Chapter 5

“Grace, bakit hindi mo sinabi sa amin na nakalaya ka na?”

Napangiti si Grace Miller nang makita ang tiyuhin niyang si Mark Carter na nagmamadaling lumapit sa kaniya.

Katatapos lamang niyang dumating sa bahay nito. Matapos ang ilang gabing pagtira sa hotel, nagpasya siyang tanggapin ang alok ng kaniyang tiyuhin na manatili muna roon habang naghahanap ng sariling tirahan.

“Sorry, Uncle. Marami lang pong kailangang ayusin.”

Kinuha ni Mark ang maleta niya.

“Hindi mo kailangang humingi ng tawad. Pamilya mo kami.”

Mula sa sala, sumilip si Auntie Dianne.

“Grace! Bakit hindi mo sinabi na darating ka? Sana naghanda ako ng mas maraming pagkain.”

“Auntie, okay lang po. Ayoko kayong maabala.”

“Kalokohan. Hindi ka abala.”

Lumapit ito at niyakap siya. Ngunit nang mapansin ang maliit na maleta, bahagya itong kumunot ang noo.

“Nasaan ang mga gamit mo? Iyon lang ba ang dala mo?”

“Opo.”

Nagkatinginan ang mag-asawa.

“May nangyari ba?” tanong ni Mark.

Dahan-dahang ibinaba ni Grace ang kaniyang bag.

“I'm filing for annulment.”

Natigilan si Auntie Dianne.

“Annulment? Kay Ethan Carter?”

Tumango si Grace.

“Bakit? May ginawa ba siya sa iyo?”

Napangiti siya nang mapait.

“Wala namang bago, Auntie. Pagod na lang talaga ako.”

Tahimik na naupo si Mark sa sofa.

“Kung iyon ang desisyon mo, susuportahan kita. Hindi mo kailangang manatili sa isang pagsasamang hindi ka na masaya.”

“Pero ang Carter family...” protesta ni Auntie Dianne. “Napakayaman nila. Sigurado ka bang gusto mong basta na lang umalis?”

“Opo.”

“Wala ka bang hihingin na settlement?”

Umiling si Grace.

“Hindi ko kailangan ng pera nila.”

“Grace, kailangan mong isipin ang kinabukasan mo.”

“Iniisip ko po iyon, Auntie. Kaya nga ako aalis.”

Natahimik si Auntie Dianne nang makita ang determinasyon sa kaniyang mukha. Hindi na ito ang dating Grace na laging naghihintay ng tawag ni Ethan. Hindi na rin ito ang babaeng pilit na ipinagtatanggol ang kaniyang asawa sa kabila ng lahat.

May nagbago na. At hindi na iyon madaling ibalik. Nang gabing iyon, habang naghahapunan sila, inilabas ni Grace ang jade pendant.

“Uncle, may itatanong po ako.”

Napatingin si Mark.

“Ano iyon?”

“Bago namatay si Lola, may sinabi siya tungkol sa tunay kong pagkatao. Tinawag niya akong Mia at iniabot ang pendant na ito.”

Biglang tumigil ang kamay ni Mark. Napansin iyon ni Grace.

“Uncle?”

Mabilis nitong itinago ang reaksiyon at kinuha ang pendant.

“Saan mo nakuha ito?”

“Kay Lola po. Bakit?”

Ilang segundo itong natahimik. Pagkatapos, ibinalik nito ang pendant.

“Matagal na iyan sa pamilya ng lola mo. Baka may kahulugan sa kaniya ang pangalang Mia.”

“Pero bakit parang kilala ninyo ang pangalang iyon?”

Hindi agad sumagot si Mark.

“Grace, may mga bagay na hindi natin kailangang madaliin. Kamamatay pa lang ng lola mo. Baka may mga bagay siyang gustong sabihin sa iyo, pero hindi na niya nagawang ipaliwanag.”

Hindi nasiyahan si Grace sa sagot. Ngunit hindi rin niya gustong pilitin ang kaniyang tiyuhin.

“Sige po. Pero kung may alam kayo, sana sabihin ninyo sa akin kapag handa na kayo.”

Tumango si Mark. Nang umalis si Grace patungo sa kaniyang silid, nanatili itong nakaupo sa hapag-kainan. Matagal nitong pinagmasdan ang pendant. Pagkatapos, kinuha nito ang cellphone at nag-type ng isang maikling mensahe.

[She has the pendant now.]

Ilang segundo lamang ang lumipas bago dumating ang sagot.

[Then we need to find her before they do.]

Napapikit si Mark.

Huli na ba ang lahat?

Samantala, alas-diyes ng gabi nang bumalik si Ethan sa mansion.

Tahimik ang bahay. Walang ilaw sa sala. Walang naghihintay na hapunan. Walang Grace na lalapit upang tanungin kung kumusta ang araw niya.

Sa unang pagkakataon, napansin niyang kakaiba ang katahimikan.

“Grace?”

Walang sumagot. Pumasok siya sa master bedroom. Walang tao. Binuksan niya ang closet at nakita ang mga bakanteng hanger. Nawawala ang karamihan sa mga damit ni Grace. Napakunot ang noo niya. Agad niyang kinuha ang cellphone at tinawagan ito.

Hindi sumagot. Muli siyang tumawag. Wala pa rin.

Sa ikatlong pagtatangka, tuluyan nang nawala ang kaniyang pasensiya.

“Damn it, Grace!”

Bumaba siya at tinawagan ang housekeeper.

“Nasaan si Madam?”

“Umalis na po siya, Sir.”

“Kailan?”

“Kahapon pa po.”

Natigilan si Ethan.

“Kahapon?”

“Opo. Iniwan po niya ang mga dokumentong ito.”

Iniabot ng housekeeper ang annulment papers. Binasa ni Ethan ang unang pahina. Hindi humihingi si Grace ng pera. Hindi ito humihingi ng ari-arian. Ang gusto lamang nito ay wakasan ang kanilang kasal.

Napangiti siya nang malamig.

“So that's her plan.”

“Sir?”

“Nothing.”

Tinupi niya ang mga dokumento at inilagay sa kaniyang bulsa.

“Find out where she is.”

“Opo, Sir.”

Habang papalabas siya, biglang tumunog ang kaniyang cellphone.

Sophia.

“Ethan, where are you? I thought you were coming over.”

“I have something to take care of.”

“Is it about Grace?”

Natahimik siya.

“Why would you ask that?”

“Because I saw her post. She said she's starting a new life.”

Tumingin si Ethan sa labas ng bintana.

“She's just being dramatic.”

“Are you sure?”

Hindi agad siya nakasagot. Sa unang pagkakataon, hindi siya sigurado kung ano ang iniisip ni Grace. Dati, kahit ilang beses niya itong itulak palayo, palagi itong bumabalik. Ngayon, ni hindi nito sinasagot ang kaniyang tawag. At hindi niya alam kung bakit nakakainis iyon nang higit sa inaasahan niya.

Kinabukasan, nagtungo si Ethan sa bahay ni Mark Carter. Pagbukas ng p***o, si Grace mismo ang bumungad sa kaniya.

Nang makita siya, agad na nagbago ang ekspresyon nito.

“What are you doing here?”

Tiningnan siya ni Ethan mula ulo hanggang paa.

“Is that how you greet your husband?”

“Soon-to-be ex-husband.”

Nawala ang ngisi nito.

“Grace, enough. Umuwi ka na.”

Umiling siya.

“Hindi.”

“I'm not asking.”

“At hindi rin ako sumusunod.”

Nagkatinginan sila.

Sanay si Ethan na masunod ang lahat ng kaniyang sinasabi. Sa negosyo, sa pamilya, at maging sa kanilang pagsasama, bihira siyang kontrahin. Ngunit ngayon, nakatayo sa harap niya ang babaeng dati'y laging sumusunod sa kaniya.

At hindi ito natinag.

“Why are you doing this?” tanong niya.

Napangiti si Grace.

“Because I finally understand that I deserve better.”

“Better than me?”

“Yes.”

Iisang salita lamang iyon. Ngunit sapat upang tuluyang magbago ang ekspresyon ni Ethan.

“Don't be ridiculous.”

“I'm not.”

Lumapit siya sa pintuan.

“Ethan, kung wala ka nang ibang sasabihin, umalis ka na.”

Hinawakan ng lalaki ang gilid ng p***o.

“Are you really willing to throw away three years of marriage?”

Napatingin si Grace sa kaniya.

“Hindi ako ang nagtapon sa kasal natin. Matagal mo na akong pinabayaan. Ngayon, pinipili ko lang na huwag nang maghintay.”

Natahimik si Ethan. Sa unang pagkakataon, wala siyang maisagot. Ngunit bago siya tuluyang makaalis, napansin niya ang isang maliit na bagay sa mesa sa likuran ni Grace.

Isang lalagyan ng prenatal vitamins. Napakunot ang noo niya.

“What's that?”

Mabilis na napalingon si Grace. Nang makita ang tinitingnan nito, agad siyang tumayo sa harap ng mesa.

“Nothing.”

Makitid ang mga matang pinagmasdan siya ni Ethan.

“Grace, what are you hiding from me?”

Mahigpit niyang hinawakan ang gilid ng p***o.

“Nothing that concerns you.”

Tinitigan siya ni Ethan nang matagal. Pagkatapos, dahan-dahan itong ngumiti.

“Fine. Keep your secrets.”

Tumalikod ito at naglakad palayo. Ngunit bago tuluyang sumakay sa sasakyan, inilabas niya ang cellphone at tinawagan ang kaniyang assistant.

“I want a complete report on Grace Miller's recent activities. Her appointments, the places she's visited, and anyone she's been meeting.”

“Understood, Sir.”

Ibinaba ni Ethan ang tawag. Hindi niya alam kung bakit bigla siyang nababahala sa mga ginagawa ni Grace. Hindi niya rin alam kung bakit ang simpleng paglayo nito ay tila mas nakakagulo sa kaniya kaysa sa anumang problemang kinaharap niya sa negosyo.

Isang bagay lamang ang malinaw. Hindi niya matatanggap na tuluyan itong mawala sa buhay niya.

Ngunit habang si Ethan ay abala sa paghahanap ng mga sagot, may isang taong nakatanggap ng bagong mensahe sa kabilang panig ng lungsod.

[She's pregnant.]

Natigilan ang taong nakatingin sa screen.

Ilang segundo ang lumipas bago dumating ang kasunod na mensahe.

[And she has the jade pendant.]

Dahan-dahang ibinaba ng taong iyon ang cellphone.

“Then it's time,” bulong nito.

“Time to tell Grace Miller who she really is.”

At sa araw na iyon, nagsimulang gumalaw ang mga lihim na matagal nang nakabaon—mga lihim na maaaring magpabago sa buhay ni Grace, sa kinabukasan ng kaniyang anak, at sa lalaking ngayon lamang natutong matakot sa posibilidad na tuluyan siyang mawala.