CHAPTER 3: Sweet Revenge

CHAPTER 3: Sweet Revenge

NICOLAI

~

HINDI AKO iuwi ni Spade sa bahay.

Wala rin naman akong lakas na makipagtalo sa kaniya. The rain was coming down so hard, halos wala ka nang makita sa labas. Basang-basa ako, nanginginig sa lamig, at pakiramdam ko'y anumang oras ay babagsak ang katawan ko.

Nakipag-usap lang si Spade nang pasikreto sa isa sa mga staff ng resort bago niya inabot ang kaniyang credit card. Within minutes, inakay na kami patungo sa isang luxury suite sa West Wing. The suite was warm, expensive, at napakaganda—mga bagay na sobrang malayo sa klase ng gabing kinakaharap ko. Deretso akong naglakad papunta sa sofa. Naupo ako roon at hindi na gumalaw.

Hindi ko man lang nagawang magpalit ng basang damit. Nakatitig lang ako sa pader habang pumupukpok ang malakas na ulan sa mga salaming bintana. Deep inside me, something kept breaking over and over in the exact same place.

Tahimik lang na gumagalaw si Spade sa paligid. Narinig ko ang pag-adjust niya sa heater. Narinig ko rin ang kalansing ng mga mug mula sa kitchenette. Hindi siya nagsasalita, at sobrang nagpapasalamat ako roon kasi wala rin naman akong enerhiyang makipag-usap.

Maya-maya, inilapag niya ang isang mug ng mainit na kape sa mesa sa harap ko. Nakatitig lang ako rito.

"Drink it," sabi niya. Hindi malamig ang boses niya, pero hindi rin naman sobrang emosyonal.

Kinuha ko ang mug gamit ang dalawa kong kamay dahil sobrang nanginginig ang mga daliri ko. The warmth seeped directly into my palms, at kumapit ako sa mug na 'yon na para bang iyon na lang ang tanging natitirang totoong bagay sa buong mundo.

Naiyak ako nang tahimik sa loob ng mahabang oras. Hindi 'yung histerical o maingay na iyak—kundi 'yung mga luhang kusa na lang na dumadaloy sa pisngi ko kahit ilang beses ko pang punasan. The kind of crying that doesn't ask permission and doesn't stop even when you desperately want it to.

Ilang sandali pa'y umupo si Spade sa tabi ko. Hindi masyadong malapit para maging nakaka-suffocate, pero ramdam na ramdam ko ang presensya niya. Maya-maya pa, naramdaman ko pangangatog sa katawan ko kahit nakabukas ang heater. My clothes were still damp, and the bone-deep cold that settled inside me back in the garden refused to leave.

"Come here," Spade said quietly.

It wasn't an order, pero hindi rin pakiusap. It was just calm, steady, and certain. Without overthinking it, isinandal ko ang katawan ko sa kaniya. His arm immediately came around my shoulders, pulling me close against his side. He was so warm, solid, and smelled like rain and a fresh, clean cologne underneath.

Mas lalo akong naiyak sa dibdib niya. Hindi naman niya ako sinabihang huminto sa pag-iyak. Hindi niya sinabing 'everything is going to be okay' dahil pareho naming alam na hindi naman. He just held me tight and let me fall completely apart in his arms. And somehow, that was exactly what I needed. Hanggang sa hindi ko na namamalayang nakatulog na pala ako.

—

UMAGA na nang magising ako. Malabo at kulay abo ang liwanag na pumapasok sa silid. Mabagal kong iminulat ang mga mata ko. The first thing I registered was that I was alone on the couch. May makapal at mainit na kumot na nakabalot sa akin na wala naman doon kagabi. The heater was still running softly, and the heavy rain had turned into a steady, quiet drizzle against the glass.

Umupo ako at inilibot ang tingin ko. Wala si Spade. Baka umuwi na siya. Bigla kong naalaala kung paano ako nakatulog sa balikat niya kagabi, the firm warmth of his chest, the steady rise and fall of his breathing. Mabilis kong inalis ang alaalang 'yon sa dulo ng utak ko at kinuha ang cellphone ko sa mesa. Tatawag na lang siguro ako ng Grab o taxi. Uuwi ako. Aayusin ko kung ano man ang dapat ayusin.

Nakatitig pa rin ako sa screen habang pilit kong pinapagana ang utak ko nang biglang bumukas ang p***o ng suite. Pumasok si Spade habang may bitbit na dalawang shopping bag. Nakatitig lang ako sa kaniya.

Inilapag niya ang mga bag sa kitchen counter without making a big deal out of it. "There's a pharmacy and a boutique about ten minutes from here. Go freshen up. I've already ordered breakfast. I'll drive you home after I shower."

Nkabuka ang bibig ko pero walang lumabas na salita. "You... you didn't have to do that."

"I know."

He said it simply, without looking for any gratitude. Something about his effortless gesture made my throat tighten in a way I wasn't emotionally prepared for.

"Thank you," bulong ko.

Tumango lang siya sa direksyon ng mga bag. "Go ahead."

The toiletries were a lifesaver. Matagal akong tumayo sa ilalim ng mainit na shower, hinahayaang dumaloy ang tubig sa buong katawan ko habang pilit kong hindi iniisip ang kahit ano. Pero nabigo ako.

Lalong naglalaro sa isip ko ang mukha ni Jude. The exact look in his eyes while he was looking at Serri. The aggressive, hungry way he reached for her body like she belonged to him. The way he laughed while I stood in the pouring rain, twenty feet away, watching my whole life turn into ash.

I pressed my forehead against the cold shower tiles and breathed through the crushing weight in my chest. Nang matapos ako, kinuha ko ang mga damit na binili ni Spade. I held them up and blinked.

The denim shorts were ridiculously tiny. The top was fitted, cropped, and tight across the chest. Isinuot ko ang mga ito at nung tiningnan ko ang sarili ko sa salamin, halos matawa ako, isang bagay na kinagulat ko dahil akala ko wala nang natitirang tawa sa katawan ko.

My legs looked endlessly long. The shorts barely covered my thighs, and the top sat so snug across my frame in ways it clearly wasn't designed to. Lumabas pa rin ako ng banyo. Uuwi rin naman ako agad, so it shouldn't matter.

Nasa counter si Spade at nagsasalim ng tubig sa baso nang lumabas ako. Lumingon siya, and his eyes moved over my exposed body once, quickly that instinctive, sharp glance men give when they're trying not to be obvious about it.

Mabilis siyang nag-iwas ng tingin.

"They were the only options available in that small store," he said, his tone completely even.

"It's fine," I replied. "Uuwi rin naman ako agad."

A dry, almost amused look crossed his sharp face. "I bought them based on Serri's size."

The name landed heavily between us like a rock dropped into calm water. Ramdam na ramdam namin pareho ang epekto niyon.

"Of course you did," mahina kong sabi.

He cleared his throat and gestured toward the dining table where a full breakfast was laid out. "Eat. I already had mine. I'll be quick."

Pumasok siya sa kwarto habang naupo naman ako sa mesa. Inilalaro ko lang ang tinidor sa plato ko habang nakatitig sa pagkain. My mind kept viciously dragging me back to the resort garden. Jude's hands on her hips. Serri's laugh. The rain. The way she leaned her back against that tree like she owned the world, including my husband.

I put my fork down and stared out the window. Nandoon pa rin silang dalawa ngayon. In this exact same resort. Two wings away from us. Warm, tangled up together, completely unbothered... habang ako ay nakaupo rito sa hiram na damit na dalawang beses ang liit sa akin, struggling to figure out how to even breathe.

Ilang sandali pa'y bumukas ang p***o ng kwarto. Lumingon ako, and instantly wished I hadn't. Spade walked out wearing nothing but a white towel slung dangerously low around his hips. Nakalimutan niya yata ang sando o kamiseta niya. He crossed the room toward the couch where his shirt was draped over the armrest, completely unselfconscious, water droplets still glistening on his bare skin from the shower...