Se connecter"Bullshit!" sigaw ni George, his voice echoing violently inside the damp concrete walls. "Huwag mo akong madaang-daang gago ka sa mga kathang-isip mong kwento! Do you really think I'm that gullible, Drew?"Marahas niyang binitiwan ang buhok ko, causing my head to snap backward against the wooden chair. Napapikit ako nang madiin. Fvck. Ang sakit ng panga ko, at ramdam ko ang maligamgam na dugong patuloy na dumadaloy mula sa sugat ng labi ko patungong leeg.Inangat ko ang tingin ko sa kanya, keeping my gaze steady. "I'm telling you the fvcking truth, Georgie. It's up to you kung paano mo tatanggapin.""Liar!" sigaw niya uli, taking a step back while running his shaking hands through his messy hair. "Hindi tanga si Tasha para magbuntis sa akin at ipasa sa'yo! Yes, may nangyari sa amin. Ilang beses pa nga. But hindi siya ganung tao! At alam kong wala kang ibang ginawa kundi iiwas ang sarili mo sa kanya! Hindi ako naniniwala sa'yo!"Nagsimulang dumaan ang kaba sa dibdib ko. Fvck. My j
DREW Shit! Tangina! Puta, ang sakit ng ulo ko. Fvck! Paragraphs of pain are literally throbbing inside my head. Naimulat ko na rin ang mga mata ko, pero agad ding tumambad sa akin ang hitsura ng buong paligid. Cold concrete walls, molds on the corner, and dust everywhere. Kita ko pa ang nagtatumpok na mga sirang wooden crates. Goddammit! Para akong berada sa loob ng isang lumang bodega. Literal na setup ng mga napapanood sa pelikula kapag kinidnap ang protagonist. Nakabaon pa nang madiin ang mga wrists ko sa lubid. Naka-angkla rin ang mga binti ko sa isang lumang wooden chair. Shit! Tangina! I was completely, fvcking tied up. Sino kaya ang may gawa nito? Who the hell paid these goons? Si Tasha ba? Si Veronica? O baka naman si Caleb? Putangina! Paano ako makakakilos ngayon kung nandito ako, tied up and nowhere else to go? "Veronica!" pagsisigaw ko pa, pilit na tumatawa nang malakas. My instincts screamed at me na siya ang nasa likod nito. "Hindi mo ako mapapadala sa mga ganito
"No more waiting, Seline," pang-aakit pa niya sa akin, his baritone voice dripping with pure sin. "You wanted to ruin my focus earlier, right? Panindigan mo 'to.""Gago ka talaga. Putangina mo, Caleb." pabulong kong asik pero hindi ko maitago ang panginginig ng boses ko. At bago pa ako makahuma, bumaba ang ulo niya.He chuckled, yung klaseng pagtawa na parang sinasabi niyang kailangan kong maghanda. "Huwag kang sumigaw diyan. Ginusto mo ito, 'di ba? Kanina kausap ko lang si Tasha pero anong ginawa mo? Inakit mo ako, Seline! Ngayon, damhin mo ang bagsik ng isang Caleb Foster."At bago pa ako makahuma, bumaba ang ulo niya."Ah! Fvck!" napasigaw ako at napakapit ako nang mahigpit sa gilid ng glass table nang maramdaman ko ang direktang pagdampi ng mainit at basang dila niya sa sensitive spot ko.It was an electric shock straight through my system. Puta, napapaarko ang likod ko sa bawat hagod at sipsip na ginagawa niya. Caleb was unhinged, merciless, and completely taking his sweet
SELINE Pagkaalis na pagkaalis ni Drew, mabilis na kumilos si Caleb. Pero ako? Nakatutok pa rin ang utak ko sa sarili kong misyon. Habang naghahanda ang dalawa, nag-iisip na ako nang malalim kung paano ko kakausapin si Mama. Sa kabila ng sakit at traydor na nararamdaman ko sa dibdib, may kaunting relief pa rin sa puso ko. Masaya ako kasi sa wakas, nagkasundo kaming tatlo para sa hustisya kay Joana. I scrolled through my phone screen again, looking for any weak spot, any emotional leverage na pwede kong gamitin para makuha ang buong loob ni Mama nang hindi niya nahahalatang inaamoy ko na ang mga baho niya. Pilit kong pinagtagpi-tagpi ang bawat angle. I was completely locked in. "Pano ka ba kakausapin, Ma?" pabulong kong tanong sa sarili habang nakatitig sa screen. "Anong klaseng acting ba ang kailangan kong ibigay para hindi mo maramdaman na sinusunog ko na ang lupa na tinitapakan mo?" Napapikit ako nang mariin. "Nagawa mong ipahamak ang sarili mong anak para sa lumulubog n
CALEB The exact second Drew left the safehouse, hindi na rin ako nagsayang ng oras. Ramdam ko sa bawat galaw ni Seline na kumikilos na rin ang utak niya. She’s calculated, furious, and sharp as a blade. Pero habang inihahanda niya ang sarili niyang mga hakbang para sa sarili niyang ina, kailangan ko ring tuparin ang parte ko sa blueprint. Umakyat ako sa rooftop garden ng safehouse. Cold night breeze swept through the glass railings, carrying the faint scent of rain and night-blooming jasmine. Umupo ako sa rattan lounge chair habang nakalapag sa mababang glass table sa harap ko ang plato ng dessert na inihanda ni Seline kanina. A quiet contrast to the storm we were about to unleash. I pulled out my encrypted phone and called Tasha via FaceTime. First move. Tatlong ring lang. Sumagot agad ang impakta. "Caleb?" Tasha’s face popped up on the screen. She looked slightly flushed, holding a glass of sparkling water, background looking suspiciously like a private lounge. I kept m
DREWI stared at Seline one last time before stepping out sa resthouse ni Caleb. Tangina, ang sakit! Super sakit sa dibdib na makitang nakatayo ang babaeng mahal ko sa mismong tabi ng bestfriend ko. Yung protektado siya sa puder ng lalaking minsang naging dahilan ng trauma niya. Pero kailangang isantabi ang pride. I have to swallowing my own ego right now, because playing hero blindly will only get us killed. "I can't stay longer," pambabasag ko sa katahimikan habang inaayos ang coat ko. "I have to go."Caleb just gave me a subtle, brief nod. "Keep your phone encrypted. We stick to the blueprint." "Mag-iingat ka, Drew," bulong ni Seline, giving me a genuine look that almost made me double-think leaving her there. "I will. You stay safe here," I replied softly before turning my back on them. I didn't head home. Fvck! Ayoko munang umuwi just to deal with my father's corporate drama. Ayokong magsayang ng oras. Instead, I slammed my foot on the accelerator, driving straight ba







