로그인Si Zhanielle ay lumaking 'di kilala ang tunay na magulang, at alam n'ya rin na ampon lang s'ya nang kinikilalang magulang n'ya at tanggap n'ya ito. Dahil 'di naman s'ya tinuturing iba sa umampon sa kan'ya. He's a billionaire, a ruthless in business world, a handsome guy, tall, blue eyes, thick eyebrows na bumagay mukha n'ya, pinkish lips, at may lahi ito. One day nag kayayaan silang mag kakaibigan ni Zhanielle na uminom sa bar. Pa 'no kong mag tagpo ang landas nila 't, may nangyari sa kanila or should I say one night stand. Paano kong tumakas ang babae pag ka umaga?. Mahahanap kaya siya ng lalaki? or kung hahanapin kaya siya?. Well abangan natin yan. ALL RIGHT RESERVE
더 보기พีระดาตื่นขึ้นมาในร่างของสาวน้อยมู่ฟ่านปิงแบบงงๆแต่ทว่าตอนนี้ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมกำลังหลั่งไหลเข้ามาที่หัวเธอเหมือนสายน้ำเชี่ยวแรง เจ้าของร่างถูกเพื่อนในหมู่บ้านเดียวกันหลอกมาดูหนังกลางแปลงที่มาฉายในหมู่บ้าน เพื่อนสาวคนนั้นยื่นน้ำบางอย่างให้ดื่ม เจ้าของร่างจึงดื่มด้วยความไม่รู้แล้วทุกอย่างก็มืดลง ตื่นมาอีกทีก็ตกเป็นเมียของคู่หมั้นของเพื่อนที่ชวนตัวเธอมาดูหนังเมื่อคืนนี้
เพราะเพื่อนสาวของเจ้าของร่างนั้นอยากได้คู่หมั้นของมู่ฟ่านปิงที่แอบคบหากันลับหลัง ทั้งสองคนจึงวางแผนกันบอกให้คู่หมั้นของมู่ฟ่านปิงชวนมาดูหนังด้วยกันอีกด้วยเมื่อคืน มันช่างเหมือนนิยายที่เราอ่านแล้วโยนทิ้งเอาไว้เลยเหอะ และเนื้อเรื่องยังบอกอีกว่าทั้งสองคนแอบได้เสียกันจนต้องวางแผนให้มู่ฟ่านปิงแย่งคู่หมั้นของเพื่อนตัวเองและมันก็เป็นไปตามแผนของพวกชายชั่วหญิงเลวสองคน จนร่างนี้ที่พอรู้ว่าตัวเองโดนหลอกมาย้ำยี เธอจึงเสียใจมากหัวใจวายตายหลังจากที่ถูกคู่หมั้นของเพื่อนย้ำยีด้วยยานรกทั้งคู่ "หึในเมื่ออยากให้ฉันร้ายนักฉันจะร้ายให้มันดู" เพราะร่างเก่าใจอ่อนเชื่อคนง่ายจึงโดนทำร้ายจนต้องตาย ต่อจากนี้ไม่มีแล้วคนอ่อนแอพี่สาวคนนี้จะทวงคืนให้เธอเองสาวน้อยพีระดาคิดในใจ เพราะในหนังสือที่เธออ่านตอนนี้นังเพื่อนทรยศนั้นกำลังตั้งท้องได้จะสามเดือนแล้วและนี้คือวิธีที่หญิงโฉดชายชั่วร่วมมือกันทำร้ายเจ้าของร่างเดิมโดยใช้คู่หมั้นของตัวเองเป็นเหยื่อ มีคู่หมั้นเป็นถึงทหารแต่นางไม่ชอบเพราะได้ข่าวว่าเขาบาดเจ็บกลับมารักษาตัวที่บ้านแม่ได้สองอาทิตย์แล้ว ทั้งสองจึงวางแผนกันในวันที่มีหนังมาฉายในหมู่บ้านนั้นเอง พีระดาคิดนี้คือยุคเก้าสิบแล้วมั่ง เพราะชาวบ้านมีนาทำแยกของครอบครัวของใครของมัน สาวน้อยมู่ฟ่านปิงมีกันกับแค่พี่ชายสองคน แต่พี่ชายทำงานในอำเภอจะกลับมาในตอนค่ำทุกวัน เพราะเป็นห่วงน้องสาวที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว ตั้งแต่พ่อแม่เสียชีวิตก็มีเพียงพี่ชายที่ดูแลเธอมาโดยตลอด น้องสาวยังไม่ได้แต่งงานเพราะไม่มีบ้านไหนชอบด้วยที่บ้านของสองพี่น้องจนแม้จะมีคู่หมั้นแต่ก็ไม่ใยดีกัน ไร่นาก็ให้คนเช่าทำให้ทุกปี มู่ฟ่านปิงไม่ค่อยแข็งแรงพี่ชายจึงให้เธออยู่ที่บ้านทำงานบ้าน ปลูกผัก เลี้ยงไก่ในบริเวณบ้านเกือบหกหมู่ที่พ่อแม่ทิ้งเอาไว้ให้ ตอนที่พ่อแม่มีชีวิตอยู่ครอบครัวของเธอก็ถือว่าไม่ลำบากสักเท่าไร พ่อกับแม่เป็นคนขยันสร้างเอาไว้ให้ลูกทั้งสองคน แต่โชคร้ายที่พวกท่านด่วนจากไปเสียก่อน ตอนนั้นพี่ชายยังเรียนอยู่ในอำเภอแต่ก็จบมอปลายส่วนมู่ฟ่านปิงจบมอต้น ตั่งแต่สองพี่น้องจึงลำบากกันมาได้หลายปีแล้ว พี่ชายของเธอชื่อมู่หยางฉินป่านนี้คงจะตามหาน้องสาวทั้งคืนแล้ว ตอนนี้เธอตื่นขึ้นในห้องของคู่หมั้นเพื่อนสาวตัวร้ายคนนั้น กำลังลุกขึ้นนั่งรีบใส่เสื้อผ้าให้ตัวเองเพราะตอนนี้เสียงเคาะประตูดังจนมันจะหลุดเข้ามาในห้องให้ได้ เธอมองหน้าคนที่นอนข้างเธอมาทั้งคืน เขามีรูปร่างสูงใหญ่มีผ้าพันแผลติดเอาไว้สีข้างด้านซ้าย นี้สินะคือสาเหตุที่คู่หมั้นสาวคิดหาทางถอนหมั้นและลากเธอเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย คู่หมั้นของเธอเองก็อยากถอนหมั้นให้กับเจ้าของร่างเดิมเพราะจนไม่มีพ่อแม่คุ้มหัวแล้วนั้นเอง เมื่อก่อนตอนที่มีพ่อแม่ก็ดีทุกอย่างเพราะถือว่าครอบครัวยังไม่ขาดแคลนเท่าไหร่ หลายปีมานี้มีเพียงเด็กสองคนพี่น้องจึงไม่มีคนสนใจสองพี่น้องสักเท่าไร "เธอทำอย่างนี้ได้ยังไงมีคู่หมั้นแล้วยังมาวางยาใส่ฉันอีก" เสิ่นเฉินซานที่ตื่นก็ต่อว่ามูฟ่านปิงทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาและพูดต่อไปอีก "ถึงเธอกับฉันจะได้เสียกันแล้วเธอก็ไม่มีวันได้ใจของฉันแน่" เขาจ้องหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "นี้คงเป็นแผนของเธอสินะที่แย่งคู่หมั้นของเพื่อนตัวเอง" เขายังพูดต่อไปอีกโดยที่ไม่ถามหาสาเหตุก่อนเลยพีระดาจ้องตากลับไม่หลบและตอบไปอย่างโมโหเช่นเดียวกัน "แทนที่จะถามว่าฉันมาอยู่ในห้องกับคุณได้ยังไงแต่ตื่นมาก็โทษว่าฉันผิดเลยสินะ ไม่เป็นไรในเมื่อโง่ให้คนอื่นหลอกเช่นเดียวกันกับฉันก็ถือว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน พอใจหรือยัง" ในเมื่ออยากให้ฉันร้ายก็จะร้ายจนคนที่มันร่วมมือกันทำร้ายฉันมันตายกันไปข้างหนึ่งเหมือนกัน มู่ฟ่านปิงทั้งตอบทั้งคิดในใจ ก่อนจะลุกขึ้นกระชากประตูออกไปอย่างรุนแรง เสิ่นเฉิงซานตกใจเช่นกันที่เธอไม่ร้องให้หรือเรียกร้องให้เขารับผิดชอบทั้งที่เธอตกเป็นเมียของเขาแล้ว ทั้งยังบอกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก นี้มันอะไรกันเพียงแค่สบตาเขาถึงกับใจสั่น วูบโหว่ง แววตาของมู่ฟ่านปิงจ้องหน้าเขาไม่หลบไม่ยินยอมเช่นเดียวกัน หรือมีอะไรที่เขาไม่รู้อีก เขาคิดแล้วก็ลุกตามเธอออกมาจากในห้องเช่นเดียวกัน นี้มันบ้านร้างท้ายหมู่บ้านแต่ตอนนี้มันไม่ร้างแล้ว เพราะว่ามีคนมารวมตัวกันจนจะหมดทั้งหมู่บ้านเลยมั้ง พอมู่ฟ่านปิงเปิดประตูห้องออกมา ก็เจอคนมองดู คนที่มาทุบประตู ทั้งคนที่ยืนออกันหน้าบ้านร้างทุกคนในหมู่บ้านมาเหมือนนัดกันมาทั้งหมู่บ้าน พอกวาดตามองก็เจอกับแม่ดอกบัวขาวเป็นอันดับแรก คู่หมั้นของเธอกับพ่อแม่ของเขา แม่ของผู้ชายที่นอนกับเธอเมื่อคืนและพี่ชายของร่างที่พีระดามาอาศัยในตอนนี้ "ฟ่านปิงเธอกับคู่หมั้นของฉันแอบมานอนด้วยกันหมายความว่าอย่างไร" หล่อนพูดไปน้ำตาไหลอาบแก้มคนมองแล้วชวนให้สงสารเหมือนเสียใจมากมายที่ถูกหักหลังจากเพื่อนรักและคู่หมั้น "พี่เสิ่นเฉินซานก็เช่นกันร่วมมือกันกับฟ่านปิงทำร้ายฉันหรือ" หล่อนพูดไปร้องให้ไปเหมือนเสียใจมากมายจนแม่ของหล่อนคอยประคองเอาไว้ เสิ่นเฉินซานมองดูหน้าของคู่หมั้นแล้วพูดขึ้น "พี่ไม่รู้ว่ามาอยู่ที่บ้านร้างได้ยังไง" เขาบอกคู่หมั้นของตัวเองพอเห็นน้ำตาของคู่หมั้นสาวร้องให้จนตาแดงก่ำก็ให้เสียใจ พอมองแม่ที่ยืนกังวลอยู่ เขาบอกแม่ของเขาด้วย "ผมไม่รู้ครับแม่ผมไม่รู้ว่ามานอนที่บ้านร้างกับมู่ฟ่านปิงได้ยังได้ ผมไม่รู้เลย" ส่วนมู่หยางฉินรีบเดินมาจับมือน้องสาวเมื่อคืนเขาตามหาน้องสาวของตัวเองทั้งคืนเพราะเธอบอกว่าจะไปดูหนัง แต่เขาแค่เดินมาส่งน้องที่ตรงเขาฉายหนังแล้วกลับไปนอนที่บ้านต่อถึงจะออกมารับน้องสาวตอนหนังฉายจบแล้วเพราะเขาต้องไปทำงานในตอนเช้าจึงไม่มานั่งดูหนังด้วย แต่น้องสาวบอกว่านัดกันกับเสี่ยวชิงชิงเอาไว้เขาจึงไม่เป็นห่วงน้องมาก "ฟ่านปิงมันเกิดอะไรขึ้นบอกพี่" เขาถามน้องสาวด้วยความเป็นห่วงเพราะมีกันแค่สองคน เขารู้ว่าน้องสาวหัวอ่อนและเชื่อคนง่ายสองคนพี่น้องไม่เคยปิดบังอะไรต่อกันI silently cursed when my pregnant ark are not here. Palagi na lang! Nagiging makulit! Nawawala pag bago akong gising o malilingat ako ng tingin. Mabilis pa siya kay flash kumilos. This always happens, everyday. As the months passed, lumalaki ang tiyan niya. Ganoon rin ang pagiging sutil. Nagiging matigas at ayaw paawat. Iiyak kung hindi masusunod.Pikit mata kung hinilot ang sintido bago bumangon. Sumasakit ang ulo ko. Hindi pa lumalabas ang anak ko sa mundo na ito pero hindi ko na kaya ang kakulitan ng Ina. Sana lang talaga hindi mamana ng anak ang pinaggawa ng Ina. I really don't understand kung ano ang tumatakbo sa isipan ng mga buntis. Are they happy doing that thing? Hindi ko hawak ang isipan nila para malaman ang susunod na gagawin. Ito ba ang sinasabi nilang 'don't let them know your next move,'? I don't have any idea, at nanatiling may malaking tanong sa isip. Kahit gano'n, hindi ako nagrereklamo. Why would I? Gusto at ginusto ko ang nangyari. Walang pumilit. And besides i
I walked slowly as I reach our house gate. Using my free hand I opened the gate. Iniwan ko itong nakabukas dahil papasok rin naman si kuya. Galing kami sa isang bagong bukas na malaking tindahan dito. Hindi naman gaanong kalayo kaya nilalakad lang namin. And nanay always scolding me. Dapat mag-exercise ako at maglakadlakad. And I do. Abala ako sa pagkain ng fita tuna spread habang may nakaipit sa braso ko. A pack of biscuits. Si kuya ang nagdala sa iba dahil hindi na kaya ng mga daliri ko. As usual pagkain lagi ang inaatupag ko. Wala ng iba. Even my phone, once in a day lang ako nakakahawak dahil nagsasawa na ako. Kahit na tumawag si Zach ay hindi ko sinasagot kaya kay kuya na lang siyang tumawag. Hindi pa kita ang baby bump ko dahil nga ilang weeks pa ito. At ipinagsasalamat ko 'yon. This coming Christmas ang plano kung sabihan ang lalaki. And that will be happen this midnight. Zach, decide na dito siya magpapasko. Sinabihan ko pa nga na 'paano ang kaniyang pamilya?' But he answe
Real quick. Back to normal after that celebration happened. I scolded the person who sleeped in my room. Matinding suyuan ang naganap. Hindi ko na alam ang sarili at panay na ang pagiging mainitin na ulo ko. Kaunting maling galaw ay galit. Hindi na rin alam ni nanay at kuya ang gagawin sa akin. Maski si Zach ay parang susuko na. Hindi pa naman napuputol ang manipis na pisi sa pasensya niya. Palagi kaming magkatawag ni Zach dahil nasa trabaho siya. Which is kasalungat sa akin. Palagi akong nasa bahay ni nanay at ayaw kung lumabas. Hindi ko na rin gustong magtrabaho dahil tinatamad na akong bumangon ng maaga. Hindi ko na rin gustong maligo na siyang kinabahala ko. Ayaw kung maligo pero umiiyak ako pagpinapawisan. Nag-iiba ang amoy ko sa sarili. Para bang ilang buwan akong walang ligo sa tuwing pinapawisan ako. Hindi na maintindihan ni nanay ugali ko. Madalas akong nakahiga at kahit sa pagkain, gusto ko ito mismo ang lalapit. Kapal ng mukha ko 'di ba? Dati'y gusto kung uminom ng gata
Maaliwalas na kapaligiran. Mapayapang katahimikan tila paghinga lang namin ang maririnig sa buong lugar. Kalmadong dagat na walang alon na sumisira nito. Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko na bang sinabi na gusto ko ang sunsets. It's my obsession. From the beginning until the end. Nothing's gonna stop me. Nothing's gonna change.I felt arm possessively wrapped around my small waist. Pulled me closer and kiss my head. I can't let my self but close my eyes and feel the unfamiliar feelings he's giving.I hold his hand and squeeze it. The sky are now red and orange. Ang kalahati ng araw na lang ang makikita mo. It's waving, saying goodbye and see you tomorrow. I felt Zach gripping me tightly. Kaming dalawa lang ang narito. Hindi na sumunod si kuya at mga kaibigan niya. I don't know, mukhang naasar ang mga 'yon sa 'di ko malamang dahilan. Pinagsawalang bahala ko na rin."You really love sunset, didn't you? And I'm started love it because you do." he said, hoarse but firm voice.I
Nandito ako ngayon sa bahay. Naka upo, habang nanunuod ng anime sa youtube. Mamaya pa 'ko papasok sa trabaho, late ng nagising kanina. Hating gabi na ata ako naka tulog, dahil sa mga reports na pinagawa." 'Nak, pupunta ako sa malapit na palengke. May gusto ka bang, ipabili?" tanong ni Inay. May ma
Nagising nalang ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko.Kumurap kurap muna ako ng limang beses, dahil medyo blur ang paningin ko. Ng maka pag adjust na ay kumunot ang noo ko ng di familiar sa'kin ang kwarto, kulay black ang kurtina't kulay white ang kisame, gray naman ang unan at comfor
"Una na ho ako" paalam ko sa kan'ya.Hinunad ko ang suot kong heels, kaya nag lakad ako na naka paa.Nang maka pasok ay agad akong dumiritso sa pwesto nila."Sorry, kong natagalan ako." Hinging paumanhin ko sa kanila."Kala ko umuwi kana eh!" Pagak na tumawa si Rex.Napairap nalang ako sa kawalan.
"Ano? Bar tayo mamaya guys day off naman natin bukas eh." Lintaya ng isa sa kaibigan ko. Sa'ming lahat s'ya ang mahilig pumunta o magyaya ba kamo sa bar.'Di ako masyadong umiinom, pag uminom ako hanggang apat o lima na baso lang kaya ko.Sumang ayon naman ang iba naming mga kasama dito, at tumingi
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.