เข้าสู่ระบบNanigas ang buong paligid. Napasinghap ang mga taong nakasaksi. Samantalang si Kelsey ay napaatras, hindi inaasahan ang biglaang pagsulpot at ginawa ng anak ko.“Lyle anak!” Agad ko siyang hinila palapit sa akin at niyakap ng mahigpit. “Anak, what are you doing?”“She was hurmting (hurting) you mama.” Matapang niyang sagot kahit nagkandabulol pa habang nakatingin kay Kelsey. “I won't let her hurmt (hurt) my mama.”Napahigpit ang yakap ko sa kanya. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o kakabahan sa tapang ng anak ko.Samantala, nanginginig sa galit si Kelsey kasabay ng paglapit ng aking bruhang madrasta.“Nagmana talaga sayo yang anak mong bastardo!” Singhal nito kaya hinaplos ko ang likuran ni Lyle. Hindi dapat niya naririnig ang mga ganito kabastos at kawalang kwentang salita. Kaso huli na para hilahin siya papalayo rito lalo pa at nagsimula ng nagkumpulan ang mga bisita.“You little brat! Ang tapang tapang niyong mag-ina eh kung tutuusin para nalang kayong mga daga ngayon!” Segundang
Hindi ko alam kung ilang beses akong huminga nang malalim bago ako tuluyang bumaba ng sasakyan. Sa totoo lang, kahit ilang araw ko ng alam na darating ang gabing ito, ngayon ko lamang lubusang naramdaman ang magkahalong kaba at excitement pero higit na mas namutawi talaga ang kaba. Tonight was our engagement party. Ang engagement party na ilang araw na pinaghandaan ni Troy without my help, dahil gusto niya na siya na mag-asikaso ng lahat. At hindi basta-bastang selebrasyon ang ginawa niya. Masasabi kong, isa ito sa napaka engrandeng selebrasyon sa buong buhay ko. Pagkababa ko pa lamang ng sasakyan, tanaw ko na ang napakalaking venue na tila isang palasyo. Ang buong facade ay nababalutan ng eleganteng mga ilaw, habang sa magkabilang gilid ng entrance ay may matataas na arrangement ng puti at champagne-colored flowers. May red carpet na humahantong hanggang sa malalaking glass doors. Napakamahal ng lugar. Napakasikat. At napakaraming kilalang tao ang inaasahang dadalo. Napatingin
Nang matapos ang hapunan ay nagpaalam na rin kami kay Senior Theodore.“Thank you for having us sir.” Magalang kong sabi.Tumango siya. “You’re welcome.”Saglit siyang tumingin kay Lyle.“Take care of him.”Napatingin ako kay Troy. At sa pagkakataong ito ay nakita kong bahagyang ngumiti ang lalaki.“I will.”Hindi na nagsalita pa si Senior Theodore. Ngunit bago kami tuluyang makaalis ay narinig ko ang kanyang tinig.“Troy.”Saglit kaming napahinto.“Bring them again.”Napaawang ang mga labi ko sa narinig. Hindi ko alam kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko.Tumingin si Troy sa kanyang ama at tumango.“We will.”At iyon na ang huling sinabi niya bago kami tuluyang umalis.Tahimik ang biyahe pauwi. Nasa likuran si Lyle at mahimbing ng natutulog. Ako naman ay nakaupo sa tabi ni Troy habang nakatanaw sa bintana.Hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang nangyari.“I’m glad you handle your emotion well love.” Biglang turan ni Troy.Napalingon ako sa kanya. “Sobra akong kinabahan sa p
“You look absolutely gorgeous.” Halos sabay na sambulat ng mga make-up artist at isang hairstylist nang mafinalize ang kabuuang hitsura at postura ko. Napili kong suotin ang silver dress na isa sa mga binigay ni Troy. Hanggang tuhod ang cut nito ngunit hapit na hapit sa aking katawan kaya hulmang hulma ang hubog nito. I smiled while staring myself at the full body mirror. Ang ganda ko. At nakakapanibago dahil kahit sa isang dinner lang ay ganito na ang ayos ko. ‘Ofcourse Iya! Mamemeet mo lang naman si Mr. Theodore Escano na isa sa mga ginagalang at tinitingalang tao sa buong mundo.’ Bulalas ng aking isipan na siyang ikinasang ayon ko rin agad. “You look stunning Mrs. Escano!” Biglang bulalas ng isang make-up artist kaya ramdam na ramdam ko ang biglaang pag-init ng aking mukha and I know that I am blushing. Mrs. Escano? Goodness! Pansin ko ang marahang pagsiko ng isang kasama nito. “Fiance pa lang ni Ma’am si Mr. Troy Escano.” Anito pero matatag na nagpaliwanag ang isa. “Eh g
(Iya’s POV )“I want him to finally meet his grandson… and the woman who captured my heart.”Captured his heart!?Mabilis na nagwala ang puso ko. Ramdam ko ang pag-init ng buong sistema ko. Sobrang nakakabigla! I don’t know what to say. “Iya….”I heard him uttered my name, puno ng pagsuyo ang boses ni Troy.“Pasensiya na kung nabigla kita at talagang through phonecall pa. I just can’t hide it any longer. Ayaw ko ng magsayang ng panahon. But you don’t need to answer right now. Sapat na sa akin na alam mo ang tunay na nararamdaman ko.” Troy added full of emotions kaya mas lalo akong napatulala.And the next thing I know, ay kusa na lamang naglaglagan ang mga butil sa mga mata ko. At hindi ito luha ng kung ano, kundi luha ito ng saya na hindi ko maipaliwanag.“You don’t need to worry about anything. Ako na ang bahala sa lahat. Maaga rin akong uuwi ngayon. See you in a bit.” Nagpatuloy si Troy sa pagsasalita kahit walang nakuhang sagot mula sa akin.Napangiti lang ako habang patuloy pa r
( Troy Escano’s POV ) Hindi ko na maalala kung ilang beses kong pinangarap ang araw na ito. Iyong gigising ako sa umaga at hindi na kailangang manghula kung nasaan ang mag-ina ko at kung anong ginagawa nila. Na hindi na kailangan na magtanong sa sarili ko kung kumain na ba si Lyle, kung maayos ba ang tulog ni Iya, o kung ligtas ba silang dalawa sa Casa Lumina. Dahil ngayon…. Ilang hakbang nalang ang pagitan namin. Huminga ako ng malalim habang nakatayo sa may pintuan ng master's bedroom. Bahagyang nakabukas ang p***o kaya nasilayan ko agad ang pinakamagandang tanawin sa buong buhay ko. Magkayakap ang mag-ina. Nakayakap si Lyle sa bewang ng mama niya habang mahimbing na natutulog. Nakaharap naman si Iya sa anak namin, bahagyang nakangiti kahit tulog. Di ko mapigilang mapangiti sa simpleng bagay na ito. “Home” Ito ang unang salitang pumasok sa isip ko. This is what I called home. Hindi ang Escano Mansion, hindi ang napakalaking bahay na ito o ang maraming bahay, condo at penthouse
Lahat ng takot at pagkataranta ko ay biglang naglaho. At sunod na bumuhos lahat ng hinanakit na pinagdadaanan ko sa buhay kaya para akong bata na mahigpit na kumakapit sa pader na ayaw ko nang bitiwan pa.And this is the first time in my life na emosyonal akong umiiyak sa bisig ng isang lalaki, not
“Shit!” Gusto kong iwaksi ang kamay nitong nakahawak sa akin para makatakbo ako papalayo—- kaso, literal na parang namanhid ang buong katawan ko, lalong lalo na nang maramdaman ko kung gaano kainit ang palad nito. “Why are you in so much hurry huh?” Malalim at baritono ang boses niya ng magsalita
“Ano!? Sabi na sayo eh! Hindi talaga maaasahan yang ex mo. Huwag kang umalis diyan sa apartment mo okay? Papunta na ako.” Tarantang wika ni Diana nang tawagan ko ito at ekwento sa kanya ang naabutan ko sa condo ni Red. She’s my bestfriend kaya halos kwento ng talambuhay ko ay alam niya. Matamla
( Iyana’s POV )“Uuwi ka na Iya? Hindi ka ba mag OOT ngayon?” Nagtatakang tanong ng ka-officemate slash kaibigan kong si Liza habang nakataas ang isang kilay na animo’y may nahuhulaan na ito sa kanyang isipan.Napangiti ako, pilit itinatago ang kilig na nararamdaman. “Oo, anniversary kasi namin ni







