CHAPTER 3: THE MORNING AFTER

AIRA POV

Nagising ako dahil sa init na bumabalot sa buong katawan ko. Hindi dahil mainit ang panahon, kundi dahil sa mainit na katawan na nakayakap sa akin mula sa likuran.

Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Madilim pa nang kaunti sa kwarto, pero sapat na ang liwanag na nanggagaling sa bintana para makita ko ang paligid. Hindi ko alam kung anong oras na, pero ramdam ko na umaga na.

Dahan-dahan akong lumingon at nakita ko si Gabriel. Nakatulog siya, ang mukha niya ay payapa at wala yung matinding pagnanasa na nakita ko kagabi. Malalim ang tulog niya, ang braso niya ay nakapulupot nang mahigpit sa bewang ko, hinihila ako palapit sa kanya para magdikit ang aming mga balat.

Hinahaplos ko nang dahan-dahan ang braso niya. Magaspang, matigas, pero sobrang ligtas pakiramdam. Napangiti ako nang mapait habang inaalala ang nangyari kagabi. Sobrang bilis. Sobrang tindi. Akala ko hanggang halik lang kami, akala ko kaya kong pigilan ang sarili ko… pero noong dumikit siya sa akin, noong narinig ko ang boses niya, nawala lahat ng rason ko.

Naramdaman ko ang paggalaw niya. Dahan-dahan niyang idinilat ang mga mata niya at tumingin sa akin. Sa simula ay lutang pa ang tingin niya, pero nang makilala niya ako, unti-unting lumabas yung nakakaloko niyang ngiti.

“Gising ka na pala,” bulong niya. Mababa pa ang boses niya dahil kakagising lang, mas lalo pang gumaganda ang pakinggan.

Tumango lang ako at yumuko nang kaunti, nahihiya bigla. “Hmm. Kanina pa.”

Hinawakan niya ang baba ko at inangat para magtama ang tingin namin. “Bakit nahihiya ka? Kagabi… ang tapang mo ah. Ang lakas mong humatak, ang lakas mong umungol.”

Namula ang buong mukha ko at tinampal ko nang mahina ang dibdib niya. “Grabe ka! Huwag mo nang ipaalala!” Tumawa siya nang malakas, yung tunog na punong-puno ng kasiyahan, at niyakap ako nang mas mahigpit. Idinikit niya ang mukha niya sa leeg ko at hinalikan ito.

“Bakit? Masarap naman ah. At magaling ka rin,” bulong niya habang ang kamay niya ay nagsimulang gumala ulit sa balat ko. Hinihimas niya ang balakang ko, pababa sa hita ko, at pabalik sa bewang ko. “Masakit ba? Okay ka lang ba?”

Naramdaman ko yung kirot sa pagitan ng mga hita ko. Medyo nananakit pa, parang may pilay, pero yung pakiramdam na masarap pa rin isipin. “Medyo… pero okay lang.”

Hinalikan niya ang noo ko. “Sorry kung naging mapusok ako kagabi. Hindi ko sinasadya, pero hindi ko rin kayang pigilan. Nung nakita kitang handang ibigay ang sarili mo sa akin… parang nawala ako sa sarili ko.”

Tumingin ako sa kanya. “Gabriel…”

“Hmm?”

“Totoo ba ‘to? O isa lang itong gabi para sa’yo?” tanong ko, kahit takot akong malaman ang sagot.

Tinitigan niya ako nang seryoso. Tinanggal niya ang ilang hibla ng buhok na tumatakip sa mukha ko. “Aira, alam mo bang matagal na kitang gusto? Matagal na kitang pinagmamasdan. Hindi lang ito basta about sex o tungkol sa katawan mo. Gusto kita. Gusto ko lahat sa’yo. At kagabi… nung naging akin ka, pakiramdam ko nakuha ko na ang pinakamahalagang bagay sa mundo.”

Hindi ko napigilan ang mapangiti. Yung lungkot at kaba na nararamdaman ko kanina ay napalitan ng kakaibang saya. “Seryoso ka?”

“Dead serious,” sagot niya bago niya dinampian ng halik ang labi ko. Hindi ito yung halik na gutom kagabi, kundi malambing, mabagal, at puno ng pagmamahal.

Pero hindi nagtagal, naramdaman ko ulit yung init. Yung halik niya ay unti-unting lumalalim. Ang kamay niya na nasa hita ko ay dahan-dahang umaakyat papasok sa pagitan ng mga hita ko. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang pagdampi ng daliri niya doon.

“Gabriel… ang aga pa…” bulong ko, pero hindi ko naman tinatanggal ang kamay niya. Sa katunayan, mas lalo ko pang ibinuka nang kaunti ang mga hita ko para mas madali siyang makagalaw.

“Eh ano naman? Masarap magsimula ng umaga nang ganito,” bulong niya sabay kagat nang mahina sa labi ko. “Gusto mo pa ‘di ba? Ramdam ko ang init mo, Aira. Ramdam ko na naghahanda ka na naman para sa akin.”

Tama siya. Kahit medyo masakit pa, ang katawan ko ay automatic na tumutugon sa kanya. Nagsisimula nang mamasa-masa ulit doon sa ilalim, nagsisimula nang manabik ulit.

“Oo…” pag-amin ko. “Gusto ko pa.”

“Good girl,” bulong niya. Dahan-dahan akong binaliktad niya para nakatihaya ako, at siya ay pumwesto sa pagitan ng mga hita ko. Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa, parang iniimbak ang itsura ko sa memorya niya. “Ang ganda mo talaga. Walang kupas.”

Dahan-dahan siyang pumasok ulit. Mas mabagal siya ngayon kaysa kagabi. Mas inaalala niya ang pakiramdam ko. Pero kahit mabagal, mas ramdam ko yung laki at tigas niya. Mas ramdam ko kung paano niya pinupuno ang bawat sulok ng pagkatao ko.

“Ah… Gabriel…” ungol ko habang nakakapit ako sa braso niya.

“Ganyan… relax lang, mahal. Ie-enjoy natin ‘to,” bulong niya habang mabagal pero malalim ang bawat bayo niya. Ang bawat galaw niya ay diretsong tumatama sa pinakasensitibong parte ko, pinapaikot ang mundo ko, pinaparamdam sa akin na ako lang ang babae sa mundo.

At sa umaga na ‘yon, sa ilalim ng liwanag ng araw na unti-unting pumapasok, ginawa namin ulit ang bagay na nagdurugtong sa amin. Walang takot, walang hiya, tanging pagmamahal at init lang ang namayani.