LOGINInilagay mismo ni Elliott ang pulseras sa palad ni Sierra, saka tumalikod at pumasok sa loob ng elevator.Ang tanging nasambit na lamang ni Sierra ay, 'Maraming salamat.'Marahang ngumiti si Elliott, bahagyang binuksan ang kanyang mga labi, at kumaway. “Paalam.”Nang tuluyang magsara ang pinto ng elevator, ang ngiting nakaukit sa kanyang mga labi ay unti-unting napalitan ng mapait na damdamin.'Paalam na sa iyo, aking minamahal.'Sa kabila ng lahat ng pinagdaanan ni Sierra, nanatiling tapat at nakatuon si Marco rito—patunay na tunay at malalim ang kanilang samahan.Masaya siya para sa kanila, at ang tanging magagawa na lamang niya ay ang ipadala ang kanyang taimtim na pagbati.Panahon na upang tuluyang bitawan ang damdaming hindi naman dapat sinimulan.Mula sa kabilang elevator ay lumabas si Gwen at nakita si Sierra na nakatayo sa harap nito, tila tulala at nakatingin sa isang bagay. Lumapit siya at napansin ang pulseras. “Kanino galing iyan?”Biglang natauhan si Sierra mula sa kanyan
Parehong hinawakan ng dalawang pulis si Julian. Doon pa lamang nakabawi ng diwa si Ericka at agad itong sinubukang hilahin palayo. “Bitawan ninyo ang anak ko! Walang kinalaman ang anak ko sa pagkamatay ni Audrey Santillan!”Hinawakan naman ng isa pang pulis si Ericka. “Nagsasagawa lamang kami ng karaniwang imbestigasyon. Bakit kayo nakikialam? May tinatago ba kayo kaya kayo natatakot?”Alam ni Julian na darating din ang panahong ito, ngunit naisip niyang matagal na ang pangyayari limang taon na ang nakararaan, kaya mahihirapan silang makahanap ng matibay na ebidensya.Kahit na lumabas ang katotohanan, hindi naman talaga patay si Audrey—nagpalit lamang siya ng pagkakakilanlan at naging si Sierra. Kaya wala naman talagang pagpatay na naganap, at wala siyang tunay na kasalanan.Hindi siya dapat mawalan ng katinuan sa ngayon.Matapos ang ilang sandaling pagpapakalma sa sarili, nakuha niya muli ang kanyang katinuan. “Mom, this is just a routine investigation. Huwag kang mag-alala, walang m
Baka naman muli nitong natunton ang kinaroroonan ni Adriana?Pilit na itinago ni Sierra ang kanyang pagtataka at hinintay na magpatuloy si Marco.“Hindi nagpakamatay si Audrey noon. Inihagis siya sa dagat ilang sandali matapos niyang manganak. Matagal na ang panahong lumipas, kaya isa pa lamang ang natagpuan namin sa mga gumawa nito. Inamin niya na ang lahat ay utos at pakana ni Julian.”Kaya pala—ang taong nagsabing sumusunod lamang siya kay Julian ay siya palang mismong naghulog kay Audrey sa dagat.Biglang huminto si Sierra at kusang tinangka na hilahin ang kanyang kamay palayo.Mahigpit naman itong hinawakan ni Marco at hindi binitawan. “Hindi mo ba ako pinagkakatiwalaan?”Si Julian ay kapatid niya sa ina. Kahit laging hindi magkasundo ang dalawa, hindi pa rin maikakailang magkadugo sila. Ngayong lumalabas na ang katotohanan...Kasalanan ang pagpatay, at kinakatakutan ni Sierra na baka mag-alinlangan pa rin si Marco sa paggawa ng nararapat dahil sa kadugo.Ngunit nang makita niya
Hindi natuwa si Ronaldo sa kanyang sinabi. “Anong kalokohan ang sinasabi mo? Bakit mo pa sinasabing ibabalik? Ikaw ay mananatiling aming anak magpakailanman.” Dagdag pa ni Alessia. “Tama ang iyong ama. Kung wala ka at si Thalia sa tabi namin, baka hindi namin nalagpasan ang matinding lungkot ng pagkawala ng aming anak. Huwag ka nang magsalita ng pa ganoon.” Naramdaman ni Sierra ang init ng pagmamahal sa kanyang dibdib. Ano ba ang nagawa niya upang magkaroon ng mga magulang na kasing buti nila? “Sige po.” Hindi lamang inasikaso ni Marco ang mga ulat sa internet sa pamamagitan ng kanilang departamento, kundi tinawag pa niya si Morgan upang lihim na tumulong. Sa maikling panahon, nabawasan at halos mawala na ang usap-usapan tungkol sa sinapit ni Sierra. Bagama’t hindi na lumala ang isyu sa internet, ang katotohanang may kinalaman ito sa marahas na panghahalay ay labis na nakagugulat. Kaya hindi pa rin tuluyang nawawala ang mga haka-haka at maling balita na kumakalat sa mga tao. Kina
Binuksan ito ni Ericka. Pagkakita kay Sierra, saglit na namutla ang kanyang mukha sa pagkabalisa, ngunit agad din niyang itinago ito at nagsalita nang mahinahon. “Bakit ka nandito?” Hindi mapigilan ni Sierra ang humanga—o marahil ay mainis—sa ugali ng babae. Magkaiba ang kanyang anyo kapag may nakakakita at kapag mag-isa lang. Kanina pa niya sinusubukang hikayatin si Stevan na paalisin siya, ngunit sa isang iglap ay nagagawang magmukhang mahinahon at mabait nang makaharap siya. Ganyan ba ang pag-arte? Sinumang may pag-iisip ay kayang gawin iyon. "Dumalaw lang po ako kay dad, mom,” sagot ni Sierra habang papasok at lumalapit sa tabi ng kama. “Dad, maayos na po ba ang inyong pakiramdam?” Para kay Stevan, ang pakikipagtalo niya kay Marco ay si Sierra lamang ang puno't dulo, kaya agad na kumunot ang kanyang noo at sumagot nang masungit. “Nakita mo naman, humihinga pa ako.” Ibinaba ni Sierra ang kanyang tingin at kinakalikot ang kanyang mga daliri sa kaba. “Patawarin niyo po ako. Ako
“Kayo po ba ang mga kamag-anak ng pasyente?” Anang tinig na nagmumula sa gilid. Lumingon si Anita at nakita ang isang babaeng nakasuot ng doctor's robe. “Dumalaw lang po kami sa kamag-anak.” Tumango ang doktor. “Maglilibot lang ako upang tingnan ang mga pasyente.” “Salamat po,” magalang na sagot ni Anita. Itinaas niya ang kamay upang kumatok, ngunit biglang bumukas ang pinto mula sa loob. Si Sierra ang nagbukas nito. Pagkakita kay Anita at Senyora Elizabeth, saglit na nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat, ngunit agad din niya itong ikinubli. “Lola, Auntie Anita, ano po ang nagdala sa inyo rito?” “Nabalitaan ng matanda na may sakit daw ang iyong mga magulang, kaya nais naming dumalaw,” sagot ni Anita. “Maayos na po ang lagay nila,” tugon ni Sierra habang lumalapit upang alalayan si Senyora Elizabeth papasok. “Dahan-dahan lang po, Lola.” Pumasok ang doktor, nagtanong kay Alessia tungkol sa kanyang kalagayan, itinala ang kanyang mga sagot, at pagkatapos ay umalis na. Lumapit si
“Okay, I'll be there in a few.” Aniya bago ibaba ang telepono. Malalim na nagbuntong-hininga si Sylvio nang maibaba niya ang tawag, liyong-liyo pa rin siya sa nangyari. Wala sa sarili siyang nagbaba ng tingin sa babaeng nakakapit pa rin ang mga braso at beywang sa kanya, ngunit nakasandal na lang it
“Darling, hindi ba ay dapat ka pang matuwa dahil ang anak natin mismo ang kusang dumalaw sa atin dito? You know Marco, mahirap siyang mapapunta rito nang kusang loob…” Pagpapakalma ni Ericka sa kanyang asawang nanginginig na dahil sa galit. Matalim na pinukol ng tingin ni Stevan si Ericka. “Are you
Alam ni Sierra na suklduan ang sama ni Adriana, ngunit hindi niya inasahan ang pangyayari sa araw na ito. Masyado yata siyang naging kampante, after all mula nang magtrabaho siya sa A.C's ay wala ng ginawa ang babae kundi ang sirain ang reputasyon niya. Nang mapansin ni Sierra na may paparating ay w
“Alisin ang alin?” kunot noo siyang nag-angat ng tingin kay Marco. Hindi sumagot si Marco pero bumaba ang tingin niya sa bansang tiyan, sinundan naman iyon ni Sierra at halos lubayan na siya ng kaluluwa nang makitang nakayakap na siya sa beywang nito at nakadantay na ang paa niya sa paa nito! Oh, my







