Masuk
[PAOLA POV]
Para sa akin, ang pinaka-sexy na parte ng katawan ng isang lalaki para magkaroon ng tattoo ay ang kanyang mga kamay. Lalo na ang mga nasa daliri.
Huwag mo nang tanungin, kung bakit ganun ang trip ko!
Sa kasalukuyan, ang aking isip ay okupado ng mga erotic na kaisipan, at isa sa mga eksenang iyon ay kinabibilangan ng isang kamay na may tattoo na nakapulupot sa aking leeg, at isang malaking katawan na nakikipagtalik sa akin hanggang sa makalimutan ko na ng tuluyan ang aking pangalan.
Ang dahilan ng lahat ng mga kaisipang ito? Ang kagalang-galang na lalaking may tattoo at may hawak na inumin, na nakatingin sa akin mula sa kabilang dulo ng bar na lubhang siksikan sa dami ng tao.
Shiittt! napakasarap niyang tingnan, nakaka-horny talaga.
Ang buong bar ay napakaingay parang may kaguluhan na pinangungunahan ng malakas at thumping na deep house music na kanta ng Chainsmokers na “addicted” na tila ginigiba ang aking dibdib. Ang bass ay umalingawngaw sa mga buto ko. Sa bawat paghina at paglakas ng beat, may mga salita akong naririnig mula sa paligid.
Pilit kong sinikap na iwasan ang ingay, ngunit ang enerhiya ng lugar ay sobrang malakas. Ang malamig na hangin na naaamoy mo na nanggagaling sa aircon ay magkahalong amoy na ng pawis, mamahaling cologne, at alkohol.
Una ko siyang napansin nang maramdaman ko ang mga mata sa likod ko. Alam mo, ‘yung pakiramdam na may nanonood sa iyo.
Ang lalaking iyon ay napaka-gwapo. Ang mukha niya ay kapansin-pansing mala-anghel—may kulay brown na mga mata, isang inukit na jawline, at matabang labi. Sa ngayon, siya ang pinakaseksi na lalaking nakita ko at nagdulot ito sa akin ng pagkailang sa aking kinauupuan.
Kagagaling ko lang putulin ang relasyon sa aking regular na fuck buddy na parang blangkong canvas—ang kabaligtaran ng lalaking kasalukuyang nakatingin sa akin na para bang gusto niya akong kainin nang buo.
Ang ideya ni Maru ng kinky ay ang agresibo ng pagkuskos sa aking clit habang nakikipagtalik at sinasabing, “Awe, you like that?”
Ang pagiging magkatugma ay hindi isang bagay na pwedeng pilitin, kahit gaano mo pa kagusto ang isang tao.
Hindi lang ito gumana at ako ay lampas na sa pagiging sexually frustrated.
Kaya ako pumunta sa bar—para libangin ang sarili ko. Ngunit sa halip, napasailalim ako sa isang masusing titig mula sa pinakamainit na lalaking nakita ko. Ang kanyang mga mata ay nakatuon sa akin, at napilitan akong ngumiti nang konti. Just come over there, for fucks sake.
Samantalang, may isang babae sa tabi ko, nakasandal sa kanyang kaibigan dahil sa kalasingan, ang kanyang boses ay bahagyang naririnig sa malakas na musika. “Girl, ang gwapo niya! Kausapin mo na!” “Huy, sino bang tinitingnan mo?” bulong ng kaibigan niya.
Walang pag-aalinlangan, tumango ako ng bahagya bilang senyales para lumapit siya. Agad akong lumingon sa aking upuan, biglang natakot na makita ang kanyang reaksyon.
Ano kung hindi pala ako ang tinitingnan niya? Kumilos ka nang normal, gaga ka.
Sinimsim ko ang aking whiskey at bumuntong-hininga.
Naramdaman ko ang kanyang presensya bago ko pa man siya narinig.
“Never had a woman call me over before.” Isang malalim at mainit na boses ang nagdulot sa akin upang tingnan siya mula sa aking inumin. Hindi ko inaasahan ang mayamang accent niya, at automatico siyang naging sampung beses na mas mainit. Umupo ang estranghero sa bakanteng stool sa tabi ko, napakalapit, na naamoy ko ang subtle na perfume na suot niya.
Hindi ko pinansin ang ingay. Ang atensyon ko ay nasa kanya na.
Nang tiningnan ko siya, siya ay may ink mula sa likod ng kanyang kamay hanggang sa leeg. Mas kaakit-akit siyang tingnan nang malapitan.
“You were staring at me. You're scared to make a move or what?” tanong ko.
“Scared?” Ngumiti siya ng bahagya, ipinapakita ang kanyang perpektong ngiti. “I was making sure you weren't waiting for a man since you are all alone,” sabi niya, “taking a sip of the clear liquid? I’m guessing vodka.”
Umikot ako sa aking stool at hinayaan ang aking tuhod na dumikit sa gilid ng kanyang hita. “Oh, yeah? Do you care about stuff like that?” tanong ko.
Tumingin siya sa aking tuhod, at dumilim ang kanyang mga mata habang humigpit ang hawak niya sa baso. “No, I don't. But you probably do.”
“Bold of you to assume anything about me from ten feet away,” sabi ko. Ang kanyang mga mata ay bumaba sa aking cleavage bago muling tumingin sa akin nang may pasimpleng ngisi.
“Ah,” tumango siya. “It’s rare seeing a beautiful woman sitting alone.”
Kung masusunod lang ang gusto ko, maghuhubad ako mismo sa bar na iyon at hahayaan siyang sipingan ako hanggang sa mawalan ako ng malay.
"May tao ba sa buhay mo na magagalit dahil nakaupo ka rito at kinukumplimentuhan ako?"
Ang DJ ay biglang nagpalit ng kanta, ang bass ay lalong lumakas!” sigawan ang mga party goers.
Ngumisi siya at nagtanong ng mapaglaro, “Why? You can’t fight?”
“Over a man? I’d rather eat glass.”
“I respect that,” tumango siya. “To answer your question, no there’s not.”
“Glad we’re on the same page now.”
“What’s your name, hottie?” tanong niya. Ipinagsalikop ko ang aking mga binti upang itago kung gaano ako apektado.
“Definitely not a hottie. Paola,”
“Paola,” sinubukan niya ito sa kanyang dila at walang-hiya akong tiningnan mula ulo hanggang paa. “Such an innocent name.”
Tumawa ako. “Aw, hindi ako inosente. Are you going to tell me your name?”
Yumuko siya pasulong, inalis ang aking mahaba at maitim na buhok mula sa aking balikat. Ang pagnanasa sa kanyang mga mata ay kitang-kita. Dinilaan niya ang kanyang ibabang labi—Ang ginawa niyang iyon ay halos sapat na para mapaluhod ako.
“If I do, you have to promise to be mine for the night.” sabi niya nang napakalambing.
“And if I don’t?” tanong ko, habang itinuturo ko ang aking mga daliri sa kanyang hita.
“Then we have no business even having this conversation, right Paola?” Siya ay direkta, ganoon ang gusto ko.
Ngumisi ako. “I was yours the minute I laid my eyes on you. Name.”
Ako ay isang beinte-singko anyos na babae na kumikilos na parang isang horny na tinedyer.
Ang mga labi ng estranghero ay nagbigay ng isang maliit na ngiti at kinagat niya ang kanyang ibabang labi. “Kristoff.”
Kinuha ko ang aking clutch at naglagay ng ilang notes sa ilalim ng baso. Tumayo ako. Tinitignan niya ako ng masidhi habang yumuko ako pasulong hanggang sa ang aking mga labi ay halos dumikit na sa kanyang tainga.
“My place or yours, Kris?” tanong ko nang mahina.
Sa kalagitnaan ng tugtog, may isang sigawan mula sa isang grupo: “KISS! KISS! KISS!” Pero hindi sila pinapansin ni Kristoff. Ang mga mata niya ay nakatuon lang sa akin.
“Yours,” tumugon si Kristoff laban sa aking mga labi.
Nang walang babala, tumayo siya at hinawakan ang aking baywang, inilagay ang isang matigas na halik sa aking mga labi. Ang kanyang bibig ay malamig at may lasa ng minty vodka, at natagpuan ko ang aking sarili na umungol sa kanyang bibig.
Ang halik pa lamang ay sapat na upang manginig ang aking pussy.
“Yours,” tugon ni Kristoff. Tumango ako, tulala pa rin. Hinawakan niya ang aking kamay at sinimulan akong akayin palabas ng bar, papalayo sa ingay at chaos.
Pinigilan ko ang sarili kong mapangiti. Na-miss ko ito; na-miss ko ang kasabikan ng makipagtalik sa bago, at ako ay sobrang handang-handa na.
"Ang code..." simula ni Paola. Ang kanyang boses ay tila galing sa malayo."Yes! Sabihin mo!" udyok ni Alejandro."8... 4... 2... 0..." ang mga numero ay lumalabas sa kanyang labi nang kusa."Ano ang huling digit?" sigaw ni Sebastian. "What is the name?!"Tumingin si Paola sa kanyang paligid. Nakita niya ang kasakiman sa mata ni Alejandro. Ang poot sa mata ni Isabella. Ang lason sa mata ni Elena. Ang desperasyon sa mata ni Lorenzo. At ang pagsisisi sa mata ni Kristoff.Nagtama ang mata nila ni Kristoff. Sa huling sandali, nakita ni Paola ang isang bagay na wala sa kahit kanino sa silid na iyon. Isang tunay na takot—hindi para sa sariling buhay, kundi para sa kanya."Ang pangalan..." sabi ni Paola.Tumahimik ang lahat. Kahit ang putukan sa labas ay tila huminto para pakinggan ang kanyang sasabihin."Ang pangalan ay... Sofia," bulong ni Paola.Biglang bumukas ang isang hidden compartment sa ilalim ng fireplace. Isang maliit na metal box ang lumabas. Ngunit bago pa man may makagalaw, isa
[The Altar of Deception]Ang putok ng baril ay umalingawngaw sa malawak na courtyard ng Sanctuary, tila isang kulog na bumasag sa katahimikan ng gabi. Ang init ng dugo ay tumalsik sa pisngi ni Paola, ngunit sa halip na sakit, ang naramdaman niya ay ang bigat ng isang katawang bumagsak sa kanyang harapan."Kristoff!" ang hiyaw ni Paola.Hindi si Alejandro. Hindi ang bata. Si Kristoff North, ang lalaking pilit niyang kinasusuklaman ngunit hindi magawang burahin sa kanyang puso, ang tumalon sa harap ng bala ni Sebastian Vane. Nakaluhod si Kristoff, hawak ang kanyang tiyan kung saan mabilis na kumakalat ang pulang mantsa sa kanyang puting polo."Napakabayani," pangungutya ni Sebastian Vane habang dahan-dahang naglalakad palapit, ang kanyang baril ay nakatutok pa rin. "Ang huling tagapagmana ng mga North, namatay para sa isang Valeriano. Isang trahedya na karapat-dapat sa mga pahina ng kasaysayan ng Mafia.""Tumakbo ka na... Paola..." ubo ni Kristoff, may kasamang dugo na lumabas sa kanyan
Sa sandaling iyon, isang tawag ang pumasok sa telepono ni Kristoff. Inilagay niya ito sa speaker habang patuloy na lumalapit kay Paola."Kristoff," ang boses ni Don Alejandro ay umalingawngaw sa madilim na lagusan. "Huwag mong papatayin ang anak ko hangga't hindi mo nakukuha ang huling digit. At tandaan mo, ang huling digit ay lalabas lamang kapag ang kanyang heart rate ay umabot sa 200 beats per minute. Kailangan mong takutin siya hanggang sa dulo ng kanyang buhay."Tumingin si Kristoff kay Paola at ngumiti nang malapad. "Narinig mo ang Papa mo, Paola? Trabaho ko ang takutin ka hanggang sa mamatay ka. At maniwala ka, mag-e-enjoy ako."Tumalon si Julian sa harap ni Paola para protektahan ito, ngunit isang sipa mula kay Kristoff ang nagpadala sa bata sa pader, dahilan upang mawalan ito ng malay.Ngayon, si Paola at si Kristoff na lamang ang natira sa madilim, mabaho, at masikip na lagusan. Walang takasan. Walang mga bodyguard. Tanging ang katotohanan ng kanilang marahas na mundo."Alam
"Hindi," sagot ni Kristoff. "Ang ama mo ay mas masahol pa sa akin. Niloloko niya ako, at niloloko rin kita. Ngunit ngayon, wala na ang mga laro. Ang pamilya Falcone at ang pamilya Valeriano ay magkakaisa na. At ang kasunduan ay selyado ng iyong kamatayan."Itinaas ni Kristoff ang kanyang baril at itinutok ito sa noo ni Paola."Anumang huling salita, aking mahal na reyna ng mga ilusyon?" pangungutya ni Kristoff.Tumingala si Paola, hindi sa baril, kundi sa kisame ng parking lot. "Alam mo, Kristoff, sa 'panaginip' ko, namatay ka para sa akin. Pero sa totoong mundo, ako ang papatay sa iyo."Sa isang iglap, isang malakas na pagsabog ang narinig mula sa itaas na palapag ng ospital. Ang mga sprinkler system ay bumukas, at ang buong parking lot ay nabalot ng tubig at usok. Sa gitna ng kaguluhan, isang maliit na pigura ang mabilis na kumilos mula sa mga anino.Ang bata kanina.May hawak itong isang itim na folder. "Paola, takbo!" sigaw ng bata.Binaril ni Marco ang mga tauhan ni Lorenzo, na n
[Ang Puting Silid ng Katahimikan][Ang Puting Silid ng Katahimikan]Ang bawat tibok ng puso ni Paola ay tila isang mabilis na tambol na nagbababala ng papalapit na panganib. Sa loob ng marangyang suite ng St. Jude Medical Center, ang hangin ay naging kasing bigat ng tingga. Ang rebelasyon ng kanyang ama—si Don Alejandro—na ang lahat ng kanyang naranasang "pantasya" ay bunga lamang ng mga psychoactive drugs ay tila isang malupit na biro na sumira sa kanyang natitirang katinuan.Ngunit ang batang humawak sa kanyang braso sa gitna ng kadiliman ay totoo. Ang lamig ng balat nito, ang higpit ng pagkakahawak, at ang pamilyar ngunit nakapangingilabot na boses ay hindi gawa-gawa lamang ng kanyang isip."Sino ka?" muling bulong ni Paola, habang ang kanyang mga mata ay pilit na inaaninag ang pigura sa dilim. "Hindi ka maaaring maging si Alexei. Ang anak ko ay...""Ang anak mo ay isang anino, Paola," sagot ng bata. Ang boses nito ay walang emosyon, parang isang matandang nakulong sa katawan ng is
"At ikaw, Kristoff," lumingon ang Arbitrator sa lalaki. "Akala mo ba ay ikaw ang biktima rito? Ikaw ang nagtanim ng binhi ng sumpa sa sinapupunan ni Paola. Alam mong ang dugo ng mga North at Valeriano ay hindi kailanman dapat maghalo, ngunit ginawa mo ito para magkaroon ka ng 'insurance' laban kay Don Valeriano. Isang anak na magiging mas malakas kaysa sa kahit sinong bampira o tao. Isang halimaw na kontrolado mo."Ang katahimikan sa koridor ay nakakabingi. Ang dalawang magkasintahan—ang dalawang makasalanan—ay nakatingin sa isa't isa, hindi bilang mga biktima ng tadhana, kundi bilang mga arkitekto ng kanilang sariling impyerno."Ginamit natin ang isa't isa," bulong ni Kristoff. Ang kanyang boses ay walang emosyon. "Mula pa sa simula.""Ito ang pundasyon ng inyong 'pag-ibig'," sabi ng Arbitrator. "Isan







