LOGIN[PAOLA POV]
“Kristoff,” daing ko habang sinasalubong ang bibig niya pagpasok namin sa condo ko. Kahit sa gitna ng matinding pag-iinit, kailangan kong maging praktikal: “’Yung kapitbahay ko sa tabi, tsismosa ’yon, kailangan nating maging tahimik,” bulong ko, at sinipa ko ng paa ko ang pinto para magsara. Kinagat niya ang ibabang labi ko, hinila ito sa pagitan ng ngipin niya, at pagkatapos ay malumanay itong sinipsip. Agad nag-ipon ang basang pakiramdam sa lace thong ko.
Talagang marunong humalik ang lalaking ito, sigurado.
“Tahimik? Hindi ako mahilig nang tahimik,” bulong niya, habang idinadaan ang basa at magaspang na halik pababa sa leeg ko. Mahigpit niyang hinahawakan ang puwet ko sa malalaking kamay niya. Ipinadaan ko ang mga daliri ko sa malambot niyang buhok, itinapon ang ulo ko pabalik para bigyan siya ng mas maraming daanan.
“Oowww? Anong ginagawa mo?” hingal kong tanong. Hinawakan ni Kristoff ang kamay ko at inilagay iyon sa slacks niya, diretso sa napakatibay at erect niyang ari. Nanlaki ang aking mga mata dahil sa pagdama ng kanyang makapal at mahabang ari sa ibabaw ng tela.
“Matigas. Magaspang,” lumalim ang boses niya habang pinipiga niya ang kamay ko sa ibabaw ng akin. “Maingay.”
Eksakto, ganoon ang gusto ko.
“Gusto kong marinig na isisigaw mo ang pangalan ko habang inaangkin kita, ayon sa gusto mo,” bulong niya at kinagat ang earlobe ko, na nagpadala ng kilabot sa buong katawan ko. Kusang napapikit ang mga mata ko. Sa puntong iyon, wala na akong ibang maisip kundi ang punuin ang sarili ko sa kanya.
Umakyat ang kamay niya, humawak sa leeg ko, at dahil doon ay biglang dumilat ang mga mata ko. “Sabihin mo sa akin kung paano mo gustong angkinin kita, Paola,” tukso niya, nang-aasar siyang dinilaan ang ibabang labi niya habang dumidilim ang kanyang kulay-kape na mga mata. Kitang-kita ang mapanganib na pagnanasa sa mukha niya habang nakatitig siya sa akin.
Nawala ang rasyonal na pag-iisip ko at tuluyan akong nasakop ng dalisay na pagnanasa na nadarama ko. Ngumiti ako ng humigpit ang hawak niya. “Kahit paano mo gusto,” ang sabi ko.
Ngumisi siya, halatang tuwang-tuwa sa sagot ko. “May munting vixen pala sa loob mo, ano? Pero bago iyon, gusto kong tikman kung ano ang haharapin ko.”
Itinulak niya ako sa dingding ng living room ko. Inabot niya ang ilalim ng damit ko, inikot ang underwear ko pababa sa hita ko hanggang sa nag-ipon iyon sa paligid ng mga takong ko.
“Ang lambot ng balat mo,” bulong niya habang hinahawakan ang malaman na bahagi ng hubad kong puwet. “At napakabango mo, baby,” ungol niya at lumuhod.
Napa-gasp ako nang hawakan niya ang likod ng binti ko at inangat ang paa ko para ipatong sa balikat niya. Ang mga mata niya ngayon ay katapat na ng hubad kong pussy at tinitigan niya iyon nang nakabuka ang bibig. Bigla akong nakaramdam ng pagka-ilang, pero agad niya akong sinaway: “Huwag-huwag, panatilihin mo itong nakabukas,” babala niya.
“Napakaganda,” sabi niya habang umabot ang daliri niya para ikutan ang aking basa. “At handang-handa para sa akin.”
Umingol ako, halos hindi na makapag-isip ng maayos habang pinaglaruan niya ang clit ko. Muntik na akong mawalan ng ulirat nang yumuko ang ulo niya at kinulong ako ng kanyang mainit na bibig. Hindi ito ang una kong head, pero walang nakaraang karanasan ang maikukumpara sa kung paano ako pinadama ni Kristoff. Ang mainit, basa, at ekspertong dila niya ay sobrang sarap, parang absolute bliss.
“Umayos ka,” utos niya nang nagsimulang manginig ang mga binti ko. “Hindi ko kaya, sobra na,” sabi ko, pero nagbigay pa si Kristoff ng huling halik bago tumayo at idiniin ang labi niya sa labi ko.
“Kondom?” tanong niya. “Kuarto,” sagot ko, iginaya siya papunta sa bedroom ko.
Bumagsak ang panga ko nang hubarin niya ang damit niya—ang mga tattoo niya ay mas maganda pa kaysa sa imahinasyon ko. Pero nanigas ang katawan ko nang may nararamdaman akong matigas sa likod niya. Baril. Kalmado ko iyong kinuha at nilagay sa drawer ko. "Ayos lang. Lahat tayo, kailangang protektahan ang sarili," paniniguro ko. Wala akong balak magtanong; makipagtalik lang ang nasa isip ko.
“Sobrang sexy mo,” sabi niya. Hinubad niya ang pantalon at boxers niya—napaka-laki nito at may tumagas na pre-cum.
Tumalikod ako at umayos ng nakadapa, binibigay sa kanya ang ganap na daanan. “May dahilan ba kung bakit sobrang tagal mo—aahhh!” pinutol niya ako sa pamamagitan ng pagtutulak sa sarili niya nang buong-lalim. Fuck, masakit.
“Huminahon ka sa attitude mo, baby,” ungol niya, hinawakan ang leeg ko at sinamaan ako ng tingin. Sinamaan ko rin siya ng tingin, kahit pa sobrang enjoy ko ang bawat segundo nito.
Nagsimula ang mga alon ng labis na sarap. Umungol ako sa bed sheets habang patuloy siyang bumibilis. “P*ta!” napasigaw ako; nakakita ako ng mga bituin. Tinakpan ko ang bibig ko, pero hindi ito nagustuhan ni Kristoff.
“Sabi ko, gusto kong marinig ka.” Kailangan kong sumunod.
“Kristoff! Huwag kang tumigil. Fuck!” sigaw ko, lubos na nawalan ng kontrol. Tumawa siya. “Ang sarap-sarap mo,” ungol niya.
Ang orgasm ko ay dumating nang mas mabilis kaysa sa inaasahan ko, at bumagsak ako sa kama. Pero hindi pa siya tapos. “Hindi pa ako tapos sa iyo,” galit niyang sabi. Walang-tigil siyang nagpatuloy, at sinampal pa niya ang puwet ko na nagdulot ng pulang init. “Napakasarap,” daing ko.
Sa wakas, kasabay ng isang mahabang ungol, inubos niya ang katas niya sa condom, at nakahinga ako nang luwag sa sobrang pagod.
[The Third Move]Paola’s POV~~~“I never thought someone else could corner us faster than Gabriel ever could.”The first words I mutter to myself are when the office door clicks open behind us.I glance at Gabriel. His jaw is tight. His hand brushes against mine—almost unconsciously—but it’s enough to anchor me for a moment.We freeze.Because the figure stepping into the lobby isn’t part of any routine board check or assistant shuffle.It’s her.Catherine Alcantara—the niece I never liked and wh
[The Move They Didn’t Warn Us About]Paola’s POV“They’ve been waiting for us to make a mistake—and I almost did.”The words hit me before my coffee even cools.I sit at my temporary apartment table, staring at my laptop, fingers hovering over the keyboard like I’m about to commit a crime.An email popped in last night, no sender name, no signature—just a PDF attachment.The headline alone made my chest constrict: Confidential: Alcantara Trust Clause Execution Plan.I didn’t open it immediately. I paced the room instead, feeling
[The Edge of Everything]Paola’s POV“He doesn’t know how close I’ve been to leaving—and maybe that’s exactly why I stayed.”The thought hits me the moment I wake up.I lie still, staring at the ceiling of my temporary apartment.No one else here.No calls.No footsteps echoing through the hall.Just silence.And that silence—heavy, tangible—feels different than before.It’s not comforting.
[The Things I Didn’t Want to Remember]Paola’s POV“If my past is where he thinks I’ll break… then he doesn’t understand why I survived it.”The message stays in my head long after the screen goes dark.Check your past before you protect your future.It’s not just a threat.Its direction.And I hate that it works.Because now I’m thinking about things I buried on purpose.Not forgotten.Just… controlled.
[The Cost of Being Unafraid]Paola’s POV“The moment I stopped being afraid of losing him… I started becoming dangerous.”It doesn’t feel like freedom.It feels like clarity.The kind that strips everything down until there’s nothing left to hide behind.No excuses.No emotional safety nets.No illusions about what love is supposed to protect.I’m standing in front of the mirror when the thought settles fully.Not dramatic.
[The Version of Me He Created]Paola’s POV“I used to think control was his weapon. I didn’t realize he was teaching me how to use it.”The realization doesn’t feel like victory.It feels like something sharper.Something quieter.Because the more I understand what Gabriel did—what Adrian is doing—what this entire situation has turned into—The more I see it clearly.I didn’t just survive it.
[The First Rule I Break]Paola’s POV“If he wants war, then I will stop being careful.”The thought comes without hesi
[What He Took From Me]Paola’s POV“He didn’t just take my lawyer—he took my advantage.”The words don’t leave my mouth right away.They settle first. Sink in. Spread through my chest like something cold and controlled.I’m still holding my phone when I finally say it.Gabriel doesn’t move.But I s
[The Move You Didn’t See Coming]Paola’s POV“He didn’t just challenge me—he studied me.”The realization comes slowly. Not like a shock. Not like fear.It settles. Quiet. Precise.I’m alone in the office when it hits me. The building is almost empty, the lights dimmed, the city outside stretching
[The Man Who Doesn’t Ask Permission]Paola’s POVNo one tells him to leave.That&rs







