MasukPitong taon na silang kasal, ngunit laging malamig ang pakikitungo ni Eduardo, Monteverde kay Luna Santos. Ngunit si Luna ay palagi paring nakangiti, dahil sa mahal na mahal niya ito. Naniniwala rin siya na darating ang araw, mapapainit niya ang puso nito. Ngunit ang kanyang inaantay na pag-ibig ng lalaki ay napunta sa ibang babae, at ang kanyang pakikitungo sa babaeng ito ay mabuti. Nanatili pa rin siyang determinado sa kanilang kasal. Hanggang sa kaarawan niya, lumipad siya ng libo-libong milya patungo sa ibang bansa para makasama ang lalaki at ang kanyang anak na babae, ngunit dinala nito ang kanilang anak, para samahan ang babaeng iyon, iniwan siyang mag-isa sa walang laman na silid. Tuluyan ng sumuko si Luna matapos niyang makita na ang kanyang anak na babae ay gustong palitan siya ng ibang babae bilang ina. Hindi na siya nag dam-dam pa, nag-iwan siya ng sulat sa sobre para sa kasunduan ng diborsyo, isinuko niya ang kustodiya, at umalis ng may estilo. Mula noon, hindi na niya muli itong pinansin at hinihintay na mailabas ang sertipiko ng diborsyo. Itinuring niya ang kanyang pag-alis sa kanyang pamilya bilang isang pagkakataon para bumalik sa kanyang karera. Siya, na dating hinahamak ng lahat, ay madaling makakuha ng kayamanan na umaabot sa daan-daang bilyon. Ngunit sa kanyang mahabang paghihintay, ay ang hindi lamang pagdating ng sertipiko ng diborsyo, kundi ang lalaking ayaw mang-uwi noon ay mas madalas ng umuwi ngayon, at mas lalong nagiging malapit ito sa kanya. Nang malaman niyang gusto na niyang makipaghiwalay, ang karaniwang tahimik at malamig na lalaki ay sinunggaban siya at sinabi, “Diborsyo? Imposible.”
Lihat lebih banyakKring...kring....kring....suara jam weker membangunkan ku dari mimpi indahku, ya aku memasang alarm pagi ini karena memang ada kelas pagi, pertama kali bangun setelah mematikan alarm adalah mengambil handphone untuk melihat ada atau tidak pesan masuk.
" Ya ampun...kenapa jamnya beda " aku terbelalak saat melihat penunjuk waktu di handphone, mengapa bisa selisih satu jam.
Aku bergegas turun dari tempat tidur dan langsung ke kamar mandi, ada kuliah pagi dengan dosen ganteng tapi super killer.
Setelah beberapa saat Fiona telah selesai mandi dan berganti baju, makup tipispun sudah menghiasi wajahnya yang memang sudah cantik alami.
" Pagi " sapa Fiona kepada keluarganya yang sudah duduk dimeja makan untuk menikmati sarapan pagi.
" Fiona, kamu ikut papa kekampusnya, aku ada keperluan ttidak bisa berangkat bareng" ujar Diandra saat sedang sarapan.
" Lho, nggak bisa gitu dong, aku bisa telat nanti kalau harus nunggu papa" ujar Fiona, yang memang takut jika harus mendapatkan hukuman dari dosenya itu.
" Aku nggak peduli, pokoknya aku sudah bilang nggak bisa berangkat bareng " dengan cueknya Diandra berkata tanpa ada rasa kasihan.
" Sudah nggak usah ribut, kamu harus ngalah, Diandra punya urusan yang lebih penting " bela mama pada anak kesayangan nya, aku hanya bisa menghela nafas.
Sudah tidak bisa membantah lagi, padahal ingin sekali membela diri, tapi percuma jika urusanku selalu tidak dianggap penting oleh keluargaku, dan setelah beberapa saat Diandra beranjak dari duduknya.
" Ma, aku berangkat dulu " pamit Diandra pada mama.
" Iya sayang, hati-hati dijalan " balas mama dengan lembut.
Aku harus menunggu papa untuk bisa berangkat ke kampus, dan beberapa saat kemudian ayah sudah bersiap.
" Ayo, kita berangkat " ajak papa.
Tanpa jawaban aku mengikuti papa masuk kedalam mobilnya yang kemudian meninggalkan kompleks perumahan kami, dalam perjalanan aku merasa khawatir akan nasibku hari ini, apa jadinya nanti. Sudah setengah jam aku telat. Akhirnya mobil papa sampai didepan kampus.
Setelah berpamitan kepada pria setengah baya itu aku langsung lari menuju kelasku, karena tidak hati-hati aku menabrak seseorang tepat didepan kelasku.
" Aduh " pekikku karena terjatuh.
Betapa kagetnya saat tahu siapa orang yang telah aku tabrak.
" Pak Kevin, maaf pak aku tidak sengaja, aku buru-buru " kataku dengan khawatir, karena yang aku tabrak adalah dosen ganteng tapi super killer, ya...dialah dosenku pagi ini.
Sontak kejadian ini memancing perhatian mahasiswa lain, mampus aku, gumamku dalam hati.
" Setelah jam kuliah selesai ikut saya " perintah pak Kevin, " satu lagi, hari ini kamu tidak boleh mengikuti kuliah saya " kata pria dingin di depanku ini.
" Tapi, pak..." Belum selesai aku bicara pak Kevin sudah lebih dulu berucap.
" Saya tidak ingin ada yang membantah perintah saya" katanya dengan dingin.
Sial sekali aku hari ini, sudah telat, menabrak dosen super killer dan yang pasti hukuman menantiku. Ya Tuhan mimpi apa aku semalam, gumamku dalam hati.
Untuk mengisi kebosananku aku berniat menelfon Andrian yang merupakan kekasihku, Tut....Tut....Tut.... Ah sial, dia tidak mengangkat telfon ku, aku coba kirim pesan.
( Pagi sayang, lagi apa? ) Pesan terkirim tapi belum dibaca.
Kemana dia, kenapa tidak membaca pesanku, kucoba mengirim pesan lagi untuknya.
( Lagi ngapain sih, sudah bangun kan? ) Terkirim tapi belum dibaca juga, kenapa dia tidak membaca pesanku, hatiku semakin entahlah.
Tak berselang lama jam kuliah kelaskupun usai. Pintu kelas dibuka, dan yang pertama kali muncul adalah dosen killer itu, hatiku semakin tidak karuan, bersiap menerima hukuman darinya.
" Ikut saya" ucapnya tanpa memandang ke arahku.
" Iya pak " dengan patuh aku mengikutinya.
" Kamu sudah tidak ada kuliah kan hari ini " tanyanya dengan masih dengan gayanya yang dingin.
" Iya, hanya ada kelas bapak hari ini " jawabku dengan sopan dan takut.
Pak Kevin langsun menuju parkiran, aku mengikutinya tanpa bertanya. Dia membuka pintu mobilnya, aku masih terpaku berdiri disamping mobilnya.
" Kenapa diam saja, ayo masuk " perintahnya.
Tanpa menjawab dan masih dengan bingung aku mengikuti perintahnya. Aku membuka pintu belakang dan segera masuk.
" Kamu pikir saya supir pribadimu, pindah kedepan " perintahnya padaku.
" I- iya pak, maaf" kataku dengan rasa takut karena sudah melakukan kesalahan lagi.
Ya ampun pasti aku dapat hukuman lebih berat lagi, gumamku dalam hati.
" Kita mau kemana pak " tanyaku pada pria es yang duduk di sampingku.
Tanpa menjawab dia melanjutkan mobilnya kesebuah tempat makan dan langsung memarkirkan mobilnya.
" Turun, kita makan dulu " setelah berkata tanpa memandang ke arahku dia langsung berjalan masuk kedalam, aku mengikutinya dari belakang.
" Dasar dosen killer yang aneh" liriku dan berharap pak Kevin tidak mendengar.
" Aku masih mendengarnya " celetuk pak Kevin.
Mati aku, hukuman ku pasti akan bertambah lagi, ternyata bukan cuma killer tapi juga pendengarannya sangat tajam, dia sebenarnya manusia atau apa, gamku dalam hati.
Walang kahit anong duda si Eduardo sa kanyang damdamin para kay Regina.Dahil dito, malinaw kay Enrico na ang eksenang iyon ang mahigpit na yakap kay Luna ay marahil isang malinaw na pagkakaintindihan lamang, at hindi tanda ng anumang kakaibang bagay.Noong umaga ng Biyernes, kakagising pa lamang ni Luna nang tawagan siya nang kanyang Lola.“Luna, samahan mo ako sa eksibisyon ng sining ni Mr. Salsedo sa Linggo ng umaga,” wika ng ina.Ang Ginang ay matagal nang tapat na tagahanga ni Mr. Salsedo isang dalubhasa sa tradisyonal na sining ng pagpipinta ng Valley Heights.Huling nagdaos ng eksibisyon ng sining si Mr. Salsedo mahigit sampung taon na ang nakalipas. Dahil kakaunti ang ganitong pagkakataon, sumang-ayon si Luna, “Sige, samahan kita sa Linggo.”Hindi pa man siya nakakapaglagay ng kanyang selpon, muling tumawag si Aria.Mula nang dumalo si Luna sa gawain ng magulang at anak sa paaralan noong Lunes, iyon ang unang beses na tumawag sa kanya si Aria, ngunit hindi niya iyon sinagot.P
Hindi nagtagal, nakatanggap ng tawag si Eduardo mula sa bahay-auksyon.Pagkarinig ng balita, nanatiling kalmado ang kanyang mukha at tugon niya,“ Ayos, naiintindihan ko.” aniya.Nagtanong ang nasa kabilang linya,"Mr. Eduardo, nais po ba ninyong ipatabi namin ang dalawang bagay na ito para sa inyo?"Sumagot si Eduardo nang malamig, “Hindi na kailangan.”Hindi na naglakas-loob ang kausap na abalahin pa siya at agad na ibinaba ang tawag.Habang naghahapunan sila, napansin ni Regina ang bahagyang pagbabago sa kanyang kilos at nagtanong,“May nangyari ba sa kompanya?”Ibinulsa ni Eduardo ang kanyang telepono at mahinahong sagot,“Wala naman, tawag lang mula sa bahay-auksyon.”Ngumiti si Regina at tila may sasabihin pa, ngunit biglang sumabat si Aria,“Ano po ang bahay-auksyon?”Hawak ni Eduardo ang kutsilyo’t tinidor, mahinahong niyang hiniwa ang karne bago sumagot,“Isang lugar kung saan bini-bid ang mga mamahaling bagay.” aniya.Nagningning ang mga mata ni Aria.“Mga mamahaling bagay?
Makalipas ang ilang minuto, bumalik si Luna sa pribadong silid, tahimik, parang walang nangyari. Ilang sandali pa, saka lamang dumating si Enrico.Sa oras na iyon, halos ubos na ang pagkain sa mesa, at ang hangin sa paligid ay may bahid ng hindi maipaliwanag na tensiyon. Walang nagsalita nang matagal; tanging kaluskos ng kubyertos at mabigat na hinga ni Jeriko ang maririnig.Pagkatapos ng ilang sandali, tumayo si Jeriko at malamig na nagsabi, “Tara na.”At gaya ng walang gustong magtagal pa, sabay-sabay silang lumabas ng restawran.Pagkatapos ng hapunan, bumalik si Enrico sa kompanya upang ayusin ang mga dokumentong kailangan para sa proyekto.Samantala, sina Luna at Jeriko ay tahimik na nagbalik sa Annex. Sa loob ng sasakyan, tanging mahinang ugong ng makina ang maririnig, walang nagsasalita, ngunit kapwa nila alam na ang paparating na mga araw ay magiging mas mabigat kaysa dati.Makalipas ang ilang sandali, bandang alas-tres ng hapon, dumating si Ricardo sa Annex, halos magkasabay l
Umupo si Luna sa gilid at tahimik na kumain, nagbubukas lamang ng bibig upang magsabi ng ilang salita kapag kinakailangan.Sa natitirang oras, nanatili siyang tahimik at halos hindi nakikipag-usap.Laking gulat ni Enrico nang mapansin niya ito. Bawat pagkakataong sumingit si Luna sa usapan ay may laman at malinaw ang ambag sa daloy ng pag-uusap.Tila ba may taglay siyang sariling lakas at kakayahang hindi basta-basta mapagwalang-bahala, isang presensya na kahit tahimik ay ramdam at nakakaapekto sa bawat hakbang ng pagpupulong.Noon, inakala rin niya na sa pagitan nang dalawa, si Luna ang laging umaasa kay Jeriko, siya ang palaging sumusunod, ang mas mahina o mas aktibong panig.Ngunit sa paraan ng kanilang pakikitungo sa hapag-kainan, bahagyang naiiba ang dinamika, tila nagbabaliktad ang inaasahan.Ngunit ramdam din niya na marahil dito nakatago ang lihim ng kakayahan ni Luna na higit na humulog sa loob ni Jeriko.Pag-isipan man, kung wala si Luna ng kakaibang kakayahan, paano nga ba
Pagpasok niya, bahagya lang siyang tinignan ni Eduardo saka muling binalikan ang laptop sa kanyang kandungan, tila walang intensyong makipag-usap.Sa hapag-kainan, umupo ito sa tabi ni Luna. Abala pa rin sa cellphone.Tahimik si Luna sa una, pero maya-maya'y bumulong, bahagyang nakayuko, "May oras
Gayunpaman, unti-unting nawala si Luna sa sarili habang nagbabasa ng libro, kaya hindi na niya namalayan ang tunog ng sasakyan sa labas.Lumabas si Eduardo nang ganoong oras ng gabi. Malamang ay may naging problema sa proyekto ni Regina, kaya't tinulungan niya ito upang ayusin.Samantala, humiga si
Napahinto sandali si Luna, at bago paman siya makapagsalita, muling nagsalita pa ang binata: "Gusto ko sanang si Kuya ang magturo sa 'kin, pero sabi niya may ginagawa raw siya, kaya pinapunta niya ako sa ’yo para ikaw na raw magturo."Sandaling natahimik muli si Luna, saka walang imik na kinuha ang
Hindi tumingin si Eduardo kay Luna. Marahan niyang hinaplos ang ilong ni Aria at mahinahong sinabi:"Busy si Daddy ngayon, kaya sumunod ka na lang kay Mommy at magpakabait ka, ha?" aniya."Okay." ani Aria na may pag-aatubili, sabay sulyap kay Luna mula sa gilid ng mata.Pagkalapit niya kay Luna, ta






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan