas ng malaking salamin na bintana ang nagbibigay ng liwanag.
Humakbang ako papasok. Ngunit bago pa ako makapag-isip nang maayos, narinig ko ang malakas na pagsara ng pinto sa likuran ko.
CLICK.
Nanlaki ang mga mata ko. Pinihit ko nang mabilis ang doorknob pero ayaw nitong bumukas. Naka-lock ito mula sa labas!
Kaba. Takot at pagsisisi mula sa kaninang sakit na nararamdaman ko ay naging halo halo.
Gusto ko na sanang umatras at magmakaawang palabasin ako, pero bago pa man ako makasigaw, isang malamig ngunit malalim na boses ang bumasag sa loob ng tahimik na silid.
“You want to learn how to be burning wild?”
Napasinghap ako. Dahan-dahan akong lumingon at doon, sa gitna ng silid, nakita ko siya.
Kahit madilim, kitang-kita ko ang pigura niya. Matangkad, malapad ang balikat, at may awra na tila kayang lamunin ang buong pagkatao ko.
Pero ang mas ipinagtaka ko—bakit napakapormal ng suot niya? Nakasuot siya ng isang mamahaling executive suit. Hindi siya mukhang gigolo o bayarang lalaki o baka ganito ang trip nila ngayon?
Bukas ang suit jacket niya, at ang kaniyang necktie ay maluwag na nakasabit sa kaniyang leeg. Ang mga pang-itaas na butones ng kaniyang inner dress shirt ay bukas, kaya naman sa bawat paghakbang niya papalapit sa akin, kitang-kita ko ang perpekto, matipuno, at nakakaakit na hubog ng kaniyang dibdib.
Iiling sana ako. Gusto kong sabihing nagkamali ako, na kahit kanila nalang ang binayad ko. Tatalikod na sana ako muli patungo sa pinto, pero bago ko pa man magawa iyon, mabilis siyang nakalapit at hinawakan ang pulso ko.
Nang magdampi ang mga balat namin, isang kakaiba at matinding init ang biglang gumapang sa buong sistema ko. Parang kuryente na dumaloy diretso sa puson ko. Sa isang iglap, parang bumalik lahat ng kalasingan ko. Nanghina ang mga tuhod ko, at napatingala ako sa kaniya.
Tinitigan niya ako gamit ang mga matang na para bang sinusuyod ang buong pagkatao ko.
“If you want to learn, I can teach you,” mababa at paos niyang bulong, ang hininga niya ay humahaplos sa mukha ko. “But take note, it means I will be f*cking you.”
Bago pa man ma-proseso ng utak ko ang sinabi niya, mabilis niyang hinugot ang necktie na nakasabit sa leeg niya. Wala siyang pasabi. Sa ilang mabilis na galaw, hinuli niya ang dalawang kamay ko at mahigpit itong tinali sa aking harapan gamit ang necktie niya.
“W-What are you doing?!” nanginginig kong tanong. Pilit kong binabawi ang mga kamay ko pero masyadong mahigpit ang pagkakatali niya at masyado siyang malakas.
Hindi niya ako sinagot. Binitawan niya ang dulo ng tali at dahan-dahang umatras. Tumayo siya nang tuwid at sinimulan akong paikutan.
Ang tunog ng mga sapatos niya sa sahig ay nagpapabilis sa tibok ng puso ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko.
Tumigil siya sa mismong harapan ko, inilapit ang mukha niya sa akin, at nagtanong, “Tell me... bakit mo gustong matuto?”
Napalunok ako. Unti-unting bumalik sa isip ko ang sinabi ng asawa ko. I was boring. Innocent!
“P-Para sa asawa ko,” nangangatog ang boses na sagot ko. Napayuko.
Isang madilim at mapang-uyam na tawa ang pinakawalan niya. Umiling siya, tila hindi makapaniwala sa narinig.
“For your husband, huh?” sarkastiko niyang tanong. Hinawakan niya ang baba ko at bahagyang iniangat para pilitin akong salubungin ang mga mata niya. “Why not leave him than desperately doing this crazy thing.”
Pinilit kong iniyuko ang mukha ko, gusto kong iwasan ang mga titig niya.
“D-Dahil kasalanan ko!” humihikbing at nanginginig na saad ko, ang buong katawan ay nanginginig sa matinding emosyon.
“Kasalanan ko kung bakit siya n-naghahanap! Ako ang may pagkukulang. I heard him... h-hindi ako magaling. Boring ako. Inosente ako. Wala akong kwenta sa kama kaya siya naghanap ng iba!”
Napapikit ako nang mariin, kinakagat ang ibabang labi ko para pigilan ang malalakas na hikbi pero patuloy pa rin ang pag-iyak ko.
“L-Limang taon... halos limang taon na ang relasyon namin... ayokong itapon na lang iyon ng ganun-ganun lang. Mahal ko siya...”
Pagmulat ng mga mata ko, nakita kong nagbago ang ekspresyon ng lalaki sa harap ko. Nawala ang mapang-asar na ngisi niya. Ang kaniyang mga mata ay dumilim at nag-aapoy.
Hinawakan niya ang baywang ko at marahas akong hinapit papalapit sa matigas niyang katawan.
“Then consider your lessons started,” bulong niya, bago tuluyang inangkin ang mga labi ko.
Ang mga kamay ko na nakatali sa harap ay nakadantay sa kaniyang matigas na dibdib. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng kaniyang puso—o baka puso ko na iyon na nagwawala na sa kaba.
“First…” mahina ngunit malalim nitong saad nang sandaling lumayo sa labi ko, “Ang paghalik ay hindi lang basta pagdampi ng mga labi. It’s an invitation. It’s a demand.”
Bago pa ako makasagot, naramdaman ko ang kaniyang hinlalaki na humahaplos sa ibabang labi ko, pinupwersa itong bumukas nang bahagya.
Napatingin lang ako sa kan’ya. Hindi ko maipaliwanag pero kakaiba ang nararamdaman ko. Nagwawala ang mga paru-paro sa tiyan ko.
“If you kiss him, don’t wait for him to make the first move. Get his atensyon…” bulong niya. Dahan-dahan niyang iniyuko ang kaniyang ulo, naramdaman ko ang kaniyang dila na dumaan sa gilid ng aking labi.
“Ah…” napaungol ako sa hindi inaasahang sensasyon, akmang mapapapikit.
“Don’t close your eyes yet. Look at me,”
“Masyadong tahimik,” seryosong tugon ni Angel, biglang nawala ang ngiti sa labi niya.Nagkatinginan silang tatlo.Kapag magkakasama ang mga anak nila at biglang naging sobrang tahimik ng paligid, isa lang ang ibig sabihin noon.“The kids are up to something,” sabay-sabay nilang nasabi.Sa kabilang bahagi ng barko, sa isa sa mga hindi masyadong mataong pasilyo patungo sa open deck, may apat na maliliit na bulto ang tahimik na naglalakad sa ilalim ng mga anino, parang mga trained na ninja.Si Dark Angelo ang nasa unahan, seryoso ang mukha, nagmamasid sa kaliwa't kanan bago sumenyas gamit ang kamay—isang tactical signal na natutunan niya sa panonood sa mga security teams ng kaniyang ama.“Clear,” mahinang bulong ni Dark Angelo, nagsenyas na sumunod ang iba.Mabilis na gumapang mula sa likod ng isang malaking vase si Brylle. May suot pa rin itong leather jacket na pilit niyang pinapa-cool, pero puno ng mantsa ng tsokolate ang gilid ng labi. “This is a great stealth mission, Angelo. The bod
Kinagabihan, matapos ang nakakapagod na pag-aayos sa kani-kanilang mga luxury cabins, nakahanap ng pagkakataon ang tatlong lalaki na tumakas pansamantala.Ang exclusive VIP cigar and whiskey lounge ng barko ay nai-book nang buo para lang sa kanila.Madilim ang ilaw, tumutugtog ang isang mahinang jazz music, at ang amoy ng mamahaling tabako at alak ay nagbibigay ng pamilyar na pakiramdam ng kanilang lumang mundo.Nakasandal si Black sa isang leather couch, hawak ang isang baso ng bourbon. Si Hunter ay nakaupo sa tapat niya, iniikot-ikot ang yelo sa sariling inumin, habang si Darken ay nakatayo malapit sa bintana, pinagmamasdan ang madilim na karagatan.“I still think putting Krysta in ballet is a mistake,” biglang basag ni Black sa katahimikan, isang nakakalokong ngisi ang sumilay sa labi niya. “She needs combat training. Did you see how she looked earlier? She was calculating his weak points.”Inis na tiningnan siya ni Hunter. “She was looking at the ice cream, Black. And she is doing
Limang taon matapos ang lahat, umalingawngaw ang malakas na busina ng isang dambuhalang luxury cruise ship sa buong daungan ng Puerto Prinsesa Palawan.Ang araw ay tirik na tirik, ang hangin ay maalat at presko, ngunit sa VIP terminal ng naturang pantalan, ang atmospera ay magulo, maingay, at halos maging isang warzone.Hindi dahil may sumugod na mga armadong sindikato.Kundi dahil ang pinakamakapangyarihan at pinakakinatatakutang mga pamilya sa underground society ay magsasama-sama para sa isang simpleng salita na hindi kailanman naging parte ng kanilang vocabulary noon…Family Vacation.Sa entrance ng private terminal, nakatayo ang dose-dosenang mga lalaking nakasuot ng itim na suit. Mga batikan at malalamig ang mga mata.Ngunit sa halip na mga baril ang bitbit ng mga ito, karamihan sa kanila ay may mga nakasabit na pink na backpack, malalaking baby bags na puno ng diapers, at mga laruang hugis dinosaur.“I told you, we don't need five suitcases for a three-day cruise!” sigaw ni Rye
SPECIAL:Matapos ang isang mabilis ngunit masayang intimate dinner reception sa mismong hardin ng Saviano Estate, mabilis na idineklara ni Hunter na tapos na ang gabi para sa amin.“We’re leaving,” malamig na anunsyo ni Hunter kay Gregor na kasalukuyang ngumunguya pa ng steak.“Pero boss, kaka-serve lang ng dessert—”“Eat it all. The car is waiting outside,” putol ni Hunter bago niya inipit ang braso niya sa baywang ko at dahan-dahan akong iginiya palabas. Narinig ko pa ang malalakas na panunukso nina Sir Black at Hannah, pero hindi na lumingon si Hunter.Buong byahe pabalik sa penthouse, hindi bumitaw ang isang kamay ni Hunter sa hita ko. Ang isa naman ay maingat na nagmamaneho. Walang nagsasalita sa aming dalawa, pero ang tensyon at init sa loob ng sasakyan ay halos makapaso.Nang makarating kami sa penthouse at makapasok sa loob ng pinto, awtomatikong itinapon ni Hunter ang susi ng kotse sa side table at mabilis na humarap sa akin.Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Yumuko siya at b
THE DAY.Pakiramdam ko, parang lumilipad ang oras.Nakatingin ako ngayon sa malaking salamin ng private dressing room sa likod ng kapilya. Suot ko ang isang simpleng silk off-shoulder wedding dress na perpektong yumayakap sa umbok ng tiyan ko.Walang mabibigat na beads, walang mahabang buntot na sasabit saan man, gaya ng gusto ko. Simple, pero sa hindi malamang dahilan, pakiramdam ko ako ang pinakamagandang babae sa buong mundo ngayon.“Oh my gosh, Rye! Wag kang iiyak, masisira ang makeup mo!” umiiyak na saway ni Ana habang pinapaypayan ang sarili niyang mukha.“Ikaw nga 'tong umiiyak diyan eh!” natatawang sagot ni Mia sabay abot ng tissue kay Ana. “Pero seryoso, Rye... ang ganda-ganda mo. Sino ba namang mag-aakala na yung babaeng nakatapon ng kape sa suit ng isang mafia boss dati, eh asawa na niya ngayon?”Napangiti ako nang malawak. Oo nga naman. Kung binalikan ko ang sarili ko ilang buwan na ang nakakaraan at sinabing papakasalan ko ang kinatatakutan at pinakamasungit na lalakeng na
Halos ilang buwang preperasyon ang nagdaan.Huling gabi bago magsimula ang wedding week, nagkaroon ng intimate dinner sa penthouse.Naging mas maingay at puno ng buhay ang lugar kaysa sa inaasahan ko. Andoon si Yna at si Sir Black na karga-karga ang maliit nilang baby. Andoon din sina Ana at Mia na hindi magkamayaw sa kakapicture sa malaking diamond ring ko.Siyempre, hindi mawawala ang kanang kamay ni Hunter na si Gregor.Pero ang nagpadagdag talaga sa sigla ng gabi ay ang mga espesyal na bisitang sadyang pinauwi pa ni Hunter. Mula sa States, kararating lang ng biological na nakababatang kapatid ni Hunter na si Hannah. Katulad ni Hunter, pino at may awra itong nakaka-intimidate, pero kanina pa niya walang-awang tinutukso ang kuya niya.“I still can't believe it. The great Hunter Saviano, whipped and domesticated,” natatawang pang-aasar ni Hannah habang sumisimsim ng wine, nakatingin sa kung paano maingat na hinihiwa ni Hunter ang steak sa plato ko. “Thank you for taming this monster,







