ตอนที่ 11 [F&E] รอรับผล NC มีฉากรุนแรง

Fei long talk

"ได้ เดี๋ยวผมจัดให้" ผมกระชากเธอเข้ามาในห้องด้านใน ซึ่งภายในห้องนั้นมีเตียงนอนอยู่และเป็นห้องที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำ

"เดี๋ยวก่อน ถ้าอยากให้พวกเรามอบความสุขให้เธอ เธอต้องหยุดเรื่องชั่วๆก่อน" ซีห่าวยื่นข้อเสนอให้หวังเยี่ยน

"ได้สิคะ งั้นรอแป๊ปนึง" เธอหยิบมือถือขึ้นมาและพิมพ์ข้อความบางอย่างไปบอกใครสักคน ผมเดาว่าเธอน่าจะสั่งลูกน้องให้หยุดทำเรื่องเลวๆแน่นอน

"เธอกำลังทำอะไรอยู่ หวังเยี่ยน!" ผมเริ่มหมดความอดทนกับเธอ ผมอยากทำให้เธอตายลงตรงนี้ ตอนนี้เลยด้วยซ้ำ

ผมพร้อมแล้วที่จะทรมานเธอ ในเมื่อความต้องการของเธอมันมีมากกว่าคนทั่วไป ผมก็พร้อมจะจัดให้ ผมก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอทำอะไรชั่วๆอยู่

"ว้ายยยย" หวังเยี่ยนกรี๊ดตกใจทันทีที่ผมกระชากเสื้อผ้าเธอจนกระดุมหลุดออกมาทั้งหมด

"อยากร่วมวงไหม" ผมหันไปถามซีห่าว ตอนนี้ผมอยากทำเรื่องบ้าๆ ขึ้นมาแล้ว

ซีห่าวเดินตรงเข้ามา เขาค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าตัวเองออก ผมจึงไม่รอช้า เร่งถอดเสื้อผ้าของตัวผมออกเช่นกัน และหวังเยี่ยน เธอก็รีบถอดเสื้อผ้าที่ยังเหลืออยู่บนตัวเธอออก เธอคงพร้อมที่จะรับความสนุกจากเราทั้งคู่แล้ว ดูเธอคล้ายกำลังตื่นเต้นมากๆ

เราทั้งสามคนยืนร่างกายเปลือยเปล่ากันทุกคน ผมและซีห่าวหยิบถุงยางมาสวมเข้าที่อาวุธของตัวเอง จากนั้นผมก็เดินเข้าไปหาหวังเยี่ยนก่อน ผมใช้สองมือบีบไปที่หน้าอกเธออย่างแรง และใช้ปากกัดไปที่ซอกคอของเธอ ส่วนซีห่าวไม่รอช้า เขาเดินประกบไปที่ด้านหลังของเธอ เขานำสองนิ้วของตัวเองใส่เข้าปาก เพื่อให้นิ้วมีน้ำลายเคลือบไว้ จากนั้นเขาก็ใช้สองนิ้วนั้นสอดใส่ไปที่ช่องสวาทของเธอ ซึ่งตอนนี้ร่องสาวของเธอคงเริ่มมีน้ำไหลออกมาเรียบร้อยแล้ว

ซีห่าวขยับนิ้วเข้าออกอยู่สักพักและเอานิ้วออกมา เขาใช้น้ำรักของเธอที่อยู่บนสองนิ้ว ชโลมไปทั่วร่องสวาทจนถึงร่องประตูหลังเธอ จากนั้นเขาก็อุ้มเธอขึ้น โดยให้ผมเป็นคนรับเธอต่อให้อยู่ในท่าอุ้มแตง ผมจึงจับอาวุธจ่อไปที่ร่องสวาทของเธอ จากนั้นก็ดันมันเข้าไปในตัวเธอภายในคราวเดียว

"สวบบบบ"

"อ๊ายยย" หวังเยี่ยนร้องครางอย่างสุขสม

ส่วนซีห่าวไม่ทิ้งช่วงให้เธอได้พัก เขาจับแก่นกายที่ยิ่งใหญ่ของเขาค่อยๆสอดใส่ไปที่ประตูหลังของเธอ

"กรี๊ดดดดดดด" หวังเยี่ยนกรี๊ดระบายความเจ็บปวดออกมา

"อย่าเพิ่งตาย ผมเพิ่งดันเข้าไปแค่ส่วนหัว" ซีห่าวกระซิบบอกข้างๆ หูเธอ

ผมเริ่มขยับเอวเข้าออก ตอนนี้หวังเยี่ยนโอบกอดผมแน่นมาก เธอใช้เล็บจิกมาที่กลางหลังของผม

"ยังอยากให้ผมใส่มันเข้าไปอีกไหม" ซีห่าวถามเธอ

"ใส่เข้ามาสิ ฉันไหวอยู่แล้ว" หวังเยี่ยนตอบเขาไป อารมณ์ของเธอคงกระสันเต็มที่แล้ว

ซีห่าวค่อยๆดันแก่นกายของเขาเข้าไป จนตอนนี้มันหายเข้าไปทั้งแท่งที่ประตูหลังของเธอ เขาค่อยๆขยับเอวเข้าออกอยู่สักพัก

"อ๊าาาๆๆ" เสียงครางอย่างมีความสุขของหวังเยี่ยน ยิ่งกระตุ้นอารมณ์บ้าคลั่งของเราทั้งสองคน ตอนนี้ร่องสวาทและประตูหลังของเธอมีแท่งอาวุธของเราทั้งคู่โจมตีอยู่

เมื่อเราทั้งสามคนทำเซ็กด้วยท่าอุ้มแตงจนหนำใจแล้ว ผมก็เปลี่ยนท่าอีกครั้ง โดยซีห่าวเดินลงไปนอนหงายบนเตียง ส่วนผมอุ้มเธอตามไปที่เตียงและโยนเธอลงทันที

"ขย่ม" ซีห่าวอุ้มเธอขึ้นคร่อมบนตัวเขาทันที และจับตัวเธอดันลงบนอาวุธของเขา

"สวบบบบ" มันผลุบหายเข้าไปจนมิดด้ามภายในคราวเดียว

"กรี๊ดดดด" หวังเยี่ยนกรี๊ดอย่างสุขสมอีกครั้ง เมื่ออาวุธของซีห่าวผลุบหายเข้าไป เธอกำลังซึมซับความสุขในตอนนี้

เธอขยับเขยื้อนเอวไปมาบนตัวเขาสักพัก ซีห่าวก็จับเธอโน้มลงมาทับที่แผงอกของเขา

"อย่าคิดว่าจะได้พัก เตรียมรับแรงกระแทกต่อ" ซีห่าวกระซิบบอกเธอ ทันใดนั้นผมก็เดินเข้าไปและสอดใส่อาวุธของผมไปที่ประตูหลังเธอทันที

"อ๊ายยยย" ตอนนี้เธอคงรู้สึกทั้งเจ็บ จุก และเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน

ผมกับซีห่าวไม่รีรอ เราต่างเร่งจังหวะกระแทกใส่ตัวเธออย่างบ้าคลั่ง

"ปึกๆๆๆ" เสียงเนื้อของเราทั้งสามคนกระทบกันจนเกิดเสียงดังระงมห้อง

"อ๊าๆๆๆ แรงๆ อีก เอาแรงๆ อีก" หวังเยี่ยนควบคุมตัวเองไม่ได้อีกแล้ว เธอกำลังแสดงสันดานดิบออกมา เธอเสร็จแล้วเสร็จอีกจนนับไม่ถ้วน เพราะร่องสวาทและร่องก้นของเธอกระตุกเกร็งเป็นจังหวะจนเราทั้งคู่สัมผัสได้

"ผมจะกระแทกจนเธอพังและเดินไม่ได้ไปอีกหลายวันเลย" ซีห่าวกระซิบบอกเธออีกครั้ง

ผมและซีห่าวกระแทกกระทั้นเธออยู่สักพัก และด้วยจังหวะที่แสนจะบ้าคลั่ง มันทำให้พวกผมทนความเสียวซ่านต่ออีกไม่ไหว ผมชักอาวุธออกมา และซีห่าวก็ดันตัวเธอออกจากแก่นกายของเขา ตอนนี้หวังเยี่ยนนอนหงายแผ่หลาอยู่บนเตียง

ผมรูดถุงยางออกและใช้มือจับไปที่อาวุธ ผมรูดมันขึ้นลงอีกสี่ถึงห้าครั้ง จากนั้นน้ำรักขาวขุ่นก็พวยพุ่งออกมา ผมจับมันฉีดไปที่หน้าท้องของเธอ ส่วนซีห่าวลุกขึ้นยืนคร่อมบนตัวเธอ เขาถอดถุงยางออกและใช้มือรูดแก่นกายใหญ่อีกสักพัก จากนั้นน้ำคาวกามสีขาวขุ่นของเขาก็พวยพุ่งใส่ไปที่หน้าของเธอ

ไม่นานนัก เสียงมือถือของซีห่าวก็ดังขึ้น เขารีบใส่เสื้อผ้าและเดินออกไปรับสายทันที เขาเดินออกไปคุยในห้องทำงานของผม

...

Zi hao talk

"ว่าไง" ผมรับสายลูกน้องทันที

"เจอแล้วนะครับ ตอนนี้พวกมันพาเด็กผู้หญิงมาที่ตึกร้าง แต่มันยังไม่ได้ทำอะไรเธอ แค่ใช้เชือกมัดตัวเธอไว้ และใช้ผ้าปิดตาเธอครับ เหมือนมันรออะไรบางอย่างอยู่เลยยังไม่ลงมือครับ" ลูกน้องรายงานความคืบหน้าให้ผมได้รู้

"ตอนนี้พวกมึงมีปืนอยู่กับตัวไหม" ผมจึงถามลูกน้องกลับไป

"มีครับ ไม่เคยห่างตัว"

"มันมีกันกี่คน"

"ผู้ชายสามคน เด็กผู้หญิงหนึ่งคนครับ"

"และตอนนี้ฝั่งเรามีกี่คน"

"สี่คนครับ คนของคุณเฟยหลงตามมาถึงแล้วครับ"

"พวกมึงเอาอยู่ไหม" ผมถามย้ำลูกน้องอีกครั้ง

"ไหวครับนาย สบายมากครับ"

"งั้นบุกเข้าไป ใครสู้หรือขัดขืน ยิงมันให้หมด"

"ได้ครับ"

ผมเดินกลับเข้าไปในห้องก็พบว่าเฟยหลงแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่หวังเยี่ยนยังนอนหอบหมดแรงอยู่บนเตียงด้วยร่างกายที่ยังเปลือยเปล่า

"แผนชั่วๆ ของเธอล้มเหลวแล้วนะ" ผมพูดบอกเธอไป

"หมายความว่าอะไร" เฟยหลงถามผมกลับมา ผมจึงเล่าให้เฟยหลงฟัง เมื่อเขาฟังเรื่องราวจบ เขาถึงกับโกรธจนเลือดขึ้นหน้า เขาเดินกลับไปที่เตียงและกระชากแขนหวังเยี่ยนให้ลุกขึ้นทันที

"ลุกขึ้น และรีบใส่เสื้อผ้า ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอให้ตายตรงนี้"

"คุณเป็นบ้าไปแล้วหรอ ทำรุนแรงกับฉันทำไม" หวังเยี่ยนตะโกนว่าเฟยหลงทันที เธอคงรู้สึกเจ็บแขนไปหมด

"แกร๊ก" ผมจ่อปืนไปที่หวังเยี่ยนทันที

"จะใส่เสื้อผ้าดีดี หรือจะตายแบบร่างกายเปลือยเปล่า เลือกเอา" ผมใช้น้ำเสียงที่เยือกเย็นถามเธอ

"โอเคๆ ฉันจะใส่เสื้อผ้าแล้ว เก็บปืนไปเลย" เธอรีบเดินไปหยิบเสื้อผ้าและใส่มันอย่างลุกลี้ลุกลน

"เร็วๆ" เฟยหลงตะโกนเร่งเธออีกครั้ง

"เสร็จแล้วๆ" หวังเยี่ยนตอบเราสองคนกลับมา ตอนนี้ร่างกายเธอใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้นแล้ว

เฟยหลงกระชากแขนเธอออกมาจากห้อง และพาเธอเดินมุ่งตรงไปยังรถ Rolls-Royce ของบ้านเขา เขาเปิดประตูรถและเหวี่ยงเธอเข้าไปในรถตรงที่นั่งเบาะหลัง

ส่วนผมเดินเข้ามานั่งข้างๆ หวังเยี่ยน และผมก็ปิดประตูรถทันที

"บอกทางมา ว่าเอวารีนอยู่ที่ไหน" เฟยหลงถามเธอ ตอนนี้เขาขึ้นมาฝั่งที่นั่งคนขับแล้ว

"ฉันว่านายก็รู้แล้วนี่ซีห่าว” หวังเยี่ยนยังกวนประสาทพวกเราไม่หยุด

“ผมรู้อยู่แล้ว แต่ผมอยากดูว่าสันดานผู้หญิงอย่างเธอจะมีสำนึกไหม เฟยหลงขับตาม location ที่กูส่งให้มึงทางข้อความเลย”

__________________________________

“เตรียมตัวรับความสนุกอีกครั้งนะ” ผมกระซิบบอกเธอ พร้อมทั้งถือปืนจ่อไปที่หัวเธออีกครั้ง