Chapter 2

Amira's POV

Pinaikot ko ang doorknob ng pribadong silid-aklatan ni Ninong Vaughn. Habang dahan-dahan kong itinutulak ang mabigat na p***o, pakiramdam ko ay dinadala ko ang buong bigat ng mundo sa aking mga balikat.

Nakatayo ako sa threshold habang humihinga nang malalim. Pumasok ako sa silid na inihahanda ang sarili sa anumang uri ng nakahihiyang eksena o nakaiilang na mga tagubilin. Inaasahan kong bibigyan niya ako ng mga kakaibang utos o babasahin tungkol sa intimacy upang subukin ang tapang ko.

Ngunit ang dinatnan ko ay malayo sa aking inisip.

Nakatayo si Ninong Vaughn sa tabi ng kaniyang desk habang nagtitimpla ng kape mula sa isang maliit na espresso machine. Ang kaniyang polo ay naka-button na nang maayos hanggang sa leeg, bagaman nakatupi pa rin ang mga sleeves nito hanggang siko. Tila napakapormal at napakaseryoso niya muli.

"Isara mo ang p***o at umupo ka, Amira," malamig ngunit pormal niyang saad nang hindi man lang nag-aangat ng tingin.

Isinarado ko ang p***o at dahan-dahang lumapit sa dalawang leather armchairs na nakaharap sa kaniyang desk. Umupo ako sa gilid nito, nakatutok ang tingin sa aking mga kamay na nakalapag sa aking kandungan.

Naglakad siya lapit sa akin dala ang dalawang tasa. Inilapag niya ang isa sa maliit na coffee table sa aking tabi bago siya umupo sa tapat kong armchair. May kinuha siyang isang leather-bound notebook at isang fountain pen mula sa kaniyang lap at inilagay iyon sa tapat ko.

Napakurap ako habang nakatitig sa notebook. "A-Ano po ito, Ninong?"

"A notebook," simpleng sagot niya habang humihigop mula sa kaniyang tasa. "Diyan mo isusulat ang lahat ng maiisip at matututunan mo."

"Akala ko po..." Napahinto ako, pilit na hinahanap ang tamang mga salita dahil sa matinding hiya. "Akala ko po magsisimula na tayo sa... sa actual na aral tungkol sa mga lalaki."

Ibinaba niya ang kaniyang tasa at tinitigan ako nang diretso sa mata. Ang kaniyang madilim na mga mata ay walang halong patlang ng tukso—puno ito ng matinding pagiging seryoso at lalim.

"That is your problem, Amira," simula niya sa kaniyang baritonong boses. "You think intimacy is just a checklist of physical actions. Physicality is easy to learn, but it means nothing if you lack foundation."

Bumuntong-hininga siya at isinandal ang likod sa armchair.

"Here is rule number one," patuloy niya habang itinuturo ang notebook. "You must never do anything merely to prove yourself to Kier."

Nalunok ko ang sarili kong laway. "Pero Ninong, kaya nga ako nandito dahil—"

" Dahil nasaktan ka," putol niya sa akin sa mas mabilis ngunit marahang tono. "I get it. Pain makes people do irrational things. Pero kapag ginawa mo ang isang bagay para lang ipamukha sa ex-boyfriend mo na mali ang pagtrato niya sa 'yo, binibigyan mo pa rin siya ng kapangyarihang kontrolin ang buhay mo."

Yumuko ako. Tila ba bawat salitang lumalabas sa kaniyang labi ay dahan-dahang nag-aalis ng protective shield na binuo ko sa aking sarili.

"Confidence cannot be built from revenge," seryosong dagdag ni Vaughn. " If you build your self-worth around getting back at a boy who failed to see your value, you will remain empty even if you become the most desirable woman in the world. Real confidence comes from knowing who you are, what your boundaries are, and respecting yourself enough not to settle for breadcrumbs."

Naramdaman ko ang biglang pag-init ng aking mga mata. Ang galit at inggit na nagtulak sa akin sa opisinang ito ay unti-unting napalitan ng totoong sakit na pilit kong itinatago—ang pakiramdam na hindi ako sapat.

"Hindi ko lang po kasi maintindihan," pabulong kong wika habang nakatitig sa leather notebook. "I gave him everything. I was loyal, I was supportive... pero ipinagpalit pa rin niya ako sa mas 'marunong'. Pakiramdam ko may kulang sa akin bilang babae."

Natahimik ang buong silid. Naramdaman ko ang pagbabago sa presensya ni Vaughn. Dahan-dahan siyang yumuko nang bahagya, inilagay ang kaniyang mga siko sa kaniyang mga tuhod upang mas maging malapit ang aming distansya.

"Kier’s inability to appreciate you is a reflection of his own immaturity, not your worth," mahimulmol at mas marahan niyang saad. "A real man doesn't measure a woman's value solely by what she can offer in bed. At lalong hindi ka 'kulang' dahil lang pinili mong maging maingat sa sarili mo."

Nag-angat ako ng tingin at nagtagpo ang aming mga mata. Sa kauna-unahang pagkakataon, hindi ko nakita ang masungit at seryosong negosyante sa harap ko. Nakita ko ang isang lalaking totoong nag-aalala sa aking kalagayan.

"I asked you to come here not because I want to take advantage of your vulnerability," patuloy ni Vaughn, ang kaniyang boses ay tila may kakaibang kuryenteng dumadaloy sa aking sistema. "I agreed because if someone is going to teach you how to navigate relationships and how to command respect, I want to make sure you learn it the right way. Not from bitter instincts, but from self-respect."

Napahawak ako sa gilid ng aking upuan. Ang tindi ng kaniyang titig at ang lalim ng kaniyang mga salita ay nagdulot ng matinding kabog sa aking dibdib—isang kabog na walang kinalaman kay Kier.

Nag-adjust si Vaughn ng kaniyang postura at dahan-dahang pinag-kurus ang kaniyang mga daliri sa harap ng kaniyang dibdib. Tinitigan niya ako nang matagal, tila ba tinitimbang ang bawat reaksyong lumalabas sa aking mukha.

"Now, answer me honestly, Amira," malamig niyang tanong habang nananatiling nakatitig sa akin. "If Kier disappeared tomorrow, if he moved away and you never had to see him or hear about him again... would you still want these lessons?"