Mag-log inDahan-dahang naglakad papasok si Arison paglabas niya ng banyo. Kakauwi pa lang niya galing office at tulog na tulog pa si Serene kaya hindi man lang siya napansin. Mas marahan pa siyang kumilos paakyat ng kama. Unti-unti siyang umusog hanggang sa makalapit siya sa nakatalikod na katawan ng kaniyang
“So, what is this? Are you trying to tell me that you’ve changed?” Nang-aasar ang tono na tanong ni Cy sa kaibigan. “Bakit bigla ka na lang nag-aya para mamili ng mga damit at kung ano-ano? Ipinapamukha mo ba sa aking may mayaman ka ng asawa na ini-spoil ka kaya p’wede mo nang bilhin ang lahat ng gu
Seryosong nagbabasa si Serene ng librong hawak niya habang nakaupo sa gilid ng library cafe nang tumunog ang cellphone niya. Agad na rumehistro ang pangalan ni Arison at ang mensahe nito na may kasama pang mga emojis. Arison: [Darling, nasaan ka? Nandito pa rin ako sa meeting. Sobrang tagal mata
“How is it?” tanong ni Arison pagkatikim pa lang ni Serene na niluto niyang spicy beef noodles. Marunong siyang magluto ngunit iba pa rin kung pasok sa panlasa nito ang niluto niya. “Masarap!” masayang sagot ni Serene sa kaniyang asawa at muling sumubo. Magana niyang kinain ang laman ng mangkok na
“Kondisyon? Para saang kondisyon ‘yan?” natatawang tanong ni Jett. Mayabang siyang nakipagsalubungan ng tingin sa anak niya. Mas inilapit ni Arison ang mukha niya sa kaniyang ama. “Hindi ba’t gusto mong ako ang mag handle ng Armani Group, tama ba?” Mabilis na tumango si Jett sa sinabi ng kaniyan
Armani Group President’s Office “My son really made me proud. He’s finally giving me a peace of mind,” nakangiting sambit ni Jett habang binabasa niya ang balita tungkol sa kaniyang panganay na anak at sa achievement ng sariling kumpanya nito. “Congratulations, Mr. President! Sa loob ng dalawang
“Nagsisisi akong hindi ko ginawa ang lahat para lang mahanap si Luna noong araw na nawala siya. Alam ko na eh… ramdam ko nang may hindi tamang nangyayari sa kaniya pero hindi ko ginawa ang lahat para mahanap siya. Ang tángá-tánga ko po, Tito Jett! Naniwala po ako sa kasinungalingan ng mag-inang ‘yon
Mabilis na nagtatakbo si Mona patungo sa likuran ni Yael para mabuksan na nito ang gate. Napalunok siya nang nilingon siya nito at muling pinasadahan ng tingin. “Thank you for giving me some space, Miss Mona. I appreciate it," mapang-asar na sabi ni Yael. “Oo nga pala. Walang tao rito sa bahay kun
“Akala ko ay hindi na kayo makakapunta.” Sabay na napatayo ang mag-amang Yael at Gael nang marinig nilang may biglang nagsalita sa kanilang likuran. Nang lingunin nila ito ay tumambad sa kanila ang kanilang Lola Rhea. Tumawa ito at tiningnan sila. “Nakakatuwa talaga kayong mag-ama. Sabay pa talaga
“Noong nawala ka sa Monte Carlos, akala ko ay hindi ka na babalik pa,” malamig na wika ni Yael habang nakapamulsa ang mga kamay. “Anong pinagkakaabalahan mo sa loob ng ilang taon? Parang wala yata akong nabalitaan tungkol sa kumpanya mo.” Bahagyang ngumiti si Rafael, ang ngiting may halong kumpiya







