Kabanata 4

Unti- unti kong iminulat ang aking mga mata nang maramdaman ko ang sinag ng araw na tumama sa aking mukha. Mabigat pa ang mga talukap nito kaya ilang beses ko itong kinusot-kusot. Ramdam ko rin ang panginginig at pangangalay ng buo kong katawan. At ang malala ay parang sobrang hapdi ng aking pagkababae.

Ngunit ang mas higit na nakakapagtaka ay ang nararamdaman kong mabigat na bagay na parang nakadagan sa tiyan ko. At parang may kung anong hangin na nagmumula sa hininga ng isang tao ang nararamdaman ko sa bandang ulo ko kaya dahan dahan at puno ng pagtataka akong lumingon.

At gayun na lamang ang lubhang pagkagulantang ko nang masilayan ang mukha ng isang lalaki na nakahiga sa tabi ko.

SHIT!

Taranta akong napabalikwas ng bangon. Halos mahulog na ‘ko sa gilid ng kama sa sobrang pagkataranta.

At ang mas higit na nagpayanig sa akin ay nang mapagtanto kong wala pala akong ni isang saplot sa katawan ko!

Jusko!!!

Agad kong tinakpan ang sarili gamit ang kumot. Hindi ko maipaliwanag ang labis na pagwawala ng dibdib ko. Para na nga itong lalabas sa sobrang pagwawala dahil sa kaba, gulat at pagkataranta.

Pero bago pa man ako makagalaw nang husto ay napansin ko ang bahagyang paggalaw ng lalaki kaya tuluyan kong nasilayan ang buong mukha nito.

What the heck! Awtomatiko akong napanganga. Ang— gwapo niya! Sobra! I can’t fully describe his facial feature pero napakagwapo niya.

Pero– pero wait! Hindi dapat ako humahanga sa kanya. Hindi ko siya kilala. Hindi ko pa siya nakikita kailanman. Kaya papaanong napunta siya sa kwarto ko!?

At nang wala sa loob na bumaba ang mga mata ko sa pang itaas niyang katawan na wala ring saplot, habang ang pang ibaba naman ay kahit na may kumot na nakatakip ay bumabakat pa rin ang malaking bukol ng pagkalalaki niya, ay napakurus na lamang ako dahil sigurado akong hubo’t hubad din siya!

Jusko!

Hubad siya at hubo’t hubad din ako tapos magkatabi kami sa iisang kama at ang malala ay ang nararamdaman kong hapdi sa aking pagkababae. So, ibig bang sabihin? Nagse—- seeex kami!?

Namilog ang mga mata ko kasabay ng pag awang ng aking mga labi habang pilit na inaalala ang mga kaganapan kagabi sa kung paano humantong sa ganito ang lahat.

Sa bar counter… uminom ako ng tequila tapos— bigla akong nahilo at parang sinisilaban ang katawan ko sa sobrang init… tapos para na akong nawala sa sarili— Oh shit!

“Jusko! Ahhhhhhh” Hindi ko mapigilang mapasigaw ng malakas nang may unti unting maalala. Halos mabasag ang boses ko sa kaba at pagkataranta dahilan para magmulat ng mga mata ang lalaki.

Napaungol pa ito na para bang nagising sa alarm clock na sobrang lakas ng volume. Hanggang sa unti- unti siyang bumaling sa akin at agad na nagtama ang mga mata namin.

Ngunit kitang kita sa hitsura niya na hindi siya nagulat. He remained calm and serious, taliwas ang nakikita kong reaksyon niya sa reaksyon kong halos mabaliw na.

“Can you please shut up? I’m still sleepy.” Baritono at seryosong wika niya na para bang isa itong utos, hindi pakiusap. 

Napaawang ako. Wow! Kung makapagsalita pa ito ay parang wala man lang sa kanya ang nangyari sa ‘min.

Napatiim bagang ako. Hindi ko na napigilan ang sariling magreact ng malala.

“Tumahimik? Eh halos mabaliw na nga ako sa nangyari! Paano ako tatahimik aber? Hubo’t hubad ako na nagising sa tabi ng isang estranghero tapos ako pa ang patatahimikin mo?!” Palatak ko pa, hindi pa rin nawawala ang nararamdamang pagkataranta.

Ngunit nanatili lang itong kalmado saka umayos ng upo sa gilid ng kama habang nakasandal ang ulo at ang malapad na balikat nito sa kama.

At kung makatingin pa ito sa akin ay mukhang hindi man lang ito naguilty! Jusko!

“Wala akong kasalanan.” Walang paligoy ligoy na sagot pa niya kaya mas lalong namilog ang mga mata ko.

“WALA KANG KASALANAN?! SO SINO ANG MAY KASALANAN? AKO?” Halos mapasigaw na ako at diin na diin ang pagkakabigkas ko. “Eh anong tawag mo sa ginawa mo sa ‘kin? Charity work? Community service?!” Palatak ko pa habang pahigpit ng pahigpit ang pagkakahawak ko sa kumot na nakatakip sa katawan ko dahil sa nararamdamang gigil.

Gumalaw ang panga niya at rinig ko ang lalim ng pinakawalan niyang buntong hininga bago nagsalita.

“Well, Charity work or Community service? Maybe that’s it. Coz as what I remembered clearly, you are the one who’s begging. You even told me that you’ll gonna pay me. That’s how desperate you are Miss.” Diretsahan at walang paligoy ligoy na sagot niya kaya para akong binuhusan ng napakalamig na tubig.

Shitn

Hindi ako agad nakapagsalita dahil pilit kong inaalala ang mga sinabi nito….

And then—- BOOM!

Biglang rumehistro sa utak ko kung paano ako nagmakaawa sa kanya kagabi na angkinin niya ako.

Jusko!!

Bakit ko iyon ginawa!? Bakit iyon nangyari!?

Literal na para akong biglang natuod. Parang gusto ko nalang na lamunin ako ng lupa sa sobrang pagkapahiya.

Pero gayunpaman ay pilit kong inayos ang aking sarili. Pilit kong pinapakita sa kanya ang lakas ng loob ko kahit pa sa kaibuturan ko ay gusto ko ng maglupasay sa labis na kahihiyan.

Bahagya pa akong napaubo para tanggalin ang kung anumang bumabara sa lalamunan ko.

“Can— can you just leave!?” Sa wakas ay lumabas ang katagang ito sa bibig ko. Ayaw ko ng pahabain pa ang usapan namin dahil kahit saang anggulo tingnan, ay ako talaga ang may malaking kasalanan!

Kita ko ang bahagyang pagalaw ng panga niya habang ang mga mata ay mariin pa ring nakatitig sa akin.

“What? So after everything that happened, you're just going to push me away like that?” Baritonong sagot niya at ramdam ko ang bigat at lalim ng kanyang tinig. Baritonong nakakayanig ng dibdib!

Pero nilakasan ko pa ang loob ko na huwag ng magpadala o magpaapekto sa kung anumang sasabihin pa niya.

“Pwede ba Mr, lumabas ka nalang at kalimutan nalang natin yong nangyari. Dahil sa totoo lang, kahit ako ay hindi ko rin alam kung bakit ko iyon ginawa. Siguro naman napatunayan mo naman sa sarili mong virgin pa ako di ba? Hindi ako pariwarang babae kaya yong nangyari ay hindi ko sinasadya. Hindi ko talaga alam kung bakit nagreact ng ganoon ang katawan ko sa nainom na alak. Kaya please lang!”

Mahabang salaysay ko pa para ipagtabuyan na ito. He didn’t answer kaya marahan na rin akong humakbang para buksan ang maliit na drawer sa table para hanapin ang wallet ko. Babayaran ko na siya para lumayas na!

Kaso hindi ko ito makita. Kaya naman pinulot ko na lamang ang mga saplot kong nakakalat sa sahig. At sa bulsa ng short ko ay may nakita akong natirang pera na dala ko kagabi para sana ipapambayad sa alak, dalawang libo pa ito kaya kinuha ko na ito saka iniabot lahat sa lalaki.

“Pasensiya na at iyan lang muna ang maibibigay kong bayad. Pero huwag kang mag- alala, magdadagdag pa ako kapag nakita ko yung wallet ko. Just take it and leave.” Usal ko at pakiusap na rin sabay abot ng pera pero nagsalubong lang ang makakapal na kilay nito habang nakatitig ng mariin sa kamay ko.

And then suddenly he chuckled. “Seriously!? Damn! For petesake!”

Kaya ang mga kilay ko naman ang nagsalubong.

“May nakakatawa ba Mr? Mukha ba akong nagbibiro? O baka naman nakukulangan ka? Dadagdagan ko nga yan di ba—-”

“Just fucking keep it Ms.” Mariing putol niya sa sinabi ko habang ang mga mata ay seryoso pa ring nakatingin sa akin. “You can’t afford me. My body and my cum is fucking expensive!” Sarkastikong sambit pa niya kaya nanlaki ang mga mata ko kasabay ng pag awang ng aking mga labi.

Aba! Ang taas ng tingin ng lalaking ito sa sarili niya.

Hanggang sa bigla na lamang itong may iniabot sa table saka hinagis sa akin kaya taranta ko itong sinalo.

At agad na nagsalubong ang mga kilay ko nang matukoy na susi ng kwarto ko ang inihagis nito.

Te— teka!!!

“Well, I can’t leave because it’s my room.”

At sa sunod niyang sinabi ay literal na nilamon ako ng labis na kahihiyan.

Basta ang mga sumunod na nangyari ay parang naka fast forward sa sobrang bilis ng naging kilos ko para makalabas ng tuluyan sa kwarto niya!

Jusko! This is the most embarassing moment of my life! Mas malala pa ito sa pagtataksil ni Red. At hindi ko alam kung may mukha pa ba akong maihaharap sa estrangherong nakakuha ng virginity ko! Shit!