One Night with the Ruthless Billionaire
Ravenna Ylianna Ocampo, isang babaeng naghahangad lamang na mahalin nang isang matinong lalaki. ‘Yong tunay, at hindi lamang sa taglay niyang ganda, o yaman ng kaniyang pamilya.
Ilang beses siyang nabigo, at nasaktan, dahil puro lang naman pera ang nasa isipan nila, idagdag na ang paghahangad ng mga ‘to sa kaniyang katawan.
But the pain vanished when she met a man named Killian Adler Rivanov. A handsome billionaire that owns a bunch of business at a young age.
Madalas siyang pagkaguluhan ng mga babae, na kahit sobrang lamig na ng pakitutungo nito sa mga ‘to ay hindi pa rin siya tinatantanan.
“You’re crying because of a boy?” he asked, looking straight into her eyes as he let out a mocking laugh. “He already got the diamond that he wanted and yet, he let it slipped away.”
Killian wrapped his arms around her waist, trapping her in his arms so she wouldn’t runaway. With his intense stare, he use that as a weapon to make her knees tremble.
“Be with me tonight, woman, and I’ll let you experience the love that you’re looking for.”
‘Yong isang minutong kasama niya ang binata ay halos hindi na siya makahinga nang maayos, at tila nahihirapan, paano na lang kaya ‘yong isang gabi na kasama niya ‘to?
Read
Chapter: Kabanata 132Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewHabang pauwi kami ni Killian, hindi ko alam kung bakit sobrang bilis ng kabog ng aking puso. Parang may mali, at hindi ko alam kung ano nga ba ‘yon.Kaya napalingon ako kay Killian na ngayon ay seryosong nagmamaneho. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa kaniyang isipan, pero nakatuon lang ang kaniyang atensyon sa harapan, habang ako ay hindi talaga mapakali.“Killian,” tawag ko sa kaniya, dahil gusto kong aminin sa kaniya na masama ang kutob ko ngayon.“Hmm?”Parang may mali, at hindi ko alam kung ano nga ba ang maling nararamdaman ko ngayon. Pero mas mabuting sabihin sa kaniya ‘to, dahil ayaw kong umakto na parang wala akong nararamdaman na kaiiba.“Kanina pa ako hindi mapakali,” pag-amin ko sa kaniya. “Magmula nang lumabas tayo ng office mo, pakiramdam ko ay may mali. Hindi ko lang alam kung ano.”Umigting ang panga ni Killian sa aking sinabi, at tila naintindihan ang gusto kong sabihin sa kaniya. Pero hindi ko lang masiguro kung ano nga ba
Last Updated: 2026-06-07
Chapter: Kabanata 131Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNatawa ako sa naging solusyon ni Killian. Para lang talaga hindi siya um-attend ng mga meeting, dumating na siya sa puntong ‘yon.At habang tumatawa ako, nakatingin lang sa akin si Killian. Wala siyang sinasabi, at talagang pinanonood lang akong tumawa.Medyo nahiya nga ako, pero hindi ko mapigilan ang tawa ko, dahil sa sinabi niya. Kahit naman na seryoso siya roon, at hindi nagbibiro, ganoon pa rin talaga ang naging reaksyon ko.Natatawa pa rin ako, kahit ano ang kaniyang sabihin sa akin. Kaya nang makakalma ako, saka ko lang siya natingnan nang diretso sa kaniyang mga mata.Hindi ko alam, pero parang mas lalo lamang yata akong nahuhulog sa kaniya, at natanto ang sinabi kanina ni Daddy.“Killian,” tawag ko sa kaniya, habang nakatingin nang diretso sa kaniyang mga mata.“Yeah?”Kinagat ko ang aking ibabang labi, at humugot nang malalim na hininga.“Paano kapag gusto pa lang kita?” tanong ko sa kaniya. “Hindi pa ganoon kalalim ang nararamdaman ko
Last Updated: 2026-06-06
Chapter: Kabanata 130Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Natawa naman nang mahina si Daddy sa kabilang linya, habang ako naman ay pilit pinipigilan ang emosyon na nararamdaman ko ngayon. “Why are you saying sorry? It’s not even your fault, sweetheart. Kasalanan ‘to ng lalaking ‘yon. Hindi mo dapat sinisisi ang sarili mo sa bagay na ‘to.” Hindi ako makapagsalita. Nakikinig lang ako kay Daddy. Minsan lang siyang magsalita, at talagang may laman ‘yon. Hindi ko rin naman maiwasang humingi ng tawad sa kanila, dahil ako naman talaga ang may kasalanan. Kahit pa pagbali-baliktarin ang mundo, wala ako ang may kasalanan. Kung hindi ko sana hinayaan si Liam na makapasok sa mundo ko, hindi ‘to mangyayari. Ang kaso lang ay nabulag ako sa pagmamahal. Na kahit simpleng bagay lang no’n, hindi ko man lang napapansin na may mali. Kaya humugot ako nang malalim na hininga, at piniligan ang pagbadya ng luha sa aking mga mata. Napakaswerte ko sa mga magulang ko, dahil ganito ang trato nila sa akin. Walang pag-aalinl
Last Updated: 2026-06-06
Chapter: Kabanata 129Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewNapahawak ako sa aking noo. Hindi maiwasang isipin ang mga binitawang salita ni Killian sa akin kagabi.Hanggang ngayon kasi ay naglalaro pa rin sa aking isipan ‘yon, kahit na may trabaho naman akong dapat gawin ngayon.Nakatutok lang kasi ang aking atensyon ngayon sa binabasa kong document, pero lumilitaw kasi talaga sa isipan ko si Killian, eh.Though, busy naman siya ngayon sa meeting niya. Kaya mag-isa ako ngayon dito sa kaniyang opisina.Pero siyempre ay ramdam ko ang kaniyang mga mata sa aking gawi. Paniguradong pinanonood na naman niya ako sa kaniyang cellphone, dahil may mga CCTV camera nga naman dito sa kaniyang office.Wala naman akong magawa kung hindi ay manahimik na lang, at umakto na parang nagbabasa ng document.Kanina pa siya roon sa conference hall, pero ramdam kong nasa akin ang atensyon niya. Talagang binabantayan pa rin ako kahit na busy siya sa kaniyang trabaho.Kaya naman kinuha ko na lamang ang aking cellphone para magtipa
Last Updated: 2026-06-05
Chapter: Kabanata 128Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View“That’s fine,” saad ni Killian na siya namang ikinairap ko.Talagang pagpipilitan niya, ‘no? Ang irarason niya pa ay siya naman ang uubos.Hindi naman ako makaangal, dahil siya naman mismo ang naglalagay, at siya rin mismo ang uubos.Kaya para saan pa kung sakali, hindi ba? Pinili ko na lang tuloy na kumain, at hindi na nagsalita pa.“Pumunta ka kahit saglit,” utos ni Tita na siyang nagpailing na lamang kay Aziel.“Mom, magpapahinga ako. It’s my birthday. Alangan naman na isipin ko pa ‘yan—”“Pupunta ka, o pupunta?” malamig, ngunit naiinis na tanong ni Tita.Ramdam ko ang panunuyo ng aking lalamunan sa naging tanong ni Tita, dahil halata na talagang nauubusan na ‘to ng pasensya.“Wala kang sinipot kahit isa. Kung pupuntahan mo ‘yong sinasabi ko ngayon, kahit saglit lang.”“Fine. Five minutes lang ako roon—”“Twenty minutes. Give her a damn time to introduce herself.”Hindi na nagsalita pa si Aziel. Humugot na lamang siya nang malalim na hininga,
Last Updated: 2026-06-04
Chapter: Kabanata 127Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of ViewMatapos ang naging usapan namin sa living room, nagtungo na rin kami kaagad sa dining area.Kami lang din talaga ang nandoon, at wala silang ibang bisita kung hindi ay ako lang.Hindi ko tuloy alam kung bakit na kami lang ang nandito kung gayon na puwede namang magtawag ang magkapatid ng kanilang mga kaibigan.“Hindi kami nagtawag ng mga bisita, dahil biglaan lang naman ‘to,” wika ni Tita na para bang narinig niya ang mga katanungan sa aking isipan. “Ayaw rin kasi talaga ng bunso ko ang magkaroon ng birthday celebration, dahil pagod nga siya galing trabaho.”Kung sabagay nga naman, kahit sino rin sa amin ay magpapahinga na lang kaysa ang magkaroon pa ng party.Nasa medical field kasi talaga si Aziel. Kaya talagang ayaw niyang masiyadong mapagod. Mas gugustuhin niyang alagaan din ang kaniyang sarili para sa makatulong siya sa mga nangangailangan talaga ng tulong.Hindi niya puwedeng pabayaan ang sarili niya, dahil ito rin ang pinili niyang profess
Last Updated: 2026-06-04
LOGIN
