INICIAR SESIÓNCompartir
SPECIAL II: EIGHTY EIGHT
Fecha de publicación:
2026-09-28 19:15:39
Último capítulo
Nine Months To Say Goodbye SPECIAL II: NINETY FIVE
Sandaling nawala ang kaba ko nang nasa Portonovi Resort na kami. Ilang beses na akong nakapunta rito pero sadyang nakakamangha lang ang kabuuan nito. Ang arkitektura nito ay halong moderno at klasiko, isang perpektong repleksyon ng yaman ng Montenegro. Oo. Kay Lando ulit ito. Isa ito sa napatayo na niyang resort. Pero habang naglalakad kami sa mahabang hallway nito patungo sa private meeting room, bumalik ang kaba ko. "You're too quiet, Ver," puna ni Lando habang inaayos ang kaniyang cufflinks. "Relax. You've handled bigger fish before." "I know," pabulong kong sagot. "Pero Lando, sino ba talaga ang imimeet natin? Sabi mo international group, but what's the name of the company?" Huminto siya sa harap ng isang malaking double-door na gawa sa mahogany, saka ako tiningnan nang may kakaibang seryosong ekspresyon. "Please, don't get mad at me. It's The Jornales Global Holdings. They've been expanding in Europe for the past three years. This partnership is their first major e
Nine Months To Say Goodbye SPECIAL II: NINETY FOUR
Lando wasn't bluffing when he said I’d find a different kind of freedom here. Here in Montenegro, the air is crisp, the sea is an endless sheet of sapphire, and the shadows of my past seem to struggle to keep up with the speed of my new life. Limang taon na ang nakalipas. At sa loob ng limang taon, unti-unti kong binuo ang sarili ko mula sa nakaraan ni Anna at sa mga sugat noon ni Veronica. Ngayon, gamit ko na ulit ang totoo kong pangalan, Veronica Ion De Miranta. Ang pinagkaiba lang ay hindi na ako ang hamak na empleyadong biktima ng tadhana. Sa tulong ni Alistair o ni Lando, ay nakapagsimula ako ng sarili kong kumpanya. Sekreto lang ang pagtulong niya sa akin dahil pinaghahanap pa rin pala siya ng batas. Nalaman ko na ang madilim niyang sikreto ay hindi lang simpleng pagpatay sa sarili niyang ama. Tinakbo din niya ang bahagi ng kanilang kayamanan. Wala na rin pala ang nanay niya dahil napatay din pala ng ama niya. Akala ko noon ay ang buhay ko na ang may pinakamalas na nangyar
Nine Months To Say Goodbye SPECIAL II: NINETY THREE
Isang linggo ang lumipas. Nanatili ako sa mansyon, madalas ay nasa balcony ng kuwarto habang nakatingin lang sa dagat. Si Lando… o Alistair ay madalang ko na ring makita. Nagpapaalam na siya. Sabi, abala siya sa kung anong 'negosyo' na kailangan niyang ayusin pagkatapos ng mahabang panahong pagtatago. Gustong gusto ko ang katahimikan dito. Damang-dama kong malaya nga talaga ako. Pero ang tanong… totoo na ba akong masaya? Masaya na ba ako na muli kong tinakasan ang problema? Masaya na ba ako na nalayo ulit ako sa kaniya? Kahit para iyon naman talaga sa ikakabuti niya? Ng ikakabuti namin pareho? Mapait akong napangiti. Ang totoo niyan, hindi ko alam. Siguro sa dami ng nangyari sa buhay ko, hindi ko na alam kung ano ang pinagkaiba ng sobrang saya at sakto lang na saya. Pero kung tatanungin ako kung kontento na ba ako? Oo. Kontento na ako sa buhay na ipinaparanas sa akin ngayon ni Lando. Kontento na akong kami lang sa mansyon niyang ito. At magiging kontento na ako kung anumang k
Nine Months To Say Goodbye SPECIAL II: NINETY TWO
Agad akong inalalayan ni Lando palabas ng ospital. Hindi na ako lumingon pa, dahil alam kong sa oras na sulyapan ko ulit ang pintuan ng ICU, baka hindi ko na kayaning ituloy ang pag-alis. "Everything will be fine, Anna. You made the right choice for him," pabulong na sabi ni Lando habang pinagbubuksan niya ako ng pinto ng isang itim na SUV na naka-park sa gilid. Hindi ko na itinanong kung kaninong sasakyan iyon o kung paano siya nagkaroon ng driver. Pero alam kong kaniya iyon. Tahimik ang naging byahe. Pinanood ko lang ang mga ilaw ng lungsod na unti-unting napapalitan ng madidilim na puno at bakanteng lote habang pabalik kami sa direksyon ng aming baryo. Pero nang lumampas kami sa kanto patungo sa bakery, doon na ako nagsalita. "Hindi tayo dadaan sa kubo?" tanong ko habang nakatingin sa labas. "There's nothing left for you there, Anna," sagot niya nang hindi tumitingin sa akin. "Kung gusto mong maging malaya, kailangang burahin natin ang lahat ng bakas mo. Ganoon din sa'kin." Su
Nine Months To Say Goodbye SPECIAL II: NINETY ONE
Dahan-dahan kong inabot ang nakalahad na palad ni Lando. Malamig ang kaniyang balat pero ramdam ko ang seguridad sa kaniyang pagkakahawak. "Puwede bang hintayin mo muna ako rito? Sisilipin ko lang siya kahit sa labas lang ng salamin," pakiusap ko sa basag na tinig. Tumango siya at dahan-dahang binitawan ang kamay ko. "Dito lang ako, Anna. Hihintayin kita." Ginawaran ko siya ng banayad na ngiti bago siya sandaling tinalikuran. Habang naglalakad ako mag-isa patungo sa ICU ay ramdam ko ang pagbigat ng bawat hakbang ko. Gusto kong tumigil saglit at pag-isipan ng mariin ang desisyon kong ito pero bago ko pa ’yun magawa ay nakasalubong ko na ang Mommy ni Raz. She smiled at me the moment our eyes met… pero alam kong napipilitan lang siya. "For now, he's stable, Veronica," mahinahon niyang panimula. "The doctors are monitoring his oxygen levels. So, if you're planning to—" "Ma'am…" agap kong putol sa kaniya. “Pwede po ba akong pumasok? K-kahit saglit lang? Gusto ko lang marinig ang tibo
Nine Months To Say Goodbye SPECIAL II: NINETY
Nang medyo humina na ang paghagulgol ko ay naramdaman ko ang paglapit ng kung sino. Mayamaya pa ay may dumapo na malamig na bote ng mineral water sa pisngi ko. Ikinagulat ko iyon kaya napaangat ako ng tingin. “L-Lando…” halos pabulong kong tawag sa kaniya. Tipid niya akong nginitian pero bakas sa mga mata niya ang matinding pag-aalala. Agad niyang inabot sa akin ang tubig at naupo sa tabi ko. "Inom ka muna, Anna... o Veronica," mahina niyang sabi, tila tinitimbang kung aling pangalan ang mas komportable kong pakinggan. "Hindi dapat umiiyak ang anghel na tulad mo. Kailangan ka ni Raz paggising niya.” Naitikom ko ang bibig at pinilit pinatahan ang sarili. Hindi ko ininom ang bigay niyang tubig. Sa halip ay humigpit lang ang hawak ko doon nang maalala ko ang mga sinabi sa akin ng Mommy ni Raz. "Hindi na niya ako kailangan, Lando. Kamalasan lang ang naidulot ko sa buhay niya." Saka ko lang ininuman ang bigay niyang tubig matapos kong magsalita. Nang pakiramdam ko'y medyo lumuwag na
También te puede gustar
CHASING MY EX-WIFE
Cathy314.8K vistasThe Tycoon's Triplets
Rhea mae812.0K vistasSoldier's First Love (Tagalog)
AVA NAH380.3K vistasSecret Wife Ako ni Professor Darien
Kaswal450.4K vistasA Night With Ninong Rafa
kkyrieehale 616 vistasASAWA SA PAPEL, KASAMA SA PUGON
Danica150 vistasTEARS OF A MAJESTIC WIFE
ZintraZania93 vistasBeyond The Seven-Year Frost: Owned By The Tycoon Boss
Reben1095 vistas
