Chapter 138

Nakayakap kay Declan si Camilla at sa paraan ng paghinga nito ay mahimbing na ang tulog nito.

He kissed the top of her head at hindi naman ito gumalaw.

Napangiti si Declan dahil nangyari na ang gusto niyang mangyari.

“Hindi ka na makakawala sa akin, Camilla! Hinding-hindi ako papayag!’ bulong niya saka niya muling hinalikan ang ulo ng dalaga

He closed his eyes at dala niya hanggang sa kanyang panaginip ang gabing pinagsaluhan nila. Paulit-ulit niyang inangkin si Camilla at nandoon ang paniniwala niya na ilang buwan mula ngayon, dadalhin nan ito ang kanilang anak.

Napangiting muli si Declan hanggang sa tuluyan na siyang makatulog.

Kinabukasan pag gising niya ay wala na si Camilla sa kanyang tabi. Agad siyang bumangon at nagbanyo para hanapin ang babaeng kagabi lamang ay kayakap niya.

He smelled coffee the moment he went out of the room kaya alam niya na nasa kusina na ito at maaring naghahanda ng kanilang almusal.

Nakita niyang nasa harap ng mesa si Camilla tila ba malalim ang iniisip niya kaya naman tinawag na niya ito to call her attention.

“Camilla….”

Nakita niya kung paano napitllag si Camilla at pinahiran pa niya ang kanyang mga mata sabay tayo at nagpunta ito sa harap ng sink.

“Umiiyak ka ba?” nag-aalalang tanong ni Declan at nakita niya ang pag-iling ni Camilla

“Hindi! Mag-almusal ka na!” sabi ni Camilla saka nito hinanda ang mesa

“Camilla…”

Lumapit si Declan at inikot nito paharap si Camilla sa kanya at nakita niya na namumula ang mga mata nito.

“Bakit ka umiiyak?” tanong nito at binawi ni Camilla ang mata niya mula kay Declan

“Hindi ako umiiyak! Papasok ka ba sa opisina?” pag-iiba ni Camilla sa usapan at nakaramdam naman ng sakit si Declan sa nakikita niyang panlalamig ng dalaga

Kagabi, she was so passionate at ramdam na ramdam niya ito pero bakit ngayon, singlamig na ito ng yelo?

“Oo! Okay na ba ang pakiramdam mo? Sasama ka ba?” tanong ni Declan

Umalis na si Camilla sa harap niya at inayos na nito ang mesa.

“Trabaho ko yun eh!” maiksing sagot niya

Napahinga ng malalim si Declan lalo at hindi ganito ang inaasahan niya mula kay Camilla.

“So balik na naman tayo diyan, Camilla?” inis na tanong niya saka siya naupo sa harap ng mesa

“Yun na lang naman ang dahilan ng pananatili ko dito, Declan! Hanggang sa makabayad ako sa utang ko sa iyo!” matatag na pahayag ni Camilla at nasasaktan din naman siya

“Is that so? So ano yung kagabi? Was it just…”

“Kàsama sa bagong kontrata natin yun, Declan! Bedwarmer, tama ba?”

Napakuyom ang kamay ni Declan at nandoon ang labis na galit sa kanyang dibdib.

He was fuming mad lalo at hindi niya akalain na sasabihin ito ni Camilla?

Bakit ba hindi siya maintindihan nito? Bakit ba hindi niya makita ang totoong nararamdaman niya?

“Camilla, you still don’t get it! Bakit ba hindi ko makita na hindi lang dahil doon ang lahat? That I want you to be with me! Na mahal kita!” sumbat ni Declan pero nanatili lang na nakatingin sa kanya ang dalaga

Her expression was blank! Kaibang-kaiba kagabi noong pinagsasaluhan nila ang matamis na sandali na dulot ng kanilang pag-iisa.

“Camilla…” nandoon ang pagsusumamo sa tinig ni Declan pero hindi naman noon natinag ang dalaga

“Hindi kita mahal, Declan! At hindi ako ang babaeng para sa iyo!” habang sinasabi ni Camilla ang mga salitang ito ay nadudurog ang kanyang puso

Pero tama lang naman ito dahil hindi siya karapat-dapat sa tulad ni Declan. Masisira lang niya ang magandang buhay nito.

Pag nalaman ng ibang taon ang tungkol sa nakaraan niya, madadamayvang magandang pangalan ni Declan. Kung mananatili siya sa piling nito, siya mag magiging bahid sa buhay at pagkatao ng lalaking mahal niya.

Hindi ito maaari!

Kaya kahit isumpa na siya ni Declan sa paulit-ulit na pagtalikod niya, tatanggapin na lamang niya ito.

“Hanggang kailan mo papanindigan ang kasinungalingan mo sa sarili mo, Camilla?” malungkot na pahayag ni Declan

Hindi naman sumagot si Camilla kaya tumayo na si Declan mula sa kanyang pagkakaupo.

“Sana, huwag mong pagsisihan ang ginagawa mong ito, Camilla! Sana, pagi dumating ang araw na handa ka ng magpakatotoo, at hindi ka na duwag na ipaglaban ang nararamdaman mo…”

Huminto si Declan at huminga siya ng malalim sabay tingin sa kanya.

“Sana…. sana, nandito pa rin ako at sana, mahal pa rin kita!”

Mabigat ang paa ni Declan na tumalikod habang naglalakad siya palayo kay Camilla. Hindi siya iyaking tao pero hindi niya mapigilang mapaluha dahil sa sakit na nararamdaman niya.

Si Camilla ang pangalawang babae na iniyakan niya at ang sakit-sakit lang dahil akala niya, siya na ang babaeng binigay ng tadhana sa kanya.

Pero hindi siya maniniwala sa sinabi ni Camilla na hindi siya nito mahal! Hindi iyon totoo at hindi siya naniniwala.

Hindi nga lang niya alam kung bakit ito nagagawa ng dalaga pero natitiyak niya na may iba pang dahilan.

Pumasok na siya sa banyo at agad na siyang naligo dahil kailangan din niyang pumasok sa opisina.

Kailangan niyang gampanan ang responsibilidad niya dahil may mga taong umaasa sa kumpanya.

Naghanda na si Declan at paglabas niya ng kwarto niya ay nakahanda na din si Camilla.

Galit siya! Yun ang nararamdaman niya dahil sa pagtanggi at pagsisinungaling sa kanya ng dalaga.

Pero mahal na mahal niya ito kaya naman gulong-gulo siya!

Hindi na niya pinansin si Camilla at dumeretso na siya sa pinto kaya sumunod naman ito agad sa kanya.

Tahimik lang sila habang sakay ng lift at kahit nakarating na sila sa opisina ay walang nangahas na magsalita sa kanilang dalawa.

Nanghihinayang man si Camilla, wala siyang magawa sa naging pasya niya dahil ito ang makakabuti para kay Declan.

Darating ang panahon na maiintindihan siya ni Declan at masasabi nito na tama siya!

Na tama ang ginawa niya!

Nauna ng pumasok si Declan sa opisina habang si Camilla naman ay dumaan kay Liam para kunin nag schedule ng boss nila.

Nagtatanong ang mata ni Liam pero ngumiti lang sa kanya si Camilla. Alam naman niyang nagtataka si Liam sa takbo ng mga pangyayari pero mas mabutin pang ganun.

Wala naman siyang balak ipangalandakan pa ang tungkol sa kaunduan nilang dalawa ni Declan.

“You schedule sir!” ani Camilla at hindi naman nagsalita si Declan at nagpatuloy lang sa pagpirma ng mga papeles sa harap niya

Wala namang pinagbago si Declan sa mga schedules niya kaya nagpunta na si Camilla sa pantry para ikuha ito ng kape.

Gumawa din siya ng sandwich dahil hindi naman ito nakakain man lang kanina dahil sa pagtatalo nila.

Pagbalik niya sa office ni Declan ay hindi naman niya inaasahan na may maagang bisita ang kanyang boss.

It was Hilary at may kasama itong isang ginang, at nung titignan ito ni Camilla, she realized na ito ay ang Presidente ng Polaris International.

Ang Mommy ni Declan…si Ma’am Giselle Montemayor!

“Mommy, bakit hindi ninyo sinabi na darating kayo ngayon?” bakas ang gulat sa mukha ni Declan dahil hindi niyo inaasahan ang pagdating ng Mommy niya

“Well, I have to come dahil na-miss kita! Isa pa, nalaman ko na nandito si Hilary kaya naisip ko na magbakasyon na din kaya nagpasundo na ako sa kanya!” sagot naman ng Mommy ni Declan