Chapter 1

Simula;

Warning mature content;This story is specifically for adults and therefore may usuitable for children under -17 years old below.This is a work of fiction,Names , characters,place and events are all imagination of the author.Read at your own risk.

Ang story na ito ay related sa mga naunang book ni (Take me kapitan 1-2 &3).Abangan at muli ay inyong suportahan.Thank you and god bless.......

(Python & Ariana story)SPG

"Python!anong oras ka uuwi anak? H'wag mong kalimutan ang dinner natin kasama ang pamilya ni monica- ang nobya mo." paalala ni mom sa akin sa kabilang linya."Oo nga pala,bakit ko nakalimutan na may dinner kami ngayon.

Napakamot ako sa aking sintido at bahagya akong napalingon Kay Mr Castro na naghihintay sa akin sa table namin.

"I'm sorry mom, I forgot.Hahabol na lang ako."agad kong sagot.

"anong hahabol!bakit saan ba ang meeting place ninyo ng kane-gosasyate mo,hmm?"tanong sa'kin ni mom na parang hindi na makapag hintay.

"here in the province mom-"

"what!bakit sa probinsiya ang meeting place ninyo ng kasosyo mo?Bakit ang layo naman,Phyton?"halos masira ang air drum ko sa lakas ng boses ni mom sa kabilang linya.

"I will explain later mom,okay.Bye mom,I love you!"paalam ko at agad kong sinuksok sa loob ng black pants ko ang cellphone ko at bumalik sa kinauupuan ko kanina.

"I'm sorry Mr.Castro dahil natagalan ako."hinging paumanhin ko sa matandang ginoo na kasalukuyan kong ka meeting na nagmamay-ari ng napakalawak na taniman ng ibat-ibang prutas at iba pa.

Sinadya Kong pinuntahan siya rito upang personal kong makita ang lupa at mga pananim nitong prutas kahit alam kong malayo ang probinsiya niya.

Nagustohan ko ang lugar dahil bukod sa maganda ang lupa na pagtaniman ng ibat-ibang prutas -sagana rin sa anyong tubig lalo na ang falls na pinakita sa akin ni Mr.castro na kasama ng bibilhin ko sa kanya.Kaya hindi na ako nag-atubiling hindi bilhin kahit million ang halaga na kailangan kong ilabas na pera ay okay lang.Ang pera madali lang mahanap.

Nagbabalak akong magpatayo ng bahay bakasyonan sa lugar na ito dahil sa magandang kapaligiran at sariwa ang hangin.Dito ko rin balak na dalhin si Monica pagkatapos naming ikasal- na alam kong magugustohan niya ang lugar na ito.

"ano Mr.Alvarez!Deal kana ba sa pinag-usapan nating presyo?"tanong sa'kin ng ginoong kaharap ko.

Bahagya akong ngumiti at saka tumango.

"nagustohan ko ang lupain ml,Mr.Castro.Kaya deal.So paano!sa opisina ko na lang bukas tayo magpermahan."wika ko.

At nilahad ko aking kamay upang makipag kamay sa ginoo- na agad naman niyang tinanggap.

"sige mr.Alvarez, darating ako."sagot niya.Tumango-tango ako at nagpaalam na.

"mag-iingat ka sa daan,Mr.Alvarez.Kung may kailangan ka,maaari mo akong tawagan."pahabol pa ng ginoo.Kumaway lamang ako rito.

Makulimlim na kalangitan agad ang sumalubong sa akin at anomang sandali ay bubuhos na ang malakas na ulan.Kaya agad kong tinungo ang kinapa-paradahan ng aking sasakyan at nagmamadali akong pumasok.

Pero bago ko binuhay ang makina ng aking sasakyan ay sinulyapan ko ang suot kong relo.Nakita kong malapit nang mag alas kwatro nang hapon.Kaya siguradong hindi na ako makakaabot nang dinner namin.

Nagpadala ako ng mensahe sa nobya ko- na babawi nalang ako bukas.Talagang hindi na ako makakaabot dahil tatlong oras pa gugulin ko sa byahe pabalik ng manila- nakadipende pa kong alam mo ang pasikot-sikot ng daan palabas ng probinsiya.

Ngunit ang masaklap ay unang beses pa lamang akong pumunta rito kaya alam kong mahihirapan akong lumabas ng probinsiya.

May mangilan-ngilan lamang na bahay ang nadaanan ko kaninang umaga.Kung iisipin mo ay para silang may galit sa isa't-isa, ngunit talagang sadyang magkakalayo lamang ang mga bahay rito dahil mas marami pa ang mga tanim na gulay,prutas ,naglalakihang puno at damo kesa mga taong naninirahan dito.Parang green land kong titingnan ang lugar.

Dahan-dahan ang ginagawa kong pagmamaneho dahil medyo lubak ang daan at nagsisimula na ring bumuhos ang ulan.Tuluyan na ring dumilim ang paligid at sa tingin ko ay malakas rin ang hangin sa labas dahil halos dumapa ang mga nagtatayugang talahib na nadadaanan ko.

Mukhang mahihirapan akong makita ang daan palabas dahil umuulan at madilim pa ang paligid.Hindi tulad kaninang papunta ako rito na maaliwalas ang paligid kaya madali ko lang nahanap ang lugar.

Kung kinakailangan na magpalipas ako ng gabi rito sa loob ng aking sasakyan- gagawin ko.Wala naman sigurong masamang nilalang rito.

Pero Kong may tao akong makikita na maaari kong pagtanungan -hindi ko hahayaan na dito ako sa daan magpalipas ng gabi.

Sa patuloy kong pagmamaneho- may pigura ng isang tao ang naglalakad na naiilawan ng aking sasakyan.Kaya nabuhayan ako ng pag-asa na makakauwi rin ako.Kaya binilisan ko ang pagmamaneho upang maabutan ko ito.At nang matapatan ko ito ay binaba ko ang salamin ng aking sasakyan habang mahina ang takbo nito.

"manong maaari po ba akong magtanong?"pauna ko.Tumigil naman sa paglalakad ang lalaki at lumingon sa akin kaya nalaman Kong matanda na pala ito.

"ano po iyon sir?"tanong nito Sakin.

"saan po ang daan palabas?"agad kong tanong.

"Saan po ba ang punta mo sir?"balik tanong ng matanda.

"pabalik na sana ako ng manila.Kaya lang hindi ko matandaan ang dinaanan ko kaninang umaga."sagot ko.

"naku sir!nalampasan mo na- sa kabila po yon at malayo kana.

Napahawak ako ng mahigpit sa manibela ng aking sasakyan dahil naliligaw na ako.Hindi ko pa malalaman kong hindi ko nakita ang matandang napagtangan ko.

"Kung gusto mo sir,inaanyayahan kita sa bahay ko upang duon magpalipas ng gabi.Mahihirapan kang mahanap ang daan palabas at baka maligaw ka pa sa daan kong hindi mo ipagpabukas ang pagbalik mo ng Manila.Lalo't gabi na at malakas pa ang ulan."wika niya sa'kin.

Totoo ang sinabe ng matandang kausap ko.Baka mas lalo akong maligaw kapag pinilit kong makabalik ng Manila ngayon.

"salamat po manong sa pag-alok mong patuloyin ako sa bahay mo."pasasalamat ko sa matanda.

"sumakay ka manong,saan ba ang bahay mo?"dagdag ko pa.

"hindi na po kailangan sir,nandito na tayo.Ayon po ang maliit kong tirahan,sir."turo niya sa nakatayong maliit na bahay sa bandang gilid nito.Kung titingnan ay madali lang itong mawawasak kapag may dumaan na bagyo dahil sa mga ginamit na materyales.

Bumaba ako ng aking sasakyan kahit medyo may kalakasan ang ulan at sinundan ang matandang nagtatanggal na ng kapote sa katawan.

"pagpasensiyahan mo ang bahay namin ng apo ko sir.Mahirap lamang kasi ang buhay namin kaya hindi namin kayang magpagawa ng maayos at malaking bahay."aniya sa'kin.

"wala pong problema,manong.Ang mahalaga lang naman sa akin ay may matutuloyan ako ngayong gabi."Sabi ko.

Nilibot ko naman ang paningin ko sa loob ng maliit na bahay.Nakita Kong malinis at masinop ang buong bahay.Sa makipot nilang sala- may upuang kawayan na may manipis na kutson at may maliit na lamesita sa pagitan nito at sa taas ay may bulaklak.

"lolo!nakauwi kana."masayang wika ng isang boses ng babae.Napalingon ako sa maliit na pintong alam kong papasok sa kusina.

Nagtama ang paningin namin ng babaeng may asul na mata,may maninipis na labing mapupula at may magandang mukha.Ang buhok nitong may kulay.Naglakbay ang paningin ko sa kabuoan nito at kasabay ng aking paglunok sa sarili kong laway.

Sobra akong namamangha sa nakikita ng aking mata.Ngayon lang ako nakakita ng buhay na barbie doll sa tanang ng buhay ko.Akala ko si Monica na girlfriend ko ang nakita kong pinaka maganda sa lahat,ngunit may mas hihigit pa pala sa kanya.Ang kasalukuyang babae'ng pinagmamasdan ko.

"sino po siya lolo?"tanong ng apo nito.

"sir!siya po ang nag-iisa Kong apo- si Ariana at ako naman ang lolo Damian niya."pakilala ng matanda sa kanilang sarili.

"Python Alvarez po manong."nakangiti kong pagpapakilala sa kanila.

"maupo ka,sir.Ihahanda lang po namin ng apo ko ang hapunan."pagpapa-alam ng matanda sa'kin.

Umupo ako sa upuang kawayan at dinukot ang cellphone ko sa loob ng pants ko upang magpadala ng mensahe sa secretary ko upang ihanda ang papeles na kailangang pirmahan ni Mr.Castro bukas.Para tuluyang maging akin na ang lupa.

Ngunit marahas ang ginawa kong pagbuga ng hangin dahil wala pa lang signal sa lugar na ito.Paano ko kukontakin ang secretary ko nito.

"s-sir halika kana para kumain."pagyaya sakin ng dalagang nagmumukhang doll.Umangat ang paningin ko upang sumalubong sa akin ang nakangiti nitong labi.

Agad naman akong tumayo at sumunod rito.Pagdating sa maliit nilang kusina.Isang simpleng pagkain ang nakahain sa medyo maliit na lamesa.Talagang napaka simple lamang ang pamumuhay nila.

Kahit laki ako sa mayamang pamilya ay kumain ako ng pagkain ng pang mahirap dahil masarap ang pagkakaluto nito.Siguro ang apo ng matanda ang nagluto ng lahat nang ito.Kaya wala akong masabi.

Pagkatapos naming kumain- hinatid ako sa tutulogan ko ang matanda.Naiwan naman sa kusina ang dalaga dahil nagliligpit pa ito ng pinagkainan namin.

"sir Phyton,pasensiya na sa maliit na kwarto nang apo ko ha."paghingi ng pasensiya ng matanda sa'kin.

Kaya mahina akong natawa.

"manong pwede naman akong matulog na lang sa sahig."tanggi ko.

"hindi po maaari sir.Dito kana matutulog dahil alam kong hindi kayo sanay na matulog sa matigas na higaan.Sasakit lang ang likod ninyo kong duon kayo matutulog.At Isa pa,panauhin ka namin."katwiran niya ng matanda.

"ngunit nakakahiya sa apo ninyo."

"Walang problema sa apo ko sir, napag-usapan na namin.At saka silid ko na lang po siya matutulog sir."anito.

Wala akong nagawa kundi ang sumang-ayon na lang.Kaya bukas na bukas rin ay kailangan ko silang bayaran sa pagpapatuloy nila sa akin rito sa bahay nila upang hindi naman kahiya-hiya sa maglolo.

Iniwan ako ng matanda kaya lumapit ako sa medyo maliit na kama at nahiga.Medyo matigas pa ang papag dahil manipis lang ang kutson na mayroon.

Ginala ko ang paningin ko sa apat na sulok nang silid-dlagang dalaga ang may-ari ng silid ahil malinis at mabango.Kaya biglang kumislot ang pagkalalaki ko nang biglang sumulpot ang isang imahe ng dalagang si Ariana.Hindi ko maitatangging hindi ako nakaramdam ng pagnanasa para rito dahil ang ganda niya lalo na ang katawan nitong parang bote ng coca cola.

Ngunit agad kong iwinaksi sa aking isipan ang dalaga.Alam kong masyado pa siyang bata at saka may nobya na ako- na mahal na mahal ko.Pinaghandaan na rin namin ang magpapakasal at gusto ko siyang surpresahin sa susunod na buwan dahil magpo-propose na ako sa kanya.Total matagal na kaming magkarelasyon at nagsasama na parang mag-asawa.Kulang na lang ang kasal at anak upang maging ganap na kaming mag-asawa.Ngunit sa tatlong taon naming pagsasama ay hindi ko na siya nabuntis.

Bumangon ako mula sa pagkakahiga ko at sumilip sa maliit na bintana dahil tumila na ang malakas na ulan kanina.Nakita kong medyo maliwanag ang labas kaya lumabas muna ako upang sumagap ng signal.Baka sa labas may signal na.

"lalabas ka ba sir?"tanong ni manong Damian ng bumungad ito sa pinto ng kusina.

"yes manong upang sumagap ng signal."sagot ko sa matanda.

"ah ganun ba sir.Sige po,basta mag-iingat kayo sa labas dahil madulas."paalala sakin ng matanda.Agad naman akong tumango.

Sumilay sa labi ko ang isang ngiti dahil sa wakas ay nagkaroon ng signal ang cellphone ko.Kaya dali-dali kong tinawagan ang secretary ko.

"hello sir Phyton."bungad ni secretary Anabel sa kabilang linya.Ngunit ito ay putol -putol.

"ihanda ang papeles na pipermahan ni mr.Castro bukas."utos ko sa secretaria ko.

"sir hindi kita maunawaan,sir!!Nasaan po ba kayo?"putol -putol na tanong Sakin ng secretary ko.

"damn it!akala ko pa naman maayos na ang signal."galit kong turan.Kaya nagpadala na lamang ako ng mensahe rito para sa pinag-uutos ko sa kanya.

Pabalik na sana ako sa loob ng may mamataan akong tao sa banda ruon.Kaya walang atubiling lumapit ako.Hindi naman niya ako makikita dahil nakatalikod ito.Ngunit parang nabuhay ang pagnanasa ko nang makita ko ang dalaga'ng naliligo na tanging malaking t-shirt na puti lamang ang suot at walang panloob.

Umikot ito paharap sa akin,kaya kitang-kita ng dalawang mata ko ang nagtatayugang malalaking bundok nito at malusog nitong nasa gitnang hita niya na may nakaukit pang hiwa.

Magkakasunod ginawa kong paglunok at pinagpapawisan rin ako ng malapot.Pakislot -kislot rin ang nasa loob ng suot kong brief na gusto ng lumabas.Kaya napahawak ako sa aking pagkalalaki na sobrang tigas.

"bata pa siya buddy,h'wag natin siyang patulan baka magkasala tayo.Sa pagbalik na lang natin ipuputok ang katas natin sa pagmamay-ari natin."bulong ko sa aking pagkalalaki.

Hinimas himas ko ito upang pakalmahin ngunit parang mas lalo lamang nagalit at nagwawala na sa loob ng brief ko.

"wtf Phyton!hindi ito maaari,h'wag mo siyang pagnasaan- ang bata pa niya."bulong ko sa aking sarili.

Ngunit sobrang pagnanasa na talaga ang nakapaloob sa akin at ang nararamdaman kong init sa aking katawan ay hindi ko na kayang pigilan.Hindi naman ako ganito sa ibang babae kahit maghubad pa ang mga ito sa aking harapan.Ngunit sa apo ng matanda ay talagang pinapainit niya ang buo kong kalamnan.

Mas lalo akong nag-init nang hubarin nito ang suot niyang t-shirt,kaya malaya Kong napagmasdan ang kabuoan niya.Ngunit ang katawan ko at mga mata kong puno ng pagnanasa ay hindi niya kayang panuorin lang.Pero ang isip ko ay kumu-kontra sa nais ng katawan ko.

Ngunit anong gagawin ko,nahihirapan na ako.Sumasakit na rin ang puson ko.Kailangan kong mailabas ito.

"bahala na!"bulong ko sa hangin.

Nakita kong umupo siya sa isang malaking bato kaya lumapit ako at pinaramdam ang presensiya ko.

"hindi ka ba nilalamig, Ariana?"tanong ko rito.

Mabilis niyang tinakpan ang katawan niya gamit ang maliit na tela at lumingon sa akin.

'"ikaw pala sir Phyton,hindi naman po."sagot naman niya.Kaya tumango ako.

"anong ginagawa mo rito sa labas ng bahay sir?"siya naman ang nagtanong.

"wala kasing signal sa loob kaya lumabas muna ako upang naghahap ng signal kaya lang mahina pa rin."pagtatapat ko.

"ah ganun po ba.Gusto niyo po bang maligo?Tara samahan niyo po ako.Masarap po ang maligo lalo't hindi malamig ang tubig."pagyaya niya sa'kin.May pag-aalinlangan man akong naramdaman dahil baka makita kami ng lolo nito.

"halika na po sir!"at siya na mismo ang humila sa kamay ko.Kaya naman mabilis kong hinubad ang lahat ng saplot ko sa katawan - ni walang tinira kahit Isa.Kaya bumulaga sa harapan niya ang malaki kong pagkalalaki.

"sir ano yan,ahas?"sabay turo niya sa gitnang hita ko.Napatawa ako ng mahina dahil inosente pala ang dalaga.Hindi alam kong ano ang nasa gitnang hita ko.

"hindi ahas Ariana,kundi sawa.Pumapasok ito sa lungga na gusto niyang pasukin."Sabi ko upang magbago ang ekpresyon ng kanyang mukha.

"ay nakakatakot naman sir."Sabi niya at napayakap pa sa kanyang sarili.

"h'wag kang matakot sa alaga kong sawa,Ariana.Hindi naman ito nangangagat eh.Pumapasok lang naman siya sa lungga.Iyon lang ang gusto niya."paliwanag ko.

"talaga po sir.Hindi tulad ng mga ahas na nanunuklaw at may kamandag."wika niya upang mapatango ako.

"maaari ko po bang hawakan?"pagpapa-alam niya sa'kin.

Napangisi ako at tumango.

"sige lang Ariana,walang pumipigil sayo."sagot ko at nasundan pa nang pagmura ng aking isipan.Hindi ko akalain na makakatagpo ako ng babae'ng inosente at birhen pa.