Share

Kabanata 6

Author: Gafa author
last update publish date: 2026-07-23 14:56:53

“Pasensya ka na, Deviana... pero iuuwi pa rin kita kasama ko.”

Matatag at malamig ang boses ni Adrian, na walang iniiwang puwang para sa pagtanggi.

Dahan-dahang umusad ang marangyang itim na kotse sa malamig na gabi. Ang mga ilaw sa kalsada ay nagmistulang malalabong guhit na dumaraan, na para bang wala na silang anumang kahulugan. Sa loob ng sasakyan, mas mabigat pa ang katahimikan kaysa sa ugong ng makina.

Tahimik na nakaupo si Deviana sa upuan ng pasahero. Nakatingin lamang siya sa bintana h
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Pinagtaksilan sa Gabi ng Kasal    Kabanata 30

    Nakatayo pa rin si Adrian sa makipot na sala, tuwid ang kanyang mga balikat habang halong panghahamak ang kanyang mukha. Pilit namang pinatatag ni Deviana ang kanyang paghinga, ngunit tila sasabog ang kanyang dibdib sa bigat na hindi maipaliwanag.Matagal siyang tinitigan ng lalaki, bago nagpakawala ng mahinang tawa—isang halakhak na tila panunukso kaysa sa aliw.“Hah… Sa tingin mo ba talaga ay ganoon ako katanga, Deviana?” Malalim ang kanyang tinig, punong-puno ng pangungutya. “Ang mga kalokohang binitawan mo… wala iyon kundi isang murang paraan para pagtakpan ang sarili mo.”Nanigas si Deviana, mariing nagkuyom ang kanyang mga daliri sa gilid ng kanyang palda.“Hindi ako nagsisinungaling,” mabilis na ganti niya, nanginginig man ngunit matatag ang tono. “Mayroon talaga akong iba.”Itinaas ni Adrian ang kilay at humakbang palapit. May hamon sa kanyang ngiti, at tila hinuhubad ng kanyang tingin ang bawat pananggalang ni Deviana.“Wala kang iba,” malamig niyang wika. “Walang ibang lalak

  • Pinagtaksilan sa Gabi ng Kasal    Kabanata 29

    Binalot ng katahimikan ang apartment na tila nakasasakal na kumot. Ang mga salita ni Deviana ay nanatili pa ring nakabitin sa hangin—matalim, walang awa, at tumatarak sa dibdib ni Adrian.“Mayroon na akong bago.”Natigilan si Adrian, na tila hinawi ng mga salitang iyon ang pinakamarupok na bahagi ng kanyang pagkatao. Nanlaki ang kanyang mga mata, naipit ang kanyang hininga sa lalamunan. Halos hindi siya makapaniwala sa narinig mula sa bibig ng babaeng minsan niyang minahal nang buong puso.“Ano ang sinabi mo?” Magaspang ang kanyang tinig, halos pabulong ngunit mabigat. “May bago? Sino siya?”Itinuwid ni Deviana ang kanyang likod, pilit na pinatatag ang nanginginig niyang mga kamay. Alam niyang darating ang tanong na ito; naghanda na siya—o akala niya ay naghanda na siya.“Hindi mahalaga kung sino siya, Adrian,” walang emosyong sagot niya. “Ang mahalaga ay hindi na ako nag-iisa.”Humakbang palapit si Adrian, pinaliliit ang pagitan nila. Hilaw ang kanyang tingin, puno ng sakit at galit

  • Pinagtaksilan sa Gabi ng Kasal    Kabanata 28

    Tahimik ang loob ng apartment, tanging ang paulit-ulit na tik-tak ng orasan sa dingding ang naririnig. Nakatayo si Deviana sa likod ng pinto, mahigpit na hawak ang malamig na seradura. Mabilis ang tibok ng kanyang puso. Alam na alam niya kung sino ang nasa labas—hindi magkakamali sa malalim na tinig na iyon.Hindi pantay ang kanyang paghinga habang pinihit niya ang susi. Dahan-dahang umangil ang pinto, at ang anyong nasa harapan nito ay agad na bumihag sa kanyang tingin.Si Adrian.Seryoso ang mukha nito, namumula ang mga mata na tila pinipigil ang isang bagyo. Sa sandaling nagtagpo ang kanilang mga tingin, tila huminto ang oras.“Adrian…” Mahina ang tinig ni Deviana, tila isang bulong na hindi dapat naririnig.Tinitigan siya nito nang malalim, at humakbang papasok nang hindi nagpapaalam. Mas lalo niyang binuksan ang pinto at pumasok sa sala na tila sa kanya pa rin ang lugar na ito.Natigilan sandali si Deviana, bago mabilis na isinara ang pinto. “Hindi ka… hindi ka dapat narito.”Lum

  • Pinagtaksilan sa Gabi ng Kasal    Kabanata 27

    Biglang nawalan ng saysay ang karangyaan sa loob ng barko para kay Adrian. Habang papalit ang dapit-hapon sa gabi, may napagtanto siyang nagpatikim ng kirot sa kanyang dibdib—wala siyang makita si Leviana. Wala ito sa silid, wala sa kubyerta, at wala man sa kainan kung saan madalas itong nakaupo habang nakatingin sa dagat.“Leviana?” tawag niya habang binubuksan nang malakas ang pinto ng silid, ngunit tanging kawalan ang sumalubong sa kanya. Ang pino nitong damit ay nakakalat lamang sa upuan. Walang bakas kung saan ito nagpunta.Nanigas ang mukha ni Adrian. Kumawala ang kaba sa kanyang dibdib habang nagmamadaling lumabas.Lumapit nang magalang ang isang tauhan. “Ginoong Adrian, hinahanap niyo po ba si Ginang Leviana?”Mabilis na lumingon si Adrian. “Oo. Nakita mo ba siya?”Nag-alinlangan ang lalaki. “Ako po… nakita ko siyang umalis noong dumaong ang barko kaninang hapon. Sinabi niya na kukuha lang siya ng sariwang hangin.”Natigilan si Adrian, bumilis ang tibok ng puso. Sariwang hangi

  • Pinagtaksilan sa Gabi ng Kasal    Kabanata 26

    Malamig ang pakiramdam sa loob ng apartment, kahit nakapatay naman ang aircon. Ang payak na sala, na may kulay-abong sofa at mesang kahoy, ay maayos tingnan—tila salamin ng pagkatao ng nakatira rito. Nanatiling matigas ang tindig ni Leviana sa gitna ng silid, habang dahan-dahang lumapit si Deviana at humarap sa kanya, madilim at maingat ang mga mata.Ilang sandali silang binalot ng katahimikan. Tanging ang tunog ng kanilang paghinga ang naririnig—mabigat at pinipigilan.Si Leviana ang unang bumasag nito. Magaspang ang kanyang tinig, puno ng pait ngunit matalas.“Hanggang kailan ka mananatili sa puso niya?”Nagkunot ang noo ni Deviana at nanliit ang kanyang mga mata. “Anong ibig mong sabihin?”Humakbang palapit si Leviana, nanginginig ang buong katawan sa damdamin. “Huwag kang magkunwari na hindi mo alam! Ako ang kasama niya ngayon, ako ang dapat na nag-iisa para sa kanya. Ngunit bawat gabi, bawat ngiti, bawat tingin… laging nandoon ang anino mo!”Lumakas ang kanyang boses, nanginginig

  • Pinagtaksilan sa Gabi ng Kasal    Kabanata 25

    Mamasa-masa ang simoy ng umaga sa daungan nang bumaba si Leviana mula sa yate. Magaan ang kanyang mga hakbang, ngunit may pasanin ang kanyang puso na masyadong mabigat para itago. Nagbigay siya ng simpleng dahilan kay Adrian:“Kailangan ko lang ng sariwang hangin. Gusto kong maglakad-lakad nang kaunti,” sabi niya na may mahinang ngiti.Tumango si Adrian, walang kahina-hinala. “Huwag kang lalayo, Lev. Hahanapin kita kapag natagalan ka.”Halos matibag ang kanyang pasya dahil sa ngiting iyon, ngunit mas matibay ang determinasyong nasa kanyang dibdib. Sa sandaling lumingon si Adrian, palihim siyang lumayo sa karamihan at tinawag ang taksing kanyang inayos nang lihim.Patawad, Adrian. Kailangan kong gawin ito. Hindi ko na kayang mabuhay sa ilalim ng aninong itinatago mo sa akin.Sa loob ng taksi, nagmukhang malabong anino ang mga lansangan ng lungsod. Ang mga ilaw trapiko, matatayog na gusali, at ugong ng makina—lahat ay tila dumadaan lamang nang hindi tumatatak sa kanya.Mahigpit niyang h

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status