Chapter 2

HINDI ko alam kung paano ako nakaalis sa harap ng bahay ni Philip, kung paano ako nakapara ng taxi para magpahatid sa isang bar. Sobrang sakit ng pakiramdam ko. Wala lang ba sa kaniya yung tatlong taon na pinagsamahan naming dalawa?

Dinampot ko ang baso at tuloy-tuloy na ininom ang laman nito. Sa sobrang sama ng loob ko, kahit na hindi ako umiinom ay nagawa kong nagpakalasing. Ang walang hiyang iyon! Makikita niya! Mabuti na lang at hindi ko pa naibigay ang sarili ko sa kaniya. Naive pala ah?

Kahit na hilong-hilo na ako ay nagawa ko pa ring lumabas ng bar at pasuray suray na naglakad. Wala na siyang ibang gustong gawin kundi ang mahiga na lang dahil sumasakit na ang ulo niya. Bakit ba kasi ako uminom? Deserve ba ng lalaking iyon na maging ganito ako?

“Walang kwenta… manloloko!” inis kong usal habang naglalakad. Halos umikot na ang paligid ko. 

Uminom ako para makalimutan ko yung sakit na nararamdaman ko. Akala ko pa naman ay pang forever na pero hindi pala. Sa dami ng babaeng pwedeng maloko sa mundo bakit napabilang pa ako? Napakamalas ko naman yata?

Kahit na gaano ko pa siya kamahal, hinding-hindi ko na siya babalikan pa. Kung nagawa na niya ng minsan, sigurado ako na kayang-kaya niya lang ulitin iyon uli. 

Napahawak ako sa aking ulo, sobrang sakit na talaga ng ulo ko at hindi ko na kaya pa  kaya basta ko na lang ibinagsak ang sarili ko. Nagsimula na namang magtubig ang mga mata ko. Mahal niya naman ako diba? O peke lang ang pagmamahal na ipinakita niya sa akin? 

Nagulat na lang ako nang may isang malalim na tinig ang nagmula sa harap ko. “Baka naman pwedeng umalis ka sa harap ng kotse ko Miss?” 

Nang tumingala ako ay blurred ang mukha ng lalaking nakatayo sa harap ko. Ngunit base sa hubog ng katawan niya ay mukhang matikas siya. Isang nakakatawang bagay ang biglang pumasok sa isip ko at ibinuka ang bibig. “Pwede mo bang isama ako sa bahay mo?” tanong ko rito. Wala na akong pakialam pa kung sino siyang lalaki basta ang alam ko lang ay nasaktan ng sobra ang pride at ego ko kaya gaganti ako kay Philip. Anong akala niya? Hindi ko kayang gawin ang mga bagay na yun? Malas niya lang at hindi ako pumayag na ibigay iyon sa kaniya.

“What?” gulat na tanong ng lalaki sa harap ko.

Napangiti ako, sino nga ba namang matinong utak na babae ang magsasabi ng ganung klaseng bagay? Marahil ay iniisip nito na nababaliw na ako pero wala siyang pakialam lalo pa at buo na ang isip ko. Patutunayan niya kay Philip na hindi ako mangmang katulad ng iniisip nito.

Lumipas na ang ilang minuto ngunit hindi pa rin nagsasalita ang lalaki na nasa harap ko kaya ako na mismo ang gumawa ng paraan. Hindi naman siguro ako nya tatanggihan dahil kung looks lang ang pag-uusapan ay may ibubuga rin naman ako kahit papano diba?

Tumayo ako at walang sabi-sabi na ikinawit ang dalawa kong kamay sa leeg nito at hinalikan ko siya. Sa tatlong taong magkarelasyon nila ni Philip ay naturuan na niya akong humalik kaya masasabi ko sa sarili ko na expert na ako. Kaagad kong ibinuka ang bibig ko at inilabas ang dila ko pagkatapos ay ipinasok ito sa bibig nito.

~~~~

NANIGAS ako sa aking kinatatayuan at hindi ako makagalaw. Akala ko ay nagbibiro lang ang babaeng lasing na nasa harap kanina ng kotse ko pero bigla na lang niya akong hinalikan at hindi lang basta halik kundi isang torrid kiss!

Bahagyang napatiim bagang ako. Sa dami ng babaeng dumaang babae sa buhay ko ay alam ko ng kumilatis kung ano ang pakay nila sa akin. Kaya lang naman sila lumalapit ay dahil sa iisang rason, pera. Alam kong iyon lang ang dahilan ng mga babae kaya lapit ng lapit sa kaniya.

Hindi ko sinagot ang panunukso ng dila niya sa bibig ko at tinitigan lang ang kanyang mukha. Sa malamlam na ilaw na galing sa isang poste ay tinitigan niya ang namumula nitong mukha, ang mga mata nitong may bahid pa ng luha sa dulo na halatang galing lang sa pag-iyak.

Hanggang sa nalasahan ko na ang lasa ng alak sa laway nito na may halong pagka-minty flavor. Ayaw ko sanang mag-react, kaya lang ay nauna nang nag-react ang aking alaga. Shit! Mura ko na lang sa loob-loob ko. Hindi ako basta-basta tinitigasan sa kung sinong babae lang pero siya, habang tinitingnan niya ito ay unti-unting nabubuhay ang init sa aking katawan.

Nitong mga nakaraang buwan ay hindi ko naharap na makipaglandian o ni makipag-fling man lang dahil sa dami kong inaasikaso. Marahil ito ang rason kaya ganito ang epekto ng halik ng hindi ko pa kilalang babae sa akin. Napakainit. Hindi na ako nagdalawang isip pa at binuhat ito papasok sa kotse ko.

“Hindi pa tayo tapos…” mahinang usal nito nang iupo niya ito sa may tabi ng driver seat na ikinangiti ko na lang at pagkatapos ay hinaplos ko ang pisngi niya.

“Hindi pa talaga. Hintayin mo, mamaya. Humanda ka sa akin.” sabi ko rito at umikot na rin para sumakay na ng sasakyan.

…