LOGINSa halos kalahating araw na nasa labas ako, sa wakas at nakauwi na rin ako sa bahay. Pinasok ko ang mga pinamili kong dresses, shoes at iba pa. Kumuha ako ng makakain sa fridge at naupo sa couch sa living area.Hay! Nakakapagod! Ganito pala kagastos at kapagod ang paghihiganti.Habang kumakain at nanonood ako, bigla na lang tumunog ang phone ko kaya agad ko itong binalingan ng tingin.May nag-text.Kinuha ko ang phone at nakita ang text from an unknown number.09*********: Hi, it's me, Andrade Vanzant. Can you join me later for dinner?Napangiti ako dahil sa nakita kong message.Replied: Sure, sir.09*********: Okay. I'll fetch you later. May I know where you live at?Nag-aalangan ako kung ibibigay ko ba ang address dito sa bahay, pero napag-isip isip ko naman na sa akin na nakapangalan ang bahay na 'to kaya okay lang.Ni-reply ko ang address ko kay Andrade.09*********: Nice. I'll see you later, France.Replied: Okay, sir. See you!Muling umusbong ang excitement sa puso ko. Dahil dit
Nagkuwentuhan kami ni Andrade kasama ng anak niyang si Cornelia. Masaya rin'g kausap ang mag-amang 'to. Hindi na namin napapansin na palalim na pala ang gabi hanggang sa may dumating na waiter sa kinaroroonan namin."Excuse me, ma'am and sir, we're closing na po."Napatingin kami sa waiter at sa malaking wall clock ng restaurant."Oh, we're sorry. Hindi namin namalayan," sabi ni Andrade sa waiter. Matapos nito ay sabay-sabay na kaming lumabas from the restaurant."Thank you for this wonderful night. I'm so happy that I encounter the both of you," sabi ko sa kanila."Thank you also, France, for appreciating my brand. And thank you for having a conversation with us. Masaya kang kausap," sabi naman ni Cornelia."Maybe we can see again the other time?" tanong sa 'kin ni Andrade."Of course, sir. I'm free anytime," sagot ko."Well that's great. Can I have your number?" tanong pa niya. Tumibok nang malakas ang puso ko dahil nararamdaman ko ang kasiyahan. Nakangiti kong kinuha kay Andrade an
After so many hours wiping the floor, finally, it's time for lunch break. Excited akong nagtungo sa cafeteria/canteen at nakita si Mina na nakaupo na sa pwesto."Here," aniya nang makaupo na ako sa tapat niya, dala ang food tray ko. Nakangiti naman akong kinuha ang flashdrive. "Iyan na ang mga impormasyon tungkol kay Andrade Vanzant.""Salamat, Mina," saad ko rito."Oo nga pala. Mamaya, may dinner siya kasama ang friends and daughter niya sa Italianni around 8PM."Marahan akong tumango kay Mina at muling nagpasalamat. Mukhang ito na ang magandang pagkakataon para magawa ko na ang susunod na hakbang sa plano ko.SINUOT KO ang kulay pula kong high heels bago ako umalis para magtungo sa Italianni restaurant. Pinuntahan ko ang location nito mula sa binigay ni Mina.'Di kalaunan, nakarating na ako sa restaurant. Hinanap ko muna ang gawi kung nasaan si Mr. Andrade Vanzant at nakitang nasa may dulo siya with his daughter and friends."Thank you," sabi ko sa waiter nang marahan niyang hilahin
Sumapit na ang uwian at inaayos ko ang mga gamit ko bago umuwi. Habang abala ako ay bigla namang nagtungo sa 'kin si Mina."France, kumusta ka pala kanina? Nabalitaan kong pinatawag ka ni sir Julian dahil sa nangyari kanina," nag-aalala niyang tanong. Ngumiti ako sa kaniya para bigyan siya ng gaan ng loob."Okay lang. Kinausap lang ako pero hindi naman ako pinaaalis," sagot ko. Pansin ko na gumaan ang expression ng face niya."S-Sorry, ha?" aniya. Kumunot ang noo ko sa pagtataka."Sorry? Saan?""Hmm... n-nang dahil sa 'kin... natawag ka pa sa office ni sir Julian. Nadamay ka pa tuloy," paliwanag niya."Wala 'yon, Mina. Hindi mo kasalanan. Ang may kasalanan nito ay yung secretary'ng nagpi-feeling may-ari ng kumpanya. Tsaka hayaan mo at hindi ka na niya guguluhin pa.""H-Huh?" nagtataka niyang tanong."Basta. Kaya kapag ginulo ka pa nila ulit, magsabi ka lang sa 'kin. Ako ang bahala," sabi ko pa sa kaniya. Matapos nito ay binuhat ko na ang bag ko at sabay kaming naglakad paalis. "Bakit
"Kabago-bago mo rito gan'yang ugali kaagad ang ipinapakita mo? Makakarating 'to sa—""Saan? Kanino? Kay sir Julian? Huh! Dapat ikaw ang patungan ng disciplinary action. You're acting weird and crazy, girl."She was about to slap me pero agad kong hinawakan ang kamay niya at pabagsak kong binitiwan. Napadaing siya sa lakas nito."Hindi porket kabit ka ni sir Julian, may karapatan ka ng matahin at saktan ang mga empleyado rito," saad ko. Nagulat muli ang karamihan."Ano'ng kabit ang pinagsasasabi mo? He's single, you bitch!"Napangisi ako."At paano ka nakasisiguro? Bakit hindi mo siya tanungin? Para naman malaman mo na hindi ikaw ang reyna rito," sagot ko pa."You're making nonsense! Ipatatanggal kita rito sa company!""Go," sagot ko. "Pero pinaaalalahanan lang kita. H'wag mong hintayin pa'ng pumunta rito ang asawa niya at mag-eskandalo. Labag sa batas ang pangangaliwa, 'di ba? Ikaw rin. Maaapektuhan din ang career mo."Matapos ko itong sabihin ay napansin ko ang inis at pagkakaba sa m
Nagulat ako nang bigla kong mabangga ang dumaang empleyado dahil sa pagiging tulala ko. Sa sobrang excited ko dahil sa bagong ideya kong naisip, hindi ko namalayan na makakabangga na pala ako."S-Sorry! Sorry..." sambit ko sa empleyado habang tinutulungan siyang pulutin ang mga dala niya.Ngumiti lang siya sa 'kin nang marahan at saka nagpasalamat bago umalis. Nahiya pa ako dahil sa ginawa ko."What a clumsy..." dinig kong sambit ni Stacey. Hindi ko na lang sila pinansin."France," tawag sa 'kin ni Elise. "Office. Pinapatawag ka ni sir."Wow? Talaga?"A-Ah, okay. Salamat," sambit ko."Pinapatawag siya sa office.""Punishment 'yan. Clumsy kasi, e.""Baka naman bet din siya ni sir?""Shut up. Sa gan'yang hitsura, hindi 'yan magugustuhan ni sir Julian."Dinig kong bulungan ng mga malalandi sa pantry area. Mas pinili ko na lang na umalis at magtungo sa office ng asawa ko.Ano na namang kailangan niyang sabihin sa 'kin?Kumatok ako nang tatlong beses sa pinto ng office before I enter."Goo
"T-Talaga?" tanong ko sa anak ko para sakyan ang saya niya."Opo. Sana po, mangyari na 'yon. Excited na excited na po ako!" sagot ng anak ko. Kahit nag-aalangan ay binigyan ko siya ng ngiti habang hinahaplos ang pisngi niya.Sandali akong napasulyap kay mama na nakatingin sa direksyon ko. Kahit na
Nagising ako nang marinig ko ang tila pagsara ng pinto. Dahan-dahan ko rin'g tinignan ang sarili ko. Hubo't hubad pa rin ako na natatakpan lang ng kumot.Nang tignan ko naman ang tabi ko, wala si Draken. Nilibot ko ang tingin ko at nakita siyang kalalabas lang sa banyo. Nakasando siya at short haba
Nakapiring ang mata ko kaya hindi ko alam kung saan kami dadalhin ng mga lalaking dumukot sa 'min ni Madrid. Ang anak ko, umiiyak sa takot."A-Anak, Madrid?" paghahanap ko hanggang sa makapa ko ang balikat niya. Agad kong niyapos ang anak ko at gayundin siya sa 'kin.Ramdam ko ang panginginig namin
Matapos ang paglalantad ni Matthew, tuluyan na akong hindi nakaimik. Walang ano-ano akong patakbong umalis at kaagad nagpara ng trycicle. Ang luha ko, hindi ko mapigilan. Tuloy-tuloy ang pagtulo nito para ilabas ang bigat na dinadala ko."Mathia? Anak? B-Bakit umiiyak ka?" tanong ni mama nang makar







