Chapter 7

Kabanata 7: Ang Katotohanang Nakatago sa CCTV

Para bang isang malaking batong bumagsak sa dibdib ni Grace Miller. Isang matalim at walang tigil na sakit ang kumalat sa buong katawan niya, hanggang sa tila umaabot iyon sa pinakabuto niya.

Gusto niyang tumakas. Gusto niyang talikuran ang lahat ng nakikita niya. Pero tila napakabigat ng mga paa niya at hindi man lang siya makakilos kahit isang hakbang.

Napuno ng luha ang mga mata niya dahil sa matinding kahihiyan. Sumagi pa sa isip niyang baka sinadya ni Ethan Carter na ipatawag siya roon para mismo niyang masaksihan ang eksenang iyon.

Kumalas si Sophia White sa yakap ni Ethan Carter. Namumula ang mukha nito, halatang nahihiya.

Nang lumingon siya, nakita niya si Grace Miller na nakatayo sa may pintuan.

"Grace? Nandito ka pala."

Iniikot ni Sophia ang wheelchair palapit sa kaniya. May masayang ngiti sa labi nito habang kunwari ay nahihiyang nagpaliwanag.

"Kuya Ethan was drunk, kaya hindi niya na pigilan ang sarili niya at hinalikan niya ako. Sana huwag kang magkamali ng isip tungkol sa nangyari."

Sinubukan ni Grace na punasan ang mga luhang namumuo sa gilid ng kanyang mga mata. Ngunit nang makita ni Sophia na itinataas niya ang kamay, bigla itong nanginig sa takot.

"Grace, alam kong mali ako! Hindi na dapat ako pumunta rito para hanapin si Kuya Ethan. Hindi ko rin dapat hinayaang halikan niya ako. I'm sorry! Please, huwag mo akong saktan!"

Biglang natawa si Grace.

"Tapos ka na ba sa pag-arte mo?"

Kinagat ni Sophia ang ibabang labi. Nagmukha itong api at halos maiyak.

"Grace, masyado mo naman akong pinaghihinalaan. Hindi ako nagkukunwari..."

Para itong eksena sa isang nobela—ang kontrabidang legal na asawa na sinasaktan ang inosente at kaawa-awang babaeng tunay na minamahal ng lalaki.

Nakakatawa.

Nakakasuka.

Hindi na napigilan ni Grace ang mapailing.

"Magaling kang umarte, aaminin ko 'yan. Pero sa kasamaang-palad, wala na akong balak na maging audience mo. Malapit na kaming magdiborsiyo ni Ethan. Kaya sa susunod, ikaw na ang mauupo sa pwesto bilang Mrs. Carter."

Pagkasabi niyon, tumalikod na siya at naglakad palayo.

"Grace!"

Nagmamadaling humabol si Sophia at hinawakan ang kanyang pulso.

"Makikipag Diborsyo ka kay Ethan dahil ayaw mo nang magbigay sa akin ng dugo, hindi ba? Hanggang ngayon, gusto mo pa rin akong mamatay! O galit ka sa akin dahil hindi mo man lang nakita ang lola mo bago siya pumanaw?"

Sa pagbanggit nito sa kanyang lola, tuluyang bumigay ang natitirang pagpipigil ni Grace.

Mariin niyang inalis ang kamay ni Sophia sa kanyang braso.

"Huwag mo akong hawakan!"

"Ah!"

Napasinghap si Sophia at biglang bumagsak sa sahig kasama ang wheelchair nito.

Kumunot ang noo ni Grace.

Imposible.

Hindi niya kayang itumba ang buong wheelchair sa simpleng pag-alis lang ng kamay niya.

Habang nagtataka siya sa nangyari, isang galit na tinig ang narinig niya sa likuran.

"Grace! Anong ginagawa mo?!"

Napatingala siya at nakita si Ethan na palabas ng pribadong silid.

Agad niyang naunawaan ang lahat.

Diretsong lumapit si Ethan kay Sophia at inalalayan itong makatayo.

"Sophia, ayos ka lang ba?"

Umaagos ang luha sa maganda at inosenteng mukha ni Sophia.

"Kuya Ethan, kasalanan ko rin naman. Hindi ako nakaupo ng maayos, kaya ako natumba. Huwag mong sisihin si Grace."

Tumingin si Ethan kay Grace. Punong-puno ng galit ang madilim at malalim niyang mga mata.

"Mahina na nga ang katawan ni Sophia, itinulak mo pa siya! Isang taon kang nakulong, pero wala ka palang ibang natutuhan kundi ang mang-api ng mas mahina sa iyo!"

Pinilit ni Grace na pigilan ang mga luhang gustong kumawala. Hinarap niya nang diretso ang matalim na tingin ng lalaki.

"Hindi ko siya itinulak. Pero kahit sabihin nating ginawa ko, kanino ko ba natutuhan ang ganoong pag-uugali? Hindi ba sa iyo, Mr. Carter? Hindi ba ikaw rin ang mahilig mang-api ng mga taong walang kalaban-laban? Tingnan mo na lang ang ginawa mo sa tiyuhin ko. Wala siyang kasalanan, pero sinira mo ang kabuhayan niya para lang makuha ang gusto mo!"

"Ikaw na nga ang may ginawang mali, ikaw pa ang may lakas ng loob na sumagot? Ganyan ba dapat umasta ang isang Mrs. Carter?"

"Kung ganoon, hindi na ako magiging Mrs. Carter!"

Mapait siyang ngumiti at tumingin sa kanilang dalawa.

"Bagay na bagay kayong dalawa. Para talaga kayong itinadhana sa isa't isa. Sana maging masaya at matagumpay ang pagsasama ninyo habambuhay. Pero pakiusap, huwag na kayong manira ng buhay ng ibang tao!"

Pagkasabi niyon, tumalikod siya at naglakad palayo.

"Grace! Tumigil ka diyan!"

Umalingawngaw sa likuran niya ang galit na sigaw ni Ethan, pero hindi na siya lumingon.

Wala na siyang pakialam.

"Kuya Ethan, huwag ka nang magalit."

Marahang hinaplos ni Sophia ang braso nito bilang pang-alo.

"Narinig ko kasi na mas magiging mapaghiganti raw ang mga taong nakulong na. Hindi ko akalaing totoo pala... Pero sinabi ni Grace na gusto na niyang makipagdiborsiyo sa iyo. Ibig bang sabihin, ayaw na niya akong iligtas?"

Lalong sumama ang timpla ni Ethan nang marinig ang salitang diborsyo.

"Nasaktan ka ba?"

"Hindi naman. Medyo masakit lang dahil sa pagkahulog ko. Matagal na akong pinag-iinitan ni Grace. Kapag mas nasasaktan ako, mas natutuwa siya."

"Kung hindi ka naman nasaktan, mabuti. Kaya mo nang umuwi mag-isa."

Pagkasabi niyon, tumalikod si Ethan at hinabol si Grace.

"Kuya Ethan!"

Nanlaki ang mga mata ni Sophia habang pinagmamasdan ang papalayong lalaki.

Ngayon lang siya nito iniwan para habulin si Grace.

Paano nangyari iyon?!

Pagkalabas ni Grace sa club, naghahanda na siyang pumara ng taxi nang bigla siyang buhatin ng isang lalaki.

Dahil sa pagkabigla, agad niyang niyakap ang leeg nito para hindi mahulog.

"Anong ginagawa mo?! Ibaba mo ako!"

Hindi sumagot si Ethan. Dire-diretso niya siyang dinala papunta sa kotse at iniutos sa driver na umalis na.

"Pakawalan mo ako! Ibaba mo ako sa sasakyan!"

Mariing nagpupumiglas si Grace.

"Ethan Carter, bitawan mo ako!"

Dinakip ng lalaki ang magkabilang kamay niya at mariing hinawakan sa loob ng mga bisig nito.

"Kung gusto mong magkaroon ng kapanapanabik na karanasan sa loob ng sasakyan, sige lang. Subukan mong suwayin ang sinasabi ko."

Nanigas sa takot si Grace.

Hindi na siya nangahas pang pumalag.

Buntis siya ngayon. Kapag pinilit ni Ethan na gawin ang anumang ayaw niya, baka mapahamak ang sanggol sa kanyang sinapupunan.

Nang mapansin ng lalaki na hindi na siya lumalaban, saka lamang nito siya binitiwan.

"May lakas ka pa talagang itulak si Sophia? Gusto mo bang makulong ulit?"

Itinuon ni Grace ang tingin sa bintana.

"Kung sasabihin kong hindi ko siya itinulak, maniniwala ka ba?"

Hindi sumagot si Ethan.

Mapait na ngumiti si Grace.

"Hindi ko dapat tinanong 'yan. Alam ko naman kung sino ang palagi mong pinaniniwalaan. Si Sophia, kahit ano pa ang sabihin ko."

"Grace..."

"Tinawagan mo lang ba ako para ipakita kung gaano kayo kasaya ni Sophia?" putol niya sa lalaki. "Kung ganoon, hindi mo na kailangang gumawa ng kasuklam-suklam na bagay gaya ng paghalik sa kaniya sa harap ko. Matagal ko nang alam na matibay na matibay ang pagmamahalan ninyong dalawa."

Bahagyang kumunot ang noo ni Ethan.

"Hinalikan ko si Sophia?"

"Ano? Kailangan ko pa bang ikwento sa iyo kung paano kayo naghalikan para maalala mo?"

Iniunat ni Ethan ang kamay at hinawakan ang mga balikat niya.

"Nagseselos ka ba?"

Agad na umiwas ng tingin si Grace. Ayaw niyang makita nito ang kahinaan sa kanyang mga mata.

"Hindi ako nagseselos. Hindi pa nga tayo opisyal na nagdiborsiyo, pero para mo na akong pinagsusuotan ng sungay araw-araw."

Hinila siya ni Ethan papunta sa dibdib nito. Bahagyang lumambot ang malamig at malalim niyang tinig.

"Hindi ko sinabing gusto kitang hiwalayan. Hindi ko na pahihirapan ang tiyuhin mo. Umuwi ka na sa akin. Kalimutan na natin ang pagtatalo natin."

Nakasandal si Grace sa kaniya.

Nararamdaman niya ang matatag at malakas na tibok ng puso ng lalaki.

Noon, sapat na sana ang ganoong lambing para lumambot ang puso niya. Noon, kahit konting atensyon lang mula rito, masaya na siya.

Pero ngayon...

May kung anong matinding pagtutol sa loob ng dibdib niya.

Kailan nga ba siya nagsimulang ayawan ang lambing na dati niyang pinakaaasam?

Noong pilit siyang hinila ni Ethan palabas ng ospital habang naghihingalo ang kanyang lola, kaya mag-isang pumanaw ang matanda?

O noong sinabi nitong hindi sila maaaring magkaanak dahil baka hindi na siya makapagbigay ng dugo kay Sophia?

Hindi na alam ni Grace.

Pagod na pagod na siya.

Noon, sa tuwing may pagkakataon, walang pag-aalinlangan siyang lumalapit kay Ethan. Pero ngayon, ang tanging gusto niya ay makalayo rito.

Unti-unti niyang ipinikit ang mga mata.

Hindi niya namalayan nakatulog na pala siya.

Huminto ang Rolls-Royce sa harap ng villa. Bumaba ang driver at binuksan ang p***o sa likurang bahagi ng sasakyan.

Maingat na binuhat ni Ethan si Grace palabas. Dalawang hakbang pa lang ang nagagawa niya nang bigla siyang huminto at magtanong sa mahinang tinig.

"Madam at si Sophia, pareho silang pumunta sa club ngayong gabi. Ikaw ba ang tumawag sa kanila?"

"Sir, hindi po ako iyon!" mabilis na sagot ng driver. "Buong gabi po akong naghintay sa sasakyan para sa inyong utos. Pero nang dumating si Miss Sophia, ang mismong manager ng club ang lumabas para salubungin siya."

Hindi na sumagot si Ethan.

Nagpatuloy siya sa paglalakad papasok ng bahay.

Dinala niya si Grace sa master bedroom sa ikalawang palapag at maingat na inihiga sa kama.

Mukhang pagod na pagod ang babae. Bahagya itong gumulong sa tagiliran, niyakap ang unan, at nagpatuloy sa pagtulog.

Kinuha ni Ethan ang kumot at maingat na ipinantakip sa katawan niya bago tuluyang lumabas ng silid.

Sa isang elegante at marangyang kwarto, hindi mapakali si Sophia.

Biglang tumunog ang kaniyang cellphone.

Nang makita niyang si Ethan ang nagpadala ng video, agad siyang nasabik at walang pag-aalinlangan pinindot iyon.

Ngunit sa sumunod na segundo, biglang namutla ang kanyang mukha.

Hindi niya kailanman inakalang may mga CCTV camera pala sa isang napakamahal at eksklusibong private club!

At ngayon, may nakuha ng ebidensya ang mga camera tungkol sa nangyari sa gabing iyon...