LOGINShare
INTRO
publish date:
2026-10-18 22:39:07ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“คุณหนูคะ คุณหนู สายแล้ว เดี๋ยวไปเรียนไม่ทันนะคะ”
เสียงเคาะประตูดังจากหน้าห้อง…ใครกันที่กล้ามารบกวนเวลานอนของออกัสกันนะ คุณหนูสุดแสนจะเอาแต่ใจคนนี้น่ะ…
บ้านนี้มีลูกทั้งหมด 4 คน คนที่ 1 กับ คนที่ 2 เป็นผู้หญิง คนที่ 3 และ คนที่ 4 เป็นผู้ชาย
คนแรกเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน ชื่อพี่เมษา หรือ พรลภัส สิริโชคอำนาจ
คนที่ 2 พี่รอง ชื่อพี่จูน หรือจิณณทัต สิริโชคอำนาจ
แล้วก็ ออกัส หรือ อาทิตนัย สิริโชคอำนาจ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตระกูล เป็นลูกชายคนที่ 3 ของตระกูลสิริโชคอำนาจที่ห้ามขัดใจโดยเด็ดขาด อยากได้อะไรต้องได้
แล้วคนสุดท้องคือน้องเล็ก ชื่อธันวา หรือ ธเนศ สิริโชคอำนาจ
ตระกูลของออกัสเป็นตระกูลร่ำรวยและเก่าแก่ที่สุดของประเทศไทย สั่งสมชื่อเสียง อำนาจเงินทองมาหลายชั่วอายุคน ปัจจุบันพ่อสิงหากับแม่มีนาเป็นผู้รับมรดกมหาศาลจากปู่ย่า ตายาย ที่คิดว่ามีให้ใช้ไปอีกหลายร้อยปีก็ไม่หมด แต่ทั้งสองยังคงช่วยกันทำการทำงานอย่างไม่ย่อท้อ
และสิ่งที่กำลังทำให้ออกัสหงุดหงิดอยู่ในตอนนี้ คือเสียงจากแม่บ้านที่กำลังเคาะประตูเพื่อปลุกแต่เช้าทั้ง ๆ ที่สำหรับเขาแล้วควรจะนอนให้ครบ 8 ชั่วโมง ซึ่งตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาตื่น และเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ อย่างต่อเนื่องกำลังสร้างความไม่พอใจเป็นอย่างมาก
“ออกไปให้พ้น!!! ผมไล่คุณออก!!!!” ออกัสตะโกนออกไปเสียงดังด้วยความหงุดหงิดในขณะที่เขายังนอนอุตุอยู่บนเตียงอุ่น ๆ
คนอย่างออกัสไม่จำเป็นต้องอดทนกับอะไรทั้งนั้น เพราะเขาพึงคิดเสมอว่ามีเงินซะอย่างจะทำอะไรก็ได้ เงินคือทุกสิ่งทุกอย่าง และนี่ก็ไม่ใช่แม่บ้านคนแรกที่เขาไล่ออกซะหน่อย
รวม ๆ เดือนนี้ เขาได้ไล่แม่บ้านออกไปไม่ต่ำกว่า 5 คน เพียงเพราะรู้สึกไม่พอใจการทำงานก็เท่านั้นเอง
หลังจากนั้นออกัสก็นอนบิดคลายความเมื่อยล้าอยู่พักใหญ่ ก่อนดีดตัวลุกออกจากเตียงด้วยความเหนื่อยหน่าย เพื่อจัดการธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย แล้วจึงเดินลงมาชั้นล่างของบ้านในชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดตา
เขาเดินลงมากวาดสายตามองจนทั่วก็ไม่เห็นหน้าแม่บ้านคนที่กล้าขึ้นมาปลุกเขาแล้ว จึงเอ่ยเรียกหาคนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ แทน
“ลุงโชค”
“ครับคุณหนู”
“แม่บ้านที่ผมไล่ออกวันนี้ ห้ามให้ใครไปส่งหรือให้ความช่วยเหลือใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้าใครขัดคำสั่งผมเตรียมหางานใหม่ได้เลย” พูดจบออกัสก็เดินไปหาป๊าที่ห้องอาหาร
คำสั่งเด็ดขาดจากคุณหนูของบ้าน ย่อมไม่มีใครกล้าขัดใจ เพราะถ้าฝ่าฝืนคำสั่งเมื่อใด รายต่อไปที่จะตกงานก็อาจจะเป็นพวกเขาเอง
“ป๊าครับ กัสอยากได้คนขับรถ”
“ก็ป๊าเคยจ้างมาให้ลูกตั้งหลายคนแล้ว แต่เราบอกว่าไม่ชอบ เพราะมันไม่มีความเป็นส่วนตัวไม่ใช่เหรอลูก” สิงหาละสายตาจากหนังสือพิมพ์แล้วหันมองออกัสเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงไปอ่านต่อดังเดิมเหมือนไม่สนใจคำขอของออกัส
“ก็นั่นมันเมื่อตอนนั้นไงครับ ตอนนี้กัสเรียนก็หนัก งานที่มหาวิทยาลัยก็เยอะ ไหนจะต้องขับรถไปกลับอีก กรุงเทพฯ รถติดอีกกว่าจะมาถึงบ้าน เหนื่อยจะตาย” ออกัสบ่นออกมาให้ผู้เป็นพ่อฟัง
“…” สิงหายังคงเงียบ สีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์เหมือนเดิม ก่อนจะพับหนังสือพิมพ์วางลงบนโต๊ะอาหารแล้วหยิบกาแฟขึ้นจิบก่อนหันมองออกัสช้า ๆ
“นะครับ ป๊า นะ นะ ป๊า” เมื่อเห็นโอกาสออกัสเดินไปคุกเข่าลงข้างเก้าอี้เกาะแขนสิงหา เขาใช้ลูกอ้อนประจำโดยการเอาแก้มนุ่มนิ่มถูไปมา จนทำให้ผู้เป็นพ่อใจอ่อนถอนหายใจออกมาเบา ๆ
ชีวิตเด็กมหาลัยที่ไม่สนุกเลยสักนิด ยิ่งช่วงปี 3 เป็นอะไรที่ทั้งวุ่นวายและเหนื่อยสุด ๆ ยังดีที่ว่าออกัสไม่จำเป็นต้องไปวิ่งหาที่ฝึกงานเหมือนคนอื่น ๆ เพราะสิงหามีคนรู้จักเยอะ ใคร ๆ ก็อยากจะได้ลูกชายของตระกูลดังไปฝึกที่บริษัทด้วยกันทั้งนั้น ถึงขนาดมีบางบริษัทที่ยื่นข้อเสนอว่า ยินดีจะเขียนใบผ่านฝึกงานให้โดยที่เขาไม่ต้องเข้าไปฝึกงานจริงด้วยซ้ำ
แต่ออกัสลองคุยกับป๊าแล้วว่าอยากจะฝึกทำงานด้วยตัวเองดู เพราะอยากจะรู้ว่าคนทั่วไปเขาใช้ชีวิตกันยังไงกับการทำงานแบบนั้น ถ้าออกัสทำไม่ได้หรือไม่ไหวจริง ๆ ถึงตอนนั้นก็แค่กลับมานอนอยู่บ้านเฉย ๆ ไม่ได้มีอะไรยากเย็นเลย
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือเขาอยากได้คนขับรถขึ้นมาก ถ้าจะให้ลุงโชคคนขับรถของพ่อมาขับให้ ออกัสคิดว่าลุงโชคอายุมากเกินไปคงทำอะไรไม่ค่อยได้ดั่งใจเขาเป็นแน่แล้วก็เบื่อที่จะต้องมานั่งเปลี่ยนคนขับรถอยู่บ่อยครั้ง จะหาทั้งทีอยากได้ที่สามารถทำงานดี ๆ จะได้อยู่ด้วยกันไปนาน ๆ
“เฮ้อ เดี๋ยวป๊าจัดการให้ละกัน แต่วันนี้ลูกจะขับรถไปเองก่อนไหมหรือจะให้ลุงโชคขับไปให้” สิงหาหันมามองออกัสแล้วเอ่ยขึ้น
“กัสขับไปเองครับ เชิญป๊าใช้บริการลุงโชคไปคนเดียวเถอะ” พูดจบออกัสรีบดีดตัวลุกขึ้นแล้ววิ่งลั้นลาออกไปทันที
Latest chapter
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 10
“พี่เป็นคนขโมยล็อตเต้มาเหรอครับ” วันเดย์ถึงกับหน้าเหวอ เมื่อออกัสเอ่ยถามจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แล้วไหนจะความบังเอิญที่เราทั้งสองเจอกันบ่อย ๆ อีก“ที่ถามคือคิดมาแล้วใช่ไหม ถ้าจะขโมยจริงจะมานั่งอยู่ตรงนี้หรือไง” วันเดย์ถามกลับมา แทนการตอบคำถามของออกัส“ก็ไม่แน่ ล็อตเต้ค่าตัวไม่ใช่ถูก ๆ”“หมาตัวนี้มันมาจากไหนไม่รู้ มันโดนหมาเจ้าถิ่นใต้ตึกไล่หนีมานอนซึมอยู่ใต้ต้นไม้ พี่สงสารเลยอุ้มมันมาตรงนี้ กลัวว่าจะถูกหมาใหญ่กัดตาย” วันเดย์พยายามอธิบายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ตอนนี้ออกัสไม่ได้สนใจฟังเท่าไร“ผมเอาใส่กระเป๊าไว้อย่างดี มันจะมาเองได้ไงถ้าพี่ไม่ได้ขโมยมา”“นี่น้องครับ!!! คราวหน้า ถ้ารู้ว่าไม่มีปัญญาดูแลก็ควรเอามันไว้ที่บ้าน ในมหาวิทยาลัยหมาเจ้าถิ่นมันเยอะ แล้วดูตัวมันก็กระเปี๊ยกเดียว โดนกัดทีก็จมเขี้ยวตายแล้ว” วันเดย์สุดจะทนจึงตะโกนใส่ออกัสที่พูดกล่าวหาเขาไม่หยุด“หมาผม!! พี่ไม่ต้องยุ่ง ไปค่ะล็อตเต้กลับบ้านเรากันดีกว่า” ออกัสตรงเข้าไปอุ้มล็อตเต้ขึ้นมา เนื้อตัวลูกสาวเต็มไปด้วยฝุ่นจนน่าสงสาร“อย่าให้ผมรู้แล้วกันว่าพี่จงใจทำอะไรหมาผม เพราะคิดจะเอาคืนเรื่องที่ร้านไอศกรีม
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 9
ออกัสเลิกสนใจในตัวคนขับรถคนใหม่ก่อนจะเรียกให้คนไปยกของของลูกสาวขึ้นรถและขับออกมา วันนี้ฟ้าฝนเป็นใจ ท้องฟ้าปลอดโปร่ง รถก็ไม่ติด เขาใช้เวลาไม่นานก็ถึงมหาวิทยาลัย“กัส ทางนี้” เสียงไข่มุกเรียกออกัสดังขึ้น“รอนานไหม พอดีตื่นสายไปหน่อย” ออกัสตอบไข่มุก เมื่อเห็นว่าตอนนี้เลยเวลานัดมา 15 นาทีแล้ว“เพิ่งมาถึงเหมือนกัน นี่ก็รอวายุอยู่ ว่าแต่วันนี้พาลูกสาวมาด้วยเหรอ” ไข่มุกตอบออกมาตามจริงก่อนจะหันไปสนใจลูกสาวตัวน้อยที่เขาพามาด้วย“ล็อตเต้คิดถึงพี่มุกไหมคะ” เพื่อน ๆ ของออกัสต่างพากันเอ็นดูลูกสาวของเขาด้วยกันทั้งนั้นทั้งสองนั่งรอวายุกันอยู่พักใหญ่ ๆ ทันทีที่สมาชิกครบ เราทั้งสามก็รีบพากันไปหาหนังสือที่ต้องใช้ทำรายงานทันทีแต่ออกัสดันลืมคิดไปว่าห้องสมุดมีกฎห้ามพาสัตว์เลี้ยงเข้า เขาเลยจำเป็นต้องวางกระเป๊าที่ใส่ล็อตเต้เอาไว้ข้างนอก โชคดีว่ากระเป๊าใบนี้เป็นแบบสั่งทำพิเศษมีเครื่องปรับอุณหภูมิอัตโนมัติเลยตัดความกังวลเรื่องอากาศร้อนออกไปได้เราทั้งสามใช้เวลาไม่นานก็ได้หนังสือที่จะต้องใช้ครบตามต้องการและออกจากห้องสมุด เพื่อไปหาที่สงบ ๆ นั่งทำรายงานกัน“ไอ้กัส!!!! กระเป๊าลูกมึง” เสียงวาย
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 4.2
“นี่แม่ยังทำเรื่องลานจอดรถให้น้องอีกเหรอคะ เมนึกว่าแม่จะไม่เห็นด้วย”“ก็ไม่มีอะไรที่ต้องไม่เห็นด้วยนะลูก แค่ลานจอดรถเอง น้องอยากได้แม่ก็ไม่เห็นว่ามันจะใหญ่โตอะไร”“ป๊ากับแม่ก็แบบนี้ทุกที ตามใจจนน้องเสียนิสัยไปแล้ว”“ไม่เอาสิเมษา ไม่ว่าน้องนะลูก มาช่วยแม่เตรียมกับข้าวมา วันนี้แม่จะทำกับข้าวเองเลยนะ” ออกัสเดินเข้ามาในบ้านใหญ่ก็ได้ยินเสียงเมษากำลังงอแงเรื่องลานจอดรถของเขาอยู่ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะทำให้คนในบ้านไม่พอใจสักเท่าไรพี่เมษานิสัยค่อนข้างคล้ายกับผู้เป็นพ่อ คือขี้สงสาร ขี้เห็นใจ จนมีหลายครั้งที่มักจะทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน เพราะความสงสารเหล่านั้นส่วนพี่จูนพี่คนรอง รายนั้นไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไร ยิ่งช่วงนี้เพิ่งเปิดธุรกิจใหม่ก็เลยวุ่นวายอยู่แต่กับงานของตัวเอง“พี่เมเลิกบอกให้แม่เปลี่ยนใจเลยครับ ทีตอนพี่ขอให้แม่ซื้อสนามกอล์ฟกัสยังไม่ขัดพี่เลย ฉะนั้นเรื่องลานจอดรถนี้กัสขอ” ออกัสมองคนเป็นพี่ด้วยสายตาอ้อน ๆ พร้อมกับเข้าไปเกาะแขน จนเมษาถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว“อ้อนเก่งไปแล้วนะตัวแสบ” เมษาว่าพร้อมกับเอามือมายีหัวออกัสจนฟู“คริคริ” ออกัสหัวเราะออกมาด้วยความจั๊กจี้เมื่อพี่เ
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 4.1 กรรมติดจรวด
“ฮะ!!! อะไรนะครับ” จากออเดอร์ลูกค้าอย่างออกัสเหมือนว่าตอนนี้วันเดย์จะหันมาสนใจเขาได้สักทีไอศกรีมชุดที่ออกัสสั่งถือว่าเป็นชุดที่ราคาสูงที่สุดในร้าน ใน 1 บ็อกซ์เซตจะมีทั้งหมด 4 กระปุก ซึ่ง 2 กระปุกแรกเป็นไอศกรีมที่ต้องตักสด ๆ ตามที่ลูกค้ารีเควสต์หน้าร้าน อีก 1 กระปุกเป็นท็อปปิงที่เป็นผลไม้สดและกระปุกสุดท้ายเป็นท็อปปิงขนมตกแต่งและแยม แน่นอนว่าเป็นใครก็คงต้องตกใจด้วยทั้งนั้นที่ได้ยินออกัสสั่ง“นี่นาย!!!!” วันเดย์ชี้หน้าออกัสทันทีที่เงยหน้าขึ้นมาเห็นว่าใครสั่งออเดอร์“นาย นายอะไรเหรอครับคุณพนักงาน ตอนนี้ผมอยู่ในฐานะลูกค้านะครับ คุณอยากตกงานหรือไง” ออกัสพยายามใช้เสียงให้เบาที่สุด ยิ่งได้เห็นสีหน้าหงุดหงิดของวันเดย์เขาก็ยิ่งรู้สึกสะใจ เพราะตอนนี้คนตรงหน้าไม่สามารถแม้แต่จะเอ่ยปากเถียงได้ด้วยซ้ำ“เร็วหน่อยนะครับ ผมมีธุระต้องไปทำต่อ”“รีบมากไม่เสือกมาสั่งตั้งแต่เมื่อวานวะ ไอศกรีมร้อยชุดนะ ไม่ใช่สองลูก”“พี่ว่าอะไรนะครับ ผมได้ยินไม่ถนัด สงสัยต้องลองถามผู้จัดการร้าน”“สักครู่นะครับคุณลูกค้า” วันเดย์กัดฟันพูดก่อนจะก้มทำออเดอร์ที่ออกัสสั่งออกัสยืนกอดอกพลางหัวเราะกับท่าทางข
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 3.2
“เดี๋ยวก่อน สิริโชคอำนาจ นี่ นามสกุลมึงใช่ไหม” เสียงของวันเดย์เอ่ยรั้งออกัสไว้“จะใช่หรือไม่ใช่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่”“กูก็แค่ไม่แปลกใจ ว่าต้องเป็นคนประเภทไหนที่จู่ ๆ ก็มาซื้อหอพักนักศึกษาเอาไปทุบทำลานจอดรถของตัวเอง”“ก็คนรวยแบบผมนี่แหละ แค่นี้ใช่ไหม ผมขอตัว” ออกัสรีบเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะเหนื่อยที่จะต้องไปเสียเวลาต่อปากต่อคำด้วย ยิ่งได้เห็นท่าทางคำพูดคำจาที่ไม่ดีของวันเดย์ ยิ่งทำให้เขาไม่ชอบหน้ารุ่นพี่กลุ่มนั้นมากขึ้นไปอีก“กัสคิดอะไรอยู่หรือเปล่า” ไข่มุกเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าขบคิดอะไรสักอย่างของเพื่อนตน“เกลียดขี้หน้าไอ้รุ่นพี่คนเมื่อกี้ เรากำลังคิดอยู่ว่าจะเอาคืนยังไงดี”“เราว่าอย่าไปยุ่งกับพวกเขาเลยดีกว่านะ”“มุกคิดว่าคนอย่างเราจะยอมให้ใครหรือไง ไอ้รุ่นพี่วันเดย์อะไรนั้นต้องโดนเอาคืนสักวัน คอยดูนะ” ออกัสเดินมาส่งไข่มุกขึ้นรถ ก่อนที่ทั้งสองคนจะแยกย้ายกันกลับบ้านวันนี้มีเรียนแค่วิชาเดียวเลยตั้งใจว่าจะไปเดินซื้อขนมกับของเล่นให้ล็อตเต้สักหน่อย ส่วนรถคันที่เกิดอุบัติเหตุเมื่อเช้า สิงหาได้ส่งรถคันใหม่มาเปลี่ยนให้เรียบร้อย เพราะไม่อยากให้ลูกชายต้องใช้รถที
Oneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา Chapter 3.1 หนีกันไม่พ้นจริง ๆ
ออกัสภาวนาว่าอย่าให้มหาวิทยาลัยแคบไปกว่านี้เลย…แม้จะไม่อยากเจอรุ่นพี่คนนั้นมากแค่ไหน แต่สุดท้ายคงหนีไม่พ้น เพราะเขามีความจำเป็นต้องตามหาเจ้าของกระเป๊าสตางค์ให้เจอในตอนนี้หลังจากที่เข้าเรียนเสร็จ ออกัสชวนไข่มุกกับวายุมาด้วย ตอนแรกตั้งใจว่าจะมากันสามคน แต่วายุดันมีธุระต้องรีบกลับบ้านด่วน เขาเลยต้องมากับไข่มุกแทนซึ่งพอข้ามมาฝั่งของเขตนักศึกษาภาคปกติ ออกัสชักเริ่มไม่แน่ใจว่าคิดถูกหรือเปล่าที่ชวนเพื่อนสาวคนสวยมาด้วย เพราะทันทีที่ไข่มุกปรากฏตัว สายตาหลายคู่ก็พากันจับจ้องมาที่ทั้งสองคนโดยอัตโนมัติ แต่สาเหตุสำคัญน่าจะมาจากคนที่เดินข้าง ๆ เขาเสียมากกว่า ไข่มุกเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งแถมมีตำแหน่งดาวคณะคอยการันตีอีกต่างหากจริง ๆ ไข่มุกควรเป็นดาวของหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ เพราะเธอเกิดอุบัติเหตุเลยทำให้ประกวดไม่ได้ แต่นั่นก็ไม่ได้ลดความน่าสนใจของเธอลงเลย เธอเป็นผู้หญิงผิวขาวลูกเสี้ยว ไทย จีนและเยอรมัน ใบหน้าสวยคมได้จากไทยผสมเยอรมัน ผิวขาวเนียนแบบคนเชื้อสายจีนแท้ เส้นผมสีน้ำตาลธรรมชาติยาวสลวย เพราะได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดี บวกกับความสูง 170 เซนติเมตรของเธอยิ่งน่าดึงดูดมากขึ
You May Also Like
สตรีมเมอร์คนนั้นช่วยหยุดยิงมั่วสักที
นัก(ละ)เลง1.3K viewsสุคันธชาติปาตี
WhaLe.seA1.1K viewsระหว่างเราใต้ขอบฟ้า
บาริสต้าสายรุ้ง1.8K viewsคุณหนูเดียร์อยากได้เกียร์พี่เดือนสิบ
ปามาลี4.7K viewsyou,Me&Him
นามปากกาหมึกบ้านสวน104 viewsอินกินหมี่
ภุมโม1.6K viewsเหมยฮวาข้ามภพมาเจอรัก
ข้ารักเจ้าหมื่นปี239 viewsBoylove the Serise | ดื่มด่ำค่ำคืนอันเร่าร้อน [YAOI]
ณ ธารา2.0K views
