LOGINSumapit na ang uwian at inaayos ko ang mga gamit ko bago umuwi. Habang abala ako ay bigla namang nagtungo sa 'kin si Mina."France, kumusta ka pala kanina? Nabalitaan kong pinatawag ka ni sir Julian dahil sa nangyari kanina," nag-aalala niyang tanong. Ngumiti ako sa kaniya para bigyan siya ng gaan ng loob."Okay lang. Kinausap lang ako pero hindi naman ako pinaaalis," sagot ko. Pansin ko na gumaan ang expression ng face niya."S-Sorry, ha?" aniya. Kumunot ang noo ko sa pagtataka."Sorry? Saan?""Hmm... n-nang dahil sa 'kin... natawag ka pa sa office ni sir Julian. Nadamay ka pa tuloy," paliwanag niya."Wala 'yon, Mina. Hindi mo kasalanan. Ang may kasalanan nito ay yung secretary'ng nagpi-feeling may-ari ng kumpanya. Tsaka hayaan mo at hindi ka na niya guguluhin pa.""H-Huh?" nagtataka niyang tanong."Basta. Kaya kapag ginulo ka pa nila ulit, magsabi ka lang sa 'kin. Ako ang bahala," sabi ko pa sa kaniya. Matapos nito ay binuhat ko na ang bag ko at sabay kaming naglakad paalis. "Bakit
"Kabago-bago mo rito gan'yang ugali kaagad ang ipinapakita mo? Makakarating 'to sa—""Saan? Kanino? Kay sir Julian? Huh! Dapat ikaw ang patungan ng disciplinary action. You're acting weird and crazy, girl."She was about to slap me pero agad kong hinawakan ang kamay niya at pabagsak kong binitiwan. Napadaing siya sa lakas nito."Hindi porket kabit ka ni sir Julian, may karapatan ka ng matahin at saktan ang mga empleyado rito," saad ko. Nagulat muli ang karamihan."Ano'ng kabit ang pinagsasasabi mo? He's single, you bitch!"Napangisi ako."At paano ka nakasisiguro? Bakit hindi mo siya tanungin? Para naman malaman mo na hindi ikaw ang reyna rito," sagot ko pa."You're making nonsense! Ipatatanggal kita rito sa company!""Go," sagot ko. "Pero pinaaalalahanan lang kita. H'wag mong hintayin pa'ng pumunta rito ang asawa niya at mag-eskandalo. Labag sa batas ang pangangaliwa, 'di ba? Ikaw rin. Maaapektuhan din ang career mo."Matapos ko itong sabihin ay napansin ko ang inis at pagkakaba sa m
Nagulat ako nang bigla kong mabangga ang dumaang empleyado dahil sa pagiging tulala ko. Sa sobrang excited ko dahil sa bagong ideya kong naisip, hindi ko namalayan na makakabangga na pala ako."S-Sorry! Sorry..." sambit ko sa empleyado habang tinutulungan siyang pulutin ang mga dala niya.Ngumiti lang siya sa 'kin nang marahan at saka nagpasalamat bago umalis. Nahiya pa ako dahil sa ginawa ko."What a clumsy..." dinig kong sambit ni Stacey. Hindi ko na lang sila pinansin."France," tawag sa 'kin ni Elise. "Office. Pinapatawag ka ni sir."Wow? Talaga?"A-Ah, okay. Salamat," sambit ko."Pinapatawag siya sa office.""Punishment 'yan. Clumsy kasi, e.""Baka naman bet din siya ni sir?""Shut up. Sa gan'yang hitsura, hindi 'yan magugustuhan ni sir Julian."Dinig kong bulungan ng mga malalandi sa pantry area. Mas pinili ko na lang na umalis at magtungo sa office ng asawa ko.Ano na namang kailangan niyang sabihin sa 'kin?Kumatok ako nang tatlong beses sa pinto ng office before I enter."Goo
Umalis sa ibabaw ni Julian si Stacey at parehas nilang inayos ang kanilang mga sarili na parang wala lang sa kanila ang pagdating ko. I saw how Julian looked at my two eyes. Alam kong sa loob-loob niya ay labis ang galit niya sa 'kin. "Let's go, Stacey. Let's continue this in my condominium," walang emosyong sabi ni Julian habang papalabas sila ng opisina. Hawak-hawak pa niya ang kamay ng secretary niya. Sa pagsara ng pinto, bumigat muli ang dibdib ko. Gustong pumatak ng mga luha kong kanina pa nakaabang sa magkabilang sulok ng mga mata ko. Talagang nilalantad ni Julian sa 'kin na kahit kailan, hindi niya ako pinahalagahan bilang asawa niya. WHEN I GOT HOME, mas pinili ko na lang ang magpahinga dahil pagod na pagod ako sa naging duty ko kanina. First day ko pa lang pero hindi ko akalain na marami pa lang ginagawa sa utility. Bago ako matulog, tatawagan ko si Rowena. "Hello?" sambit niya sa kabilang linya nang sagutin niya ang tawag ko. "Rowena, patulog ka na ba? Sorry kung naka
"What are you doing here?" Ito kaagad ang kalmado ngunit bakas na may pagtatakang tanong sa 'kin ni Julian. Nakatingin ako nang diretso sa mga mata niya. Kahit na kinakabahan ako ay pilit kong inaayos ang postura ko. "Because I want to work," sagot ko. Sandaling hindi nagsalita si Julian na tila inaalam kung totoo ba o hindi ang sinasabi ko. "Just sign the divorce papers," seryoso niyang sabi. Napangisi na lang ako sa kaniya. "Kung inaakala mo na isisiwalat ko sa kanila na ako ang asawa mo, nagkakamali ka. Gusto kong mag-apply ng trabaho, sir Julian," paliwanag ko. "Why here?" "Why not here?" balik kong tanong sa kaniya. "What I need is a job. That's it. No personal matters." Muling hindi nagsalita si Julian na para ba'ng iniisip kung may iba pa akong pakay sa kaniya. Tinuon niya ang atensyon niya sa resume ko at sandali akong binalingan ng tingin. "Okay. You're hired," walang kaemo-emosyon niyang sabi. Marahan namang napataas ang dalawang kilay ko sa 'di kapani-paniwala niya
Nakatulala habang tinititigan ko ang reflection ko sa salamin. Abala kong sinusuklay ang buhok ko habang napapaisip kung bakit ganito ang kapalaran ng buhay ko. Kanina pa umalis si Julian matapos ang balak niyang pakikipaghiwalay sa 'kin. I felt weak and betrayed. Namumuo ang luha sa mga mata ko. Pumapasok sa isipan ko ang mga ginawa ko para kay Julian. Lahat na lang, sinakripisyo ko para sa kaniya. Mula sa sarili ko at sa buong pamilya ko. "Ang swerte mo sa pagiging malas, Francine," sambit ko sa reflection ko at saka natawa, kahit na ang totoo ay masakit na para sa 'kin. Hindi ko na kinayanan pa ang nararamdaman ko. Ibinuhos ko ang mga luhang kanina pa nagpipigil sa paglabas. Bumibigat ang dibdib ko sa lahat ng sama ng loob at pagkikimkim ko ng ilang taon. Then bigla kong naalala ang sinabi ng pinsan kong si Rowena. 'Bakit hindi mo subukang ipakita sa kaniya na may ibubuga ka rin? Yung ibang version ng Francine.' Tumigil ang pagluha ko at may kung ano akong naramdaman sa loob
Kinagabihan, nakahanda na ang mga pagkain sa ibabaw ng mesa nang dumating naman ang witch dala ang dalawang maleta niya."Good evening, mom," pagbati ni Draken nang salubungin niya ito. Hinalikan niya rin ito sa pisngi."Good evening. Where's my grandson?" tanong niya. Tumayo naman ang anak kong si
Nagpunta kami sa isang jewelry store para bumili ng singsing. Hindi ko alam kung aanhin naman ni Von ang singsing na nais ibigay ni Dianne. Ito talaga kapag nagregalo, ang mahal."Do you think na kasya ito sa kaniya?" tanong niya sa 'kin habang pinapakita niya ang luwag ng singsing."Hindi ko alam.
Maaga pa lang ay kumilos na ako para asikasuhin ang mag-ama ko. Pare-parehas kaming papasok ngayon dahil ako, babalik sa Ravish restaurant.Pero gaya ng sinabi ko kagabi kay Draken, hindi naman ako magtatagal. Basta't maibigay ko lang ang branded na gusto ni witch, baka matanggal na ang
Gusto ko sanang kumustahin si Draken pero hindi ko siya ma-contact. Nakakatatlong tawag na ako sa kaniya. T-in-ext ko na lang siya para makita niya at ma-reply-an ako kaagad.Kinausap ni mama ang kapatid ko sa kwarto. Naiinis ako kay Matthew! Bakit ba ang hilig niyang pumasok sa eksena?!"Anak, pag







