Chapter 2

Ang tension sa kusina ay parang isang pressure cooker na sasabog na. Nakaupo lang ako, pilit nilalabanan ang init na namamagitan sa aming dalawa ni Caleb, habang nasa sukdulan naman si Joana sa kanyang 'proud sibling' mode na ngayon ay sarap na sarap sa mga putahe.

​“Sabi ko sa'yo, pro na pro talaga si Ate when it comes to cooking," pagmamayabang niya sa harap ng kanyang jowa. "Nasa kanya talaga ang korona! Manang-mana siya kay Mommy.”

Caleb didn’t even look at her. Diretso lang ang tingin niya sa akin habang paulit-ulit na sumusulyap-sulyap. Alam ko ang mga titig na yun, a dead giveaway that he was barely holding back his temper and fighting the urge to claim me as his own.

​“Stop it,” wika ko nang palihim habang nilalabanan ang kaba na bumubuhos sa akin. “Huwag mo akong titigan nang ganyan."

To be honest, hindi ko alam kung paano ko haharapin nang maayos ang Caleb na yun. Sa tuwing magtama kasi ang mga mata namin, automatic na maalala ko bigla kung paano niya nilasap-lasap ang dila ko, at kung paano niya pinadama sa akin ang kabuuang pulgada ng kanyang mundo para lang pagtagpuin ang sarap na ninanais niya nang husto.

​I cleared my throat, inayos ang pagkaka-upo para magmukhang matatag sa harapan nila. Kusa ko ring nilagyan ng madaming beef steak ang plato ni Caleb, kunyari na very hospitable ako at very accommodating sa isang guest tulad niya.

"Naku, kumain ka pa. Napaka-espesyal ang beef steak na ito," sabi ko habang mabilis na binubuhasan ang plato niya. "Medyo may pagka-spicy lang, but I hope you still like it. It's our family secret, actually.”

​“I do love family secrets, Seline." Sumalubong agad ang tingin niya sa akin nang sandaling napuno ito. “Especially the ones that take a little effort to uncover.”

​Muntik tuloy akong mabilaukan. Gago ba siya? Hin-highlight pa niya talaga ang salitang 'effort' para lang yanigin ako! Was he trying to break me right in front of my sister? Pwes, hindi ako papayag! I had to act completely unfazed at hindi ko ibibigay sa kanya ang reaksyong gusto niya.

​“Alam mo, ate? Total foodie rin si Caleb.” Joana giggled habang pinaglalaruan ang kanyang salad. “Lagi niya akong dinadala sa mga high-end places, pero honestly? Wala talagang makatatalo sa luto mo.”

​Kung alam mo lang, Joana. Regular client ko ang boyfriend mo, at nagpapanggap lang siyang nasasarapan kahit ayaw naman talaga niya sa lasa. But whatever existed between us? Dapat nanatili na lang yun sa nakaraan, dahil ang isang billionaire na katulad niya ay ang eksaktong uri ng lalaki na dapat nating layuan.

At ikaw namang h*******k kang babae ka, off-limits ka sana sa laro naming dalawa ng boylet mo. Pero nagmamatigas ka kasi! Sinabi na ngang hindi ka muna pwedeng magjowa, susuway ka talaga! And now look? Alam mo ba ang gulong pinasok mo?

“Ate, are you okay?” basag ni Joana sa mainit na sandali habang nagpapalitan kami ng matatalim na tingin ni Caleb. “Ang pula-pula ng mukha mo, tapos pinagpapawisan ka pa."

​Nataranta ako nang bahagya at agad na umiwas ng tingin kay Caleb. Binalik ko ang boses ko sa normal na tono habang ramdam ko pa rin ang mapang-asar na titig ni Caleb mula sa tapat ko.

“I'm fine. Masyado lang talagang mainit sa kusina kanina. Tapos sumabay pa itong anghang ng pagkain. Medyo naparami yata ang nailagay kong sili.”

​“I think the spice level is just perfect." singit ni Caleb sabay nguya sa beef steak with a playful malice. “May kakaibang anghang ito, yung klaseng anghang na magpapainit talaga ng katawan mo."

​Nanggigil ako sa hinahawakan kong tinidor. Gago talaga siya! Parang may ibig sabihin ang bawat linya niya!

​“Ganyan talaga kapag may sekretong sangkap, Caleb,” sagot ko, pilit na ngumingiti kahit gusto ko na siyang saksakin ng kutsilyo sa ilalim ng lamesa. “You have to be careful, though. Kung hindi ka sanay sa totoong anghang, baka masunog ka.”

​“Oh, I like playing with fire,” mapanghamong balik niya, his lip twitching into a smirk. “At kung mas mahirap kontrolin ang init? Mas lalo lang akong nagaganang halungkatin ang bawat sikreto nito."

"See? I told you, magkakasundo talaga kayo ng ate ko!" tuwang-tuwang sabat naman ni Joana, walang kamalay-malay sa giyerang nangyayari sa harap niya.

​“Yeah,” Caleb looked at me, full of promises I didn't want to decipher. “I can already tell Seline and I share a lot of the same tastes. Right, Seline?"

​Tapos out of nowhere, isang matigas na leather shoe ang biglang pumosisyon sa paa ko sa ilalim ng lamesa. Napatigil ako sa paghinga. Halos mabitawan ko ang tinidor nang maramdaman ang pagdiin nito sa akin.

My heart hammered against my ribs, but my face remained frozen. Sa ibabaw ng lamesa, nakangiti pa rin si Joana habang sa ilalim naman, Caleb was intentionally claiming my space. Shit! Ano’ng pumasok sa utak ng hayop na 'to? Has he gone completely insane?

​Hindi tumigil si Caleb. He even dragged his foot up my leg, gumagapang pataas nang pataas, papasok nang papasok, hanggang sa dapilsan nito ang pinaka-sensitive part ng inner thigh ko. Ugh! No! The deliberate pressure immediately sent a massive tremor through my entire body, na parang anumang oras ay bibigay ang aking mga hita sa ilalim ng tablecloth.

​“Don't start, Caleb.” Ang isip ko ay sumisigaw na habang ang aking kamao ay handang-handa nang sulungin siya. Binalingan ko siya ng isang matalim na warning glare, a 'don't you dare' stare. Pero lalo lang niyang hinahamon ang limits ko, daring me to make a scene sa harap mismo ng aking kapatid.

Napakababoy niya talaga! Tama lang ang desisyon kong tigilan siya. ​Sa tindi ng kuryenteng gumagapang sa hita ko, halos mabaon ko ang aking mga kuko sa ilalim ng lamesa para lang pigilan ang sarili kong mapasinghap. Hayop talaga! He knew exactly what he was doing to me, and he was enjoying every second of my torture!

​“Babe? Are you okay?” biglang tanong ni Joana, tumingin kay Caleb matapos mapansin ang bahagyang paggalaw ng balikat nito.

​My heart suddenly stopped.

​“Yes, babe." diretsahang sagot ni Caleb, pushing his leg harder sa loob-looban ko as if nothing happened.

He even took a leisurely bite of the food, locking his eyes onto mine with a predatory glint. At ang paraan ng pagnguya niya? Isang silent reenactment ng mga gabing palihim naming pinagsasaluhan noon.

“The dinner was perfect," dugtong pa niya. "And I am sure, nagustuhan rin ito ng ate mo. Am I right, Seline?"

Tang ina! Gusto ko siyang tadyakan. Gusto ko siyang siko-sikuhin sa ilalim ng lamesa at kaladkarin palabas ng apartment, pero hindi ko magawa dahil bigla niyang shinift ang weight niya.

Sa higpit ng pagkakaipit niya sa akin, any attempt na pigilan siya would shake the entire table, making the plates rattle that could instantly expose us, while leaving me with absolutely zero room to escape from his touch.

"Ate?” untag muli ni Joana habang nakatingin sa akin, naghihintay ng sagot.

​Ramdam ko ang dulo ng sapatos na dahan-dahang gumuhit ng pabilog sa sensitibong parte ng aking hita. The friction against it was torturous, triggering an electric shiver na talagang gumiba sa katiting na katinuan ko. I clenched my jaw so hard, gripping the edge of my chair para lang hindi ako matinag sa kakaibang kiliting pumatay sa akin.

​“Uhm, yes!” I forced the word out of my throat, though it sounded more like a choked whisper. “Nagustuhan ko. Sobra.”

​“Well, ako na ang magliligpit dito.” Joana offered sweetly, standing up to gather the remaining dishes. “Ihatid mo na lang si Caleb sa kwarto para makapag-settle na siya, Ate. Susunod ako once I'm done.”

My entire body went rigid. ​Ihatid? Si Caleb? Sa kwarto ko na mag-isa? Hell, no! This could definitely be an all-out war!

Caleb stood up, towering over me with his predator-like smile. Habang ako? Sabog na sabog at nalilito sa gagawin. Dafak! Natatakot! Baka pagdating namin doon, kung ano pa ang gawin niya sa akin.