Chapter 1

SELINE

“If I catch you spying on me again, you will have to face the consequences.”

Dumadagundong ang dibdib ko sa kaba matapos akong tinulak ni Caleb sa pader. My back instantly hit the cold concrete, at agad kong nabitawan ang hinahawakan kong unan saka tumingin sa kanya nang diretso.

"You have five seconds to stop staring at me like that, Seline." He even leaned closer, radiating his masculine scent na matagal nang bumubura sa katinuan ko. "Or, I might start thinking you're really asking for trouble."

Bago pa ako makapalag, he braced my arms against the wall and immediately locked me in, leaving absolute zero space between us. At ang mas malala? Marahan niyang nilaro ang mga daliri niya paitaas sa hita ko, lifting the hem of my lingerie, dangerously and agonizingly slow.

"O baka naman, gusto mo talaga ng show right behind your sister?" nakangiti niyang sabi sabay sulyap sa banyo kung saan naroon si Joana na naliligo, walang kamalay-malay na ang boyfriend niya ay kasalukuyang nilalapastangan ang sarili niyang kapatid!

Caleb's voice dropped to a dark whisper na pumatay talaga sa natitira kong wisyo. "I don't think either of us will pretend this is innocent anymore. Shit! I just missed being with you, mother fvcker!"

Then unexpectedly, bigla na lang niyang sinunggaban ang mga labi ko, capturing my gasps and turning them into sinful whimpers.

*****

“Ate, we're on our way. Makikitulog lang naman siya ngayong gabi para sabay-sabay na tayo sa travel natin bukas. Besides, gusto ko ring i-celebrate ang birthday ko with him."

Ito ang pakiusap ng kapatid kong si Joana sa kabilang linya. Agad naman akong nagpanic dahil hindi ko inexpect na may jowa na pala siya. Like, na-shookt talaga ako! My younger sister was secretly dating behind my back, and she even demanded to bring him home? ​Nakakapraning!

This would be our get-together for the months she was away. Nagluto pa ako whole day at pinaghandaan siya ng bonggang-bongga mula sa paborito niyang baked mac hanggang sa pinaka-espesyal na beef steak, tapos magiging third wheel lang ako sa hapunan namin later? No way! Hindi ako papayag!

"Joana, did you forget?" sabi ko over the phone, doing some final touches to the main dishes I had prepared for hours. "No boys, no distractions. Akala ko ba nag-usap na tayo tungkol dito?"

I was the one who supported her studies. Wala naman sana akong problema kung papasok siya sa relationship na yan, pero dapat after her studies. Super strict, solid, and non-negotiable ang rules namin. At ganito lang niya ako susuwayin? Dafak!

Wala kasi siyang alam kung gaano ako kumayod gabi-gabi. Pinagsasabay ko ang iba't ibang raket para lang masiguradong wala siyang poproblemahin sa mga bayarin. Tapos, malalaman ko na lang na nagkajowa siya out of the blue? What the fvcking hell? Syempre, magrereact talaga ako!

"Joana, I wouldn't let some random guy easily waltz into your life without my knowledge. Bakit ngayon mo lang ito sinasabi sa akin? Kailan ka pa nagkajowa? Matagal mo na ba itong tinatago?"

"Ate, please, wala akong time to argue. Just let him stay for a night, okay? Isipin mo nalang na birthday gift mo ito sa akin."

All I wanted was to make sure her college life remained on track and still the top priority. Ayokong matulad siya sa iba na napabayaan ang kinabukasan dahil lang sa panandaliang pag-ibig na yan! Ganyan ako ka over-protective na kapatid. Masisisi ba niya ako? Sa hirap ng buhay ngayon, marami na ang mapagsamantala, jusko!

"Fine." Pinagbigyan ko na lang siya sa huli, baka ako pa ang magiging dahilan kung bakit nagkaroon siya ng worst birthday ever. "Make sure na hindi siya magrereklamo dahil isang kwarto lang ang meron ako."

After kong maghanda ng hapunan, nagbihis ako ng isang silk red dress na humulma sa buong kurbada ng aking katawan. Kailangan kong maging presentable sa harap nilang dalawa, para man lang hindi ako magmukhang sabog sa paningin nila.

Pero, iba ang nasa isip ko ngayon. Para sa akin, ito yung damit na isinusuot ko kapag gusto kong maramdaman na nasa akin pa rin ang kontrol. I would play the role of an intimidating elder sister perfectly, dahil ito lang ang tanging chance na kilatisin ko nang husto ang lalaking yun.

"Tonight would be your judgment night. Kung sino ka man, dapat kang mawala sa buhay ng sister ko," bulong ko sa harap ng salamin habang naglalagay ng pulang lipstick. "Joana must finish her studies first! So, goodluck for the scrutiny later, boy."

Everything was perfect at that moment. The table was set with my best dinnerware, just as the entire house ay nagmistulang five-star restaurant dahil sa bango ng aking mga niluto. Then, narinig ko na lang ang doorbell sa baba.

My heart did a weird, nervous flutter. Huminga ako nang malalim and pasted on my best 'cool sister’ smile before rushing downstairs and swinging the door open.

"Joana!" Kaagad kong pinulupot ang aking mga braso sa kanya at ini-squeeze siya nang mahigpit, as if I had lost a baby sister for how many years.

Natuwa naman siya nang magkita ulit kami sabay yakap din sa akin nang mahigpit. Halos maputol ang hininga ko sa higpit ng ganti niya. Then, mabilis siyang humarap para ipakilala sa akin ang boyfriend niya.

“Ate? Jowa ko nga pala, si Caleb."

No! Tell me I am not seeing this! ​My entire nervous system immediately shattered just as my polite smile instantly disappeared. Of all the people Joana should be dating, why Caleb Foster? Why that fxcking billionaire who claimed me every night and slept with me most of the time? Joke ba 'to?

"Babe? Ate ko nga pala," ngiting sabi ni Joana nang humarap siya kay Caleb. "Si Seline."

No, Joana! Hindi mo dapat jinowa ang lalaking yan! Binalik mo sa buhay ko ang taong dapat ko na sanang kalimutan, the man who could unravel everything I had worked so hard to bury.

Nakatitig lang si Caleb sa akin, yung titig na puno ng mga secrets na kami lang ang nakakaalam. Sheyt! Hindi man lang siya kumurap sa harapan ko. No shock. No nervous reaction. Just his signature, infuriatingly calm stare.

Syempre, kailangan kong maging magaling na artista. Ayokong malaman ni Joana ang past naming dalawa ng boyfriend niya, baka yun pa ang magiging dahilan para masira kaming magkakapatid.

Nagkunwari akong hindi ko kilala si Caleb, lumapit ako at binigyan siya ng isang welcome hug. Pero ang totoo? Sumasabog na ang loob ko sa galit, takot, at kakaibang kuryenteng yumanig sa buo kong katawan.

Bago pa ako lumayo, marahan niyang hinawakan ang aking bewang, isang haplos na sapat lang para maramdaman ko pero hindi mapapansin ni Joana.

"Don't look surprised, Seline. Kahit saan ka pa magtatago, kahit maubos pa ang oras ko sa kahahanap sa'yo, hinding-hindi kita titigilan." banta niya sa akin sa isang bulong na kami lang ang nakakarinig.

"Ano na namang kalokohan ito, Caleb?" diretsahan kong sagot sa kanya. "Hindi pa rin ba malinaw sa'yo na ayoko na? Na gusto ko nang magkaroon ng magandang buhay?"

"Ang problema kasi, Seline, pagmamay-ari pa rin kita. At sa oras na lalayuan mo pa ako, I will make sure na kamumuhian ka talaga ni Joana. Mukhang ayaw mo namang malaman niya ang tungkol sa ating dalawa, hindi ba?"

Tang ina! Nakuha pa niyang mang-blackmail! Napakademonyo niya talaga! Bakit ayaw niya akong tigilan? Bakit hindi niya ako patatahimikin? Dinamay pa niya ang kapatid ko para lang i-corner ako! Hayop siya! Hayop na hayop siya!

"Ate? Huwag ka nang magalit sa akin, please. Hindi ko naman pinabayaan ang studies ko, eh. In fact, Caleb had been my inspiration to finish school," ngiti pa ni Joana nang siya ay lumapit, walang kamalay-malay na ang lalaking minahal niya ay ang lalaking kabembangan ng kapatid niya gabi-gabi.

At ang mas nakakaloka? Kaming tatlo pa ang magsama-sama sa loob ng iisang maliit na kwarto mamaya. Paano ko tuloy maiiwasan ang lalaking pilit kong kinakalimutan kung sa mga sandaling ito, literal na hindi ko siya kayang takasan?