One Night with the Ruthless Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewHe tilted his head as the corner of his lips rose. “You’re drunk.”I gently shook my head. Inilapit ko pa ang aking mukha sa kaniya para lang maamoy ko nang maayos ang kaniyang pabango, pero ang hindi ko man lang napansin ay kaunting galaw na lang ay magdidikit na ang aming labi.I was hypnotized by his scent. Hindi masakit sa amoy, at sakto lang kasi ‘yon para sa pabango nang isang lalaki.“Uminom lang ako nang kaunti,” bulong ko sa kaniya.I felt him touch my cheek, wiping the tears away as his eyes darkened. His lips formed into a thin line while he gritted his teeth, making his jaw prominent.“Your breath smelled like you’ve drunk vodka and margarita. You also walked like a drunk woman and there’s a trace of tears on your cheeks. And if I stare at your eyes, it looks like you’ve cried,” he stated, making my breath hitch. “I’m not dumb, woman. You’re a heartbroken woman who wanted to erase the pain that he caused by getting drunk.”Hindi ako m

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Napahilamos na lang ako ng aking mukha. Nasa living room ako ngayon ng kaniyang mansion. Binuhat kasi ako no’n papunta rito, kahit ang tutuusin ay kaya ko namang magpunta rito nang hindi kinakailangan ang kaniyang tulong. “Shit!” malutong kong mura nang tuluyan na talagang mawala ang alak sa aking katawan. Unti-unting sumagi sa aking isipan kung saan nga ba talaga ako. Kahit na hindi naman ako pumayag, o tumanggi, dahil nga sa gulat, wala na akong magawa. Fuck! Nandito na ako! “What are you doing?” tanong nang isang boses nang bumukas ang pinto. Inis akong napalingon sa kaniya, at sinamaan siya nang tingin. Kalmado lang naman ‘tong sinalubong ang aking mga mata na para bang wala siyang ginagawang masama. May bitbit siyang gatas. Mukhang maligamgam pa ‘yon, at para bang gusto lang akong antukin. Kaya lang ay nang maalala ko ang kaniyang sinabi, biglang nag-init ang aking mga pisngi.“I want you on my bed—begging for me to wreck you.”

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNapalunok ako, at mabilis na inilihis ang aking mga mata lalo na nang mapansin kong nakatitig siya sa akin.Umupo kasi siya sa sofa na medyo may kalayuan sa aking table. Ipinatong niya ang kaniyang mga bisig sa sandalan ng sofa, at nagawa ko nga rin kasing nasaksihan ang pag-de-kuwatro niya.Bahagya pa ngang nanuyo ang aking lalamunan, dahil hindi ko inaasahan na ganito pala kalakas ang appeal niya.Maiintindihan ko tuloy ang mga babaeng nagkandadarapa sa kaniya, which is malayong hindi mangyari. Mayaman siya. Of course, maraming nakakikilala sa kaniya. Malabo rin namang hindi siya kilala ng mga ‘to, kahit na hindi siya mayaman.Sa lakas ng appeal niya, tangkad, at kaguwapuhan niya, malabong hindi mo alamin ang pangalan. Baka nga maraming lumapit sa kaniya, at mag-offer na lang ng contract para lang ipasok siya sa modelling industry.Kahit simpleng damit lang siguro ang ipasuot sa kaniya, magagawa niya ‘yong idala nang walang kahirap-hirap. Kung p

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewHe groaned when I didn’t respond to his kiss. Mas idiniin pa nga niya ang kaniyang labi sa akin na halos hindi na ako makahinga sa ginagawa niya.I even tried to push him para lang makahinga ako. Kaya lang ay kahit yata ano ang gawin ko, hindi niya ako pagbibigyan.Gusto ko siyang tumigil, dahil alam ko sa sarili ko na hindi ‘to maganda. Nasa office ako. Buong akala ng lahat ay nandito si Killian para sa isang business meeting. Kaso bakit ibang business meeting naman na yata ‘to?Napasinghap ako nang maramdaman ko ang kaniyang kamay sa aking bewang. Marahan ako nitong hinahaplos doon.“That’s it!” he mumbled when I finally opened my mouth.Hindi ko napansin na napaawang na pala ang aking labi, dahil sa pagsinghap ko. Kaya kinuha niya ang pagkatataon na ‘yon para ipasok ang kaniyang dila sa aking bibig.He played with his tongue with mine, enough for me to forget everything. So, I decided to respond to his kiss. Bahala na kung ano man ang mangyari

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Nang sumapit ang hapon, kaagad kong na-receive ang text message na galing kay Killian. Naghihintay na pala siya sa akin sa harap mismo ng company. Ni hindi ko alam kung nag-undertime ba ang lalaking ‘yon, dahil eksaktong five o’clock ay nandito na siya.“Hindi ko talaga siya maintindihan,” bulong ko sa aking sarili, habang tinititigan ang mensahe niya.Itinago ko ang aking cellphone sa bag ko, at inayos ang mga document na tapos ko ng pirmahan. Nang sa gayon ay hindi naman mahirapan ang secretary kong buhatin ‘to kung sakali.Kaya nang masiguro kong maayos na ang lahat, lumabas na ako ng office ko. Nakita ko pa ngang nag-aayos na rin ng gamit ang secretary ko, at nang marinig niya ang pagbukas ng pinto, napalingon siya sa aking gawi.“Ma’am,” bati nito sa akin.Tumango naman ako. “Mauuna na ako. Medyo mali-late nga lang ako bukas.”“Sige, ma’am. Inform ko na lang po bukas si Sir Rivanov kung maaga po siyang nagpunta rito,” pahayag niya.Hindi na