Mag-log inเขาประกบริมฝีปากของเขามาที่ริมฝีปากฉันอีกครั้ง มันเป็นจูบที่บอกแทนทุกความรู้สึก เราต่างคลั่งไคล้ในกันและกันมาก และเมื่อมือของเขากำลังจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของฉันออก มันก็ทำให้ฉันสะดุ้งตกใจกระเถิบหนี "เอวารีนเป็นอะไรครับ" ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขากลับไป ทั้งที่ฉันอยากเป็นของเขาแต่ว่าร่างกายฉันไม่ได้งดงาม "เอวารีนอยากกลับบ้านค่ะ" "เอวารีนเป็นอะไรครับ" "เอวารีนไม่อยากทำแล้วค่ะ" "รังเกียจพี่หรอครับ" "เปล่าค่ะ" "เกิดอะไรขึ้นครับ บอกพี่ได้ไหม" "พี่อย่ารู้เลยค่ะ" พี่เฟยหลงเดินมาจับมือฉันและนำไปสัมผัสที่ใบหน้าของเขา "เอวารีนไว้ใจผู้ชายคนนี้ไหมครับ" "เอวารีนไว้ใจพี่ค่ะ" "บอกพี่มาเถอะครับ พี่รับได้ทุกอย่าง" "แต่ร่างกายของเอวารีนมันไม่ได้สวยอย่างที่เห็นนะคะ" "เอวารีนสวยขนาดนี้ จะมีตรงไหนที่ไม่น่ามองอีกหรอครับ" ฉันเดินไปที่มุมห้องและหันหลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกทีละชิ้น จนกระทั่งร่างกายเปลือยเปล่า ตั้งแต่ก้นจนถึงต้นขาด้านหลังของฉัน เป็นรอยถูกตีอย่างเห็นได้ชัด "รังเกียจเอวารีนไหมคะ" "ไม่ครับ ร่างกายเอวารีน สวยที่สุดแล้ว"
view moreElvelyn talkหนึ่งเดือนผ่านไปน้ำยาของพี่เฟยหลงก็ทำงานได้อย่างดีเยี่ยม ประจำเดือนฉันมาเลทและฉันก็รู้สึกเวียนหัวอยู่เป็นประจำ ฉันจึงเข้าตรวจร่างกายและก็พบว่า ฉันท้องอ่อนๆ ได้สองสัปดาห์แล้ว สามีฉันช่างเยี่ยมยอดอย่าบอกใครเชียว เมื่อพี่เฟยหลงทราบถึงข่าวดีนี้ เขาก็ดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่ เขารีบกลับมาบ้านและดูแลประคบประหงมฉันอย่างดี"ที่รักอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมครับ" เขาเข้ามากอดฉันทันทีที่กลับมาถึงบ้าน และก็ถามฉันทันทีว่าอยากทานอะไร"เอวารีนมึนหัว กินอะไรไม่ค่อยลงเท่าไหร่ค่ะ" คำตอบของฉัน ทำให้สามีทำหน้าเริ่มเป็นห่วง"ถ้าไม่กิน จะไม่ดีต่อตัวเองและลูกนะครับ กินสักหน่อยนะ เดี๋ยวพี่ไปอุ่นนมให้ดื่มนะครับ""ก็ดีเหมือนกันค่ะ ขอบคุณนะคะ"พี่เฟยหลงดูแลฉันดีมากๆ ช่วงสามเดือนแรก ฉันแพ้ท้องน่าดู กินอะไรแทบไม่ได้ ไม่ว่าจะกินอะไรเข้าไป ก็จะอาเจียนออกมาตลอด จนถึงขั้นที่พี่เฟยหลงต้องพาฉันไปนอนโรงพยาบาล ฉันถูกเจาะแขนเพื่อให้น้ำเกลือผ่านทางสายยาง ฉันนอนโรงพยาบาลอยู่ประมาณสามวัน และเมื่อเข้าสู่เดือนที่สี่ ทุกอย่างก็เริ่มดีขึ้น ฉันทานอาหารได้มากขึ้นและแทบจะไม่แพ้ท้องแล้วพอเข้าเดือนที่หก เราก็เริ่มรู้เพศของลู
Fei long talkหนึ่งปีผ่านไปหลังจากงานแต่งงานของเรา ตอนนี้ครอบครัวตระกูลเฉินก็มีทายาทฝาแฝดน้อยๆ ลืมตาออกมาดูโลกแล้ว เด็กสองคนนั้นคือหลานชายและหลานสาวของผมเอง ชื่อเพทายกับแพรววนิต เป็นลูกของพลอยและเฮีย ตอนนี้หลานๆ ของผมอายุได้สามเดือนแล้ว น่ารักน่าชังมากๆ ผมเห็นแล้วก็เริ่มอยากมีลูกเป็นของตัวเองสักที ผมจึงคุยกับเมียผมอย่างจริงจัง เราทั้งคู่ไปพบแพทย์เพื่อตรวจร่างกาย ผมอยากให้ร่างกายของเราพร้อมสำหรับการมีลูก เมื่อผลตรวจร่างกายออกมา ไม่พบความปกติใดใด ผมกับเอวารีนแข็งแรงกันทั้งคู่ ผมจึงเริ่มปฏิบัติภารกิจทำลูกกับเมียสุดที่รักของผมทันที“ที่รักครับ เราเริ่มทำลูกกันเลยดีไหมครับ” ผมทำเสียงออดอ้อนใส่เมียผม“ก็ดีนะคะ ตอนนี้เอวารีนก็อยากมีลูกแล้ว เพทายกับแพรววนิตน่ารักมาก และเดือนหน้าจินเย่วก็จะคลอดลูกชายออกมาแล้ว ตื่นเต้นแทนจินเย่วจังเลยค่ะ”“และที่รักอยากมีลูกชายหรือลูกสาวเป็นคนแรก หรืออยากมีลูกแฝดครับ” ผมถามความต้องการของเมีย เผื่อจะได้ใช้วิทยาการทางการแพทย์ช่วยให้เมียสมความปรารถนา“ยังไงก็ได้ค่ะ จะชายหรือหญิง หรือจะแฝด เอวารีนโอเคหมด เพราะเขาคือลูกของเรา” เธอตอบผมกลับมาด้วยรอยยิ้ม งั้นก็จัดไปต
Elvelyn talkพี่เฟยหลงค่อยๆ ถอดชุดเจ้าสาวจีนของฉันออก แม้ว่าชุดและเครื่องประดับจะเยอะไปหมด แต่พี่เฟยหลงก็ใจเย็นกับมันมากๆ โดยเฉพาะเครื่องประดับที่หัวของฉัน ถ้าถอดอย่างไม่ระวัง มันอาจทำให้ฉันเจ็บได้ พี่เฟยหลงมือเบากับฉันและทำเวลาถอดทุกอย่างได้รวดเร็วจริงๆ เครื่องประดับบางอย่าง เริ่มถูกถอดออกทีละชิ้นแล้ว"เจ็บไหมครับ" เจ้าบ่าวสุดหล่อของฉัน ถามขึ้นมาขณะกำลังถอดเครื่องประดับบนหัวของฉัน"ไม่เจ็บเลยค่ะ มือพี่เบามากๆ" ฉันตอบออกไปพร้อมรอยยิ้มเมื่อเครื่องประดับบนหัวถูกถอดออกจนหมด ก็เหลือชุดเจ้าสาวที่ไม่ได้ถอดออกง่ายๆ เลย ชุดถอดออกยากมากๆ แถมใส่หลายชั้นด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้ใจร้ายปล่อยให้คนรักของฉันเหนื่อยกับการถอดชุดอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ ฉันช่วยเขาถอดชุดเจ้าสาวอลังการนี้ออก เมื่อพี่เฟยหลงและฉันร่วมมือร่วมใจกันถอดชุดเจ้าสาวของฉันจนสำเร็จ ซึ่งใช้เวลาในการถอดเครื่องประดับและชุดก็เกือบยี่สิบนาทีแล้ว พี่เฟยหลงจึงไม่รอช้า เขารีบจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองออกจากร่างกายเช่นกัน และตอนนี้เราทั้งสองคนก็ยืนเปลือยเปล่าล่อนจ้อนกันทั้งคู่แล้ว"เอวารีนสวยมากเลยนะครับ" คำชมที่ฉันได้ยินแทบทุกครั้งที่เรามีอะไรกัน"พี่ก็
Elvelyn talkสองเดือนผ่านไปฉันและคนรักของฉันเข้าพิธีแต่งงานตามธรรมเนียมของคนจีน ช่วงเช้าเราทำพิธีแบบจีน และแน่นอนป๊า เจ้พลอย และไพลิน ก็เดินทางมาร่วมพิธีแต่งงานของฉันด้วย ถึงเจ้พลอยจะท้องได้สามเดือนกว่าๆ แต่เจ้ก็ยังเดินทางมาร่วมงานแต่งของฉัน ซึ่งมันทำให้ฉันมีความสุขมากจริงๆฉันตื่นแต่งหน้าแต่งตัวตั้งแต่ตีสาม ซึ่งชุดแต่งงานของเจ้าสาวจีน ค่อนข้างยุ่งยาก เพราะมีเครื่องประดับเยอะแยะเต็มไปหมด แต่ชุดก็สวยงดงามมากจริงๆ วันนี้ฉันมีจินเย่วเพื่อนรักคอยช่วยเหลือไม่ห่าง พร้อมทั้งพี่น้องของฉันก็คอยเคียงข้างและช่วยเหลืองานแต่งของฉันเช่นกันเมื่อถึงเวลาของพิธีตอนเช้า พี่เฟยหลงเจ้าบ่าวของฉันก็นั่งรถ Rolls-Royce มายังบ้านของฉัน เมื่อเจ้าบ่าวมาถึงหน้าบ้าน เขาก็มอบของให้ม๊าที่ยืนรอต้อนรับอยู่ตรงหน้าประตู พิธีนี้คล้ายเป็นการที่เจ้าบ่าวต้องขอบคุณแม่ของฝ่ายหญิงที่ให้กำเนิดและเลี้ยงเจ้าสาวมาจนเติบใหญ่ จากนั้นพี่เฟยหลงก็เดินขึ้นมารับฉันบนห้อง เมื่อพี่เฟยหลงเปิดประตูห้องเข้ามา เขาทำหน้าตะลึงไปสักพัก ไม่รู้ทึ่งในความสวยของฉัน หรือทึ่งในเครื่องประดับที่ฉันสวมใส่อยู่ แต่ดูแล้วน่าจะตะลึงในความงามของฉันนะ ก็ดูสา
เจียอี Talkผมบอกจินเย่วไปแบบนั้น เพราะผมรู้ใจเธอแล้วว่า เธอยังรักเจียอี คนที่เธอเรียกหาไม่ใช่เจเจแต่คือเจียอีตลอดมา ไม่ว่ายังไงผู้ชายสองคนนั้น มันก็คือคนคนเดียวกัน แต่ที่ผมแปลกใจเล็กน้อย นี่คือครั้งแรกของเธอแท้ๆ เธอบ้าบิ่นมากเลยนะที่ยอมมีอะไรกับเจเจ ทั้งๆ ที่ใจยังรักเจียอี ถ้าไม่เมาคงไม่กล้าขนาดนี
เสียงของเขาฟังคุ้นหูมาก รูปร่าง ความสูง ก็ดูคุ้นตา แต่แล้วฉันก็ต้องหลุดออกจากภวังค์เมื่อเขายื่นมือมาให้ฉัน ฉันจึงยื่นมือข้างขวาไปให้เขา เขาจึงพาฉันเดินออกไปเต้นรำกลางฟลอร์ และเราก็เต้นรำด้วยกัน ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเจ้าหญิงเลย ฉันมองหน้าเขาและได้แต่คิดว่าภายใต้หน้ากากของเขา ดูแล้วน่าจะหล่อไม่เบ
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน เจียอีเขาทำบ้าอะไร ฉันพำพัมกับตัวเอง ตอนนี้ฉันนั่งงงอยู่หน้ากระจก เจียอีมาส่งฉัน และฉันก็เดินตรงขึ้นห้องมาเลย จนตอนนี้ก็ยังไม่เลิกงงกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น"วันนี้ฉันควรได้เจอเจเจ แต่ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน สุดท้ายเจียอีโผล่มา เราจับมือกัน ไปดูหนังกัน และสุดท้ายจูบก
Elvelyn talk"พี่ว่าอะไรนะคะ" ฉันรู้สึกตกใจกับสิ่งที่เขาพูดออกมา"พี่อยากกระแทกประตูหลังของเอวารีนครับ" เขาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง และค่อยๆ ขึ้นมาคร่อมบนตัวฉันแล้ว"สวบบบบบ""อ๊ายยย" ฉันรู้สึกคับแน่นไปหมดเมื่อเขาสอดใส่ลำรักเข้าร่องสวาทฉัน"ถ้าเอวารีนยังไม่พร้อม พี่กระแทกตรงนี้ก่อนก็ได้ครับ" เขากระซิบบ