Chapter 3

NAPAHAWAK ako sa aking ulo nang magising ako dahil pakiramdam ko ay para bang may bumabaon dito sa labis na sakit. Halos tuyo din ang lalamunan ko sa kasalukuyan. Napahilamos ako sa aking mukha. Bakit ba sumasakit ng ganito ang ulo ko? Akmang babangon na sana ako nang itaas ko ang kumot na nakatakip sa aking katawan nang bigla na lang akong may mapagtanto.

Awtomatikong nanlaki ang aking mga mata. Wala akong saplot kahit na isa! Nakita ko ang mga damit ko na nakakalat sa sahig. Ngayon ko lang din napansin na nasa hindi ako pamilyar na silid. Hindi ko alam ang gagawin ko lalo pa nang marinig ko ang lagaslas ng tubig mula sa banyo.

Hindi na ako nagdalawang isip pa at nagmamadaling bumaba bago inisa-isang pulutin ang mga damit ko at magbihis. Wala na akong sinayang na oras at nang matapos ay dahan-dahang naglakad palabas ng silid sa takot na baka marinig ng kung sino man ang nasa loob ng banyo ang aking mga yapak.

Hindi ako lumingon sa aking likod hanggang sa tuluyan akong makalabas. Napagtanto ko na nasa isa akong suite. Sa itsura pa lang ay sigurado siyang napakayaman ng taong iyon. Mabilis akong pumasok sa elevator. Kahit na nasa loob na ako nito ay hindi pa rin mawala ang malakas na kabog ng dibdib ko idagdag pa ang kirot na nagmumula sa pagitan ng aking mga hita.

Ano bang nangyari kagabi? Bigla kong hinilot ang aking ulo. Ang tanging naaalala ko lang ay ang pumunta ako sa bahay ni Philip ngunit nahuli ko itong may katalik na iba. Nagpunta ako sa bar at naglasing pagkatapos… pagkatapos… napapikit ako ng mariin. Isang tagpo ang biglang dumaan sa isip ko. “Hindi pa tayo tapos…” 

Napatakip akong bigla sa aking mukha. Nakakahiya! Nakakahiya! Ano na lang ang sasabihin sa akin ng lalaking iyon? Ano na lang? Pero malamang, sa yaman nito paniguradong wala naman itong magiging pakialam sa akin at makakalimutan din naman niya ako kaagad. Magiging isang one night stand lang ang namagitan sa aming dalawa.

Napabuntong hininga na lang ako ng biglang bumukas ang elevator at may pumasok na isang babae. Nakatingin ito sa akin at ang mga mata nito ay may gustong sabihin kaya bigla na lang akong napatingin sa aking repleksyon sa loob ng elevator at doon ko napagtanto kung bakit. Puno lang naman pala ng kiss mark ang aking leeg at gulo-gulo pa ang buhok ko!

Gusto ko na lang lamunin ng lupa bigla sa labis na kahihiyan. Bakit ba kasi hindi ko muna inayos ang sarili ko bago ako nagtatakbo palabas? Pero kung hindi ko naman iyon gagawin, ano na lang ang sasabihin sa akin ng lalaking nasa banyo kapag naabutan niya ako doon? Baka mas lalo lang akong mamatay sa kahihiyan.

Sinubukan kong ayusin ang damit ko at inilugay ko rin ang buhok ko at sinuklay ito gamit ang aking mga kamay para matakpan naman kahit papano ang mga marka kagabi.

~~~~~

Mariin akong napapikit habang panay ang pagtulo ng malamig na tubig mula sa aking ulo. Ang mga kamay ko ay nanatiling nakadikit sa pader ng banyo. Hindi pa rin mawala sa isip ko ang imahe ng babaeng iyon habang umiiyak, nagmamakaawa sa akin na magdahan-dahan ako. Ang sagot ng katawan nito sa aking mga haplos, ang mga da*ng at ung*l nitong parang sirang plaka na pauulit-ulit kong naririnig sa aking ulo.

Sa dami ng babaeng dumaan sa buhay ko, tanging ito lang ang babaeng nakakuha ng atensyon ko. Ni wala pa akong ideya kung sino siya at kung bakit bigla na lang niyang akong nilapitan. Hindi ko pa rin inaalis na baka inutusan na naman ito ng mga taong may galit sa akin. Pa-iimbestigahan ko siya.

Hindi ko alam kung gaano  ako katagal na nanatili sa banyo dahil pinahupa ko muna ang init na nararamdaman ko bago tuluyang lumabas. Nagsuot lang ako ng puting roba at ang isang tuwalya ay ipinampunas ko sa aking tumutulong buhok. Paglabas ko, kaagad kong tiningnan ang kama ngunit wala na ang babaeng nakahiga doon na iniwan ko kanina bago ang maligo.

Ang tanging naiwan na lang ay ang pulang marka na nasa bedsheet. Kaagad na nagtagis ang aking bagang at ang aking mga mata ay biglang naging malamig. Hindi ko alam ngunit bigla na lang akong nakaramdam ng matinding pagkadismaya nang makita kong wala na ito. Ni hindi ko nga alam kung ano ang pangalan niya at higit sa lahat ay hindi siya gumamit ng proteksyon kagabi! Paano na lang kung ilang taon ang lumipas ay lumitaw itong muli sa harapan ko dala ang isang bata at sabihin na ako ang ama ng batang iyon? Hindi iyon pwedeng mangyari lalo na at napakarami ko pang plano.

Napahilot na lang ako sa aking sentido at kinuha ang cellphone ko. Kahit na wala akong kaalam alam sa impormasyon ng babaeng iyon, malaking tulong pa rin na kinuhanan ko siya kanina ng larawan habang natutulog bago ako pumasok sa banyo, in case lang at mabuti na lang at ginawa ko iyon.

Ilang sandali pa ay nakarinig ako ng katok mula sa pinto. “Pasok.” walang emosyon na sabi ko at ibinagsak ang aking sarili sa sofa.

Pumasok si Kian, ang aking assistant. Hindi ko lang siya basta assistant dahil siya rin ang acting CEO ng aking kumpanya. Ni isa sa aking mga empleyado ay walang nakakaalam kung sino ang tunay na CEO dahil iyon talaga ang plano ko. Tanging ito lang ang nakakaalam at ilang bodyguards ko.

“May problema ba?” kaagad kong tanong sa kaniya.

“Well sir, may magaganap na meeting mamaya at ang kumpanya ng kapatid ninyo ay gustong makipag sosyo sa kumpanya para sa isang itatayong mall sa may plaza.” pagbabalita niya sa akin.

Agad na tumaas ang sulok ng labi ko nang marinig ko ang sinabi ni Kian. Sila? May balak na makipag sosyo sa kumpanya ko? Ah oo nga pala, wala nga palang nakakalaam na sa likod ng napaka-successful na mga hotel at mall sa halos buong bansa ay pagmamay-ari ko. Wala nga palang nakakaalam. Isa pa, wala talaga akong balak ipaalam sa kanila dahil ano namang makukuha ko kapag sinabi ko? Magiging mataas na ba ang tingin nila sa akin kapag nangyari iyon?

Tsk. 

Kinuha ko ang cellphone ko at pagkatapos ay ibinigay kay Kian. kaagad naman niyang inabot ito. “Gusto kong hanapin mo ang babaeng yan at imbestigahan. Alamin mo ang lahat ng tungkol sa kaniya.” 

Napapikit ako at napansandal sa sofa. Sumasakit ang ulo at higit pa doon ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang babaeng iyon.

HINDI naman umimik si Kian at kinuha lang ang kopya ng larawan. Wala naman siyang karapatan na magtanong sa kanyang boss at pagkatapos lang nun ay nagpaalam na siya rito.

…