LOGINMatapos ang ilang minuto sa pagbyahe, nakita ko na rin siya na naghihintay sa Starbucks Coffee."Hi, kanina ka pa ba?" tanong ko nang makarating ako sa kinaroroonan niya. Nilingunan naman niya ang direksyon ko at ngumiti."Kararating ko lang din. Kumusta ka?" tanong ni Mina. Nagawa pa niyang tumayo upang makipagbeso sa 'kin. Matapos nito ay naupo na kami sa magkatapat naming seats."Okay naman. Ikaw?""Same. Medyo stressed sa work pero kahit papaano nakakayanan. Mabuti nga't hindi na kami pine-pressure," paliwanag niya. Ngumiti ako at tumango nang isang beses."Uhmm.... good to know. Anyway, maiba tayo. Pinapunta kita rito dahil bukod sa gusto kitang makita at i-treat, gusto ko rin ipaalam sa 'yo ang magiging huling plano ko," paninimula ko."Tungkol ba 'to kay sir Julian? Akala ko ba—""I'm never going back to him," putol ko sa balak niyang sabihin."H-Huh? Akala ko ba... nagbago na ang isip mo? Napamahal ka kay sir Julian, 'di ba?" tanong pa niya."Hindi naman mawawala ang pagmamaha
"You mean... gusto mong maranasan ko ang ginagawa mo sa 'kin noon?" tanong niya."Gano'n na nga," sagot ko sa kaniya. "Gusto kong maramdaman mo kung ano ang pakiramdam ng hinahabol ang taong mahal mo. Kung iniisip mo na naghihiganti ako, pwedeng gano'n. Pero ang gusto kong malaman ay kung gaano mo ako kamahal, gaya ng sinasabi mo sa 'kin ngayon."Tumatango nang dahan-dahan si Julian sa mga sinabi ko. Wala siyang reklamo. Mukhang naiintindihan niya ang pinupunto ko."Okay, deal. Anything else?" tanong pa niya."Of course. Una pa lang 'yan sa lima kong kondisyon. Pangalawa, gusto kong baguhin mo ang sarili mo physically, mentally, and emotionally. Be the best version of yourself. Third, treat everyone around you with kindness. Mula sa mga tao mo, sa family mo, friends, at sa lahat ng tao. Fourth, I want you to visit your mother kahit once a week. Alam kong may sama ka ng loob sa kaniya, pero kahit ano pa ang gawin mo, nanay mo pa rin siya. Syempre bukod sa kaniya, nais ko rin'g mag-reco
Hindi ko na kinausap pa si Julian dahil mukhang wala naman na kaming dapat pag-usapan pa.Ngunit habang nasa loob ako ng kotse ay natutulala na lang ako sa isang tabi.I love Julian... but I think na hindi na magiging maganda pa para sa 'min ang magsama.NANG MAKAUWI na ako sa mansion ay nadatnan ko si Andrade na nasa main door, nakangiti habang nakatingin sa direksyon ko."Hi, nakauwi ka na pala?" tanong ko habang naglalakad patungo sa gawi niya."Yup. Wala namang emergency meetings or workloads kaya napaaga ang uwi ko," sagot niya. Hindi ko inaasahan na sa pagpunta ko sa gawi niya ay hahalikan niya ako sa labi.Para akong naestatwa."What? Nabigla ka pa?" tanong niya sa 'kin. Doon lang nagising ang diwa ko."Alam mo ba na—""Dumating si Coney kanina? Oo, sinabi ni Cornelia sa 'kin. Hindi ko nga inasahan na pupunta pa 'yon dito. But don't worry, sinisigurado kong hindi na siya makakabalik pa rito."Ngumiti ako sa kaniya at sabay kaming nagtungo papasok sa loob ng mansion."Wait, may
"Will you stop saying that, Mom? Alam mo ba ang nangyari sa buhay niya kaya ayaw na niya sa asawa niya? Her life becomes a mess," tanong ni Cornelia sa Mommy niya. Nahahalata ko na naiinis siya sa mga pinagsasabi nito. Nakakaramdam na rin ako ng inis, ngunit ayoko namang magtaray sa hindi ko teritoryo. "Hmm... then I'll ask her na lang; do you love my ex-husband?" Napatingin ako kay Coney. Bumibigat ang dibdib ko habang nakatingin sa expression ng kaniyang mukha. Naghahalo ang mga kasagutan sa utak ko. "O-Oo," sagot ko. Napangisi siya at nailing sa 'kin. "I see... you know what? Kung ako sa 'yo, magpapakatotoo ako sa sarili ko. Mahirap na kasi kung hindi e, kasi makakasakit ka pa ng ibang tao," sagot nito. "I'll go ahead. Pupunta na lang ulit ako rito next time... kapag kayong dalawa lang ng Daddy mo, Cornelia. Bye." Naiwan akong tameme habang iniisip ang huli niyang sinabi sa 'kin. "France, are you okay? Sorry sa mga sinabi ni Mommy, ha?" Tumatango ako kay Cornelia at binigyan
"See? Ewan ko ba rito sa Daddy mo, Cornelia." Nailing din si Cornelia sa sinabi ko nang bigla ay may maalala siya. "Oo nga pala, meron kaming girls night out tomorrow kaya wala ako rito," paalam nito. "Okay. Make sure lang na safe kayo," sagot ni Andrade. "Okay. Thanks, Dad. Anyway, I need to go upstairs na because I'm so tired. Maiwan ko na kayo," paalam niya bago siya umalis. "Uuwi na rin ako, Andrade," paalam ko naman sa kaniya. "Huh? Gabi na, France. Dito ka na magpahinga." "Hindi naman pwedeng hayaan ko na lang yung bahay. Mag-aasikaso rin ako ro'n. Babalik na lang ako. Kahit papaano naman e nabawasan ang pasa sa mukha mo," sagot ko. "Gano'n? E 'di ihahatid na lang kita—" "Hindi na. Magbo-book na lang ako. H'wag ka ng lumabas. Mas mabuting magpahinga ka na." Nag-book ako ng car taxi at hinintay na lang ang pagdating nito. Ilang sandali lang ay nakarating na rin ito. "Sige na, Andrade. Mauuna na ako." "Take good care, okay? I love you." Hindi ko alam kung tutugunan ko
"Dahil girlfriend mo ako... at kaya kong gawin." Nang muli kong tignan ang kinaroroonan ni Julian ay biglang nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Mabilis niyang tinungo ang gawi namin ni Andrade at walang ano-ano akong tinulak paalis sa pagkakahawak nito. "F*ck you!" sigaw nito kay Andrade, kasabay ng isang malakas na suntok sa mukha nito. Sa lakas ay halos mapaatras na si Andrade at mawalan ng balanse. "J-Julian!" sambit ko at nais siyang pigilan ngunit umusok na rin sa galit si Andrade. "What the hell is wrong with you?!" tanong nito at agad na bumawi kay Julian. "O-Oh my—Andrade! Julian! Jusko..." natataranta kong sambit sa kanilang dalawa ngunit walang tigil na suntok at tulakan ang kanilang ginagawa. Dahil dito ay halos nasa 'min na ang atensyon ng lahat ng nandito sa restaurant. Nang itulak ni Andrade si Julian ay agad akong nagtungo sa gitna upang pigilan sila. Nais pa sanang sumugod ni Julian ngunit hindi na niya nagawang ituloy. "F*ck you, you f*cking assh*le!" sigaw ni J
Nagising na lang akong bigla nang may kumatok mula sa pinto. Sandali ko pang tinignan ang sarili ko. Nakadapa pa rin ako habang suot ang bikini.Panaginip lang pala 'yon..Tumayo ako at inayos ang magulong ayos ko. Pumunta ako sa pinto upang buksan ito."Hello po, ma'am. I'm sorry to bother you but
"Bakit mo naman sinunod ang mga magulang ni Draken?" tanong muli ni Mama. "Because they took care of me since I was a child. Malaki po ang utang na loob ko kina tito at tita kahit na minsang nakakainis din dahil gusto nila akong itulad kay Draken. My father died and my mother is with my half-broth
"Umalis ka!" sigaw ko pero agad akong napadaing nang iharap niya ako sa gawi niya. Nakahawak siya ngayon sa magkabila kong braso at tinitigan ako nang matalim sa mga mata ko."I fucking told you, you are fucking mine, Mathia. Akala mo ba, mapapaalis mo 'ko sa buhay mo ng gano'n-gano'n na lang? Mata
"M-Mathia. Mathia, don't leave me. Mathia," pakiusap ni Draken pero hindi na ako nagpapigil pa. Hawak-hawak ko si Madrid at dire-diretso kaming lumabas ng bahay.Alam kong masakit para sa anak ko ang makitang lumuluha ang papa niya, pero sa pagkakataong 'to, mas masakit ang nararamdaman







