Chapter 4 : The Boss

ATHENA'S POV :

Alas-siyete pa lang ng umaga, nasa 32nd floor na ako ng Imperial Holdings.

First day.

Huminga ako nang malalim bago ko inayos ang ID na kabibigay lang ng HR kanina. Nanginginig pa ang kamay ko habang binabasa yung nakasulat.

*ATHENA SEBASTIAN - Executive Secretary*

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o mas kakabahan. Hindi dahil first day ko.

Kundi dahil ang boss ko, ang lalaking naka-one-night stand ko nung nagpanggap akong Irish sa bar.

Pagbaba ng elevator, ibang mundo na agad. Malamig. Mabango. Makintab lahat. Sa reception pa lang, amoy mamahaling kape na. May dalawang sofa na pang-magazine, pantry sa dulo, at yung p***o ng opisina ni Gregory Imperial na kahit nakasara, parang may sariling presensya.

Nilapag ko yung bag ko sa table ko sa labas ng opisina niya. Kakalatag ko pa lang ng gamit, bumukas yung p***o.

Lumabas si Greg.

Charcoal gray suit. Walang kurbata. Nakataas ang manggas hanggang siko, kita yung ugat sa braso. Basang-basa pa yung buhok na parang kalalabas lang ng shower. Mukha na naman siyang cover ng Forbes.

Huminto siya sa harap ng table ko.

"You're early."

Tumayo agad ako na parang napaso.

"First day po kasi, Sir. Ayoko ma-late."

Tumango lang siya. Isang beses. Tipid.

"Good."

Napansin niya yung paper cup na hawak ko.

"Coffee?"

"Opo. Para po sa inyo."

"Kanino galing yung timpla?"

"Sa akin po."

"How did you know what I drink?"

Napatigil ako.

"A-ah... Hula lang po."

Umangat yung isang kilay niya. Yung tingin na yun, parang nanghuhuli.

"Hula?"

"Opo. Naalala ko po kasi... nung isang gabi... black, no sugar. Sabi niyo ayaw niyo ng matamis pagod kayo."

Napatigil siya. Tinitigan niya ako. Malalim. Matagal.

Kinuha niya yung cup sa kamay ko. Hindi nag-iingat na magdikit yung daliri namin.

Ininom niya.

Isang lagok. Tapos isa pa.

"Perfect."

Isang salita lang pero parang binuhusan ako ng mainit na tubig sa dibdib.

"Thank you, Sir."

Hindi pa rin siya umaalis. Nakatayo pa rin siya sa harap ko, hawak yung kape, nakatingin sa mukha ko na parang may hinahanap.

"Anong iniisip mo?" tanong niya.

"Wala po."

"Liar."

"Po?"

"Hindi ka marunong magsinungaling, Athena. Lahat nababasa sa mukha mo."

"Hindi po ako nagsisinungaling."

"Iniisip mo kung naalala ko pa yung gabing yun. Kung naalala ko pa yung Irish accent mo."

Namula ako hanggang leeg.

"Sir naman... first day ko pa lang, inaasar niyo na agad ako."

"Bawal ba?"

"Boss ko po kayo."

"Exactly. Kaya pwede kong gawin lahat ng gusto ko."

Napanganga ako.

"Joke lang," sabi niya pero yung mata niya, hindi nagjo-joke. "Masanay ka na. Araw-araw kitang aasarin."

Pumasok na siya sa opisina niya. Naiwan akong pulang-pula at pinagpapawisan kahit aircon.

Bandang alas-nuwebe, dun na nagsimula yung totoong giyera.

Sunod-sunod ang meeting ni Greg. Tatlong tawag sa Singapore. Isang Zoom sa legal team. May biglang pinapirma na sampung contracts.

Ako lahat ang gumagawa.

Ako ang taga-ayos ng schedule. Ako ang sumasagot sa tawag na lahat galit o nagmamadali. Ako ang nagpi-print, nagpa-photocopy, nagche-check ng calendar na parang puzzle.

Hindi siya maingay na boss. Hindi siya sumisigaw. Pero isang tingin lang niya pag may mali sa report ko, alam ko na agad na kailangan kong ulitin lahat. Mataas ang standard niya. Sobrang taas.

Pero hindi siya yung boss na manliliit ng tao. Pag tama ang gawa mo, sasabihin niya.

Bandang alas-diyes, lumabas siya ulit. Wala na yung kape sa kamay niya.

"Hindi ka pa nagbe-break?"

"Later na lang po, Sir. Tapos ko lang po itong email blast."

"Kumain ka."

"Okay lang po ako."

"That's not a request, Athena. That's an order. Kain."

"Yes, Sir."

Pag talikod niya, may narinig akong boses sa gilid.

"Miss Athena..."

Si Manang sa reception.

"Bakit po?"

"Congratulations."

"Bakit po?"

"Ikaw lang yata yung unang secretary ni Sir Gregory na inutusan kumain."

"Kasi?"

"Lahat ng secretary niya dati, takot lumapit sa kanya. Ikaw, pinipilit ka pa niyang kumain. Iba ka."

Hindi ko alam kung matutuwa ako o mas kakabahan dun.

Tanghali. Sa pantry ako kumain mag-isa. Tipid. Baon lang.

Biglang bumukas yung p***o, pasok si Malaya, hingal na hingal.

"Bes! Kumusta first day ng best friend kong sekretarya ng bilyonaryo?!"

"Bes, hinaan mo boses mo! Nandito tayo sa 32nd floor!"

"Ano naman? Totoo naman ah! Gwapo pa rin ba? Amoy pa rin ba mamahaling pabango?"

"Malaya!"

Hindi pa ako tapos mag-panic, may boses na sumabat mula sa likod namin.

"Hindi ko kailangan hinaan niyo boses niyo. Dinig ko na."

Sabay kaming napalingon.

Nakasandal si Greg sa hamba ng pantry. Nasa bulsa yung dalawang kamay. Diretso ang tingin sa amin. Walang emosyon.

Patay.

"S-Sir..." Tayo agad ako.

Tumingin siya kay Malaya, tapos sa akin.

"Five minutes. Pagkatapos nun, balik ka na sa trabaho."

"Opo, Sir! Sorry po, Sir!" sabi ni Malaya na biglang naging matino.

Pagkaalis ni Greg, napahawak si Malaya sa dibdib.

"Bes... Diyos ko... boss mo ba yun o leading man ng N*****x?"

"Baliw ka talaga!"

"Bes, seryoso. Yung tingin niya sayo kanina... iba. Hindi boss lang. Parang... may pagka-angkin."

"Manahimik ka nga!"

Alas-tres ng hapon. Natapos ko lahat ng pinagawa niya. Ni hindi ako nagkamali sa isa.

Kumatok ako sa opisina niya.

"Come in."

Nilapag ko yung brown folder sa mesa niya. Puno ng reports.

Tah... hindi. Walang kibo niyang binasa lahat. Isa-isa. Pahina-pahina. Hindi ako makahinga habang pinapanood siya. Nakakunot yung noo niya. Hawak niya yung mamahaling ballpen pero hindi siya nagsusulat.

Ilang minuto. Parang isang oras.

Isinara niya yung folder.

Tumingin siya sa akin.

"You exceeded my expectations."

Parang may lobo na pumutok sa dibdib ko.

"Thank you, Sir."

"No. Thank yourself. You're smarter than your résumé, Athena. Much smarter."

Hindi ko napigilang mapangiti. Yung ngiting hindi ko napigilan kahit pilitin ko.

Sa tagal ng panahon... matapos mamatay si Mama... matapos akong itakwil ng pamilya ko... ngayon lang may taong nagsabi na mas magaling pa ako sa papel na pinasa ko.

Paglabas ko ng opisina niya, parang lumulutang ako.

Hindi ko alam, naiwan siyang nakatingin sa p***o kung saan ako lumabas.

Mag-isa siya sa loob ng opisina niya. Walang tao.

Dun lang siya ngumiti.

Mahina. Halos hindi mo makikita kung hindi mo titigan. Pero ngiti yun.

At dun niya inamin sa sarili niya.

Mukhang tama nga ang desisyon niyang kunin si Athena bilang secretary.

Hindi lang dahil siya si Irish...

Kundi dahil unti-unti na siyang nagiging paborito niyang kasama sa opisina.