LOGINRavenna Ylianna Ocampo’s Point of View
Nang tumigil ang sasakyan, napasulyap ako kay Killian na ngayon ay nagtatanggal na ng kaniyang suot na seat belt. Ako namam, nag-aalangan pa kung tatanggalin ko na ba, o hindi. Parang gusto ko na kasing umuwi, eh. Pero ano na lang ang iisipin ni Killian kung ‘yon ang sinabi ko, hindi ba? Napasulyap siya sa akin. Marahil ay nagtataka kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko pa tinatanggal ang suot kongRavenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Matagal na kitang gustong makita,” wika ni Mrs. Rivanov, habang nakatingin sa akin.“Po?” gulantang ko namang wika.Doon naman siya natawa, habang nakatingin sa nanglalaking mga mata ko, dahil sa gulat.Hindi ko alam ang ibig niyang sabihin, pero bakit parang matagal na niya akong kilala base sa kaniyang sinabi?Napatingin naman ako kay Killian na nakatingin sa akin. Napansin kong hindi siya nagsasalita, pero may ngiti sa labi niya nang kaunti, at hindi ko alam kung may ideya ba siya tungkol sa sinasabi ng Mommy niya.Doon naman natawa s
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Nang tumigil ang sasakyan, napasulyap ako kay Killian na ngayon ay nagtatanggal na ng kaniyang suot na seat belt. Ako namam, nag-aalangan pa kung tatanggalin ko na ba, o hindi. Parang gusto ko na kasing umuwi, eh. Pero ano na lang ang iisipin ni Killian kung ‘yon ang sinabi ko, hindi ba? Napasulyap siya sa akin. Marahil ay nagtataka kung bakit hanggang ngayon ay hindi ko pa tinatanggal ang suot kong seat belt. Kaya naman sinalubong ko ang kaniyang mga mata, at nag-aalangang ngumiti sa kaniya. “Are you okay?” tanong nito, at may halo pang pag-aalala. Tumango ako bilang sagot, at pasimpleng humugot nang malalim na hininga, saka tinanggal ang suot kong seat belt. “Yes. Sadyang kinakabahan lang talaga ako,” saad ko, dahil ‘yon naman talaga ang totoo. Hindi ko alam kung dahil ba ‘to sa kape. Kaya ganito na lang ang nerbyos, at pag
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Pinaglaruan ko ang suot kong bracelet. Ngayon ang araw na makikilala ko ang pamilya ni Killian, at hindi ko maintindihan ang kabang nararamdaman ko lalo na nang magising ako kaninang umaga. Alam ko naman na dapat hindi na ako kabahan, dahil ako mismo ang nag-set ng araw na ‘to. Pero hindi ko kasi mapigilan, eh. Pamilya kasi ni Killian ‘to. Ang mga Rivanov ang mismong bibisitahin ko sa bahay nila. Kaya mas nakakakaba talaga lalo pa’t nagawa akong ipakilala ni Killian sa mga magulang niya, kahit wala pa naman talagang kami. Nililigawan niya ako, oo. Pero hindi naman ibig sabihin nito, kami na, eh. Sadyang hinahayaan ko lang siyang hawakan ako, at gawin namin ang bagay na ‘yon. Kasi kung tutuusin, gusto ko rin naman. Hindi naman labag sa kalooban ko ang lahat. Sadyang hindi ko lang kayang aminin sa ngayon na gusto ko si Killian. “Nervous?” tanong niya sa akin na siya namang iki
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Dati naman talaga, susunod si Daddy sa napagkasunduan, pero dahil nga nakilala niya si Mommy, at minahal niya si Mommy, hindi niya itinuloy.”‘Yon ang nakagugulat. Hindi ko kasi talaga inaasahan kung tutuusin, dahil hindi ko alam na uso pala talaga ang mga arranged marriage sa mga kagaya nilang marami talaga ang business.Alam ko naman na may ganiyan talaga sa mga mayayaman, pero hindi ko naman alam na kabilang pala ang mga Rivanov doon. Ngunit kaagad akong natigilan, dahil Daddy niya mismo ‘yon. Paano kung maging siya ay dapat may pakakasalan din? ‘Yong kapatid din niya?Napatuop ako ng aking bibig, dahil paano kung ipinagkasundo rin siya? Willing
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNakatutok lamang ako sa kaing cellphone, dahil kasalukuyan kong binabasa ang article tungkol kay Liam.Sinabi rito na matapos ang relasyon namin, nagsimula na ring bumagsak ang kaniyang company. Maging ang iba nilang business, unti-unting nalugi.Sa totoo lang ay naaawa ako sa mga employee niya, dahil nawalan sila ng trabaho, pero hindi ako maaawa kay Liam. Ni kahit man lang humingi ng tawad ay hindi niya nagawa, at ‘yon ang ikinakagalit ko.Kung hindi nangyari ang lahat ng ‘yon, aminado naman akong hindi ‘to mangyayari, eh. Hindi ako makababangon sa sarili kong paa, at hindi ko makikilala si Killian.O
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“Tingin mo? Okay na ‘to?” tanong ko kay Killian.Magmula nang makauwi kami ni Killian sa bahay niya, dumiretso kaagad ako sa kitchen area niya para i-prepare ang dough ng brownies. Hindi ako umalis doon, hangga’t hindi ko nasisiguro na okay na kapag na-bake.Pero pagkalabas nang naunang batch, hindi ko alam kung okay na ba siya. Parang may mali, o hindi kaya ay hindi ako satisfied sa result.Kaya gumawa ako nang panibagong batch. Ang kinagandahan lang ay kaunti lang ang serving para hindi masayang.Kahit naman kasi mayaman ako, ayaw ko naman na may mga nasasayang, eh.
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewAno raw? Gagawin namin ‘yon hanggang sa ma-satisfied kami?Sa totoo lang, hindi ko alam ang mararamdaman ko nang marinig ko ‘yon sa kaniya. Gusto kong mahiya, at umangal, dahil hanggang kailan ba siya masa-satisfied, hindi ba?Kung ako kasi, pakiramdam ko ay m
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewIpinikit ko ang aking mga mata, at humugot nang malalim na hininga. Sa totoo lang, wala akong natapos masiyado, dahil distracted ako. ‘Yong huling text message na na-receive ko kasi kay Killian ay parang hindi kayang iproseso ng utak ko.“Damn!” malutong kong
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewHe groaned when I didn’t respond to his kiss. Mas idiniin pa nga niya ang kaniyang labi sa akin na halos hindi na ako makahinga sa ginagawa niya.I even tried to push him para lang makahinga ako. Kaya lang ay kahit yata ano ang gawin ko, hindi niya ako pagbibi
Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewBumuga ako ng hangin, at hindi na lang siya pinansin, kahit medyo nababahala ako sa bigat ng kaniyang awra.Hindi ko na siya tinanong pa, dahil tatanungin din niya ako pabalik. Kaya para saan pa, hindi ba? Wala namang patutunguhan ‘yon kung sakali man. Mas lal







