Find By Him: Mr. Collector

Prologue

'Hindi Ito dapat Mangyari, ano bang naging kasalanan ko?'

Iyon lamang ang paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya habang nakaupo siya sa malamig na sahig ng isang kuwartong hindi siya pamilyar.

Tumingin siya sa kanyang mga kamay at kalaunan napatingin rin siya sa kanyang mga paa, nakagapos ang mga ito at napapangiwi siya sa sobrang hapdi ng bawat lubid na nagmarka sa kanyang mga balat.

Na baling ang atensyon niya sa kabilang gilid, sa harap niya ay may isang malaking bintana ngunit makapal ang kurtinang nakatakip dito. Wala siyang makita sa labas na kahit ano. Hindi niya alam kung gabi naba o madaling-araw na dahil ang tanging pag-kakaalam niya'y naka kulong siya sa isang silid na walang ibang makikita kundi mga kurtinang sinasayaw ng malamig na hangin.

At napatingala siya sa bawat kisame ng kuwarto, ramdam niya ang pananahimik sa buong silid maliban sa tunog ng orasan na nakadikit sa dingding.

Tick.

Tick.

Tick.

Huminga siya nang malalim habang pilit na pinipigilan ang panginginig ng kanyang katawan, hindi niya matandaan kung paano siya napadpad sa lugar na kanyang kinabilangan ngayon. 'Drug cindecate ba 'to?' natakot siya sa sarli niyang hula na baka nasangkot siya sa maling akala kaya siya hinuli. Hindi niya alam kung sino ang mga taong kumuha sa kanya.

Napahawak ulit siya sa kanyang braso na kasing lamig na nang yelo, pinikit niya ang kanyang mga mata habang sinabi niya ang katagang, 

Gusto ko nang umuwi.

Ang huling naaalala niya'y tahimik siyang naglalakad sa madilim na eskenita ng gabi ring iyon, pero nabigla na lamang siya nang may isang sasakyang huminto sa kanyang tabi, kasabay ng isang kamay ang mabili na tumakip sa kanyang mga bibig. Bago siya nawalan ng ulirat.

May binanggit ang mga lalaking iyon nang paulit-ulit na pangalan.

Ares Lucien Devereaux.

Napapitlag naman siyang umayos sa kanyang kinaroonan ng makarinig siya nang mahinang tunog, biglang bumukas ang p***o. Sumiksik siya ng pilit sa pader, at dahan dahang inangat ang kanyang paningin tungo sa pintuan kung saan may anino ng lalaki ang nakatayo habang nakatitig lamang sa kanya.

Naging alerto siya bigla. Hindi niya alam kung bakit pero kusang bumilis ang tibok ng kanyang puso na parang sinasabing kapag nagkaroon siya ng pagkakataon. . . tumakbo siya hanggat sa makakaya.

Matangkad ang lalaki at nakasuot ito ng itim na polo na naging dahilan na maaninag niya ito ng mas maigi kung gaano katipuno ang pangangatawan ng estranghero, bahagya ring nakabukas ang dalawang butones sa leeg. Ang manggas nito ay nakatiklop hanggang siko, at sa isang kamay ay may hawak itong relo na tila kagagaling lamang niyang tanggalin.

Natameme ang dalaga, parang laway na nabara sa kanyang lalamunan. 

Walang salitang lumabas sa kanyang labi, titig na titig siya sa binata, wala ring nagsalita sa kanila bagkos kusa na lamang humakbang ng ilang pulgada ang estranghero na mas dumagdag ng sobrang kaba kay Maxein, parang gusto na niyang mamatay sa mas madaling paraan kesa pahirapan pa siya ng mga masasamang loob. 

Iyon naman talaga ang tingin niya sa binata, at hindi na siya magduda kung sasaktan siya nito sa paraang nanaisin ng lalaki.

Sa unang impresyon niya kasi dito ay alam na ni Maxein na wala itong matinong gagawin sa kanya, may kakaiba itong confidence sa sarili na parang sanay na sanay itong nasusunod kahit ano paman ang kanyang gusto.

Kalmado naman ang naging postura ng binata habang hindi pa nagalaw ito sa kanyang kinatatayuan, bagay na kanina pa hinihintay ng dalaga kung ano ang susunod na hakbang ang gagawin nito sa kanya.

Napako ang malamig na mga tingin ng binata bago ito nagsalita.

''Do you know why you're here?''

Iling naman ang tanging naging tugon ng dalaga, hindi siya makapag salita dahil may busal ang kanyang bibig para walang ingay ang maririnig kung sakaling manlaban siya.

Humakbang lalo ang lalaki papunta sa kanyang pwesto kaya mas lalong nanlaki ang kanyang bilugang mga mata. Sa halip na tumakbo nanatili lamang siyang mapaatras at maramdaman ang malamig na pader sa likod niya.

Lumuhod ang estranghero sa kanyang harapan para maging kapantay sa kanya. Hinawakan bigla ang kanyang baba at marahas na tinaas. Nagtagpo ang kanilang mga tingin, napatitig si Maxein sa mga mata nitong kulay Abo.

Nakaka-halina itong titigan na kahit sino ay mapapahinto para nais itong pagmasdan. Ipinilig niya agad ang isipang iyon, marahil ay nagawa niya pang magpantasya sa ganitong sitwasyon na nangyayari sa kanya. 

''Because someone put a price on you.''

Nanlaki bigla ang kanyang mga mata. ''P-pero wala akong pera.''

Bahagyang ngumiti ang binata. ''I know.''

''Then what do you want?''

Tumahimik ito at napansing niyang nag-iba ang ekspresyon ng lalaki, naaninag lalo ng dalaga ang malamig na titig ng binata sa kanya.

''You're the collateral right?'' 

Napatanga bigla ang dalaga sa kanyang narinig.

''A-anong c-collateral! wala akong utang!''

Halos mabingi si maxein sa kanyang nalaman, ngayon niya naintindihan kung bakit siya nadukot. May nag collateral pala sa kanya bilang kabayaran ng utang. Nagpanic si Maxein, halos hindi siya makahinga sa kanyang nalaman.

''Make sure Ms. Alcantara, you're performance can satisfied me.'' NAngunot ang noo ng dalaga saka napalayo agad sa binata na ilang galaw nalang ay magkahalikan na.

kumabog ng mas mabilis ang kanyang dibdib nang nilapitan siya nito saka hinila ng pwersahan ang kanyang batok para kusa silang magkapantay sa isat-isa.

''You will know soon, better to be prepared.'' 

Pagkatapos nun ay marahas siyang hinila ng malakas saka walang pag-alinlangang siniil siya nang halik ni Ares, nagpumiglas ang dalaga at pilit niyang tinulak palayo ang lalaki.

Kusang humiwalay ang binata sa halik, dumugo ang kanyang labi saka pinunasan niya ito gamit ang kanyang hintuturo. ''Hmnn, Not bad.'' 

Si Maxein ay hinahabol ang kanyang hininga, pinigilan niya ang kanyang sarili na huwag gumawa ng padalos dalos na hakbang. NAbastusan siya sa ginawa ng binata sa kanya, buong buhay niya'y walang sinumang lalaki ang pinayagan niyang humawak sa kanya. 

Ngayon lang nangyari, kung kailan naging dehado siya.

Napatingala siya nang tumayo ito, saka siya tinalikuran ng walang pasabi. Bago masara ang p***o humarap ang binata sa kanya, nakita niyang ngumiti ito ng parang may ibig sabihin. Nangilabot siya para sa kanyang sariling kaligtasan.

'Kung alam ko lang, sana hindi na ako nag punta pa dito.'

Huling bulong na sinabi ng dalaga bago nawalan ng malay.