เข้าสู่ระบบแชร์
Chapter 4.2
วันที่เผยแพร่:
2026-10-21 07:26:02“นี่แม่ยังทำเรื่องลานจอดรถให้น้องอีกเหรอคะ เมนึกว่าแม่จะไม่เห็นด้วย”
“ก็ไม่มีอะไรที่ต้องไม่เห็นด้วยนะลูก แค่ลานจอดรถเอง น้องอยากได้แม่ก็ไม่เห็นว่ามันจะใหญ่โตอะไร”
“ป๊ากับแม่ก็แบบนี้ทุกที ตามใจจนน้องเสียนิสัยไปแล้ว”
“ไม่เอาสิเมษา ไม่ว่าน้องนะลูก มาช่วยแม่เตรียมกับข้าวมา วันนี้แม่จะทำกับข้าวเองเลยนะ” ออกัสเดินเข้ามาในบ้านใหญ่ก็ได้ยินเสียงเมษากำลังงอแงเรื่องลานจอดรถของเขาอยู่ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะทำให้คนในบ้านไม่พอใจสักเท่าไร
พี่เมษานิสัยค่อนข้างคล้ายกับผู้เป็นพ่อ คือขี้สงสาร ขี้เห็นใจ จนมีหลายครั้งที่มักจะทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน เพราะความสงสารเหล่านั้น
ส่วนพี่จูนพี่คนรอง รายนั้นไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไร ยิ่งช่วงนี้เพิ่งเปิดธุรกิจใหม่ก็เลยวุ่นวายอยู่แต่กับงานของตัวเอง
“พี่เมเลิกบอกให้แม่เปลี่ยนใจเลยครับ ทีตอนพี่ขอให้แม่ซื้อสนามกอล์ฟกัสยังไม่ขัดพี่เลย ฉะนั้นเรื่องลานจอดรถนี้กัสขอ” ออกัสมองคนเป็นพี่ด้วยสายตาอ้อน ๆ พร้อมกับเข้าไปเกาะแขน จนเมษาถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว
“อ้อนเก่งไปแล้วนะตัวแสบ” เมษาว่าพร้อมกับเอามือมายีหัวออกัสจนฟู
“คริคริ” ออกัสหัวเราะออกมาด้วยความจั๊กจี้เมื่อพี่เมษาลูบมือลงมาที่หูเขาอย่างเคยชิน เพราะมันเป็นจุดอ่อนเดียวที่คนในครอบครัวจะรู้กัน จนเขาต้องรีบถอยห่างจากเงื้อมมือของพี่เมษา
“มาช่วยพี่ยกกับข้าวออกไปเลย เร็ว ๆ”
“พี่เมก็เรียกแม่บ้านมาช่วยสิครับ กัสจะไปเล่นกับล็อตเต้”
“แม่คะดูน้องสิ ไม่ช่วยเมเลยอะ” ต่อให้หันไปขอความช่วยเหลือจากผู้เป็นแม่แต่สุดท้ายแล้วพี่เมษาก็ต้องทำมันเองอยู่ดี
ออกัสรีบเดินหนีออกมาจากห้องครัว ก่อนจะตรงไปกดลิฟต์แก้วขึ้นไปชั้น 3 ของบ้าน ชั้นนี้เป็นชั้นส่วนตัวของธันวาน้องชายคนเล็กของบ้านและล็อตเต้ หมาน้อยตัวโปรดที่เขาเลี้ยงมาตั้งแต่เด็ก
“ล็อตเต้มาหาปะป๊ามาครับ วันนี้พี่ธันอาบน้ำให้หรือเปล่า ตัวเหม็นแล้วเนี่ย” ล็อตเต้ได้ยินเสียงออกัสก็วิ่งเข้ามาหา
จุ๊บ ออกัสอุ้มล็อตเต้ขึ้นมาแล้วจุ๊บปากลูกรักไปหนึ่งที
“ห่วงหมามากกว่าห่วงน้องอีกนะครับ ธันอาบให้แล้วนะครับเมื่อเช้า แต่มันหนีไปเล่นที่ไหนมาไม่รู้ กลับมาก็ตัวเหม็นเหมือนเดิม” ธันวาบ่นออกมาแบบนั้น
“ก็น้องยังเด็ก เด็กก็ซนเป็นธรรมดา ตอนธันเด็ก ๆ พี่ยังวิ่งไล่จับเราจนรอบบ้าน ไม่เคยบ่นเลยนะ” ธันวามองออกัสอย่างอึ้ง ๆ
“เอาน้องไปเปรียบกับหมา ดีจังครับพี่ชาย”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ” ออกัสขำออกมากับท่าทีของน้องชาย
ออกัสนั่งเล่นอยู่ชั้น 3 ของบ้านจนใกล้เวลาอาหารมื้อเย็น แม่บ้านถึงได้ขึ้นมาตามเราสองพี่น้องลงไปข้างล่าง
เมื่อออกัสกับธันวามาถึงโต๊ะอาหาร ทุกคนจึงเริ่มลงมือทานอาหารกัน
“คนขับรถลูกมาแล้วนะ ป๊าให้ไปพักที่บ้านพักคนงาน อีก 2 วันเขาจะมาเริ่มงาน เหมือนจะยังเรียนอยู่ด้วยนะ น่าจะเป็นรุ่นพี่ลูกสัก 1-2 ปี” ทานอาหารไปได้สักพักป๊าก็เอ่ยขึ้นมา
“ครับป๊า แม่บอกกัสแล้วเมื่อตอนเย็น ก็เอาตามที่ป๊าสะดวกเลยครับ”
“นี่น้องจ้างคนขับรถเหรอคะป๊า” จู่ ๆ พี่จูนผู้ไม่สนโลกก็หันมาถาม
รู้สึกว่าช่วงนี้ทุกคนดูตื่นเต้นกับการใช้ชีวิตของออกัสมากกว่าเมื่อก่อนจนน่าแปลกใจ
“ครับพี่จูน กัสเรียนหนักก็เลยว่าหาคนขับรถมาขับให้ดีกว่า”
“อืม ก็ดี เรียนมาหนัก ๆ ขับรถเองไปกลับ อันตราย” พี่จูนเป็นคนมีเหตุผล ถ้าอันไหนดีก็ว่าดี อันไหนไร้สาระก็คืออดแน่ ๆ
หากให้พูดตามตรง ครอบครัวสิริโชคอำนาจล้วนแล้วแต่มีลูก ๆ ที่หน้าตาดีทั้งบ้าน พี่สาวสองคนก็หน้าตาน่ารักมาก แต่ยังไม่มีครอบครัวแม้แต่แฟนก็ยังไม่เคยพามาให้ได้ทำความรู้จักสักคน เพราะต่างคนต่างตั้งหน้าตั้งตาทำงาน
พ่อกับแม่ก็ไม่ได้ยุ่งวุ่นวายกับเรื่องพวกนี้ ท่านแค่คอยบอกลูก ๆ ตลอดว่าให้ดูคนให้ดี ๆ จะได้ไม่ต้องเสียใจ จะรักใครชอบใครท่านก็พร้อมจะสนับสนุนเสมอ
หลังจากทานอาหารค่ำจบลงมีนาก็มาส่งข่าวให้ออกัสว่านักศึกษาทยอยออกจากตึกเกือบหมดแล้ว อาจจะได้ทุบตึกเร็วขึ้นกว่าเดิม
“ธัน เดี๋ยวคืนนี้พี่เอาล็อตเต้ไปนอนด้วยนะ พรุ่งนี้ไม่มีเรียน แต่มีนัดทำรายงานกับไอ้วายุแล้วก็มุก ว่าจะเอาลูกสาวไปเที่ยวด้วยซะหน่อย”
“ตามสบายเลยครับ ลูกสาวพี่แย่งที่นอนธันทุกคืน”
ออกัสกับธันวาขึ้นลิฟต์มายังชั้น 3 ของบ้านอีกครั้ง ก่อนจะจัดเตรียมของจำเป็น พวกขนม ของเล่น เสื้อผ้าของล็อตเต้ลูกสาวสุดที่รักใส่กระเป๊า ก่อนจะจัดการอาบน้ำให้ใหม่จนตัวหอม เพื่อเตรียมสำหรับการไปเที่ยวในวันพรุ่งนี้
“พี่ไปก่อนนะธัน”
“ครับ ผมเดินไปส่งนะ” ก่อนที่ธันวาจะช่วยยกกระเป๊าของใช้จำเป็นของล็อตเต้มาส่งออกัสถึงบ้านพักที่อยู่ติดกับบ้านใหญ่ แล้วทั้งสองก็แยกย้ายกันไป
10.00 น.
“ตื่นแล้วครับเหรอลูกสาว พอรู้ว่าจะได้ออกไปเที่ยวตื่นเต้นเลยนะ รอปะป๊าแป๊บนะครับขออาบน้ำก่อน” ออกัสหันไปลูบหัวลูกสาวตัวน้อยที่มาเลียหน้าปลุกเขาอยู่นาน ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป
วันนี้ออกัสนัดกลุ่มเพื่อนทำรายงานตอนเที่ยง และจำเป็นต้องไปยืมหนังสือที่ห้องสมุดของมหาวิทยาลัย เพื่อมาใช้เป็นข้อมูลในการทำงาน จากตอนแรกจะมารวมตัวกันที่บ้านเขา ก็เลยตัดสินใจว่าไปนั่งทำที่มหาวิทยาลัยทีเดียว จะได้ไม่ต้องวนไปวนมา
ออกัสเดินมาถึงหน้าบ้านก็เห็นว่ามีใครสักคนที่เขาไม่รู้จักขับรถมอไซค์ของที่บ้านออกไป เขาเหลือบไปเห็นลุงโชคที่อยู่แถวนี้พอดีจึงเอ่ยถาม
“นั่นใครขับรถมอเตอร์ไซค์ของที่บ้านออกไปครับลุงโชค ผมไม่คุ้นเลย”
“ลูกชายผมเองครับคุณหนู พอดีคุณผู้ชายอนุญาตให้ยืมรถมอเตอร์ไซค์ของแม่บ้านไปมหาวิทยาลัยก่อนระหว่างรอมาทำงานกับคุณหนูครับ”
“ครับ แล้วลูกชายลุงเขาเรียนมหาวิทยาลัยไหนเหรอครับ”
“ที่เดียวกับคุณหนูเลยครับ แต่ลูกชายผมมันเป็นแค่เด็กทุน เรียนภาคไทยธรรมดาครับ” ออกัสมองตามรถที่ขับออกไปจนลับสายตา รู้สึกแปลก ๆ เหมือนมีลางสังหรณ์อะไรสักอย่างกับคนขับรถคนใหม่ ต้องมีอะไรแน่ ๆ บางทีเขาอาจจะต้องเตรียมหาคนขับรถคนใหม่ไว้รอเอาไว้
บทล่าสุด
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 10
“พี่เป็นคนขโมยล็อตเต้มาเหรอครับ” วันเดย์ถึงกับหน้าเหวอ เมื่อออกัสเอ่ยถามจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วไหนจะความบังเอิญที่เราทั้งสองเจอกันบ่อย ๆ อีก“ที่ถามคือคิดมาแล้วใช่ไหม ถ้าจะขโมยจริงจะมานั่งอยู่ตรงนี้หรือไง” วันเดย์ถามกลับมา แทนการตอบคำถามของออกัส“ก็ไม่แน่ ล็อตเต้ค่าตัวไม่ใช่ถูก ๆ”“หมาตัวนี้มันมาจากไหนไม่รู้ มันโดนหมาเจ้าถิ่นใต้ตึกไล่หนีมานอนซึมอยู่ใต้ต้นไม้ พี่สงสารเลยอุ้มมันมาตรงนี้ กลัวว่าจะถูกหมาใหญ่กัดตาย” วันเดย์พยายามอธิบายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ตอนนี้ออกัสไม่ได้สนใจฟังเท่าไร“ผมเอาใส่กระเป๊าไว้อย่างดี มันจะมาเองได้ไงถ้าพี่ไม่ได้ขโมยมา”“นี่น้องครับ!!! คราวหน้า ถ้ารู้ว่าไม่มีปัญญาดูแลก็ควรเอามันไว้ที่บ้าน ในมหาวิทยาลัยหมาเจ้าถิ่นมันเยอะ แล้วดูตัวมันก็กระเปี๊ยกเดียว โดนกัดทีก็จมเขี้ยวตายแล้ว” วันเดย์สุดจะทนจึงตะโกนใส่ออกัสที่พูดกล่าวหาเขาไม่หยุด“หมาผม!! พี่ไม่ต้องยุ่ง ไปค่ะล็อตเต้กลับบ้านเรากันดีกว่า” ออกัสตรงเข้าไปอุ้มล็อตเต้ขึ้นมา เนื้อตัวลูกสาวเต็มไปด้วยฝุ่นจนน่าสงสาร“อย่าให้ผมรู้แล้วกันว่าพี่จงใจทำอะไรหมาผม เพราะคิดจะเอาคืนเรื่องที่ร้านไอศกรีม
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 9
ออกัสเลิกสนใจในตัวคนขับรถคนใหม่ก่อนจะเรียกให้คนไปยกของของลูกสาวขึ้นรถและขับออกมา วันนี้ฟ้าฝนเป็นใจ ท้องฟ้าปลอดโปร่ง รถก็ไม่ติด เขาใช้เวลาไม่นานก็ถึงมหาวิทยาลัย“กัส ทางนี้” เสียงไข่มุกเรียกออกัสดังขึ้น“รอนานไหม พอดีตื่นสายไปหน่อย” ออกัสตอบไข่มุก เมื่อเห็นว่าตอนนี้เลยเวลานัดมา 15 นาทีแล้ว“เพิ่งมาถึงเหมือนกัน นี่ก็รอวายุอยู่ ว่าแต่วันนี้พาลูกสาวมาด้วยเหรอ” ไข่มุกตอบออกมาตามจริงก่อนจะหันไปสนใจลูกสาวตัวน้อยที่เขาพามาด้วย“ล็อตเต้คิดถึงพี่มุกไหมคะ” เพื่อน ๆ ของออกัสต่างพากันเอ็นดูลูกสาวของเขาด้วยกันทั้งนั้นทั้งสองนั่งรอวายุกันอยู่พักใหญ่ ๆ ทันทีที่สมาชิกครบ เราทั้งสามก็รีบพากันไปหาหนังสือที่ต้องใช้ทำรายงานทันทีแต่ออกัสดันลืมคิดไปว่าห้องสมุดมีกฎห้ามพาสัตว์เลี้ยงเข้า เขาเลยจำเป็นต้องวางกระเป๊าที่ใส่ล็อตเต้เอาไว้ข้างนอก โชคดีว่ากระเป๊าใบนี้เป็นแบบสั่งทำพิเศษมีเครื่องปรับอุณหภูมิอัตโนมัติเลยตัดความกังวลเรื่องอากาศร้อนออกไปได้เราทั้งสามใช้เวลาไม่นานก็ได้หนังสือที่จะต้องใช้ครบตามต้องการและออกจากห้องสมุด เพื่อไปหาที่สงบ ๆ นั่งทำรายงานกัน“ไอ้กัส!!!! กระเป๊าลูกมึง” เสียงวาย
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 4.2
“นี่แม่ยังทำเรื่องลานจอดรถให้น้องอีกเหรอคะ เมนึกว่าแม่จะไม่เห็นด้วย”“ก็ไม่มีอะไรที่ต้องไม่เห็นด้วยนะลูก แค่ลานจอดรถเอง น้องอยากได้แม่ก็ไม่เห็นว่ามันจะใหญ่โตอะไร”“ป๊ากับแม่ก็แบบนี้ทุกที ตามใจจนน้องเสียนิสัยไปแล้ว”“ไม่เอาสิเมษา ไม่ว่าน้องนะลูก มาช่วยแม่เตรียมกับข้าวมา วันนี้แม่จะทำกับข้าวเองเลยนะ” ออกัสเดินเข้ามาในบ้านใหญ่ก็ได้ยินเสียงเมษากำลังงอแงเรื่องลานจอดรถของเขาอยู่ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะทำให้คนในบ้านไม่พอใจสักเท่าไรพี่เมษานิสัยค่อนข้างคล้ายกับผู้เป็นพ่อ คือขี้สงสาร ขี้เห็นใจ จนมีหลายครั้งที่มักจะทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน เพราะความสงสารเหล่านั้นส่วนพี่จูนพี่คนรอง รายนั้นไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไร ยิ่งช่วงนี้เพิ่งเปิดธุรกิจใหม่ก็เลยวุ่นวายอยู่แต่กับงานของตัวเอง“พี่เมเลิกบอกให้แม่เปลี่ยนใจเลยครับ ทีตอนพี่ขอให้แม่ซื้อสนามกอล์ฟกัสยังไม่ขัดพี่เลย ฉะนั้นเรื่องลานจอดรถนี้กัสขอ” ออกัสมองคนเป็นพี่ด้วยสายตาอ้อน ๆ พร้อมกับเข้าไปเกาะแขน จนเมษาถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว“อ้อนเก่งไปแล้วนะตัวแสบ” เมษาว่าพร้อมกับเอามือมายีหัวออกัสจนฟู“คริคริ” ออกัสหัวเราะออกมาด้วยความจั๊กจี้เมื่อพี่เ
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 4.1 กรรมติดจรวด
“ฮะ!!! อะไรนะครับ” จากออเดอร์ลูกค้าอย่างออกัสเหมือนว่าตอนนี้วันเดย์จะหันมาสนใจเขาได้สักทีไอศกรีมชุดที่ออกัสสั่งถือว่าเป็นชุดที่ราคาสูงที่สุดในร้าน ใน 1 บ็อกซ์เซตจะมีทั้งหมด 4 กระปุก ซึ่ง 2 กระปุกแรกเป็นไอศกรีมที่ต้องตักสด ๆ ตามที่ลูกค้ารีเควสต์หน้าร้าน อีก 1 กระปุกเป็นท็อปปิงที่เป็นผลไม้สดและกระปุกสุดท้ายเป็นท็อปปิงขนมตกแต่งและแยม แน่นอนว่าเป็นใครก็คงต้องตกใจด้วยทั้งนั้นที่ได้ยินออกัสสั่ง“นี่นาย!!!!” วันเดย์ชี้หน้าออกัสทันทีที่เงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าใครสั่งออเดอร์“นาย นายอะไรเหรอครับคุณพนักงาน ตอนนี้ผมอยู่ในฐานะลูกค้านะครับ คุณอยากตกงานหรือไง” ออกัสพยายามใช้เสียงให้เบาที่สุด ยิ่งได้เห็นสีหน้าหงุดหงิดของวันเดย์เขาก็ยิ่งรู้สึกสะใจ เพราะตอนนี้คนตรงหน้าไม่สามารถแม้แต่จะเอ่ยปากเถียงได้ด้วยซ้ำ“เร็วหน่อยนะครับ ผมมีธุระต้องไปทำต่อ”“รีบมากไม่เสือกมาสั่งตั้งแต่เมื่อวานวะ ไอศกรีมร้อยชุดนะ ไม่ใช่สองลูก”“พี่ว่าอะไรนะครับ ผมได้ยินไม่ถนัด สงสัยต้องลองถามผู้จัดการร้าน”“สักครู่นะครับคุณลูกค้า” วันเดย์กัดฟันพูดก่อนจะก้มทำออเดอร์ที่ออกัสสั่งออกัสยืนกอดอกพลางหัวเราะกับท่าทางข
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 3.2
“เดี๋ยวก่อน สิริโชคอำนาจ นี่ นามสกุลมึงใช่ไหม” เสียงของวันเดย์เอ่ยรั้งออกัสไว้“จะใช่หรือไม่ใช่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่”“กูก็แค่ไม่แปลกใจ ว่าต้องเป็นคนประเภทไหนที่จู่ ๆ ก็มาซื้อหอพักนักศึกษาเอาไปทุบทำลานจอดรถของตัวเอง”“ก็คนรวยแบบผมนี่แหละ แค่นี้ใช่ไหม ผมขอตัว” ออกัสรีบเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะเหนื่อยที่จะต้องไปเสียเวลาต่อปากต่อคำด้วย ยิ่งได้เห็นท่าทางคำพูดคำจาที่ไม่ดีของวันเดย์ ยิ่งทำให้เขาไม่ชอบหน้ารุ่นพี่กลุ่มนั้นมากขึ้นไปอีก“กัสคิดอะไรอยู่หรือเปล่า” ไข่มุกเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าขบคิดอะไรสักอย่างของเพื่อนตน“เกลียดขี้หน้าไอ้รุ่นพี่คนเมื่อกี้ เรากำลังคิดอยู่ว่าจะเอาคืนยังไงดี”“เราว่าอย่าไปยุ่งกับพวกเขาเลยดีกว่านะ”“มุกคิดว่าคนอย่างเราจะยอมให้ใครหรือไง ไอ้รุ่นพี่วันเดย์อะไรนั้นต้องโดนเอาคืนสักวัน คอยดูนะ” ออกัสเดินมาส่งไข่มุกขึ้นรถ ก่อนที่ทั้งสองคนจะแยกย้ายกันกลับบ้านวันนี้มีเรียนแค่วิชาเดียวเลยตั้งใจว่าจะไปเดินซื้อขนมกับของเล่นให้ล็อตเต้สักหน่อย ส่วนรถคันที่เกิดอุบัติเหตุเมื่อเช้า สิงหาได้ส่งรถคันใหม่มาเปลี่ยนให้เรียบร้อย เพราะไม่อยากให้ลูกชายต้องใช้รถที
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 3.1 หนีกันไม่พ้นจริง ๆ
ออกัสภาวนาว่าอย่าให้มหาวิทยาลัยแคบไปกว่านี้เลย…แม้จะไม่อยากเจอรุ่นพี่คนนั้นมากแค่ไหน แต่สุดท้ายคงหนีไม่พ้น เพราะเขามีความจำเป็นต้องตามหาเจ้าของกระเป๊าสตางค์ให้เจอในตอนนี้หลังจากที่เข้าเรียนเสร็จ ออกัสชวนไข่มุกกับวายุมาด้วย ตอนแรกตั้งใจว่าจะมากันสามคน แต่วายุดันมีธุระต้องรีบกลับบ้านด่วน เขาเลยต้องมากับไข่มุกแทนซึ่งพอข้ามมาฝั่งของเขตนักศึกษาภาคปกติ ออกัสชักเริ่มไม่แน่ใจว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ชวนเพื่อนสาวคนสวยมาด้วย เพราะทันทีที่ไข่มุกปรากฏตัว สายตาหลายคู่ก็พากันจับจ้องมาที่ทั้งสองคนโดยอัตโนมัติ แต่สาเหตุสำคัญน่าจะมาจากคนที่เดินข้าง ๆ เขาเสียมากกว่า ไข่มุกเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งแถมมีตำแหน่งดาวคณะคอยการันตีอีกต่างหากจริง ๆ ไข่มุกควรเป็นดาวของหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ เพราะเธอเกิดอุบัติเหตุเลยทำให้ประกวดไม่ได้ แต่นั่นก็ไม่ได้ลดความน่าสนใจของเธอลงเลย เธอเป็นผู้หญิงผิวขาวลูกเสี้ยว ไทย จีนและเยอรมัน ใบหน้าสวยคมได้จากไทยผสมเยอรมัน ผิวขาวเนียนแบบคนเชื้อสายจีนแท้ เส้นผมสีน้ำตาลธรรมชาติยาวสลวย เพราะได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดี บวกกับความสูง 170 เซนติเมตรของเธอยิ่งน่าดึงดูดมากขึ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กดีของนลิน
ป.ปลาอุ๋งอุ๋ง2.5K viewsเขาคนนั้นเหมือนใครคนหนึ่ง
พงศ์พัชรา1.2K viewsรักนิรันดร์…ในสายลม
midnight bunny1.1K viewsรักครั้งนี้ต้องทุ่มทั้งใจ
พลอยแก้ว2.9K viewsMaid เมดจำเป็น
Storytellers3.7K viewsเพียงหัวใจเพรียกหา - [Omegaverse]
Luffy.g1.5K viewsกับดักประธานสาว(20+)
ทรายแมว699 viewsโอเมก้า Ocean
อิสระ&ชน1.0K views
