Mag-log inNapatunganga ako sa kisame. Ang kisame na may mamahaling chandelier na parang anumang oras ay babagsak para sakalin ako. Walang cancer? Completely healthy? Misdiagnosis?!
Gusto kong sumigaw hanggang sa mabasag ang mga salamin sa penthouse na ito. Gusto kong maiyak sa tuwa dahil hindi pa ako mamamatay. Pero mas gusto kong sakalin yung doktor kong nagpakaba sa akin ng isang buong taon! Isang taon akong kumain ng puro pinakuluang gulay na lasang damo. Isang taon akong umiyak gabi gabi habang nagdadasal na sana pahabain pa ang buhay ko. Tapos ngayon malalaman ko na namalikmata lang pala sila sa x ray at laboratory results ko dahil naihalo ang file ko sa ibang pasyente?! Anong klaseng ospital yun pwede ba silang ipasara ng DOH ngayon din?!
Tinulak ko si Alistair nang buong lakas. Dahil nalaman kong wala akong sakit biglang bumalik ang sigla ng buong katawan ko. Parang uminom ako ng sampung energy drink na sabay sabay. Gumulong sya paalis sa ibabaw ko at napaupo sa gilid ng kama habang nakakunot ang makapal nyang kilay.
"Teka lang! Time first!" sigaw ko habang mabilis na binabalot ang sarili ko ng makapal na kumot hanggang sa leeg ko na parang isang malaking suman. "Kung wala akong taning ibig sabihin hindi ko na kailangang magpakasal sayo! Cancelled na ang deal natin boss! Pwede na akong umuwi at maghanap ng matinong trabaho para ipabarangay yung ex kong ahas at yung kaibigan kong linta!"
Tumawa si Alistair. Isang malamig nakakakilabot at gwapong tawa na nagpatayo sa lahat ng balahibo ko sa batok. Tumayo sya at kalmadong inayos ang silk bathrobe nya. Tinakpan nya ang nagigising pa lang nyang alaga na parang walang nangyari. Sayang pa naman paandarin ko na sana ulit.
"Do you honestly think it is that easy Jessi?" sabi nya habang naglalakad papunta sa mini bar sa gilid ng kwarto para magsalin ng alak sa isang babasaging baso. Umaga pa lang umiinom na agad sya ng whiskey siguro ganyan talaga kapag bilyonaryo tubig na nila ang alak. "Buhay ka nga pero wala kang pera wala kang trabaho wala kang pamilya at nakuha na ng ex mo ang apartment mo. At higit sa lahat nakapirma ka na sa marriage certificate kagabi habang lasing na lasing tayo sa VIP lounge. Legal na tayong mag asawa."
Nanlaki ang mga mata ko na parang mga platito. "Anong pirma?! Wala akong pinipirmahan! Scam yan! Fake news! Ididemanda kita ng kidnapping at illegal detention! Wala akong maalalang pinakasalan kita!"
Uminom sya ng alak bago lumapit sa isang mamahaling oak desk malapit sa bintana. May kinuha syang isang itim na folder doon at naglakad pabalik sa akin. Inihagis nya ang folder sa ibabaw ng kama mismo sa harapan ko.
"Open it," utos nya gamit ang boses na hindi tumatanggap ng pagtanggi.
Nanginginig ang mga kamay ko nang buksan ko ang folder. Tumambad sa akin ang isang napakakapal na dokumento. Sa pinakaunang pahina nakasulat ang salitang MARRIAGE CONTRACT at sa ibaba nito ay ang malinaw na malinaw kong pirma na medyo magulo dahil sa alak pero walang dudang pirma ko iyon. May thumbmark pa nga ako gamit ang red lipstick ko kagabi. Tanga talaga Jessi. Tanga tanga mo.
"That is the appetizer wifey. Ngayon basahin mo ang kasunod na pahina. That is the real contract. Ang tunay na torture mo bilang asawa ko," nakangising sabi ni Alistair habang nakapamulsa at nakatingin sa akin mula sa itaas.
Nilibak ko ang pahina. Confidential Agreement between Alistair Montemayor and Jessi Maximo. Nanlaki ang mga mata ko habang binabasa ko ang bawat kondisyon na nakasulat doon. Parang gusto ko na lang bumalik sa ospital at magpanggap na may sakit ulit.
Rule Number One: The Wife must live in the Montemayor Penthouse and must be physically available twenty four hours a day seven days a week for the Husband's physical therapy and stimulation.
"Physical therapy? Anong akala mo sa akin physical therapist na may lisensya?" reklamo ko habang nanlilisik ang mga mata ko sa kanya. "At anong available twenty four hours? Pati ba naman pagtae ko babantayan mo kung sakaling biglang tumigas yang sayo?!"
"If necessary yes," walang emosyong sagot nya. "I have a very unpredictable condition Jessi. Kung bigla akong magka urge sa kalagitnaan ng madaling araw kailangan nandyan ka para tapusin ang sinimulan mo."
Binalewala ko ang panlalamig ng sikmura ko at binasa ang susunod na patakaran.
Rule Number Two: The Wife is not allowed to wear any restrictive clothing inside the master bedroom. Nakedness is highly encouraged to promote continuous visual trigger for the Husband.
"Aba bastos ka rin pala ano?! Manyakis na impotent! Gusto mo akong maglakad lakad dito na parang si Eba sa paraiso na walang suot na dahon?! Baka sipunin ako nyan lakas lakas ng aircon mo!"
"I will adjust the room temperature to your liking," kalmado nyang sagot sabay ubos ng alak sa baso nya. "Any more complaints before we proceed to the most important rule?"
Tiningnan ko sya ng masama bago ibinaba ang tingin sa pinaka huling kondisyon sa pahina.
Rule Number Three: The Wife must produce a legitimate heir within exactly twelve months. Failure to do so will result in the immediate termination of the contract and the Wife will be forced to pay all the debts acquired including the full purchase of revenge services.
Napanganga ako. Pilit kong inintindi ang huling linya. "Revenge services? Ano ito package tour sa impyerno?"
Biglang nagbago ang aura ni Alistair. Mula sa malamig na bilyonaryo ay naging isang mapanganib na negosyante ang itsura nya. Umupo sya sa gilid ng kama at binuksan ang tablet na kinuha nya mula sa bulsa ng bathrobe nya. Iniharap nya iyon sa akin.
Isang video ang nag play. Kuha iyon mula sa isang hidden camera. Nakita ko si David at si Jessica sa loob ng apartment ko. Nag aayos sila ng mga gamit ko at nilalagay sa mga garbage bag.
"I heard you passed away this morning," sabi ni David sa video habang tumatawa. "Salamat naman at natapos din ang paghihirap natin Jess. Akala ko aabutin pa ng isang taon ang bruha. Ngayon maki claim ko na ang life insurance nya at pwede na tayong lumipat sa mas malaking condo."
"Mabuti nga sa kanya," malanding sagot ni Jessica habang isinusuot ang paborito kong kwintas na bigay pa ng yumao kong nanay. "Masyado syang pabigat. Ngayon akin na ang lahat ng sa kanya pati ikaw babe."
Naramdaman ko ang pag iinit ng sulok ng mga mata ko. Hindi dahil sa lungkot kundi dahil sa sobrang galit. Kumukulo ang dugo ko. Gusto kong basagin ang tablet screen. Gusto kong pumasok sa loob ng video at kalbuhin silang dalawa hanggang sa magmukha silang itlog na nilaga.
Pinatay ni Alistair ang screen at ibinaba ang tablet.
"They think you are dead Jessi. Pinalakad ko sa mga tauhan ko ang fake death certificate mo kaninang madaling araw bago pa malaman ng ospital ang totoong resulta ng tests mo," seryosong paliwanag nya. "To the whole world you are a tragic victim of cancer. But to me you are the key to my empire."
Hinawakan nya ang baba ko at inangat ang mukha ko para magtama ang mga mata namin. "Pirmahan mo ang kontrata. Tanggapin mo ang torture ng pagiging asawa ko gabi gabi. At bilang kapalit ibibigay ko sayo ang pinakamasarap na paghihiganti na hindi mo kayang bayaran ng kahit anong halaga. I will give you the power to crush them like ants."
Tinitigan ko ang madilim nyang mga mata. Nakita ko ang demonyo sa loob nito na nag aalok ng isang kasunduang hindi ko matatanggihan. Buhay ako. Wala akong sakit. At may pagkakataon akong maging asawa ng pinakamakapangyarihang lalaki sa bansa para sirain ang mga taong sumira sa akin.
Ano pa bang mawawala sa akin? V card ko nga naibigay ko na kagabi kaluluwa ko pa kaya ngayon?
Kinuha ko ang mamahaling fountain pen sa ibabaw ng folder. Walang pag aatubili kahit nanginginig pa ang mga daliri ko ay pinirmahan ko ang kontrata. Isang madiin at malinaw na pirma na nagbubuklod sa akin sa bilyonaryong nasa harap ko.
Ngumiti si Alistair. Isang ngiti na nagpapahiwatig ng tagumpay. "Good girl. Now that we are officially partners in crime and in bed get up and take a bath."
Kumunot ang noo ko. "Bakit? Akala ko ba mag t therapy session na tayo ngayon din? Bakit mo ako pinapaligo?"
"Dahil mamayang gabi sisimulan natin ang una mong pasabog sa mundo," sagot nya habang tumatayo at naglalakad papunta sa walk in closet nya. "May malaking welcome party ang kumpanya ni David mamaya dahil may bagong CEO na bumili ng kumpanya nila. Aattend tayo doon bilang mga special guests."
Nanlaki ang mga mata ko sa sobrang kaba at excitement. "Wait lang. Sinong bagong CEO ang bumili ng kumpanya ni David?"
Lumingon si Alistair sa akin at kumindat. "Ako wifey. Ako ang bagong boss ng ex mo. At ipapakilala kita bilang asawa ko sa harap nilang lahat. Pero bago mangyari yun kailangan mong harapin muna ang pinakamalaking halimaw sa buhay ko."
Bumilis ang tibok ng puso ko. "Halimaw? Sinong halimaw?"
Bago pa sya makasagot ay biglang bumukas nang marahas ang malaking double doors ng penthouse. Isang matandang lalaki na nakasuot ng pormal na suit ang pumasok na may kasamang dalawang malalaking bodyguards. Ang mukha nya ay eksaktong kopya ni Alistair pero mas matanda mas masungit at mas nakakatakot.
"Alistair!" umalingawngaw ang baritonong boses ng matanda sa buong kwarto. "Totoo ba ang balitang nakarating sa akin na nagpakasal ka kagabi sa isang babaeng napulot mo lang sa club?! Nasaan ang babaeng iyan at nang mapalayag ko palabas ng bansa ko ngayon din!"
Napasiksik ako sa ilalim ng kumot at parang gusto ko na lang biglang magka cancer ulit para may rason akong mamatay ngayon din. Patay kang bata ka ang tatay ng asawa mo nandito na para mangain ng tao!
Chapter 5: Ang Pagbabalik ng Isang Dyosa Mula sa HukayParang gusto kong lamunin ako ng buong buo ng mamahaling kama ni Alistair. Nanginginig ang buong kalamnan ko habang nakasiksik ako sa ilalim ng makapal na kumot. Rinig na rinig ko ang malalakas na yabag ng sapatos ng tatay niya na parang isang higante na handang mandurog ng maliliit na insekto.Si Don Roberto Montemayor. Ang halimaw ng corporate world. Ang lalaking kayang magbagsak ng isang buong kumpanya sa pamamagitan lang ng isang simpleng pagtaas ng kilay. At ngayon ang kilay na iyon ay nakataas at nakaturo sa direksyon ko."Anong kahibangan ito Alistair?!" umalingawngaw ang baritonong boses ng matanda sa apat na sulok ng malaking kwarto. "Isang babaeng pinulot mo lang sa kalsada? Pakakasalan mo para lang makuha ang posisyon ko? Wala ka bang matinong babaeng mahanap mula sa mga kilalang pamilya at kailangan mong mamulot ng basura?"Ouch. Basura talaga? Pwede namang recyclable material muna bago basura para may konting valu
Chapter 4: Ang Kontrata Mula sa ImpyernoNapatunganga ako sa kisame. Ang kisame na may mamahaling chandelier na parang anumang oras ay babagsak para sakalin ako. Walang cancer? Completely healthy? Misdiagnosis?!Gusto kong sumigaw hanggang sa mabasag ang mga salamin sa penthouse na ito. Gusto kong maiyak sa tuwa dahil hindi pa ako mamamatay. Pero mas gusto kong sakalin yung doktor kong nagpakaba sa akin ng isang buong taon! Isang taon akong kumain ng puro pinakuluang gulay na lasang damo. Isang taon akong umiyak gabi gabi habang nagdadasal na sana pahabain pa ang buhay ko. Tapos ngayon malalaman ko na namalikmata lang pala sila sa x ray at laboratory results ko dahil naihalo ang file ko sa ibang pasyente?! Anong klaseng ospital yun pwede ba silang ipasara ng DOH ngayon din?!Tinulak ko si Alistair nang buong lakas. Dahil nalaman kong wala akong sakit biglang bumalik ang sigla ng buong katawan ko. Parang uminom ako ng sampung energy drink na sabay sabay. Gumulong sya paalis sa ibaba
Chapter 3: Ang Sexy Dance ng Isang Mamamatay NaNakatayo sya sa harap ng pinto at dahan dahang inalis ang pagkakabuhol ng sinturon ng itim nyang silk bathrobe. Nanlaki ang mga mata ko na parang nakakita ng multo pero sa totoo lang ay parang nakakita ako ng anghel na may halong demonyo. Bumagsak ang tela sa malamig na sahig at tumambad sa akin ang buong kaluwalhatian ni Alistair Montemayor. Pakshet. Ang gwapo ng mukha ang ganda ng katawan may abs na parang pandesal na bagong luto sa panaderya ni aling Nena pero pagdating sa ibaba ay payapang payapa ang paligid. Tulog na tulog ang alaga nya. Walang kahit anong reaksyon.Napalunok ako ng laway na parang may nakabara na malaking bato sa lalamunan ko. "Seryoso ka ba dyan kuya? As in ngayon na talaga? Eh amoy alak pa nga ako at hindi pa ako nakakapag toothbrush. Baka mamaya pag hiningahan kita sa mukha imbes na tumayo yan ay tuluyan nang himatayin at hindi na magising forever. Kawawa naman ang pamilya mo mawawalan ng tagapagmana dahil lan
Chapter 2: Ang Bilyonaryong Hindi Maigalaw ang Puso... at Iba PaSabi nila kapag namatay ka raw pupunta ka sa langit kung mabuti kang tao o sa impyerno kung demonyita ka. Pero bakit ganito? Ang lambot ng ulap na hinihigaan ko pero bakit amoy mamahaling fabric conditioner at hindi amoy insenso? At teka lang bakit sobrang sakit ng gitna ng mga hita ko? Ganito ba sa kabilang buhay? May body ache pa rin ba kahit kaluluwa ka na lang?Idinilat ko ang mga mata ko. Bumulaga sa akin ang isang napakalaking chandelier na kumikinang sa itaas ng kisame. Pamilyar ang lugar at ang amoy pero alam kong hindi ito ang kwarto ko sa apartment na inagaw ng ex kong ahas. Lumingon ako sa paligid. Isang napakalaking kwarto na parang kasing laki ng buong bahay namin noon. May malaking flat screen TV sa gilid may sofa na gawa sa leather at may glass window na nagpapakita ng view ng buong siyudad na nasisinagan ng umagang araw.Buhay pa ako. Pakshet. Buhay pa rin ako.Sinubukan kong bumangon pero biglang kum
Chapter 1: Ang Huling Hininga ng KatangahanSabi nila kapag malapit ka na raw mamatay makikita mo ang buong buhay mo na parang isang pelikula na nagpa flash sa isip mo. Well scam yun. Ang nakikita ko lang ngayon ay ang malabong kisame ng ospital at ang dalawang taong akala ko ay mahal ako pero sa totoo lang ay hinihintay na lang akong ma deads.Isang taon. Isang taon na akong nakikipaglaban sa cancer at feeling ko gusto na mag resign ng mga white blood cells ko dahil pagod na pagod na sila. Wala na akong pamilya dahil namatay sila sa isang car crash noong bata pa ako. Ang tanging meron lang ako ay ang boyfriend kong si David at ang best friend kong si Jessica. Yes tama kayo ng dinig Jessica at Jessi. Cute di ba? Parang pinagtagpo ng tadhana pero parehong tanga.Nandito sila ngayon sa kwarto ko. Araw araw silang bumibisita. Ang sweet nila no? Kung hindi ko lang sana naririnig yung basang halikan nila sa paanan ng kama ko baka isipin kong mga anghel sila na hulog ng langit."David w







