LOGINMatapos ang usapan patungkol sa anong edad maaaring magka nobyo si Liana ay nagpatuloy pa rin ang kwentuhan nina Liana at Gael tungkol sa kung anong klaseng kasal ang gusto nila—kulay, pagkain, pati kung sino ang iimbitahan. “Mommy, p'wede po bang may pool pa rin?” tanong ni Liana. “Sa kasal?” n
“Mommy, daddy… kailan po ang kasal niyo?” Natigilan ang lahat nang marinig nila ang tanong ni Gael. Si Liana ay napatigil sa pagsubo ng pasta—ang kamay nito ay nakabitin sa ere. Si Yael naman ay natulala. At si Luna ay napakurap sa gulat. Hindi inaasahan nang dalawang matatanda ang tanong ng kan
“Daddy, ano pong kakainin namin?” tanong ni Liana, habang nakabalot sa tuwalya at kumakapit pa rin sa kamay ng kaniyang ama. “Hmm…” Kunwari’y nag-isip si Yael, habang sinisilip niya si Luna. “Ikaw, anong gusto mo?” Napatingin si Luna kay Yael, bahagya siyang napatawa. “Ako pa talaga?” “Oo nama
Dahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
“Hindi si Livina ang biological mother ni Gael.” Nanlaki ang mga mata ni Mona dahil sa ibinalita ni Yael sa kaniya. Hindi siya makapaniwala. “Ha?! Paano po nangyari iyon? Kung hindi siya ang ina ng iyong anak, paano napunta sa kaniya ang bata?” “Hindi ko rin alam, Mona. Sa totoo lang ay nagugulu
Nang magkamalay si Livina ay natagpuan niya si Yael na nakaupo sa kaniyang tabi ay agad siyang bumangon at nagpaawa rito. “Andy, ang sakit-sakit ng ilong ko,” dàing ni Livina habang maingat na hinahawakan ang kaniyang ilong. “Ang sabi ni Gael, pinipilit mo raw siyang subuan ng niluto mo. Sa ka
Pasado alas tres ng hapon na ng magising si Yael. Agad siyang nagbihis dahil susunduin na niya ang kaniyang anak sa bahay ng kaniyang mga magulang. Ang bahay niya ay hindi naman kalayuan sa bahay ng kaniyang ina kaya makalipas ang halos kalahating oras ay ligtas silang nakarating ni Mr. Huff doon.
Buong akala ni Mona ay katapusan na niya ngunit sa ‘di inaasahang pagkakataon ay may dumating na tulong. Kinakain na siya ng takot at kaba ngunit mula sa pinakadulong silid ay biglang may humila sa kaniya. “Ahh—” Napasigaw si Mona ngunit mabilis na tinakpan ng lalaki ang bibig niya. Madilim ang







