Librairie
Rechercher
Accueil / Other / Pagmamay-ari Kita / Chapter 89

Share

Chapter 89

Auteur: Ilocano writer
last update Date de publication: 2026-02-03 22:55:01

Ariana's POV

Nakaramdam ako ng pamimigat sa aking dibdib dahil sa mga narinig kong sinabe ni Phyton.Hindi naman siya naging masakit magsalita. Sa totoo lang, maingat pa nga. Pero minsan, mas masakit ang mga salitang pinipiling hindi sabihin kaysa sa mga direktang binibigkas.

Tahimik akong nakatayo habang nakatingin sa kanya. Kita ko ang pag-iwas niya ng tingin sa'kin,ang pilit na pagiging kalmado, at doon ko mas lalong naramdaman na may pader sa pagitan namin—hindi dahil ayaw niya, kundi dahi
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Previous Chapter Next Chapter
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • Pagmamay-ari Kita   Rafael & Misty Story

    Ipapasilip ko lang po ang maging kwento nila Rafael at Misty-kung paano nagsimula ang kwento nilang dalawa.Pero nasa ibang book ang kwento nila.Mabigat ang paghinga ko, kasabay ng pagpigil kong tumulo ang luha ko.Sobra-sobra na kasi ang mga biro niyang hindi makatarungan,kahit pa ikakasakit ng damdamin ko. Hindi ba niya naisip,na may damdamin din ako na masasaktan.At hindi man lang niya muna pag-isipan bago niya sambitin.Okay lang sana kung hindi niya sabayan ng tawa.Pero hindi eh,habang sinasabe niya ang mga biro niya,sinasabayan din niya ang pagtawa. Sino ang hindi magagalit, at masigawan siya-kung ang mga biro niya ay hindi na tama. "wala tayong dapat na pag-usapan,sir Rafael.Umalis kana ."sabi ko sa kanya,walang babala kong isinara ang pinto ng silid ko.Napasandal sa likod nito. "Misty,I'm sorry.Hindi ko na uulitin.Pangako,hindi na talaga."narinig kong sabi niya.Pero hindi ko iyon pinansin,humakbang ako umalis sa likod ng pinto.Ayaw ko ng marinig ang iba pa niyang sasabi

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 121

    Phyton's POV Finale........ Nagising ako na may nakayap sa'kin.Panay pa ang amoy niya sa leeg ko,kaya alam kong ang asawa ko iyon. "good morning,baby.Kanina ka pa gising?"tanong ko saka hinaplos ang pisngi niya. Bahagya siyang ngumiti. "oo kanina pa,at katatapos ko lang padedehin si Raniel."sagot niya. "bakit hindi mo ako ginising."paos ang boses kong tanong. "kasi alam kong pagod ka sa trabaho, at puyat ka pa sa pag-aalaga kay baby.Kaya ako na lang nag gumawa."sagot niya. Hinawakan ko ang kamay saka inilapit sa bibig ko,upang hagkan ito. "Para sa inyo,lahat kakayanin ko- pagod man yan o puyat."sabi ko habang nakatitig ako sa napakaamo at magandang mukha ng mahal kong asawa. "pero paano naman ang kalusugan mo."tinaasan pa niya ako ng kilay. Mahina akong natawa,saka pinisil ang isa niyang pisngi. "malakas ito,baby-mas malakas pa sa kalabaw."sagot ko agad. Napailing siya pero hindi niya napigilang ngumiti. Sa kabilang crib, bahagyang gumalaw si Raniel. Ilang se

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 120

    Ariana's POVAng paglipas ng maraming buwan-matapos ang lahat ng nangyari.Minsan naiisip ko, parang panaginip lang ang lahat.Yung mga gabi ng pag-aalala.Yung mga lihim na unti-unting nabunyag.Yung mga taong nagtangkang sirain ang pamilya namin.Yung takot na baka muli na namang may mawala.Pero heto kami ngayon,mas tahimik,mas buo, at mas matatag.Marami kaming pinagdaanan bago naging maayos ang lahat.Hindi naging madali ang pagharap sa katotohanan,lalo na noong lumabas ang tunay na magkadugo kami ng asawa ko, at ang kamag-anak namin na gusto kaming sirain dahil sa pansariling interes.Pero sa huli, nanaig pa rin ang pagmamahalan namin, at napanagot ang dapat managot.Sa loob ng mga buwang iyon, mas nakita ko ang pagbabago kay Phyton. Mas naging maingat siya,mas naging bukas. Mas pinaparamdam niya araw-araw na kami ang prayoridad niya, at ang pagmamahal niya para sa amin ni Phrea.At ako rin,natutong hindi na tumakbo palayo kapag nahihirapan. Natutong magsalita,natutong ipaglaban ang

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 119

    Ariana's POV Magkahawak ang mga kamay namin ni phyton, at sabay rin ang mga paa naming huma-hakbang ng dahan-dahan sa gilid ng dalampasigan. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko,-o mas sabihing, sobrang saya ko. Iniwan namin sina Rafael at Misty na nagtatalo.Alam kong iniinis lang ni Rafael si misty-pero sa paraan ng tingin niya rito kanina, hindi lang iyon simpleng pang-aasar.Napangiti ako sa isiping iyon. “May nag-uumpisa na namang kwento,” mahina kong sabi habang nakatingin sa alon. “Hm?” ungol ni phyton. “Si Rafael na kaibigan mo at si Misty.”sagot ko. Napangiti siya. “Napansin mo rin pala?” “Tingin mo ba seryoso si Rafael kay Misty?”tanong ko. Saglit siyang natahimik bago sumagot. “Kung may isang bagay akong alam tungkol sa kaibigan ko… hindi siya mag-aaksaya ng oras klng hindi siya sigurado.” Napalingon ako sa kanya. “Sigurado?” ulit ko,habang nakakunot ang noo ko. “Sa nararamdaman niya, baby."dagdag niya. Huminto kami sa paglalakad. Marahang hin

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 118

    Misty's POV Masaya akong naiiyak habang nakikita ko kong paano magtama ang mga mata nina Ariana at Sir Phyton. Mula sa kinatatayuan ko, medyo may kalayuan sa kanila, kitang-kita ko ang lambing sa bawat galaw ni Sir-kung paano niya hawakan ang kamay ni Ariana na para bang natatakot siyang mawala ulit ito. At si Ariana… ang ngiti niya ngayon, ibang-iba.Sobrang saya niya. Napasinghot ako at palihim na pinunasan ang luha kong pumatak sa mukha ko. “Grabe ka, Misty. Naiiyak ka na naman,” bulong ko sa sarili ko.Pero masaya ako para sa kanila. Sa tabi ko, may maliit na mesa na may simpleng handa-mga lutong paborito ni Ariana na ako rin ang naghanda kanina. Gusto kasi ni Sir na maging simple lang ang lahat. Walang engrandeng dekorasyon. Walang maraming tao. Sila lang ng pamilya niya. Napatingin ako kay Phrea na kumakaway sa’kin. Nakasuot siya ng maliit na bestida, na mas lalo siyang gumaganda habang lumalaki.Nagiging kamukha ni sir phyton. "nandito lang si Tita,” sabi ko, sabay kaw

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 117

    Ariana's POV Mga katok sa labas ng pinto ang gumising sa'kin.Pagmulat ko,wala na sa tabi ko si Phyton.Bahagya akong napakunot -noo bago ako bumangon upang tingnan kong sino ang tao sa labas. Pero pagbukas ko ng pinto, ang nakangiting mukha ni Misty agad ang bumungad. "Misty!"usal ko,hindi ako makapaniwala na nandito siya ngayon sa harap ko.Pumikit-pikit ako ng ilang beses baka namalik-mata lamang ako,pero hindi!nasa harap ko talaga siya. "ako nga,ariana-este, Arabelle na pala."sabi niya, sinabayan pa niya ng mahinang tawa. "ano! kamusta kana?Anong nangyari sayo,bakit hindi na kita nakita sa bahay nila phyton?"magkakasunod kong tanong sa kanya. Wala na kasi akong balita sa babaeng ito mula ng umalis ako pumuntang Finland,pagbalik ko-umalis na siya bilang kasambahay sa bahay nila Phyton.Nahihiya naman ako sa kanya magtanong dahil marami din siyang iniisip. "hay naku, Ariana-mahabang kwento.Halika sa kusina,pinagluto kita ng mga paborito mong ulam."sabi niya,saka maingat ni

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 56

    Phyton’s POV Hindi agad ako umuwi matapos ang lahat. Nanatili muna ako sa loob ng aking sasakyan, nakaparada sa madilim na bahagi ng parking lot. Patay pa rin ang makina. Pero sa loob ko, magulo—parang may dalawang boses na naglalaban. Magiging ama na ako.Pero wala kang karapatang magmahal-iyon

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-25

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 55

    Phyton's pov Gabi na't naghahanda na akong matulog,nang tumunog ang phone ko sa ibabaw ng bedside table. Isang pangalan ang lumitaw sa screen na matagal ko nang hindi nakikita, pero kailanman ay hindi ko nakalimutan- si Noah.Nanlamig ang mga daliri ko bago ko pa masagot ang tawag. Parang alam na

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-24

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 51

    Ariana's pov Nagising ako sa liwanag na pilit na pumapasok sa pagitan ng makakapal na kurtina. Karaniwan, sapat na iyon para ipaalala sa akin na may panibagong araw na naghihintay sa'kin.Ngunit ngayong umaga,may kakaibang pakiramdam. Dahan-dahan ang ginawa kong pag-upo sa kama.Inilapat ko ang is

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-24

  • Pagmamay-ari Kita   Chapter 50

    Ariana’s POV (Arabelle Jonsson) Pauwi na kami ni Noah- magkatabi kami sa loob ng sasakyan, ngunit pakiramdam ko’y may mahabang distansya sa pagitan namin—hindi dahil sa galit, kundi dahil pareho kaming may iniisip na hindi pa kayang bigkasin ng mga bibig namin. Hawak ko ang sobre na naglalaman

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-24
Plus de chapitres

Vous vous intéresseriez aussi à

Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status