Chapter 2

Amira's POV

Nakatitig lamang ako sa kaniya, tulala at bahagyang nakanganga habang pilit na inoorganisa ang mga salitang narinig ko. Ang kamay ko ay nakapatong pa rin sa kaniyang dibdib, ramdam na ramdam ang mabigat at pantay na pagtibok ng kaniyang puso. Ang bawat salitang lumalabas sa kaniyang mga labi ay parang tali na unti-unting pumupulot sa akin, ngunit ang kaniyang huling tanong ay tila isang malamig na tubig na gumising sa natutulog kong sistema.

"V-Vaughn..." nauutal kong bigkas sa kaniyang pangalan, bago pilit na nag-angat ng tingin. "A-Anong ibig mong sabihin?"

Bahagyang lumawak ang ngiti sa kaniyang mga labi. Hindi iyon ang karaniwang ngiti ng isang seryosong negosyante. It was a predator's smile—full of restraint, yet dripping with absolute authority. Dahan-dahan niyang inalis ang kaniyang kamay mula sa akin at humakbang nang pabalik, binibigyan ako ng kaunting espasyo ngunit hindi inaalis ang kaniyang madilim na mga mata sa aking mukha.

"How can you expect to know how to give pleasure to a man, Amira, if you don't even fully understand how your own body responds to it?" pormal ngunit may halong tukso niyang tanong. Lumakad siya patungo sa kaniyang malaking velvet sofa na nasa gilid ng silid at dahan-dahang umupo. Isinandal niya ang kaniyang likod at dahan-dahang pinag-kurus ang kaniyang mga binti.

Inilagay niya ang kaniyang mga braso sa armrest ng sofa, mukhang isang haring handang manood ng isang eksklusibong pagtatanghal.

"You want to know what drives a man insane? It’s not just a set of physical techniques you read in some book or saw in a video," patuloy niya, ang kaniyang boses ay parang matapang na alak na dahan-dahang gumagapang sa aking sistema. "It is the sight of a woman enjoying herself. The sound of her breath catching in her throat because of her own pleasure. A man wants to conquer, yes, but more than that, he wants to be the cause of your undoing. And to show him how to undo you, you must know yourself first."

Tila ba naubusan ako ng hininga sa kaniyang paliwanag. Nanuyo ang aking lalamunan at naramdaman ko ang matinding init ng aking mga pisngi patungo sa aking leeg.

"Y-You want me to show you touching myself... in front of you?" halos hindi lumalabas ang boses ko sa sobrang kaba at kahihiyan.

"Precisely," walang pagaatubiling sagot ni Vaughn. " compute it as your baseline assessment. Show me how you touch yourself. Show me what makes you feel good. And from there, I will tell you what you are doing right, and what you need to adjust."

"Pero, Vaughn... nakakahiya—"

"Rule number two, Amira," putol niya sa akin, ang kaniyang boses ay biglang naging mas seryoso at may awtoridad. "No looking away, and no hesitation. You asked for my guidance. You said you were ready. Are you backing out now?"

Ang mga salitang iyon ay gumising sa aking pride. Naalala ko uli si Kier. Naalala ko kung paano ako ipinagpalit sa ibang babae dahil lang sa 'kulang' daw ako, dahil masyado raw akong 'santo' at 'walang alam'. Ayoko nang maramdaman ang ganong uri ng panliliit. Gusto kong patunayan na kaya ko. I want to be the girl that no man can forget.

Dahan-dahan akong huminga nang malalim. Kahit na nanginginig ang aking mga tuhod, dahan-dahan kong itinaas ang aking kamay patungo sa mga botones ng aking sleepwear.

Hindi inalis ni Vaughn ang kaniyang tingin sa akin. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig, malamig ngunit may nagbabagang apoy sa ilalim nito. Ang bawat paggalaw ng aking mga daliri sa aking kasuotan ay sinusundan ng kaniyang tingin, tila ba binibilang niya ang bawat segundo ng aking pag-aalinlangan.

"Good," mahina niyang bulong nang maramdaman niyang hindi ako aatras. "Don't rush. Take your time. Let me see how you begin."

Pumikit ako nang madiin sandali upang kumuha ng lakas ng loob, ngunit agad ko ring iminulat ang aking mga mata nang maalala ang rule number two: never look away. Nakatitig ako sa kaniya habang ang aking sariling mga daliri ay dahan-dahang gumagapang patungo sa aking balat. Ang lamig ng hangin sa silid ay agad na bumaon sa aking n*******d na balat, ngunit ang init na nagmumula sa mga mata ni Vaughn ay sapat na upang sunugin ang anumang lamig.

Mabagal ang aking mga paggalaw. Ang panginginig ng aking kamay ay hindi ko maitago habang dahan-dahan kong hinahaplos ang aking sariling leeg, pababa sa aking dibdib. Narinig ko ang sarili kong mabilis na paghinga na sumasabay sa tahimik na silid.

"Stiffer than you should be," puna ni Vaughn. Ang kaniyang boses ay nanggagaling sa sofa, ngunit sa lakas ng kaniyang presensya ay parang nakatayo pa rin siya sa mismong harap ko. "You are thinking too much, Amira. Stop analyzing. Feel your own skin. Imagine that your fingers belong to someone who desires you completely... or imagine they are mine."

Ang mga salitang iyon—imagine they are mine—ay parang kuryenteng lumabas mula sa kaniyang labi at tumama diretso sa aking puson. Ang aking mata ay mas lalong lumaki, at ang aking paghinga ay naging mas mabilis. Ang simpleng pag-isip na ang mga kamay ni Vaughn—ang malalaki, mainit, at may karanasang mga kamay na iyon—ang humahaplos sa akin ay nagdulot ng isang matinding pagnanasa na hindi ko pa kailanman naramdaman.

Napaingit ako nang mahina, isang tunog na hindi ko napigilan. Dahan-dahan kong pinalalim ang haplos ng aking mga daliri.

Bahagyang nagbago ang postura ni Vaughn sa sofa. Ang kaniyang mga daliri sa armrest ay humigpit nang bahagya, at ang kaniyang panga ay mas umigting. Nakikita ko ang kaniyang adrenaline na unti-unting pumupukaw sa kaniyang karaniwang malamig na ekspresyon.

"That's it," bulong niya, ang kaniyang boses ay mas lalong naging paos at mababa. "Let the sound out. Never hide your pleasure, Amira. A man lives for that sound."

Ipinagpatuloy ko ang paggalaw ng aking kamay pababa, patungo sa pinakasensitibong bahagi ng aking katawan. Ang kahihiyan na nararamdaman ko noong una ay unti-unting napalitan ng isang nakakabaliw na init. Nakatitig ako sa kaniya habang ang aking katawan ay dahan-dahang sumusunod sa sarili nitong ritmo. Ang bawat haplos, ang bawat bahagyang panginginig ng aking mga binti ay kitang-kita sa ilalim ng ilaw ng silid.

"V-Vaughn..." nauutal kong tawag habang ang sarap at init ay nagsisimulang magtipon sa aking pagkababae.

"Keep your eyes on me, Amira," utos niya, ang kaniyang boses ay may halong pakiusap at matinding awtoridad. "Don't close them. Look at me while you give yourself what you desire."

Sinunod ko siya. Nakatitig ako sa kaniyang mga mata, nakikita ko kung paano lumalawak ang kaniyang mga pupils habang pinapanood ako. Ang pakiramdam na pinapanood ng isang lalaking tulad ni Vaughn habang ako ay unti-unting nawawalan ng kontrol sa sarili kong katawan ay mas lalong nagpaalab sa aking pakiramdam.

Ang aking paghinga ay naging patid-patid, at ang panginginig ng aking katawan ay mas lalong tumindi. Nararamdaman kong malapit na ako sa rurok, isang sensasyon na tila ba sasabog sa loob ko.

" Vaughn... I-I think... I'm..." humihingal kong wika, hindi na matapos ang aking pangungusap.

Biglang tumayo si Vaughn mula sa sofa. Ang kaniyang mga hakbang patungo sa akin ay mabilis, ang kaniyang pagtitimpi ay tuluyan nang nasira ng eksenang nasaksihan niya. Huminto siya sa mismong tapat ko, ang kaniyang mainit na kamay ay mabilis na humawak sa aking pulso upang patigilin ang aking sariling kamay.

"Stop," paos niyang utos, ang kaniyang hininga ay animo'y kasing-init rin ng sa akin.

Napakurap ako, naguguluhan at humihingal sa gitna ng bitin na sensasyon. "B-Bakit?"

Tumingin siya sa akin, ang kaniyang mga mata ay puno ng pagnanasa na hindi na niya pwedeng itanggi.

"Because you've passed the assessment," bulong niya habang dahan-dahan niyang inilalapit ang kaniyang mukha sa akin, ang kaniyang ibabang labi ay halos sumasagi na sa akin. "And for the next step of the lesson... you won't be using your own hands anymore."