LOGIN"Hindi mo kailangang mag-alala diyan, pero tama ang sinabi mo. Dapat ay sa iyo ako agad pumunta. Ganito na lang ang gagawin natin: ikaw ang magpapasya, at pakakawalan ko siya." Pagkatapos magsalita ni Boss M, kumindat siya sa sundalo.Agad na naintindihan ito ng sundalo, kumuha ng matalim na patalim mula sa kanyang baywang at inihagis ito sa paanan ni Marco.Ang malamig na talim ay bumagsak sa lupa na may malutong na tunog, at ang kumikinang na talim nito ay medyo nakakasilaw sa dilim ng gabi.Tumingin si Marco sa patalim sa kanyang paanan; sa makinis na ibabaw nito ay sumasalamin ang kanyang malamig at seryosong mukha.Sa likod nito ay ang pagnanais sa posisyon ng pangulo Montezides Group at ang kanyang buhay.Hangga't buhay siya, ang kabilang panig ay mananatiling nagtatago sa dilim at patuloy na sasaktan ang mga taong malapit sa kanya.Si Senyora Elizabeth, si Uncle Oscar, si Stevan, at ngayon ay si Sierra. Kung hindi siya susunod, marahil ang susunod ay si Vester...Madaling umiwa
Mukhang hindi lamang si Marco ang gusto siyang patayin. Sa sandaling iyon, isang sinag ng liwanag ang nagmula sa malayo. Marahil ay si Marco na ang dumating. Napasapo si Boss M sa kanyang walang buhok na ulo, bumaba siya ng kotse, itinapon ang sigarilyong nasa kanyang kamay, at tumingin sa kanyang mga tauhan sa tulay at sinabi, "Ang salarin na naging dahilan ng pagsugpo sa atin ng pulisya at pang-aapi ni Logan ay narito na. Ang pagkakataong makaganti ay nasa harap natin. Lahat, pakinggan ninyo ang aking utos at gumawa ayon dito. Kung ang babae sa ilalim ng tulay ay hindi makakapagbanta sa atin, pagtutulungan nating lahat siyang atakehin." "Masusunod, Boss M!" Sa harap na bahagi ng tulay, huminto ang sundalo sa isang paparating na kotse at nagsabi, "Lumabas ka." Lumabas si Marco ng kotse at bahagyang kumunot ang kanyang noo nang makita ang sundalo. "Bakit ikaw?" Malamig na nagsabi ang sundalo, "Nagulat ka? Nasaan ang pera?" Akala ni Marco na nakakita na siya ng utak sa likod ng
Nakaramdam ng ginhawa si Reon nang malaman niyang alam pala ni Marco kung nasaan si Sierra. Habang sabay silang naglalakad pabalik sa silid, ikinuwento niya ang naging gulo sa tapat ng pinto kanina.Nang marinig iyon, huminto si Marco. "Si Ericka mismo ang tumawag para papuntahin si Sierra?""Oo. Sinabi niyang nagising na raw ang uncle at gusto siya nitong makita."Nakaramdam ng hindi maganda si Marco. Nagpadala ng mensahe si Sierra na samantalahin niya ang pagkakataon para makausap si Stevan—ibig sabihin, hindi pa sila nagkikita nito.Kung siya mismo ang nag-aya kay Ericka, bakit hindi niya hinayaang magkausap sila?Sa halip ay isinama pa nila sina Reon at Sierra para kumain sa labas.Ano ba talaga ang binabalak ng babaeng iyon?Agad niyang kinuha ang telepono at tinawagan si Sierra.Nang makita iyon ni Reon, sinabi niyang, "Tinawagan ko na siya kanina, pero naka-off ang telepono niya. Baka naubusan lang ng baterya."Pagkatapos niyang magsalita, narinig na rin ni Marco ang sagot ng
Dahil sa ingay at gulo, marami agad ang dumayo at tumingin. Lumabas din ang doktor na nakabantay sa silid ni Stevan. "Tumigil na kayo, hospital ito!" Sinubukan niyang paghiwalayin sila, pero agad din siyang sinuntok paglapit niya. Nang makitang lumala na ang sitwasyon, sinabi ni Sierra kay Reon, "Reon, itigil mo na." Habang iniiwasan ang mga suntok, sumagot si Reon, "Gusto ko sanang sumunod, pero sila ang hindi tumitigil sa pananakit." Sinamantala ito ni Sierra, hinawakan ang braso ng isa sa mga lalaki, at itinupi ito sa likuran nito. Tumingin siya sa tatlo pa at banta, "Tigilan niyo na 'yan, o tatawag ako ng pulis." "Bitiwan mo siya, malandi ka!" sigaw ng isa sabay hagad sa kanya. Sa takot na mapahamak si Sierra, itinulak ni Reon ang dalawang nakaharang sa kanya at tumakbo upang saluhin ang suntok na para sana sa dalaga. Nang makita ito ng doktor, kinuha niya ang kanyang telepono upang tumawag ng pulis. Sa sandaling iyon, tumakbo si Ericka mula sa dulo ng pasilyo. "Anong nang
Sa sandaling iyon, bumalik na si Elliott bitbit ang lalagyan ng tubig, kasama na rin sina Sierra at ang batang si Thalia. Mula sa malayo ay sumisigaw na agad si Thalia, "Daddy! Daddy!" Bahagyang nagulat si Esmeralda. Daddy? Naisip niya, kahit na ibang lalaki ang ama ng bata bago pa sila ikasal, dahil ikinasal na ito kay Marco, tama lang na itawag nito sa kanya bilang ama. Lumuhod si Marco at mahigpit na niyakap ang kanyang anak na babae. Masayang-masaya si Thalia nang makita ang ama, pero naalala niya ang bilin ng kanyang ina bago sila umalis. ang lugar na pupuntahan nila ngayon ay seryoso at banal. Hindi man niya lubos na naiintindihan ang ibig sabihin niyon, alam niyang bawal tumawa. Naaalala niya iyon. Isiniksik niya ang kanyang mukha sa dibdib ng ama, nararamdaman ang kaligtasan at init ng yakap nito. Lumapit naman si Elliott para tulungan si Esmeralda na ipainom ng gamot sa walang-malay na si Stephano. "Ano po ang nangyari?" naguguluhang tanong ni Sierra kay Marco, sabay
Nang marinig ito, lumingon si Ericka at nakita ang matangkad at tuwid na lalaking lumalapit. Dahil masyadong mapansin kung bigla siyang tatayo mula sa pagkakahiga, dahan-dahan na lamang siyang tumayo at humarap sa lapida. Nang makarating si Marco at makita silang nandoon ni Stephano, bahagyang napakunot ang kanyang noo. Mahinahong nagpaliwanag si Stephano, "Your mom won't leave and want to stay a little longer. Sinubukan ko na siyang pakiusapan siya kanina na umuwi na upang makapagpahinga, ngunit matigas ang kanyang ulo. Could you please escort her?" Nagkunwari namang pinupunasan ni Ericka ang kanyang luha, ngunit ang tunay niyang iniisip ay. Hindi pa natutuklasan ni Marco ang tunay na kulay ni Stephano. Napakahusay ng lalaking ito umarte—mas mahusay pa kaysa sa kanya. Bumagsak ang malamig na tingin ni Marco kay Ericka. "Kailangan mo pa bang magpanggap kahit sa harap ng patay? Hindi ka ba natatakot na baka gabi-gabi kang puntahan niyan?" Nanigas si Ericka, at palihim na sumulyap
Para bang walang narinig, ihinagis ni Sylvio ang ginamit na table napkin sa mesa at tumayo para umalis.Agad na namula ang mga mata ni Vior sa kaba at mabilis na tumayo para harangan ang daanan nito, biglang naging malambot ang kanyang tono. "Don't go please, I will eat. I'll eat it now."Bahagyang
"Oo." Tugon ni Marco. Dahil kahit paano ay hindi na kailangang magpanggap pa. Masayang kumuha ng tubig si Carlos sa mesa at iinumin na sana iyon nang may magsalita. "Itapon mo 'yan." Anang malamig na tinig ni Marco.Napakurap-kurap si Carlos. "Boss, uhaw na uhaw ako."Tumayo si Marco at lumapit s
Ininda ni Sierra ang sakit at saka inilibot ang paningin sa paligid. Kung tatayo siya at itutulak si Beatriz, sarado naman ang pintuan at hindi siya makakalabas agad. At kung sakaling nagtagumpay man siyang mabuksan ang pintuan kahit na nakatali siya, siguradong hindi niya naman kakayaning talunin
"I'll leave this matter to you." Ani Marco kay Carlos. Tumango si Carlos. "Huwag ho kayong mag-alala boss, ako ng bahala."Tumango si Marco at inangat ang sarili mula sa pagkakaupo sa damuhan at tinungo ang sasakyan. Nakasunod si Sierra sa lalaki, nang masinagan ito ng araw ay doon napansin ni Si







