로그인Dahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
Hindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
Tumayo na si Mona mula sa kaniyang p’westo. Nilapitan niya si Yael nang iwan itong mag-isa ni Mr. Huff. “Alam mo, Mr. Gray, kahit sampung tao pa ang tawagin mo ay hindi magiging madali ito. Do you think, kaya mo kayang magawa ang kondisyon ko?” Sandaling ibinaba ni Yael ang mga damit na hawak niya
Mabilis na nagngitngit sa galit si Livina. Pakiramdam niya’y hindi lamang pangmamaliit ang naranasan niya mula sa hindi pa niya nakikilalang babae, kung hindi panlalait at panghahamak. Bahagya tuloy siyang nanliit sa sarili niya dahil ilang taon na rin siyang naghihintay na pakasalan siya ni Yael. N
“Hindi si Livina ang biological mother ni Gael.” Nanlaki ang mga mata ni Mona dahil sa ibinalita ni Yael sa kaniya. Hindi siya makapaniwala. “Ha?! Paano po nangyari iyon? Kung hindi siya ang ina ng iyong anak, paano napunta sa kaniya ang bata?” “Hindi ko rin alam, Mona. Sa totoo lang ay nagugulu
Nang magkamalay si Livina ay natagpuan niya si Yael na nakaupo sa kaniyang tabi ay agad siyang bumangon at nagpaawa rito. “Andy, ang sakit-sakit ng ilong ko,” dàing ni Livina habang maingat na hinahawakan ang kaniyang ilong. “Ang sabi ni Gael, pinipilit mo raw siyang subuan ng niluto mo. Sa ka







