The Billionaire's Unwanted Wife

Malamig na ang mga pagkaing ilang oras niyang iniluto at hinanda. Napatingin si Solanna Tiu sa orasan na nakalagay sa wall ng dining area nila, mag-a-alas dose na ng gabi, patapos na ang araw.

Sa lumipas na ilang oras ay ilang beses na rin nagpabalik-balik ang tingin niya sa orasan habang pinipilit ipagtanggol ang lalaki sa kanyang isipan, baka may importante lang itong ginawa, baka traffic, baka may biglaang meeting, at kung ano-ano pa.

11:57 pm.

Ang scheduled dinner nila ay alas-otso ng gabi dahil alam niyang male-late ito ng uwi.

Napatingin siyang muli sa mesa. Maganda ang pagkakaayos no'n na personal niyang ginawa. Dalawang plato, dalawang wine glass, may romantic candles sa gilid, at may mga fresh na bulaklak na nakalagay sa vase.

Everything's perfect.

But he didn't come home.

Narinig niya ang tunog ng pagbukas ng pintuan at napaupo siya ng tuwid, naghihintay sa pagpasok nito. Ang lungkot na naramdaman niya kanina ay mabilis na nawala at napalitan ng kasiyahan, ang mahalaga ay umuwi ito at humabol.

"Kaizer?"

Huminto ang lalaki sa bungad ng dining area. Nakasuot pa rin ito ng itim na suit na suot niya kaninang pumasok, medyo gusot na nga lang at kapansin-pansin ang marka ng lipstick sa puting kwelyo nito mula sa suot na polong panloob.

He looks unbothered. Malamig ang tingin niya kay Solanna at maski nang makita ang inihandang mga pagkain ng babae ay hindi man lang napalitan ang reaksyon na iyon.

Not even a single guilt.

"Gising ka pa," puna ng lalaki at tumingin sa relo nito.

"Hmm," Solanna tried her best to smile as sweet as she can. "Medyo na-late ka, ah?"

"Alam ko," masungit na sagot ni Kaizer sa kanya.

Nalukot ang mukha ni Solanna. Mukhang nakalimutan nito kung ano ang mayroon sa araw na iyon.

"Uhm..." nilaro-laro niya ang kanyang mga daliri. She always felt nervous around him. "Anniversary natin ngayon..."

"I know," wala pa ring reaksyon na sabi ni Kaizer.

"Naalala mo?" Lumiwanag ang mata ng babae.

"How could I not?" He tilted his head. "Ikaw ang naglagay ng event na iyon sa kalendaryo ko."

Napakagat ng labi si Solanna. Inilagay niya nga iyon.

"N-nagluto nga pala ako ng dinner natin."

"I'm not hungry."

"Hindi ka pa ba kumain?"

Tumaas ang isang kilay ni Kaizer. Kapag tinatanong ito ng medyo personal ay ganoon ang reaksyon nito, kahit papaano'y kabisado na iyon ni Solanna.

"I already ate."

"Nag-dinner ka na? Saan? Sino ang kasama mo?"

"You don't have to know everything," malamig na sabi ng lalaki na medyo sumama pa ang tingin sa kanya.

Napakagat ng labi si Solanna at muling napatingin sa lipstick mark sa damit ng lalaki. Bakit ba itinatanong pa niya ang obvious naman?

"You're with some other girl... nakipag-date ka?"

Tinignan lang siya ni Kaizer na tila wala namang pakielam sa mararamdaman niya. Niluwagan nito ang suot na tie at tinanggal ang salamin na suot. Nilinis niya iyon at inilagay sa kanyang bag bago muling tinignan si Solanna.

Nakasuot ng medyo sexy na dress ang babae, kulay pula na mababa ang neckline at medyo backless. Magsisinungaling siya kung sasabihin niyang hindi niya isinuot iyon upang akitin ang sariling asawa. She knows he has needs.

Pero bakit parang hirap na hirap ito kapag siya? Hindi ba talaga siya kaakit-akit sa paningin nito?

"Let's not talk about this," Kaizer's voice filled the room. "Una palang ay alam mo na kung ano ang pinasok mo."

Napalunok si Solanna nang marinig muli ang linyang iyon, ang walang katapusang pagpapaalala ni Kaizer sa kanya na ginusto niya ito, na siya ang may kasalanan nito, at napilitan lang ang lalaki rito.

Isang pilit na ngiti ang pinakawalan niya.

"Alam ko," bitak ang boses na sagot niya. "I-it's our anniversary though..."

"Pagod ako, Solanna, huwag mo akong simulan."

Marahang tumango ang babae at napangiti nalang din ng pilit.

Umalis ang lalaki sa kanyang harapan at umakyat na sa second floor ng bahay, naiwan siya roon na mag-isa kasama ang mga bagay na pinaghandaan at pinaghirapan niya.

Umayos siya ng upo at kahit labag sa loob niya ay pinilit niya nalang din kainin ang mga iyon. She poured herself a wine while tears streams down her face.

Pinaghandaan niya ang gabing ito, inaral ang mga dapat araling dish, bumili pa siya ng mamahaling wine, at minadali lahat ng trabaho para maagang makauwi.

All for her to wait for someone who doesn't even think about her for a second.

Naninikip ang dibdib niya habang humihikbi at sumusubo ng pagkain.

Napatingin siya sa paper bag na nasa gilid, laman no'n ang regalo niya sana para kay Kaizer.

It's been a year... akala niya may magbabago na pero mula noon hanggang ngayon ay ganoon pa rin, isa pa rin siyang walang kwentang babae sa paningin ni Kaizer, isang babaeng napilitang pakisamahan.

And just like that, their first anniversary as husband and wife ended.