LOGINSofia: [Ang ganda nga! Dadalaw ako kapag may free time ako.]Napangiti si Klaire habang nagta-type ng sagot.Klaire: [Sure! Welcome ka rito kahit kailan.]Pagkatapos, sumakay si Klaire ng taxi pabalik sa dati niyang tinutuluyan. Pagkabukas pa lang niya ng pinto, sinalubong na siya ng amoy-alikabok. Mahigit kalahating buwan na rin kasi siyang hindi nakakabalik doon, kaya namuo na ang manipis na alikabok sa mga gamit at kasangkapan.Mabuti na lang at iyon lang ang naging problema. Nandoon pa rin ang lahat ng gamit niya, gaya ng iniwan niya.Inipon ni Klaire ang mga natitira niyang dadalhin at kalaunan ay napuno niya ang dalawang malalaking maleta. Iniwan na niya ang ilang murang kaldero at kawali. Kumpleto na kasi ang kusina sa
Nang gabing iyon, bilang pasasalamat sa kabutihan at pag-aalaga ng pamilya sa kanya, siya mismo ang naghanda ng hapunan para sa lahat. Hindi naman marami ang paraan para maipakita niya ang pasasalamat niya, kaya naisip niyang kahit pagluluto man lang ay magawa niya para sa kanila.Nagkataon namang umuwi rin nang gabing iyon si Wade, na ilang araw nang hindi nagpapakita sa bahay. Kaya natikman din niya ang inihandang pagkain ni Klaire.Pagkatapos makatikim, hindi napigilan ni Irene na purihin siya."Hindi ko akalaing bukod sa napakaganda mo, ang galing mo rin palang magluto, Klaire!"Masiglang tumango si Sofia. "Totoo! Hindi ko tuloy maiwasang isipin kung sinong masuwerteng lalaki ang magiging boyfriend niya."Agad siyang sina
Pagkatapos maligo, paglabas ni Klaire ng banyo ay may napansin siyang bagong message.Pagbukas niya nito, agad niyang nakilala ang pamilyar na numero.[Pumunta ka kaya sa kuwarto ko mamayang gabi.]Napakagat siya sa labi sa sobrang inis. Talagang hindi sumusuko ang walanghiyang lalaking iyon![Huwag kang mangarap! Kung sabik na sabik ka, maghanap ka na lang ng ibang babae!][Si Sydney pala, mukhang mabait naman. Halatang gusto ka niya, at mukhang boto rin sa kanya si tita.]Napataas ng kilay si Wade bago sumagot.[Nagseselos ka?]Sa sobrang inis ni Klaire, muntik na siyang matawa.[Hindi ako nagseselos!]Wade: [Ayos lang naman magselos. Aminin mo na lang.]Napaka-irita talaga ng lalaking ito!Dahil wala na siyang ganang makipagtalo, basta na lang niya itinabi ang cellphone. Nang hindi na makatanggap ng sagot si Wade, napangiti siya at ibinaba rin ang cellphone bago pumasok sa banyo para maligo. Kailangan niyang magpalamig dahil hindi pa rin nawawala ang init ng pakiramdam niya.Sa mga
Malinaw na narinig ni Klaire ang tunog ng pagbukas ng buckle ng sinturon ni Wade. Kasabay nito, bahagyang humigpit ang pagkakahawak ng mga daliri nito sa malambot na hita niya. Hindi niya napigilang pumikit. Nanginginig ang mga pilikmata niya habang naghahanda sa susunod na mangyayari.Pero biglang—May kumatok sa pinto.Bang! Bang! Bang!"May tao pa ba diyan?"Biglang natauhan ang dalawa. Nanlaki ang mga mata ni Klaire. Sa kung saan niya hinugot ang natitira niyang lakas, itinulak niya palayo si Wade. Narinig ni Sofia ang ingay mula sa labas kaya muli itong kumatok."Klaire? Nandiyan ka pa ba?"Napatulala pa rin si Klaire. Hindi niya magawang sumagot. Tutal, hindi rin naman siya maayos tingnan sa kasalukuyan. Samantala, kalmadong-kalmado lang si Wade. Agad niya siyang hinila palapit sa sarili at inilagay ang hintuturo sa harap ng mga labi, senyas na manahimik siya.Lalo nang kinabahan si Klaire. Nang makita ang senyas nito, hindi niya namalayang napigil niya ang sariling paghinga.Na
Dahil mahigpit siyang nakayakap dito, wala nang nagawa si Klaire kundi bahagyang kumapit sa mga balikat nito. Kalaunan, ibinaon niya ang namumulang mukha sa may leeg ni Wade habang naghahabol ng hininga. Halos maubusan na siya ng hangin.Napatingin si Wade sa babaeng nasa mga bisig niya. Nang makita ang malambot at kaibig-ibig nitong mukha, muling nag-alab ang pamilyar na pagnanasa sa dibdib niya.Dahan-dahan siyang yumuko, bahagyang dumampi ang mga labi niya sa tainga ni Klaire."Naintindihan mo na ba? Kung hindi pa rin, puwede naman nating ituloy hanggang maintindihan mo."Nanginig ang mga pilikmata ni Klaire. Namumula at namamaga ang mga labi niya, kaya agad siyang tumango."Naiintindihan ko na! Sobrang linaw na!"
Sa sobrang galit ni Irene, sumakit na talaga ang dibdib niya. "Klaire, nakita mo ba 'yon? Anong klaseng tao ba ang anak ko?! Matanda na siya, pero wala pa rin siyang kasama sa buhay. Mali ba namang ipakilala ko siya sa mga dalaga?""Kapag hindi niya gusto ang isang babae, ayaw naman niya sa iba. E, anong klaseng babae ba talaga ang gusto niya?! Baka naman lalaki ang gusto niya?"Pagkasabi niya noon, lalo pang nalungkot ang mukha ni Irene. Para bang nadurog ang puso niya sa naisip.Agad siyang inalo ni Klaire. "Tita, huwag na po kayong magalit. Sa tingin ko naman po... hindi lalaki ang gusto niya."Napatingin sa kanya si Irene. "Paano mo naman nasabi?"Muntik nang mabilaukan si Klaire. "Si... Sinabi niya po sa akin nang kami l







