LOGIN"Ahh!~ Julian! Julian!..."Kapit na kapit si Julian sa magkabilang balakang ko habang walang patawad niya akong binaba*yo. He's now being rough to me, and I fucking love it!"Your p*ssy really enjoys my c*ck, wife..." sambit niya sa gitna ng ginagawa niya sa 'kin.Mas hinila ni Julian ang nakabuka kong mga hita. Halos umalingawngaw na sa buong opisina ang tunog ng mga balat naming abalang umiindayog sa isa't isa."A-Argh!..." sambit ni Julian nang maglabas siya ng kung ano'ng init sa loob ko.Hinihingal ako...Ngunit nanlaki ang mga mata kong bigla."P-Pinut*k mo sa loob k-ko?" tanong ko sa kaniya."And?" tanong din naman niya na parang balewala lang."J-Julian, m-mabubuntis ako!" saad ko."Who cares?—Well, I care because I'm your fuckin' husband," saad niya bago ako idapa sa ibabaw ng mesa. "Your p*ssy is still in game. Come on, wife.""P-Pero—""Let's continue this, wife. I'm still in the mood," sabi pa ni Julian bago paluin ang pang-upo ko at unti-unting pinasok ang naninigas, maha
"Hmph!..."Walang ano-ano akong siniil nang mapusok na halik ni Julian nang makalapit siya sa 'kin. Nakahawak ang kaniyang mga kamay sa magkabila kong balikat, habang ang kaniyang labi ay niroromansa ang labi ko."J-Julian..." sabi ko habang pilit kong nilalayo ang sarili ko sa kaniya, pero kahit ano'ng gawin ko ay sadyang mas malakas siya kaysa sa 'kin.At ang hindi ko na mapigilan pa ay ang katawan kong unti-unting nalulu*long sa bawat halik niya. Bakit ako bumibigay?"J-Julian, t-tama na, please? J-Jul—Ahh!"Pikit-mata kong dinadama ang malambot na labi ni Julian na humaha*god sa leeg ko. Damang dama ko ang init ng hininga niya na mas nakakadagdag naman sa kuryenteng dumadaloy sa katawan ko."D-Don't leave me, wife" he seductively said bago niya ituloy ang paglalaway sa leeg ko. Hindi ako nanlaban. Hinayaan ko siyang painitin ang katawan kong nagugustuhan ang ginagawa niya.Isa-isang in-unbutton ni Julian ang suot ko bago niya tanggalin sa 'kin ang blouse ko. Bumungad sa kaniya ang
Balik trabaho na naman ako matapos ang isang buong araw na pahinga kahapon. Noong isang pa kami nakabalik ni Julian, pero hindi pa rin kami nagpapansinan dahil sa naging sagutan namin.Dahil kailangan ko ng pera, patuloy lang ako sa pagtatrabaho.Pero mula kahapon, hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maalis sa isipan ko ang sinabi ni Julian that he was jealous on Andrade. Aminado ako sa sarili ko na may naramdaman akong paro-paro sa tiyan ko nang sabihin niya 'yon. Ang puso ko, parang nakikipagkarera sa bilis ng tibok na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa rin.Pero ayoko.Ayoko ng mahulog pa ulit sa kaniya.Nagtatalo ang puso at isipan ko sa kung ano ang maaari kong gawin. Pilit kong tinitigasan ang puso ko para hindi na ako mahulog pa sa patibong ni Julian.Nagising ang diwa ko nang marinig ko ang mahinang tunog ng alarm clock sa phone ko. Oras na para sa lunch break.Inayos ko ang sarili ko nang makita ko naman ang paglabas ni Julian at pagtapat niya sa desk ko. Kunwari ay hindi k
"Thank you for the cooperation, doctor. We do really appreciate your service here," sabi ni Julian habang kinakamayan ang naging doktor ni Papa."It's our job, Mr. Pallicetti. Thank you so much," sagot naman ng doctor.Habang abala si Julian ay napukaw sa pansin ko ang paparating na tao sa direksyon namin. Si Andrade."Francine, I'm so worried about you. How's your father?" nag-aalalang bungad sa 'kin ni Andrade."U-Uhmm... ipadadala na namin siya sa abroad para sa operasyon," sagot ko naman sa kaniya. "P-Paano mo nalaman na nandito ako?" tanong ko pa sa kaniya."Someone told me. Bakit hindi mo man lang ako sinabihan?" tanong din naman niya pero hindi ako nakasagot.Matapos nito ay napatingin siya sa gawi ni Julian na seryoso namang nakatingin sa gawi niya."Why is he here?" pag-iibang tono ni Andrade sa tanong na 'yon nang makita si Julian."U-Uhmm... a-ano kasi...""Why? Is there a problem?" tanong din pabalik ni Julian pero mabilis ko siyang lihim na siniko."K-Kasi ano—""Ako ang
"I remember the time when my Dad was so strict to make me a man he wanted me to be. Wala akong natanggap sa kaniya maliban sa singhal at galit. I'm sure he's now happy for what I achieve, but I completely lost myself. I didn't even know if I was being a child then. All I did was adult's responsibilities."Sa bawat pagbigkas ni Julian ay dama ko ang lungkot. Nararamdaman ko na ngayon niya nilalabas ang tila matagal na niyang kinikimikim."Nakakalungkot man'g isipin ang naging buhay mo noong bata ka, pero aminin nating hindi na natin maibabalik ang lahat. Napakahirap ng pinagdaanan mo, Julian, pero hindi ibig sabihin no'n na dapat mo pa rin siyang dalhin hanggang ngayon. Now I know why it's hard for you to be happy, maliban na lang kapag babae," paliwanag ko sa kaniya, and I heard him laughing a little."Thank you, Francine.""For what?" tanong ko naman sa kaniya."For everything. I was being a jerk but still, you fulfilled your duty as my wife. Kung sa iba 'yan, pera lang ang ihahabol
Kinagabihan, dumating si Rowena kaya't labis ang saya ko."Insan," sambit niya at niyakap ako nang mahigpit. "Kumusta ka?""Okay naman. K-Kasama ko nga pala si Julian," sabi ko kaagad sa kaniya para hindi siya agad makapagbitiw ng salita."T-Talaga?" tanong niya naman sa 'kin kaya tumango ako. Ilang sandali lang nang makabalik na si Julian sa kwarto kaya't nakita siya ni Rowena."Julian, si Rowena, pinsan ko," pakilala ko sa kaniya."It's nice to meet you, Rowena," bati ni Julian kaya't nangiti lang naman ang pinsan ko sa kaniya. Matapos umalis ni Julian ay saka naman ako hinila ni Rowena palabas ng kwarto."Bakit?" nagtataka kong tanong."Bakit gano'n 'yon? Hindi maganda image no'n sa 'kin, ah?" kunot-noong tanong ni Rowena sa 'kin."M-Mahabang istorya, e, pero tuloy pa rin naman ang paghihiwalay namin," sagot ko."E bakit siya nandito, kung gano'n?" tanong muli ni Rowena. NAgbuga ako ng isang malalim na paghinga."Hindi ko alam. Basta ang sabi lang niya, gusto niya akong tulungan.
Si Draken na rin ang nagmaneho papunta sa company niya. Ang sabi niya kanina habang kumakain kami, wala raw akong ibang gagawin kundi ang sumunod sa kaniya.Hindi ko alam kung ano ba ang purpose ko kung bakit kailangan palagi akong nasa tabi niya. Wala naman siyang pinagagawa sa 'kin.Tutunganga na
Nakatagilid ako ng pagkakahiga habang nakakuyom ang kamao ko sa galit. Abnormal ba si Draken? Alam ba niya ang pinaggagagawa niya?Napaupo ako sa inis dahil sa pag-iisip. Kumusta na kaya ang anak ko? Sina Madrid at Matthew? Nakakain na kaya sila? Nakatulog?Kung hindi lang dahil sa lalaking 'to, hi
"I won't listen," taas-noo kong sagot sa kaniya. "Past is past, Mr. Luzevia. I'm here to work and not to talk about that. Open this door and let me bring back to my work," saad ko pa sa kaniya."I need your answer first. Will you accept my offer or you'll be stuck with me here until later?" tanong
"H'wag mong matawag-tawag na tita si mama. We're not related," sagot ko sa kaniya."Just answer my question.""Nakauwi na siya," tipid kong sagot at saka binalik ang tingin sa phone."Sino ang kasama niya?" tanong ulit ni Draken. I know he's looking at me."Si Charlie."Hindi na ako nakarinig ng sa







