Chapter 6

Kabanata 6: Ang Pagtataksil sa Likod ng P***o

Habol ang hininga ni Grace Miller nang sa wakas ay makabawi siya. Masama ang tingin niya kay Ethan Carter habang pilit na pinapakalma ang sarili.

“Kung ayaw mong tawagan ko si Sophia ngayon mismo, bitawan mo ako. Kapag nalaman niyang naghahalikan kayo ng asawa niya sa ganitong oras, baka sa sobrang galit niya, sa ospital na naman ang bagsak niya.”

Bahagyang naningkit ang mga mata ni Ethan. Hindi mabasa ang kaniyang ekspresyon.

“Pinagbabantaan mo ba ako?”

“Sinasabi ko lang ang totoo.”

Lalo siyang idiniin ni Ethan sa sasakyan.

“Kung wala kang pakialam na marinig niya ang mga ungol mo habang nasa ilalim kita, sige, tawagan mo siya.” Mapang-akit ang ngiting sumilay sa labi nito. “Kung tutuusin, matagal na rin tayong hindi nagkakaroon ng ganitong pagkakataon sa loob ng kotse. Ano'ng gusto mo? Sa harap o sa likod?”

Nanlamig si Grace. Bahagyang nanginig ang kanyang mga daliri dahil sa kaba. Natatakot siyang baka pilitin siya ni Ethan.

“Napakahina ng loob ni Sophia. Hindi niya kakayanin ang ganitong balita. Paano kung sa sobrang galit niya, may mangyaring masama sa kaniya? Hindi ba't labis kang masasaktan kapag nangyari iyon?”

Agad na nawala ang interes sa mga mata ni Ethan. Binitawan niya si Grace.

“Sige. Hindi kita gagalawin. Pero ngayong gabi, uuwi ka kasama ko.”

Mabilis na umatras si Grace at muling nag-iwan ng distansya sa pagitan nila.

“Sinabi ko na sa iyo, gusto ko nang makipag diborsyo. Hindi na magbabago ang desisyon ko.”

Matagal siyang tinitigan ni Ethan bago malamig na ngumisi.

“May paninindigan ka pala. Tingnan natin kung hanggang kailan mo kayang panindigan iyan.”

Tahimik na pinanood ni Grace ang paglayo ng itim na Rolls-Royce. Nang tuluyan itong mawala sa paningin niya, saka lamang siya nakahinga ng maluwag bago umakyat sa kanyang silid.

Kinabukasan, sinimulan ni Grace ang pagpapadala ng kanyang résumé sa iba't ibang ospital.

Dalawang araw na siyang naghahanap ng trabaho, ngunit ni isang positibong tugon ay wala siyang natanggap. Ang ilan sa kanyang mga aplikasyon ay hindi man lang pinansin, samantalang ang iba ay agad na tinanggihan.

Bata pa lamang ay matalino na si Grace. Ilang beses siyang nag-skip ng grade hanggang sa makapagtapos siya ng medisina sa Haicheng University sa edad na labinsiyam.

Kung hindi lamang nagkasakit ang kanyang lola at kinakailangang magpagamot sa kabisera, matagal na sana siyang nagtatrabaho sa isang ospital sa Haicheng.

Ngunit iba na ang sitwasyon ngayon.

Mahigpit ang mga ospital sa pagkuha ng empleyado. Sinusuri nila ang background ng bawat aplikante. At dahil may criminal record siya, halos wala nang kilalang ospital ang handang tumanggap sa kaniya.

Alam niyang hindi magiging madali ang lahat, ngunit masakit pa rin palang paulit-ulit na tanggihan.

Pagsapit ng gabi, pagod na pagod siyang umuwi sa bahay ng kanyang tiyuhin.

Pagpasok niya, nadatnan niyang magkatabing nakaupo sa sofa sina Gu Zhiyuan at Wang Shulan. Pareho silang hindi maganda ang ekspresyon, ngunit halatang mas matindi ang galit na pinipigilan ng kanyang tiyahin.

“Tito, Tita, anong nangyari?”

“Wala naman,” mabilis na sagot ni Mark Carter. “Grace, kumain ka na ba? May itinabi akong pagkain para sa iyo. Iinitin ko muna.”

“Kumain na po ako, Tito.” Hindi nagpatinag si Grace. “Pero halata namang may problema. Sabihin n'yo na po sa akin kung ano ang nangyari.”

“May gana ka pang magtanong?!” Biglang tumayo si Auntie Dianne at mariing nagkrus ng mga braso. “Grace, dapat nga ay nakikinabang kami sa magandang buhay na dala ng pagpapakasal mo sa pamilya Carter! Pero ano'ng nangyari? Imbes na guminhawa ang buhay namin, nadamay pa kami sa mga problema mo!”

Napakunot ang noo ni Grace.

“Nagsara ang tindahan ninyo?”

“Hindi lang basta nagsara!” galit na sagot ng kanyang tiyahin. “Pinilit kaming magsara! Ilang taon kaming naghirap ng tiyuhin mo para magpatakbo ng tindahan, tapos ngayon, mawawala na lang ang lahat dahil sa iyo!”

Agad na nagdugtong-dugtong ang mga iniisip ni Grace.

“Si Ethan ba ang may gawa nito?”

Napabuntong-hininga si Ethan Carter.

“Hindi naman nila direktang sinabi, pero halata sa paraan ng pakikipag-usap nila. Hindi basta-bastang tao ang kayang bumili ng lahat ng tindahan sa buong kalsada nang sabay-sabay.”

“Tito, Tita, pasensya na po.” Yumuko si Grace. “Hindi ko sinasadyang idamay kayo sa mga personal kong problema. Ako ang may kasalanan kung bakit nangyari ito.”

Lalong nag-alab ang galit ni Auntie Dianne.

“Grace, ayaw lang naman ni Ethan na makipag diborsyo ka kaya siya nagagalit! Bakit ba pinapahirapan mo ang lahat? Hindi mo ba kayang bumalik na lang at maging mabuting Mrs. Carter?”

“Tama na,” mariing saway ni Auntie Dianne. “Hindi basta-basta magdedesisyon si Grace na makipag diborsyo kung hindi siya nasaktan nang husto.”

“Anong masama kung may ibang babae ang asawa niya?” mariing sagot ni Wang Shulan. “Ganyan naman talaga ang mga lalaki! Lalo na ang isang lalaking tulad ni Ethan. Kahit sampu o walo pa ang babae niya sa labas, hindi na dapat ikagulat iyon!”

Pagkatapos ay humarap siya kay Grace.

“Makinig ka sa akin. Bumalik ka na at panatilihin ang posisyon mo bilang Mrs. Carter. Hindi mo na kailangang mag trabaho dahil mas marami ka pang perang magagastos kaysa sa mauubos mo. Pati kami ng tiyuhin mo, makikinabang din!”

Bahagyang nanlamig ang ekspresyon ni Grace.

“Pasensya na po, Tita, pero hindi ako sang-ayon sa iniisip ninyo. Ang pagiging tapat ang pinakapangunahing bagay sa isang pagsasama. Kung hindi kayang panindigan ng isang tao ang katapatan, wala nang saysay na ipagpatuloy pa ang relasyon. Kahit pilitin mong manatili sa isang kasal, kung wala nang respeto at tiwala, matagal na itong nasira.”

“Pinag-iisipan kita ng mabuti, tapos ako pa ang lalabas na masama?” Umirap si Wang Shulan. “Pagkatapos ng diborsiyo, wala kang matitira! Galit na si Ethan, at pati kami nadadamay sa kagagawan mo!”

“Ako na po ang bahala rito. Hindi ko hahayaang pahirapan niya kayo.”

Tumayo si Grace at naglakad papunta sa kanyang silid.

“Magpapahinga na po muna ako.”

“Grace! Bumalik ka rito! Hindi pa ako tapos magsalita!”

Hinila ni Mark Carter ang asawa palayo.

“Tama na! Sinabi nang siya na ang bahala. Huwag mo nang dagdagan ang problema niya.”

“Iniisip ko lang naman ang kinabukasan niya!”

“Hindi niya kailangan ng ganyang klase ng tulong!”

Isinara ni Grace ang p***o at tuluyang pinutol ang ingay mula sa labas.

Alam niyang hindi basta sumusuko si Ethan kapag may gusto itong makuha. Inaasahan na rin niyang gagawa ito ng paraan para pahirapan siya. Ngunit hindi niya akalaing pati ang kanyang tiyuhin ay idadamay nito.

Hindi niya hahayaang may iba pang masaktan dahil sa kaniya.

Agad siyang nag-impake at kinaladkad palabas ang kanyang maleta.

“Mianmian, saan ka pupunta?” Nagmamadaling lumapit si Mark Carter.

“Tito, hindi na po ako puwedeng manatili rito. Kapag umalis ako, baka tumigil na si Ethan sa panggugulo sa inyo.”

Napabuntong-hininga ang kaniyang tiyuhin.

“Pasensya ka na, Grace. Kung mas may kakayahan lang ako, hindi mo na kailangan harapin ang lahat ng ito nang mag-isa.”

“Hindi po ninyo kasalanan, Tito. Ako ang nagdala ng problema sa inyo.”

Hinawakan ni Mark Carter ang kanyang balikat.

“Mag-ingat ka palagi, ha? Huwag mong pababayaan ang sarili mo.”

“Opo, Tito. Huwag po kayong mag-alala.”

Dalawang araw ng naghahanap si Grace ng apartment. Dahil wala pa siyang trabaho, hindi muna siya nagmamadaling umupa.

Ngunit nang mapagtanto niyang kailangan na niyang magkaroon ng sariling lugar, agad siyang nakipag-ugnayan sa ahente at ni-reserve ang isang studio apartment na nakita na niya noon.

Kumpleto na sa mga kagamitan ang unit, kaya maaari na siyang lumipat agad dala lamang ang kanyang mga gamit.

Pagkatapos mag-ayos, kinuha niya ang telepono at inalis sa blacklist si Ethan. Nagpadala siya rito ng maikling mensahe.

Para protektahan ang batang dinadala niya, hindi siya maaaring bumalik sa tabi ni Ethan.

Kailangan din niyang makahanap agad ng trabaho para suportahan ang sarili at ang kanyang anak.

Biglang tumunog ang telepono niya.

Si Ethan ang tumatawag.

Agad niya itong tinanggihan. Ngunit ilang sandali lang ang lumipas, muling tumunog ang telepono.

Nag-atubili siya bago tuluyang sinagot ang tawag.

“Nasabi ko na ang lahat sa mensahe ko. Wala na akong ibang gustong sabihin.”

“Mrs. Carter ba ito?”

Napakunot ang noo ni Grace nang ibang boses ang marinig sa kabilang linya.

“Tumatawag po kami mula sa Grand Dynasty Hotel Lasing na lasing po si Young Master Carter rito. Maaari po ba ninyo siyang sunduin?”

“Hindi ba niya kasama ang drayber niya? Hindi naman siguro siya mag-isa.”

“Kahit ang drayber niya, hindi rin po nangangahas na galawin si Young Master Carter kapag ganoon ang kondisyon niya. Malapit na rin po kaming magsara. Sana po ay matulungan ninyo kami.”

Napabuntong-hininga si Grace bago pinatay ang tawag.

Kinuha niya ang kanyang coat at lumabas.

Sumakay siya ng taxi papunta sa Grand Dynasty Hotel at dumiretso sa pinakamataas na palapag.

Isa ito sa pinakamagarbong pribadong club sa kabisera. May sarili ring VIP room si Ethan rito, isang lugar na ilang beses na niyang napuntahan noon.

Bahagyang nakabukas ang p***o ng pribadong silid.

Nang iaabot na sana ni Grace ang kamay para itulak iyon, bigla siyang natigilan.

Sa maliit na siwang ng p***o, malinaw niyang nakita ang dalawang taong naghahalikan sa loob.

Hindi man niya makita nang maayos ang kanilang mga mukha, kilalang-kilala niya ang dalawang iyon.

Si Ethan Carter.

At si Sophia White.

Ang lalaking ilang beses niyang ipinaglaban ay kasalukuyang nakikipaghalikan sa babaeng naging dahilan ng lahat ng kanyang pagdurusa.