Chapter 3: Ang Calibre ng Susunod na Bayaw

Inilayo ni Harris ang tingin sa kaniyang cellphone para tingnan ang taong kakalabas lang mula sa second floor.

Ang taong kanina lang ay nagdahilang may sakit, pero pagkalipas lang ng ilang sandali ay nagyaya nang lumabas—samantalang noon, siya pa ang laging nagmamakaawang sumama ito sa kaniya. Ang gustong mamasyal ay nakasuot lang ng maluwag na puting t-shirt at kaparehong kulay ng maikling shorts. Kung hulaan man, halatang walang kahit anong make-up si Barbara, pero kailangang aminin na kahit simpleng mukha lang, mas maganda at nakatutuwa pa rin siyang tingnan kumpara sa ibang babaeng kapal-kapalan ang kolorete.

"Handa na ako, Kuya Harris."

"O, saan mo ba gustong pumunta?" tanong ni Harris habang nakatitig sa dalagang halatang-halatang gustong-gusto nang makalabas ng bahay.

"Saan ba ang lakad mo ngayon?"

"May usapan kami ng kaibigan ko. Magkikita kami mamayang hapon."

"Saan ba 'yan? Tara na kaya ngayon? Para padating ng oras ng usapan niyo, pumunta ka na sa kanya."

"Sa bayan pa 'yon, eh. Kung sasama ka sa akin nang wala ka namang eksaktong pupuntahan, baka maghintay ka lang sa akin doon hanggang sa matapos ako bago tayo makauwi." Halos pitumpung kilometro ang layo ng bahay nila mula sa sentro ng bayan.

"Kahit na! Tara na para matapos agad. Wala pa naman akong maisip na pupuntahan din."

Nagtaka nang kaunti ang kasama sa biglaang pagmamadali nito. Sasabihin niya sanang medyo kakaiba ang ikinikilos ni Barbara ngayon, pero mas nagulat siya nang bigla nitong hawakan ang braso niya at hawakan siya palabas ng p***o.

"Teka nga! Bakit ba nagmamadali ka? Anong nangyayari sa'yo?" natatawang tanong ni Harris. Hindi siya nailang kahit nakakapit nang mahigpit si Barbara sa braso niya. Nasanay na silang magkasama nang ganito, at kung tutuusin, mas malapit pa sila sa isa't isa kaysa sa kuya niya at kay Caroline.

"Ay, nakalimutan ko! Magpapaalam muna ako kay Lola. Maghintay ka na lang sa kotse!" Sabay tulak ni Barbara sa likod ng mas matangkad na lalaki bago mabilis na tumakbo pabalik sa loob ng bahay.

"Lola!"

"Barbara? Nakabangon ka na pala? Akala ko ba sabi ni Caroline ay may sakit ka?" Napalingon ang matanda mula sa pinapanood na telebisyon at agad siyang pinapasok gamit ang kaniyang kamay.

"Medyo gumaling na po ako, Lola. Hindi naman po malala. Pumunta po ako rito para magpaalam na lalabas kami ni Kuya Harris."

"Sigurado ka bang maayos ka na? Inaya ka ba ni Harris? Si Harris talaga, alam nang may sakit ang bata, inaya pa sa labas!"

"Huwag niyo na pong pagalitan si Kuya Harris, Lola. Ako po ang nakiusap sa kaniya."

"At saan naman kayo pupunta? Kung lalabas ka rin lang, bakit hindi ka na lang sumama kina Caroline at Hector?" Dahil kung ikokonsidera, sa pagitan ni Harris at Hector, mas may tiwala ang matanda kay Hector na alagaan sina Caroline at Barbara. Mas matured kasi ito, may responsabilidad, at mas mapagkakatiwalaan sa lahat ng bagay.

"May bibilhin lang po ako sa labas. Hindi ko naman po planong lumabas kanina kaya hindi ako nakasama kina Ate."

"O siya, mas maigi nang kay Harris ka sumama kaysa sa ibang tao. Mas kampante rin ako. Sige na, 'wag kayong magpapatagabi nang husto, ha?"

"Hindi ko po sigurado, Lola. May kakausapin din po kasing kaibigan si Kuya Harris. Kapag gabi na po kami makakauwi, tatawag na lang po ako sa inyo."

"Sige na, mag-iingat kayo at magpakasaya ka." 

Ngumiti ang matanda sa dalaga na siyang nagbibigay ng buhay sa bahay. Minsan, naiintindihan din niya kung bakit ganun na lang kalapit sina Barbara at Harris, pareho kasing may kakulitan ang dalawa kaya hindi nakapagtatakang magkasundong-magkasundo sila.

**

Pagkapasok na pagkapasok sa kotse, agad na isinaksak ni Barbara ang kaniyang AirPods sa tainga. Pinalitan niya ang pinatutugtog na kanta habang nagbabasa ng chat ng mga kaibigan sa cellphone. Pero puro tungkol lang sa mga kasintahan ang pinagsasasabi ng mga ito, kaya sa sobrang kawalan ng gana ay isinara na lang niya ang chat app at nag-scroll sa I*******m.

Doon ay nakita niya ang mga bagong post ng taong finollow niya. At kahit account iyon ng lalaki, halos lahat ng post ay larawan ng kaniyang ate—mga kuha sa kanyang Ate Caroline sa iba't ibang anggulo at pwesto. Sabagay, napakaganda, napakahinhin, at napakalambing ng ate niya. Hindi na nakapagtatakang ganun na lang kagilagid at kapursigi si Hector dito.

"Hah..."

Hindi man lang niya namalayang napabuntong-hininga pala siya nang napakalakas. Nalaman na lang niya nang magsalita ang katabi.

"Lalim ng buntong-hininga na 'yon, ah. Halatang may malalim na kinaiinisan."

Nang huminto ang kanta sa tainga niya, narinig ni Barbara ang sinabi nito kaya tinanggal na niya ang AirPods.

"Nababore lang ako, Kuya Harris. Bigyan mo naman ako ng payo kung paano mawawala 'to."

"Gusto mo talaga ng payo ko?" natatawang tanong ni Harris habang nakatingin sa kaniya.

"Bakit, ano bang payo mo?"

"Mag-aya ng tropa para uminom. Siguradong mawawala 'yang inip mo."

Napa-isip si Barbara bago tumango. "So 'yung pupuntahan mo ngayon kasama ang kaibigan mo... inuman din?"

"May kaunti siguro, pero mas marami kaming pag-uusapang trabaho."

"Ayos lang, Kuya Harris, hindi naman kita isusumbong kay Lola."

"Hindi naman ako natatakot masumbong ka. Seryoso talaga, tungkol sa negosyo ang pag-uusapan namin."

Tinitigan ni Barbara ang seryosong mukha ni Harris hanggang sa napangiti na lang ang lalaki at napilitang magpaliwanag nang maayos.

"Ganto kasi 'yon... inaaya ako ng kaibigan ko na mag-industrial partner sa bubuksan niyang negosyo."

"Anong negosyo?"

"Maliit na shop ng mga big bike tsaka mga piyesa at accessories. Nakakita na siya ng magandang pwesto, tapos hati kami sa puhunan. Sa nakikita kong plano niya, mukhang maayos naman."

"Seryoso?"

"Oo naman. At pumasok ako rito para magkaroon ng sariling negosyo na hindi nakadepende sa kumpanya ng pamilya. Kailangan din namang matutong tumayo sa sariling paa ang tao, 'di ba?"

Doon napaisip si Barbara. Naitanong niya sa sarili kung ano nga ba ang mangyayari sa kaniya kapag nakatapos na siya sa pag-aaral. Kailangan ba niyang pumasok agad sa kumpanya ng pamilya para tumulong kina Hector at Harris, o magkakaroon siya ng pagkakataong mamili kung ano talaga ang gusto niyang gawin?

"Malaki naman ang kita mo sa kumpanya ni Lola, ah?"

"Alam ko, at ginagawa ko pa rin naman 'yon. Pero hindi natin hawak ang hinaharap. Malay natin, kapag nagpakasal na sina Kuya Hector at Caroline, baka ibigay na ng buo ni Lola ang kumpanya kay Kuya. Gusto ko rin namang subukang magsumikap sa sarili kong paraan. Subok-subok muna habang bata pa. Kung mabagsak man ako ngayon, may sasandalan pa rin naman."

"Sa tingin mo, kapag nakagraduate ako, kailangan ko ring pumasok agad sa kumpanya ni Lola?"

"Baka ganun na nga. Pero hindi ba't maganda rin 'yon? Pamilya pa rin naman ang magkakasama. Lalo na kung magkatuluyan pa sina Caroline at Kuya Hector sa hinaharap."

"Sa tingin mo... siguradong magpapakasal siya kay Ate Caroline?"

Naitanong niya iyon dahil sa nangyari kagabi. Pakiramdam niya ay napakalabo ng lahat. Bago pa man marealize ng lalaking iyon na siya ang kasama nito at hindi ang babaeng mahal nito, huli na ang lahat. Ang ganung uri ba ng lalaki ang totoong magpapakasal sa kaniyang ate?

"Anong klaseng tanong 'yan? Alam mo namang matagal na niyang mahal ang ate mo. Bakit, may kinasasama ka ba ng loob kay Kuya Hector?"

"Wala naman. Gusto ko lang malaman ang pananaw mo."

"Matagal nang mahal ni Kuya si Caroline. At seryoso siya sa kaniya na hanggang kasal talaga. Huwag mong maiisip na magagawa niyang mambabae sa likod ng ate mo. Siguradong magiging bayaw mo 'yon. Pwede mo na nga siyang tawaging 'future brother-in-law' ngayon pa lang. Hinding-hindi niya hahayaang mawala si Caroline sa kaniya."

"Mmm..." simpleng sagot ni Barbara.

Alam niyang doon din naman hahantong ang lahat. At kapag dumating ang araw na iyon, hahanap siya ng dahilan para makalayo sa bahay na iyon. Hinding-hindi siya mananatili roon kahit pa sabihing may utang na loob siya sa pamilya. Mas maigi nang umalis kaysa araw-araw niyang makaharap ang lalaking iyon.

"Dahil nakikita kong sobrang seryoso mo riyan, sasabihin ko na lang sa'yo ang totoo para matapos na 'yang iniisip mo."

"Totoo?" Napalingon agad si Barbara kay Harris. "Anong totoo, Kuya Harris?"

"Ang magpapatunay na magiging brother-in-law mo talaga si Kuya Hector."

"At ano naman 'yon?"

"Plano ni Kuya Hector na magpropose at hingin ang kamay ng Ate Caroline mo ngayong araw.”