Chapter 2 — Ang Galit ng Council

~ POV ni Nora Vane ~

“Walang aalis sa kuwartong ito,” utos ni Alpha Silas, umaalingawngaw ang boses sa mga dingding ng council chamber.

Isinara nang malakas ang grand doors, binabantayan ng apat na armadong enforcer. Sa labas, ang mahihinang bulungan ng daan-daang nalilitong pack members ang umaalingawngaw sa mga pasilyo, pero sa loob, parang nakakasakal ang katahimikan ng hangin.

Gumuho si Beatrice sa leather armchair, umaagos ang luha sa mascara niya habang nanginginig nang hindi mapigilan. Nakaaligid si Evelyn sa kanya, hinahaplos ang balikat habang tinititigan ako nang may purong poot.

“Niloko niya siya,” umiyak si Beatrice, nanginginig ang boses sa theatrical na lungkot. “Father, gumamit siya ng wolf-suppressant herbs. Siguradong nilagyan niya ng lason ang inumin niya o gumamit ng dark alchemy para gayahin ang bond pull! Walang wolf si Nora—hindi siya puwedeng maging mate ng Alpha!”

“Tama siya, Silas!” sigaw ni Evelyn, lumingon sa Alpha. “Labingwalong taon nang naninirahan si Nora sa ilalim ng bubong ko. Wala siyang wolf, walang lineage, at walang karapatan sa Luna throne. Ito ay pandaraya. Hinihingi ko ang agarang paglilitis at pagbitay sa kanya dahil sa pagtataksil laban sa bloodline!”

Lumubog ang tiyan ko. Tumingin ako sa kamay ko, na mahigpit pa ring nakakulong sa hawak ni Caleb. Mainit, matatag, at hindi matitinag ang mga daliri niya. Patuloy pa ring humuhum ang kakaibang golden energy sa pagitan ng aming mga palad, imposible itanggi.

“Wala akong nilagyan ng anuman,” sabi ko, pinapanatiling matatag ang boses hangga’t maaari. “Nakatayo lang ako sa likod ng silid at ginagawa ang trabaho ko.”

“Inaasahan mo bang maniniwala kami na pinili ng Moon Goddess ang isang human servant kaysa sa pureblood Alpha female?” sumigaw si Beatrice, biglang tumayo kaya’t nagasgas ang upuan sa sahig. “Ninakaw mo ang buhay ko!”

Bumaba si Alpha Silas mula sa dulo ng mahabang oak table. Madilim ang ekspresyon niya. “Caleb, bitawan mo siya. Papagawa natin agad ang full toxicology screen sa inyo ng pack doctors.”

“Hindi,” sabi ni Caleb.

Tumigil si Silas, kumislap ng amber ang mga mata. “Ano’ng sabi mo?”

“Sabi ko hindi,” ulit ni Caleb, hinila ako ng kalahating hakbang sa likod niya. “Hindi ko kailangan ng medical test para makilala ang sarili kong mate. Inangkin na siya ng bond sa harap ng buong pack. Tapos na.”

“Hindi pa tapos!” umungal si Silas, lumaganap ang Alpha pressure sa buong silid. Nagpalapot ang hangin, nahirapan akong huminga, pero sinipsip ni Caleb ang bigat nito nang hindi man lang umuurong. “Ikaw ang future Alpha ng Crestfall! Hindi ka puwedeng mag-asawa ng batang walang wolf! Pinapahina nito ang standing ng pack sa Regional Alliance!”

Tiningnan ko ang mga galit na mukha sa paligid namin. Nakita ko ang political disaster na nagbubukas sa real time. Kung magpapatuloy ang argumentong ito, hahatiin nito ang pack sa mga paksyon bago matapos ang linggo. At alam ko kung sino ang magbabayad ng presyo kapag humupa na ang alikabok. Hindi si Caleb.

“Tigil,” sabi ko nang malinaw.

Bahagyang lumingon si Caleb, tumingin sa akin mula sa taas. “Nora, huwag kang makialam.”

“Hindi,” sagot ko, hinugot ang kamay ko mula sa hawak niya. Parang yelo ang biglaang pagkawala ng init niya sa balat ko, pero pinilit kong tumapak pasulong, kinuha ang pansin ni Alpha Silas nang diretso. “Alpha Silas, wala akong intensyong magdala ng kapahamakan sa Crestfall. Alam ko kung ano ako sa paningin ng council na ito.”

“Nora, huwag,” babala ni Caleb, may mapanganib na talim ang boses.

Hindi ko siya pinansin, tinitigan nang diretso ang mga mata ni Silas. “Pipirma ako ng formal bond waiver ngayong gabi. Ire-renounce ko ang anumang claim sa Luna title, iwanan ang administrative duties ko, at aalis sa Crestfall territory bago sumikat ang araw. Masasabi ninyo sa pack na pagkakamali ito dulot ng magic ng Blood Moon. Hindi ako magkokontest.”

May breathy na hininga ng ginhawa si Beatrice, habang may triumphal na ngisi si Evelyn.

“Makatuwirang proposal,” sabi ni Silas, dahan-dahang tumango. “Maaari nating i-draft agad ang waiver—”

“I-VETO KO ITO.”

Bumagsak ang utos sa council chamber na parang kulog. Ang hereditary Alpha voice ni Caleb ay nanginginig sa floorboards, pinilit ang bawat tao sa silid—kasama si Silas—na magyelo nang sandali.

Pumasok si Caleb sa espasyo ko, nagbabaga ng pure, golden fire ang mga mata habang tinititigan ako mula sa taas. “Hindi ka puwedeng umalis sa akin, Nora. Hindi mo puwedeng isuko ang ibinigay sa atin ng Moon Goddess.”

“Caleb, maging makatuwiran ka,” bulong ko, desperado. “Kung mananatili ako, sisirain nila ako.”

“Hindi ka nila hihipuin,” umungal si Caleb. Lumingon siya pabalik sa ama, relaxed pero hindi matitinag ang tindig. “Hindi pipirma si Nora ng waiver. Hindi siya aalis sa territory. Bilang heir, may karapatan akong suriin ang qualifications niya para sa governance sa publiko bago pa man may formal challenge sa bond.”

Naniningkit ang mga mata ni Silas. “Wala siyang wolf, Caleb. Anong qualifications?”

“Siya ang namamahala sa bawat logistics, supply, at security ledger sa territory na ito sa loob ng tatlong taon habang kinukuha ni Beatrice ang kredito,” sabi ni Caleb nang malamig, may madilim na tingin sa kapatid ko na namula nang maliwanag. “Simula bukas ng umaga, itatalaga si Nora bilang personal Chief Executive Assistant ko sa Alpha Wing. Siya ang mamamahala sa lahat ng council operations sa tabi ko. Kung naniniwala pa rin ang mga elder na hindi siya karapat-dapat pagkatapos makita ang trabaho niya, muling pag-uusapan natin ito sa Winter Summit.”

“Katawa-tawa ito!” protesta ni Evelyn. “Magdadala ka ng servant sa executive offices?”

“Hindi siya servant,” sagot ni Caleb, bumaba ang boses sa mababang banta. “Siya ang assistant ko. At sinumang magpapahiya sa awtoridad niya sa wing ko ay sasagot sa akin.”

Tinitigan ni Silas ang anak nang mahaba at tense. Sa wakas, may malupit na hininga ang matandang Alpha. “Sige. Magtrabaho siya sa opisina mo hanggang sa Summit. Pero kung hindi niya mapanatili ang order, o kung tututol ang regional Alphas, pipirmahan ang waiver. Adjourned ang meeting.”

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Tatlong linggo ang nakalipas, ang katahimikan ng Alpha wing ay nabasag lang ng ritmikong pag-click ng ballpen ko sa desk.

Tinupad ni Caleb ang salita niya. Inilipat niya ang workstation ko diretso sa ante-room sa labas ng private suite niya, binigyan ako ng full clearance sa digital archives at financial records ng pack. Pero hindi sumuko si Beatrice.

Sa halip na open attack, naglunsad si Beatrice ng tahimik at malisyosong smear campaign. Biglang tumanggi ang high-ranking she-wolves na ibigay sa akin ang departmental reports. Mahahalagang files ay “nawawala” nang maginhawa mula sa desk ko tuwing lunch break. May mga tsismis na umiikot sa estate na ginagamit ko ang posisyon ko para mag-leak ng sensitibong detalye sa rival packs.

Hindi ako umiyak. Hindi ako nagreklamo kay Caleb.

Sa halip, nakaupo ako sa desk ko tuwing gabi hanggang alas-dos ng umaga, cross-referencing ang bawat dokumentong hinawakan nina Beatrice at ng circle niya sa nakaraang tatlong taon.

“Nandito ka pa,” umalingawngaw ang malalim na boses ni Caleb mula sa doorway.

Tumingala ako mula sa laptop at nakita ko siyang nakasandal sa p***o, naka-roll up ang manggas hanggang siko, mukhang pagod pero matalas.

“Tinatapos ko ang quarterly audit,” sabi ko, umatras mula sa screen para iunat ang leeg. “May regional council meeting bukas ng umaga, at gusto kong organisado ang lahat.”

Naglakad si Caleb papalapit, tumigil mismo sa tabi ng upuan ko. Inabot niya ang kamay, mainit na mga daliri ang humaplos sa stray lock ng buhok palayo sa mukha ko. Ang simpleng, malambing na galaw ay nagpahigpit sa dibdib ko.

“Hindi mo kailangang magtrabaho hanggang mamatay para lang patunayan ang isang bagay sa kanila, Nora,” sabi niya nang mahina.

“Hindi ko ginagawa ito para sa kanila,” sagot ko, hinaharap ang mga mata niya. “Ginagawa ko ito dahil ayokong hayaang gawin akong tanga ni Beatrice.”

May mahinang ngiti ang dumampi sa labi ni Caleb. “Diyos ko, ang galing ng isip mo.”

May kakaiba at mapanganib na flutter ang puso ko, pero bago pa ako makasagot, yumuko siya, ilang pulgada na lang ang layo ng mukha niya sa akin. “Matulog ka na agad, Nora. Kailangan kong malinaw ang ulo ng pinakamagaling kong strategist bukas.”

******

Kinabukasan ng umaga, puno ang central assembly hall ng council elders, family heads, at faction ni Beatrice. Nakatayo si Beatrice malapit sa mother, may confident na ngisi, malinaw na inaasahan na ang kakulangan ko sa progress sa quarterly budget ang magpipilit kay Silas na pagsabihan ako sa publiko.

Nakaupo si Alpha Silas sa dulo ng mahabang mesa. “Nora, i-present ang administrative update para sa luxury allocations account.”

Tumayo ako mula sa upuan ko sa tabi ni Caleb, may hawak na makapal na leather binder. Binuksan ko ito nang kalmado.

“Salamat, Alpha Silas,” nagsimula ako, malinaw na umaabot ang boses sa buong silid. “Habang sinusuri ang historical accounts mula sa nakaraang dalawang taon, napansin ko ang ilang consistent irregularities sa luxury procurement budget—partikular ang pondo para sa Luna event preparations.”

Bahagyang nanginginig ang ngiti ni Beatrice.

“Ayon sa signed receipts,” patuloy ko, binabaligtad ang pahina, “mahigit dalawang daang libong dolyar ang kinuha mula sa emergency relief fund ng pack para bumili ng imported silks, rare wines, at alahas. Lahat ng requisitions na ito ay pinirmahan gamit ang personal administrative authorization code ni Beatrice.”

May mga gasps ang dumaan sa mga elder.

“Kasinungalingan ‘yan!” sigaw ni Beatrice, tumayo nang maputla ang mukha. “Hindi ko kailanman hinawakan ang relief funds! Nanghuhuwad siya ng dokumento para sirain ang pamilya ko!”

“Hindi ako nanghuhuwad,” sabi ko nang mahina. Hinugot ko ang stack ng printed bank statements mula sa binder at inabot kay Elder Lucian, ang head ng finance committee. “Narito ang original wire transfers, cross-referenced sa merchant serial numbers. Na-route ang pondo sa private accounts nina Beatrice at tatlong she-wolves sa council circle niya.”

Inayos ni Elder Lucian ang salamin, sinuri ang papel. Agad na dumilim ang mukha niya. “Totoo ang pack banking stamps na ito. Embezzlement ito.”

Parang sinampal si Evelyn. “Silas, misunderstanding lang ito—”

“Katahimikan!” umungal si Silas, tinititigan si Beatrice nang may malamig na galit. “Totoo ba ito?”

Hindi makapagsalita si Beatrice. Bumagsak siya pabalik sa upuan, nanginginig ang labi habang ang mga elder sa paligid ay nagbubulungang may pagkasuklam. Sa loob ng isang sampung minutong presentation, tuluyang nadurog ang social standing at political credibility niya.

Nakaupo si Caleb sa tabi ko, naka-cross ang mga braso sa dibdib, may look of immense pride ang kumikinang sa madilim na mga mata habang nahuli niya ang tingin ko.

“Effective immediately,” inanunsyo ni Silas, masikip ang boses sa kahihiyan, “inaalis kay Beatrice Vane ang lahat ng event planning authority, at susuriin nang buo ang accounts ng pamilya niya. Nora, ikaw ang mamamahala sa restructuring ng mga pondo na iyon.”

“Yes, Alpha,” sabi ko nang smooth, umupo pabalik.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Lampas na ng hatinggabi nang sa wakas ay bumalik ako sa administrative wing para mag-pack ng gamit para sa gabi. Masarap ang tagumpay sa assembly hall, pero nahuhuli na ang pagod sa akin.

Itinulak ko ang p***o ng personal quarter ko sa tabi ng office suite, pumasok.

Nagyelo ako.

Wasak ang kuwarto.

Nabagsak ang desk ko, punit at nakakalat ang mga papel sa sahig, at nabuksan nang pilit ang closet, pinutol-putol ang mga damit ko hanggang sa ribbons.

Sa gitna ng wasak na workspace ko, naka-pin sa dingding gamit ang iron hunting dagger, ay isang makapal na piraso ng madugong wolf fur.

Sa ilalim nito, nakasulat sa madilim na pulang pintura sa puting dingding, ay isang simpleng mensahe:

UMALIS KA BAGO ANG SUMMIT, O SILENCED KA NANG PERMANENTE.